Roggebrood Rules!

collectie: wiel kuntzelaers

Hier zien we Bert Pots met in zijn wiel Jan van Heur.

Bij de NWB, de Limburgse 'wilde' bond, 1968.

Of de benen gewoon glad of glad geschoren zijn weten we niet, juniorenkoers. 

Bert uit Deurne, Jan van Roggel.

Gisteren waren ze beiden aanwezig bij Zaal van der Putten op de Walsberg.

Rien van Horik presenteerde Wielernest Deurne als onderdeel van zijn Pedaalridders van de Peel-tour.

Een genoeglijk samenzijn van een kleine tweehonderd gelijkgezinden en georganiseerd door TWC De Wekkers vanwege haar gouden jubileum. Hoedje op, petje af!

Veel Deurnese renners werden naar voren gehaald, zo ook Bert Pots.

In het vraaggesprek passeerde bovenstaande koersfoto de revue.

U moet weten dat Pots na zijn NWB-tijd amateur werd bij Ovis uit Roermond.

Roemrucht ploegje bij de KNWU, zeker in het zuidelijk smaldeel.

Zo, 

genoeg introductie,

U kunt nu weten waar we het over hebben.

Van Horik maakte 'n opmerking over die foto, een Ovis-truike in Bert z'n wiel. 

Nou is Bert gestopt met fietsen om z'n universitaire studie af te maken, dus niet bepaald d'n domste.

Bij slimme mensen zie je vaker dat ze nét een andere afslag maken dan verwacht.

Bert herinnerde zich de uren dat z'n moeder met blauwe stof en 'n naaimachine aan de gang ging en hem zodoende voorzag van een eigengemaakt en uniek koerstruike. De waardering voor moeder was voelbaar in de zaal. Het was iedereen wel duidelijk dat het truike niet bewaard was gebleven. Snif ..., en daar blijft het dan bij, logisch.

Nou wist Fabio toevallig hoe dat zat met het Ovis-truike in Bert's wiel. Sterker nog, hij kon het ter plekke checken, Jan van Heur zat schuin achter 'm.

Toen Jan wat uitslagen begon te rijden had z'n moeder van de bakker in Roggel 'n Ovis-truike gekregen, voor Jan, dat scheelde weer 'n slok op de huishoudelijke borrel. En dat die bakker roggebrood van Ovis verkocht begrijpt elke wielerliefhebber.

En zo kwam het dat de latere Ovis-coureur van de KNWU enkele jaren daarvoor bij de NWB Jan van Heur in 'n Ovis-truike in het wiel had.

Toch stikkes jammer dat ze bij Fabio thuis in de bakkerij alleen eigenst roggebrood en géén Ovis verkochten.

Hier wint Bert in 1972 voor Ovis en voor van de Spiegel, van Kilsdonk, van der Kruijs en van Piere de Ronde van Mierlo. 

Roggerood rules.

Post Vintage Bike Fair Stuff

Post-Corona durft Fabio nog niet te schrijven,

God weet hoe de wind morgen waait ...

Voor de ongelovigen en niet-Brabanders en/of Limburgers onder U,

dat betekent dat die 't ook niet weet.

Maar we waren weer eens op een fietsbeurs.

In Geel, parochiehuis Sint Amands.

Toepasselijk plekske gezien dat we 't dan hebben over de schutspatroon van de bierbrouwers, wijnhandelaren, apothekers, herbergiers en kruideniers. De koers druipt d'r vanaf van d'n dieje.

Ook aan te roepen in geval van rheuma, jicht, koorts, stuipen, verlammingen, huidaandoeningen, epilepsie en dierziekten, wat dat laatste ook mag zijn. Toch handig om te weten als je een dagje ouder word.

Wat d'r nou op die werkbank ligt?

Wat sleutels van Stronglight en Sugino, 'n setje Mafac Racer remmen, wat verschillende kabelgeleiders voor onder de bracketpot, 'n Titan-stuurpen zonder bout en enkele kettingbeschermers voor de liggende achtervork. Die twee bidons en 'n setje Mavic-stickers wat d'r ook bij ligt zijn nieuw gemaakt door Ian DaCosta. Waarvoor hulde, hip hip hurray!

Echt niet, niks te lang Billy Joe. 

Maar wel te lang om niet bij 't lijstje te blijven.

Maar geen centje spijt, we hebben 't er nog wel over.

Zieleman Blues

 

Foto's: Hein van Bakel

Ko Zieleman RIP

Ons bereikte het bericht dat afgelopen nacht in zijn slaap Ko Zieleman is overleden.

De opa van Dylan Groenwegen is niet meer.

En menigeen zal een dezer dagen zijn Zieleman racefiets in het zonnetje zetten.

foto: pj lammertsma

Ko werd 88 jaar.

