Frank van Bakel

 Aan het begin van Frank's wat late start als professional en tegen 't einde.

foto: jan suijkerbuijk

Dit truike is vrij lang te koop geweest op Ebay maar nou is 't toch echt weg.

'Heej Fabio, dè truike hè, is dè zo nog erruges te kriege? Oit moet 'k 's toch van die zwarte periode af, van die kant weges ..'
'Efkes denken Johannes, ik mèn 't latst nog gezie te hebbe op Ebay, erges in Engeland. Wel mî laang mouwe, dan kûmt die tattoe nie zo goe uit. Ge moet wel hoast make want Ad van Empel haj muggelik ok interesse ..'
'Ge wît dè ge bedankt bent hè'
'Gin moeite, gèr gedoan'.

Frank van Bakel wordt vandaag 61 jaar.
Proficiat Frank!

Strolling Bones

Wat dit nou weer voor flauwekul is?
Maar dat ziet U toch?
Een scheermesje, een miniatuurtje van Teka en 'n spuit gedrapeerd op 'n bedje Fiets.
De kenners herkennen Fabio's keukentafel.
Waar diens bordje enkele malen per dag staat.
En wat kreeg hij onlangs op z'n bordje?

Iets met fietsen in 'n blaadje, correct.
Inzoomen zegt U?
Een beetje dichterbij halen?

'Renners van Ti-Raleigh willen altijd winnen' en 'Keith Richards en Blaudzun vermaken zich uitstekend' ...
Neemt U van Fabio maar aan dat dit een klein deel van de inhoud van bovenstaande Fiets is.
En het gaat nu efkes over die onderste zin en dan met name die eerste naam.
Keith Richards.
Stoned vanaf het eerste uur en overleeft tot op heden de Dodenlijst die hij jaren volhardend aanvoerde.



Krek, d'n diejen.
Nou heeft Fabio in z'n jonge jaren ook wel z'n best gedaan om zich zo verdoofd mogelijk door het leven te slaan, van heroine en cocaine istie toch altijd mooi afgebleven.
En hij sloot nadien de edele wielersport van z'n nog jongere jaren weer in het hart, schoor zijn benen zelfs een tijdje.
Om dan vergeleken te worden met Keith ...
Hoewel 't 'm eigenlijk ook wel goed doet, hij voelt zich er toch wat vereerd mee.

Dat scheermes slaat niet op de geschoren benen van een jaar of dertig terug.
Het slaat op de reden van de fotookes in de Fiets.
De Tour der Ongeschoren Benen.
Waarin Fabio het genoegen had te mogen deelnemen.
Samen met nog wat retrorenners, wielertoeristen, oud-renners, zangers, cabaretiers, BN-ers en ook mensen die speciaal voor de gelegenheid hun haar hadden laten groeien.
Op hun benen wel te verstaan.

En nu de grote plaat.

Met dank aan Menno Grootjans/Fiets

Telecommunicatie

Moreno: ´Buongiorgno, Moreno hier, Frank.´
Frank: ´Ok goeiemèrrege, ge komt nie krek zo goe dûr gij. Wel 's bettere verbinding gehad.'
Moreno: 'Sì. gij bent ok wa vaag ...'

Frank: 'Ikke vaag?  Hoe bedoelde dè?'
Moreno: 'Nou, dè de resolutie van 't beeld nie zo bijster hoog is.'
Frank: 'Hoe witte gij dè nou, we béllen. En verder ving ik jou ok knap mistig.Wa hedde te màuwe trouwes?'
Moreno: 'Gij rijdt toch vûr Arkel Telecomunicazioni, nie?'
Frank: 'Wa joar terug. Nou zit ik meer in de modebusiness. Hoezouwe?'

Moreno: 'Nou Frank, 't zit zo, wij Italianen moete deger in van die knallende kleurkes rondfietse hè ...'
Frank: 'Ja, 't blie tobbe, 'k heb d'r ok nie alles ovver te zegge.'
Moreno: 'En toen daacht 'k, Moreno, kiek 's op Marktplaats in de Paessi Bassi.'
Frank: 'Bassie? Goan we zitte zeike? Of dè 'k die ruitjes zelluf heb uitgekozze ...'

Moreno: 'No no Frank, scusate,  problemi di comunicazione, Paessi Bassi, Nederland.'
Frank: 'Tis oew geroaje ..., én?'
Moreno: 'Hedde gij ooit op 'n Panasonic gefietst?

Frank: 'Neije. Veul Alan, Empella, ôk wel Gazelle, Look. Wel 's ooit ne wekkerradio van weggegooid, deej alles behalve rinkele.'

Moreno: 'Oh, 'k vroag 't vanweges dî jeske.'

Frank: 'Heel mooi, smaakvol ook diejen diagonale tweekleurigen balk.'
Moreno: 'Mèr doar hedde gij nie in gefiest?'
Frank; 'Nog nie al hadde 't gèr.'
Moreno: 'Gracia Frank.'
Frank: 'Niks te danke, we belle ...'

Modexpress Mijmeringen II

Hier wat voorafging.

Als 'n verhaaltje nog niet af is, nog nie klaor, dan gaat 't nog door.
Zo simpel is dat.
Van A naar B naar Z, retteketet.
Net als de vrachtwagens van Modexpress.

