zondag 13 januari 2019

vrijdag 11 januari 2019

Patrick Eyk

6 juni 1966 - 10 januari 2019


Fietsvis

art: martin bergwerff

Emile (Milo) Carrara



Emile won op z'n 19e als amateur de Grand Prix des Nations, 1944.
Hij liet daarbij diverse gevestigde namen, professionals, achter zich.
Emile Idée, niet de minste, was derde.
In 1946 werd hij beroeps en won in 1947 het prestigieuze Criterium der Azen.
Wederom met grote namen achter zich, Emile Idée was nu tweede.
In het Critérium International eerder dat jaar waren de rollen omgekeerd.
Er is een fotooke van beide heren in koers,
groter kan Fabio 't helaas niet maken.



Na een paar jaar vooral op de weg gekoerst te hebben kiest Carrara voor de baan, het zesdaagsen-circuit. Hij zal zesmaal een zesdaagse winnen waarvan vijfmaal samen met Guy Lapébie.


Emile rijdt wat jaartjes regelmatig met z'n eigen naam op de borst, is z'n eigen sponsor.


Dit vanweges 'n eigen merk,
of dat 't ook zelfbouw was is helemaal de vraag maar voor 't plaatje is 't zeker leuk.


Carrara vestigt vanwege de liefde in Denemarken,
vandaar dat er ooit 'n Deense wielrenner was met de exotische naam Pascal Carrara.

Emile Carrara:
Frankrijk 11 januari 1925 - Denemarken 14 mei 1992

Laat d'r nou 'n accordeonist en componist  zijn met dezelfde naam, ook nog in ongeveer dezelfde tijd.




donderdag 10 januari 2019

Man van de streek



Pierre van de Beurcht wordt vandaag 53 jaar.

Ko Zieleman


foto: archief theo buiting

Komt 't door de Van der Poels en Raymond Poulidor?
Komt 't door Dylan Groenewegen, Hein van Breenen en Ko Zieleman?
Het zal wel een beetje van dit alles zijn.
En nog meer natuurlijk.

Helemaal hip, wielerfamilies, dynastiën.
De nieuwe Muur staat er vol van.


En laat die nu net hier opgeslagen liggen, hier voor Fabio.
Kijkt U efkes mee.


Juist ja, U ziet 't,
van de bovenste foto staan d'r hier twee gememoreerd,
de meest linkse en de meest rechtse wielrenner.
Ko Zieleman en Hein van Breenen.
Iconen wier genen door Dylan Groenwegen stromen.
Omdat 't vandaag z'n verjaardag is wou Fabio diejen rechtse, Hein, Tarzan zo U wil, links laten liggen.
De foto helemaal bovenaan moet een van de weinige zijn van Ko als wielrenner.
Ko was kort prof, in 1959, het jaar van bovenstaand ploegje.
Gelegenheidsploegje zelfs, bedoeld om in Giro mee te doen maar het bleef bij de Ronde van Sardinië.

Ko werd een succesvol framebouwer.
Legendarisch, althans in Nederland.
Huub Aben had 'n Zieleman,
Bert Pots had 'n Zieleman,
Dylan Groenwegen had 'n Zieleman.

foto: het parool, marcel israel
Links van Dylan staat ie,
Ko Zieleman.
Vandaag 86 jaar!

foto: biciclettavintage
En, speciaal voor de Bianchi- en Gios-hardliners, 'n échte Zieleman is rood ...

woensdag 9 januari 2019

Mooi Spul

prova speciale, hier meer

dinsdag 8 januari 2019

Fartelli Speaks


Ze hebben Carl Grove z'n titel en wereldrecord op US Open Masters Track Championships afgenomen. Positief bevonden op verboden middelen.
Carl won de individuele achtervolging en was de enige in zijn leeftijdscategorie, van 90 tot 94 jaar.
Heeft ie gewacht tot ie meer kans maakte als jongste van z'n categorie, krijg je zowat.
Topsport is lijden.