Ko Zieleman:

10 januari 1933 - 13 april 2021

Harm Slot, een Drents Verhaal

Het was er in een mum van tijd.
Zo was 't er niet en zo was 't er wel.
De 1e Memorial Harm Slot, start en eindpunt in Aalden, Drenthe.
Achteraf zou 't er al eerder zijn geweest maar corona gooide roet in 't eten.
Als turfstrooisel in de bruine bonen.

Harm Slot, de naam klonk niet onbekend maar klokken gingen er niet bij luiden.
Toch bleek 't de eerste Drentse beroepswielrenner te zijn geweest.
Geweest ja, de goede man is inmiddels al wat jaartjes overleden, vandaar ook Memorial.

De organisator, afkomstig uit de streek, zei dat als er vroeger bij hun in het dorp een wielrenner passeerde dat de mensen dan zeiden 'Harm Slot'. Net als elders "Jopie" of "Jan Janssen", het kon ook alleen Harm Slot zijn.
Harm had een been dat 'n stuk korter was dan 't andere en daarom mocht ie van z'n vader naar de mulo. Daardoor kwam ie bij de gemeente terecht, ambtenaar in Emmen. Maar dat hield de vrijbuiter die hij was niet lang vol.
Slot werd wielrenner om den brode en hij bleef het omdat ie er meer mee verdiende dan bij 'n baas.
Niet dat het een vetpot was en er moest wel voor gewerkt worden.

Voor 35 gulden startgeld op de fiets naar België, startnummer ontvangen en uitrijden binnen 'n uur na de winnaar. Kassa! Overnachten in 'n bedje van stro of onder een brug en de volgende dag weer koers en kassa. Later ging ie met 'n brommertje en de fiets achterop naar Bels. Klinkende uitslagen werden er niet gereden maar daar ging het ook niet om.

Fausto Coppi (!) bracht Harm indirect op het idee om verhaaltjes te gaan schrijven. Harm vond trainen nogal eentonig en Coppi had 'm gezegd dat hij daar wat op gevonden had, hij dacht dan aan leuke dingen.

Dat hielp en Harm ging dat ook doen. Hij schreef ze ook nog op en zo werd Drentse Verhalen geboren.

Uitgebracht in eigen beheer, geen vetpot.
Harm schilderde ook, niet zozeer muren maar schilderijtjes.
Die verkochten ook voor geen meter maar daar ging het niet om.

De vrijgezel woonde in een klein huisje 'op 't kraaienveld' in Nieuw-Amsterdam temidden van allerlei spul waar hij tegenaan liep en wat hij ook weer verkocht.

Fabio heeft enige deskundigheid opgebouwd in dit gedrag en ziet dat dit 'sneukelarij'' voorbij is en 'hoarding' is nabij. Máár, er wordt verkocht! Dat zie je niet snel bij ziekelijk verzamelen van hoofdzakelijk nutteloos gerei.

Harm Slot:
3 juli 1921 - 19 september 2002

En ter verstrooing enkele fotookes van het elitair gezelschap aanwezig bij deze allereerste Memorial Harm Slot. Bij de Jantina-molen in Aalden.

Ko Zieleman

foto: archief theo buiting

Komt 't door de Van der Poels en Raymond Poulidor?
Komt 't door Dylan Groenewegen, Hein van Breenen en Ko Zieleman?
Het zal wel een beetje van dit alles zijn.
En nog meer natuurlijk.

Helemaal hip, wielerfamilies, dynastiën.
De nieuwe Muur staat er vol van.

En laat die nu net hier opgeslagen liggen, hier voor Fabio.
Kijkt U efkes mee.

Juist ja, U ziet 't,
van de bovenste foto staan d'r hier twee gememoreerd,
de meest linkse en de meest rechtse wielrenner.
Ko Zieleman en Hein van Breenen.
Iconen wier genen door Dylan Groenwegen stromen.
Omdat 't vandaag z'n verjaardag is wou Fabio diejen rechtse, Hein, Tarzan zo U wil, links laten liggen.
De foto helemaal bovenaan moet een van de weinige zijn van Ko als wielrenner.
Ko was kort prof, in 1959, het jaar van bovenstaand ploegje.
Gelegenheidsploegje zelfs, bedoeld om in Giro mee te doen maar het bleef bij de Ronde van Sardinië.

Ko werd een succesvol framebouwer.
Legendarisch, althans in Nederland.
Huub Aben had 'n Zieleman,
Bert Pots had 'n Zieleman,
Dylan Groenwegen had 'n Zieleman.

foto: het parool, marcel israel

Links van Dylan staat ie,
Ko Zieleman.
Vandaag 86 jaar!

foto: biciclettavintage

En, speciaal voor de Bianchi- en Gios-hardliners, 'n échte Zieleman is rood ...