Mocht U nou denken dat zo'n cyclocrosser, zo'n veldrijder alleen in de winter ploetert,
nou, dan heeft U het mis.
Tijdens het wegseizoen is wat extra hagelslag op d'n boterham ook niet verkeerd.
Maar ja, dan bende individueel gesponsord ...
met een rondje rondom de kerk maakt dat niet zo uit.
Maar een (semi)klassieker of een Ronde is lastig op 'w eentje.

Daar hebben ze de Gelegenheidsformatie voor uitgevonden.
Zo reed de Rijnbende-ploeg in 1963 de Ronde van Nederland.
Hieronder 'n fotooke van die gasten voor de start.
In Helmond toen.

foto: guus de jong

Met Wim van Est en Huub Zilverberg, niet de minsten nee.
De ploegleider was dan weer niet zo'n grote.
Die linkse, die lange rechts, die fietste toen nog gewoon. Ook bij die Rijnbende trouwens.

foto: andré van der heuvel, anp

Zoiets, zo'n gelegenheidsformatie, dat heeft Frank van Bakel ook wel gedaan.
Nee, hij weet niet meer waar en met wie.
Da's te lang geleeje en hij had meer aan zinne kop.
Maar wel 'n stikkes mooi truike om z'n lijf.

Een witte trui, net zoiets als Eddy Bouwmans rond diejen tijd meebracht uit de Tour.

Hoewel, die schijnt ie nooit gekregen gehad te hebben.
Waren die geruite broeken van Modexpress die van Peter Post 'n keertje voor.

Maar, zoals gezegd, geschreven eigenlijk,
verhaaltjes gaan door.
In 1993 verongelukt Nico Franssen.
Het bedrijf Modexpress moet natuurlijk door.
Herman Verhaegh, van Transportbedrijf Jan Verhaegh komt in de directie.
Het jaar daarop fietst Van Bakel voor VKS-Empella.
Maar d'r lijkt een cyclocrossbloemtje geplant.
De kleinzoon van de ouwe Jan, zoon van Herman, Jan Verhaegh fietst.
En crosst.
Hij rijdt rond 't millenium drie keer goud bij de jeugd.

Jammer genoeg stokt die reeks bij de junioren en de nieuwelingen, maar toch,
qua mijmering doet ie 't goed in 't verhaal.
De ouwe vrachtwagens van Verhaegh ook.

En laat die nou zo'n beetje neffe, naast in 't ABN, de ouwe zandbaan aan de Zeilbergseweg te staan.
Waar Driekske Althuizen z'n successen behaalde,

Martien en Jac van Kessel werden geboren, hieronder allebei op 'n Super-foto.

En waar Fabio z'n fietskes, truikes en herinneringen koestert.



En wederom met dank aan Frank van Bakel.

Modexpress Mijmeringen

Er was eens een tijd,
inmiddels al wat jaren terug,
toen was de ruit van de golfer.

Volgens Fabio dan.
Die was toentertijd nog wat rechtlijniger dan vandaag d'n dag.
Wat bij ruiten wel goed uitkomt maar minder bij 'n mens.

Op zijn favoriete trainingsparcours,
oftewel de weg van en naar zijn ploegbaas destijds,
oké, 'n redelijk rechte weg,
kwam ie nogal eens 'n vrachtwagen tegen waarvan ie dacht dattie van die golfkleding vervoerde.
Van dat merk dat 'm bekend voorkwam van een dikke tien jaar daarvoor.
Langer nog.
Peter Post had toen vaak zo'n geruite broek aan.
Dacht Fabio zich te herinneren.

Die vrachtwagens hadden een ruit in hun logo op d'n oplegger.
Zeg maar 'op zunnen fiets' als hieronder maar dan groter,

die truck dan, niet die fiets.
Transportbedrijf Jan Verhaegh uit Deurne en Nico Franssen,
van de Walsberg, ook Deurne dus,
die hadden 't druk met 't vervoer van klaeing van A naar B.
Desgewenst Z.

Kijk, U zult begrijpen dat 'n bedrijf dat zóver gaat om ruitjesbroeken over de wereld te verspreiden,
zo'n bedrijf dat staat open voor de vraag van een cyclocrosser, een veldrijder, ook een Peelstoemper in dit geval.

De sponsor van Frank van Bakel, SEFB, hield 't voor gezien.
Na 't wereldkampioenschap in Leeds moest die zorgen dattie 'n ander truike kon dragen.

Via wat omwegen, makelaars heet dat, kwam ie in gesprek met Nico van hierboven.
Dat bleek snel geregeld, 'of dat ik 'r nou 100 of 101 op de loonlijst heb staan' zei die volgens Frank.
En met al dat gereis, Spanje en zo, tanken bij Jan Verhaegh was nooit 'n probleem.
Achteraf was 't misschien wel de beste broodheer dietie ooit gehad heeft in de wielrennerij.

Opvallende verpakking hattie ook, maar dat mogen we niet gek vinden met zo'n sponsor.

Hierboven op de catwalk van het NK 1992, in Valkenswaard.
En hieronder tot groot genoegen van Fabio aan diens houten hangertje.

Als dit geen aanwinst is.
Dat had Fabio toentertijd, begin jaren negentig, nooit mogen hopen.
Dattie ooit nog blij zou zijn met 'n golfruit.
Maar ja, wat jaren ouder, milder geworden en minder rechtlijnig.
En 't was van Frank van Bakel natuurlijk,
dan kiekte nie op 'n ruitje meer of minder.


Wordt vervolgd.
En met dank aan Frank.