Arty not farty


Dansez Maintenant

foto: l'équipe

Die rechtse, die kennen we hier wel, Anquetil.
De dame waarmee hij 'n dansje doet is van La Belgique, Annie Cordy.
In Frankrijk en het taalverwante deel van België fameus als actrice en chanteuse.
Net als D'n Eddy in de adelstand verheven, barones in haar geval.

Jo met de banjo is natuurlijk geen Mien, dat zie je zo.
Maar zien we ook dat het een Olympisch kampioen is?
En destijds tweevoudig wereldkampioen?
Alles op de sprint, bij de amateurs nog.
Michel Rousseau was een veelzijdig mens.

foto: l'équipe
Het drietal viert een feestje op het Gala des Sports, april 1958.
Jacques heeft nog slechts één Touroverwinning in de musette.
Hij zal nog drie jaar moeten wachten op de tweede van de vijf in totaal.

Als liefhebber van het vrouwelijk schoon moet Anquetil genoten hebben tijdens het dansje.
Waarschijnlijk zou hij onderstaande ook wel hebben weten waarderen.
Wederom Annie Cordy, nu met Dalida,
onder andere bekend van Mart Smeets en de Avondetappe.



En nu wilt U natuurlijk best wel een fotooke van Dalida op uw bordje?
Geen punt,
Poulidor krijgt U er gratis bij,
dat had Anquetil ook wel eens.


Jacques Anquetil:
8 januari 1934 - 18 november 1987.


Van de genoemden dansen alleen Annie Cordy en Raymond Poulidor nog.

maandag 7 januari 2019

Patrick Coone

Eindhoven 7 januari 1967 -  Hamont-Achel 18 januari 1992



Weer zo'n slachtoffer van een hart wat op hol slaat.
Drie jaar voor zijn overlijden moeten stoppen met topsport, recreatief mocht nog.
Een MTB-ritje in Achel bleek teveel gevraagd.

Vandaag kwam Fabio nog door Achel,
de winkel van bijna-generatiegenoot Hans Daams heeft ie rechts laten liggen.
Hij kwam immers vanuit de richting van Valkenswaard.

Daams reed vóór Kwantum en PDM in 1984 nog bij Jo van Aarle-ECCO,
in 1986 kwam Patrick daar voor vier jaar bij.
In 1989 stopte Daams abrupt vanwege hartritmestoornissen.
Patrick en Hans moeten dus ongeveer tegelijk gestopt zijn met wielrennen als topsport.
Het verschil kan in een klein hoekje zitten.

En leest U vooral het prachtige verhaal van Theo Buiting onder deze link.

zondag 6 januari 2019

Frankie



Van Tuel Assurantiën Weert,
eind jaren tachtig en begin jaren negentig een gevestigde waarde bij 'de wilde bond', de NWB.
Met een breeje grijns vanonder z'n snor en 'n Brabantse Italiaan voor z'n kruis kijkt ie ons aan.
Frankie.
Kleine Frank.
Nou valt dat op zich wel weer mee, dat kleine.
Iets kleiner dan Fabio, nie veul.
Kunde ook zien aan d'n Empella, deze maten worden vaak aangeboden als 'dames-racefiets' ....
Kunde, Brabants voor 'kun je' maar, louter toeval, ook de achternaam van de Vlo.


Verder,
leid Fabio niet af, cher amis,
Frankie, Kleine Frank,
om 'm af te zetten tegenover Frank, Grote Frank.


Díe ja.
En dan reed Frankie ongeveer tegelijk ook nog in 'tzelfde truike.


Oeps, hebben ze 'm net 'n ander truike aangetrokken,
gelukkig staat z'n sponsor d'r nog wel op, op de foto dan.
Hieronder zit die sponsor, Hay Kellenaers, in 't wiel van Theo van der Leeuw,
en allebei in 't truike waar we 't over woue (wilden) hebben.


Ziede (zie je), d'r kan wat verwarring ontstaan.
En asge (als je) dan ook nog beseft dat 't volle neven zijn,
Frank vier jaar ouder is dan Frankie,
nou, dat witte (weet je) 't wel.