Twee Wielrenners

foto: rene milanese

foto: anefo

Twee wielrenners.
Allebei uit de jaren zeventig.
Kwamen allebei aardig omhoog.
De een, met 't Iberische limonademerk, uit Spanje.
De ander, met 't Hollandse behang, een Nederlander.
Allebei jong gestorven.
En voor die ene keer kwam de Nederlander eerder boven.

8 maart 1945 - 17 december 1977

2 december 1942 - 29 maart 1980

Allebei overleden tijdens 'n vriendschappelijk potje voetbal.
Heren wielrenners, weet waaraan ge begint!
Pas op met voetbal!

Keihip

Er wordt maar in die brievenbus gegooid,
stapels neo-oud papier,
en de Mrs wil géén sticker 'nee-nee'of desnoods 'nee-ja'.
En wie sjouwt er om de zoveel weken met volle dozen naar de straatkant?
Een neo-bejaarde wielertoerist met arthrose in z'n schouders ...

Gelukkig valt er soms nog wel iets prettigs in de bus.
Maar hoe het er komt?
Strooidrukwerk uit Herentals, dat gebeurt Fabbio niet elke dag.
Hij heeft sterk het idee dat hier sprake is van zeer gerichte marketing.

Vintage Bike Beurs, zondag 2 oktober.
In Herentals, Slechts 90 kilometer gaans.
Je vraagt je toch af, hoe komt dat nou in de brievenbus?
Vintage-fietsen is hot, keihip, da's wel duidelijk.
Als organisatoren Mieke en Bart zoveel moeite doen om 'n foldertje 90 kilometers verder in de bus te doen,
nou,
dan moeten we daar naar toe, nietwaar?
Dus, tot zondag 2 oktober in Herentals.

Misschien komen hullie ook wel.
Afgelopen Hemelvaartsdag, begin mei, voor 't eerst aangetroffen tussen het oude staal en de wollen truien.
Zij op 'n pracht van 'n Zieleman, hij in 't truike waarin ie vroeger nog gekoerst had.
Keihip.

Schuld en Vergeving

Dit stukske is de schuld van André Jansen.
Of heeft U aan André te danken, het is maar hoe U het bekijkt.
André wierp op zijn WAF-pagina van 't Kijkboek de vraag op hoe een blog Rooms Katholiek kon zijn.

Nou is André geboren in Amsterdam.
Tot midden jaren zestig volgens Meneer Pastoor en Meneer Kapelaan beter bekend als Sodom.
Of Gomorrah. Of misschien wel allebei, daar wil Fabio buiten blijven.

Z'n familie verhuisde wel snel al naar Westzaan.
En 't moet gezegd, hieronder ziet dat d'r niet echt uit als de Poort naar de Hel.
Drie frisse jonge jongens in 'n rustige straat.
Broers.
Harry, Jan, die met één s, die van sprinter, en de jonge André.

foto: cor out, anp

Mocht U efkes hebben doorgeklikt op Westzaan dan heeft U gezien dat er twee beroemde voetballers zijn geboren en één bekende socialist.
In 1821 die laatste. Nou, dan weet je 't wel.
Daar moest je in Limburg en Oost-Brabant niet mee aankomen.
Daar wisten Meneer Pastoor, Meneer Kapelaan, de paters, de broeders en de zusters wel raad mee.
In de ban die roojen!

Het is dan ook niet gek dat André die vraag opwerpt.
Hij is niet opgegroeid tussen de kruisbeelden, kapellekes en fietszegeningen.
Waar 'n wielerbond het predikaat RK diende te dragen om de duivel 'n loer te draaien.
En laten we wel wezen, dat was niet alleen in Zuid-Nederland zo.

Nou gaat Fabio niet inenen Gino Bartali erbij halen, da's te voor de hand liggend.
Maar Lourdes? Waarom niet?

De Tour van 1948, Lourdes. Bartali won de etappe.
Jefke Janssen hierboven met nummer 94, die moet 't hebben gesnapt.

En al die foto's met de paus?
Daarvoor hoeven we echt niet terug naar Gino of Felice of Eddy.

Ojee, staat die d'r toch op ...
Fabio wil 't maar 's gezegd hebben,
wielrennen is 'n katholieke sport.
Of op z'n minst nogal katholiek.
En zeker onder de rivieren.
En nog zekerder vruuger.

André had 't kunnen weten trouwens.
Hieronder in 1968 op 'n Zieleman in Venhorst.
Venhorst, op 't bereik van 'n zegenkwast van Handel.
Handel, bedevaartsoord.
Twee keer zegenen van Mariahout.
Mariahout, met Lourdesgrot.

En dan heeft Fabio 't nog niet gehad over d'n Heilige Olie waarmee André goed bekend was.

Gelukkig maar kennen katholieken d'n biecht.
De vraag zij hem vergeven.
Wel drie weesgegroetjes, 'n Onze Vader en vergeet de collectezak niet.

Strade Bianche

foto: pj lammertsma

Zieleman