Joachim Halupczok

 

De wereldkampioen op de weg bij de amateurs van 1989. Het jaar ervoor had hij tijdens de Olympische Spelen met de ploegentijdrit op de weg zilver gewonnen.

In 1990 werd hij beroepsrenner samen met Zenon Jaskula die er in Seoul ook bij was.

Eerst bij Diana-Colnago, daarna bij Del Tongo-MG en GB-MG-Bianchi.

En waar we nu allemaal Zenon Jaskula kennen als numero drie in de Tour van 1993 voor die laatste ploeg, daar is Joachim er al niet meer bij. Terwijl juist híj binnengehaald werd als de grote kampioen in wording. Knieproblemen haalden 'm in '91 al uit de competitie en in het ziekenhuis bleken ook forse hartritmestoornissen. Joachim haalde in 1992 nog enkele aardige resultaten.

In 1994 was alles over. Hij werd onwel en overleed in de ambulance. De patholoog constateerde dat de doodsoorzaak geen hartinfarct was geweest. Verhalen over EPO deden de ronde. 

Joachim Halupczok:

3 juni 1968 - 5 februari 1994

Miguel Arroyo

Werd in 1990 en 1994 tweede in z'n eigen Ronde van Mexico en wist deze in 1998 te winnen.
Reed driemaal de Tour de France uit.
Was onder meer verbonden aan ADR-Bottecchia, Z, GB-MG-Bianchi, Subaru-Montgomery, Chazal-MBK en BigMat.
Na zijn wielercarrière was hij onder andere actief gemeenteraadslid in zijn woonplaats.
Arroyo leed aan kanker van de alvleesklier en overleed tijdens een operatie.

Miguel Arroyo:
6 december 1966 - 30 januari 2020

Coppi's

Davide Rebellin

Onvermoeibaar.
Oké, soms een hulpmiddeltje,
maar toch.

Vandaag 43 jaar en 'still goin'strong'.

Polski Beat

Staat Polen op z'n kop?
Czeslaw Lang en Lech Piasecki deden 't nèt niet goed genoeg.

Zenon Jaskula deed 't prima maar te snel, te kort.

Van Michal Kwiatkowski werd 't verwacht.

Maar die bekijkt 't nog efkes.

Rafal Majka laat ze allemaal een poepje ruiken.

Zenon Jaskula

Vandaag 52 jaar.

De jaren van het dikke bloed.

Vicenzo Ceci

Vandaag 50 jaar.

foto: martin frank

Diejen Vincenzo,
een enkele vergissinkje met de dopingcontrole,
waar hebben we het over?

Maar intussen wel zijn hele beroepscarrière op 'n Alan en 'n Bianchi doorgebracht.
Die truikes die tie toen aangehad heeft .... ook al drinkt ie Sprite hierboven.

Een dikke knuffel waard.
En ook nog van Ascoli Piceno,
waaraan Mrs Farelli en Fabio warme herinneringen hebben.

Macho Moment

Zenon Jaskula

Vandaag 51 jr.

Fabio schreef hier eerder over de man die glas met z'n tanden zou doen vermalen.

Pascal Richard

Vandaag 48 jaar.
Pascal was ginne misselijke renner..
Olympisch kampioen op de weg en 6x nationaal, ook nationale titels en een wereldkampioenschap in het veld, het bergklassement in de Giro, etappes in de Tour en de Giro. En nog meer wat kleiner spul.
Waar menigeen al heel blij mee zou zijn.

Max Sciandri

De Italiaanse Engelsman.
Of was het een Engelse Italiaan?
Veul mee veurop gezeten,
nooit overeen gekomen.
Max wordt vandaag 45 jr.

Alberto Elli

Toch raar. Zo'n Elli. Erkend hardrijder. Bij de goede ploegen geweest. Ariostea met Moreno Argentin. Later bij MG Maglificio. Baldato, Cassani, Bugno, dat zijn toch mooie namen. Mooie shirtjes ook.

Wat is dat dan? Dat er wel respect is voor zijn kunnen. Maar dat het hartje er niet sneller van gaat kloppen?

Kwestie van de verkeerde club. Der Jan werd ook pas leuk met een Bianchi-shirtje.

Zenon Jaskula

Gek. Nooit mee gefietst. Toch denk ik er wel eens aan. Ook onder het fietsen.
Alleen, het blijven beelden op TV.
Een blonde zwoeger, schouders wat opgetrokken, zweetdruppeltjes in de nek. Het net iets te lange haar. Zijn prestaties in de Tour van 93 spraken me aan. In dat jaar was hij mijn favoriet.
Indurain en Rominger deden me weinig. Natuurlijk stonden ze plek een en twee.
De liefde voor de underdog.
Daarom fiets ik er niet mee.