Een paar jaar geleeje (geleden) hadden we ze allebei in de Turf Toertocht,
Frankie Boy haj (had) niks geleeje (geleden).

foto: Patrick Deijkers
Frankie van Bakel wordt vandaag 56 jaar.
Vader van Robbie trouwens, 1.75.





Met dank aan het archief van Wiel Kuntzelaers.

Leader of the Pack


Deze jongeman wordt vandaag 64 jaar.
We zien hem hier in het laatste van zijn drieënhalf-jarig bestaan als beroepsrenner.
Het jaar ervoor had ie nog Kuurne-Brussel-Kuurne en 'n etappe in de Vuelta gewonnen.
Edoch, hij koos nog niet halverwege het seizoen voor een bestaan als adjunct-ploegleider bij deze ploeg.


Leuke ploeg, mooie namen.
En veel overwinningen.
Die kwamen echter vooral op het conto van drie crossers uit de ploeg.
Superia, de fietssponsor, zorgde onbedoeld voor een verrijking van het taalgebruik met betrekking tot de kwaliteit van gebruikt buismateriaal. Hoezee!


Maar zonder gekheid, de jongeman ontwikkelde zich tot een van de meest succesvolle managers in de wielrennerij. Daar zijn vriend en vijand het wel over eens.


Dus we zingen vandaag allemaal samen een liedje voor Patrick Lefevere,
the leader of the pack. Ván '64.

Erp Veghelsedijk/Voorbolst


zaterdag 5 januari 2019

Gaston Rebry jr.


Zie je vaker met een junior,
let wel, niet de voormalige wielercategorie maar dat ze 't achter 'n naam zetten.
Niet vóór, want dat zegt weinig.
Junior Walker van de All Stars z'n vader heette echt niet Junior.



Als vaders dezelfde naam hebben dan hun zoon dan krijgt zoon het junior-aanhangsel.
Met vrouwen werkt dat weer net anders, als U even nadenkt weet U waarom.
Hoewel dit heden ten dage weer helemaal anders kan zijn ...

Maar de vader van ons onderwerp heette Gaston Rebry en was een zeer succesvol wielrenner.


Hij won driemaal Parijs-Roubaix en was daarmee ruim voor Roger de Vlaeminck Monsieur Parijs-Roubaix. In 1934 won hij zelfs de dubbel, P-R én de Ronde van Vlaanderen. Ook won Gaston de Oude Parijs-Nice. Verder vier etappes in de Tour en eenmaal vierde in de eindstand. Voorwaar, dan heb  je wat in huis.


Als zoon kun je dan niet net doen alsof je neus bloed.
Je verzet je en wordt bijvoorbeeld voetballer, gaat aan de drugs of iets anders onzinnigs.
Of je gaat je vader achterna en in dit geval word je dan wielrenner.
Helaas niet al te succesvol.

Junior emigreerde al jong naar Canada en werd daar alsnog succesvol.
Als schilder, geen huisschilder maar kunstenaar.
En dacht je dat Fabio ook maar één schilderijtje met een fiets erop heeft weten te vinden?


Gaston Rebry jr.
Wevelgem 19 juni 1933 - Québec 3 januari 2007

vrijdag 4 januari 2019

Faustino Cueli Arce


Faustino Cueli in de kleuren van Colchón CR met een De Rosa.
Op de achtergrond een vestiging van Teka met een aantal Teka-renners.
Symbolisch.
Na zes jaar prof bij Teka te zijn geweest neemt Faustino in 1986 afscheid van het peloton bij Colchón CR.


Faustino won in dienst van Teka de Trofeo Corta Inglès, de Memorial Santisteban en een etappe in de Vuelta a Cantabria en de Vuelta a los Vallos Mineros. Hij eindigde 17e, 30e en 31e in de grote Vuelta. Zijn enige Tourdeelname werd hij 121 in de eindrangschikking.

Zijn belangrijkste uitslag voor Colchón CR was tweede in de Memorial Rodriguez Inguanzo.
Achter Peter Hilse, Teka, juist ja.


Vandaag 62.