Theo Verschueren

 

Vandaag wordt er ene die 11 x Belgisch kampioen, 5 x Europees kampioen en 2 x wereldkampioen werd 80 jaar.

Niet toevallig ook zowat de titel van een boek over diezelfde renner.

Theo, een Belg maar geboren in Sint Jansteen, Zeeuws-Vlaanderen. Opa en oma Verschueren waren in WO I met de kinders van Lokeren in Oost-Vlaanderen daarheen gevlucht, zodoende.

Verschueren was actief op de weg en op de baan maar haalde zijn grootste successen op de baan,

Voor de Belgische jongere lezertjes, de weg is de baan en de baan is de piste, zo zijn we weer allemaal bij.

Hij won tweemaal een Zesdaagse, die van Antwerpen met Severeyns en Renz in 1968 en die van Antwerpen met Duyndam Pijnen in 1972.

In 1968 en van 1971 t/m 1974 was hij Europees kampioen op de derny en in 1971 en 1972 was hij dat ook nog met 't stayeren. Op die discipline, stayeren, werd hij dezelfde jaren wereldkampioen.

In 1970 nam hij het werelduurecord achter de derny over van Peter Post.

Gigant! Reden voor 'n feestje!

En als we 't dan toch over 'the neighbourhood' hebben, Mieke van de Gigantjes althans, of was dat nou andersom, nooit geweten ...

Paul Konings uit Asten zat twee jaar bij Theo in de ploeg, eerst bij Romeo-Smiths en daarna bij Goldor-Gerka. 

Niet dat die twee mekaar veel gesproken zullen hebben, da's niet waarschijnlijk met die grote ploegen van toen.

Theo kunnen we 't nog vragen, Paul alweer bijna drie jaar (12-04-2020) niet meer.

Cees Lute RIP

 

foto: henk lindeboom, anefo

Cees Lute:

22 maart 1933 - 9 oktober 2022

Guido Reybroeck

1966, foto: marcel anckaert

1966, bovenstaand truike wordt binnengehaald, foto: marcel anckaert

1968, foto: belga

Won Parijs-Tours driemaal, het Kampioenschap van Zürich, Kuurne-Brussel-Kuurne, zes Tour-etappes, het Belgisch kampioenschap, vier Vuelta-etappes en eenmaal het puntenklassement, drie Giro-etappes, de Amstel Gold Race

en nog veel meer. Een rap menneke, zondermeer.

Startte nadien het fietsenmerk Fangio en sponsorde als dusdanig enkele jaren Belgische wielerploegen.

Fangio kocht, net als bijvoorbeeld Jan Janssen in Nederland, fietsen in en zette er hun eigen sticker op.

Hoewel, eigen? 

Nou zit hier díe sticker net niet op maar de echte kenner, en wie is dat niet, weet wat Fabio bedoelt.

Het zij de kleurtjes die Alan ook veel gebruikte.

De Fangio profploegen reden dan veelal ook op 'n Alan-Fangio.

Niks mis mee, dat mag, Fangio was niet de enige.

Guido Reybroeck wordt vandaag 79 jaar.

Een Koning in d'n Himmel

Wat laatste woordjes rondom Paul Konings.
Fabio memoreerde het al eerder,
Pauwke was de eerste beroepswielrenner in z'n omgeving.
Niet dat ie 'm tegenkwam of sprak,
broer Huub was 'n gedegen vervanger voor 'n menneke van 'n jaar of twaalf.
De eerste en enige keer dat Fabio Paul sprak was in 't ziekenhuis van Helmond.
Een kleine twee jaar geleden.
Paultje lag daar vanwege zijn rikketik en kreeg, niet voor de eerste keer, 'n stent of wat om de motor draaiende te houden.
Hij lag tegenover 'n vriend van Fabio met urologische problemen, de afvoer zeg maar.
Van die kant wege dat bezoek aan 't Elkerliek.

Die twee hadden aardig wat liggen te kleppen daar zodoende dat de wielrennerij, d'n Himmel in Asten en ondergetekende de revue al enkele malen waren gepasseerd.

asten, 1961, paultje tweede renner van rechts, broer huub derde van links

Het is een wat vreemde kennismaking als jij iemand al lang kent van naam en er een stukske of wat over hebt gemaakt en voor die ander van hetzelfde, je kent 'm niet en toch heeft ie wat in je leven gedaan. Wat Fabio bijbleef was de kwetsbaarheid van de vrouw van Paul naast z'n bed, rolstoel, zuurstof en Paul zelf, voor de zoveelste keer 'geholpen' en ondanks z'n gevorderde leeftijd spraakzaam en in 'n heel aardige conditie. 'Ge schreeft nog wel 's 'n stukske gij ...'

Inderdaad, maar wel te laat. Niet meer bij leven van Paul.
Zoals bovenstaande vriend zojuist in de email aangaf,
beter 'n hartstilstand in de slaap dan dagenlang hijgend naar adem.
Waarmee hij natuurlijk naar de huidige uitzonderlijke corona-tijden verwees.
Paultje, het ga je goed in diejen Himmel van daarboven.

begin jaren '60, foto: collectie theo buiting

1993 met gerard keijzers, foto: collectie wiel kuntzelaers

maart 2020, 'n goeie maand terug, paul bij 'n jeko, het merk van broer sjeng, foto: hans van der heijden

RIP Paultje Konings

Vanmorgen vroeg in zijn slaap overleden aan een hartstilstand.
Paultje was al vaker geholpen aan problemen met zijn hart.
Zie hier voor een In Memoriam.

Paul Konings:
17 september 1941 - 12 april 2020

1965

gimondi, tour 1965

De Vleut

'Het is 'veurniks' dus spuit mèr vol.'
Jos van der Vleuten in de Tour de France van 1966.
Jos zou vandaag 76 zijn geworden, het bleef bij 68.
Een korte terugblik in plaatjes.

ronde van het ijsselmeer, 1964, foto: peter van zoest, anp

1964/1965

1964/1965

ronde van nederland 1965, foto: anp

vuelta 1966, foto: archief theo buiting

gemeenteraadsverkiezingen helmond, 1967, foto: eric koch, anefo

1968

1969/1970

1971/1972

met leo duijndam, rijen, 1972, foto: flip martens, anp

Jos van der Vleuten:
7 januari 1943 - 5 december 2011

Van Asten!

Een paar weken terug moest Fabio in 't ziekenhuis zijn,
ben maar gerust, op ziekenbezoek.
In Helliemond, voor de statistici.

Tegenover d'n tobber die met Fabio's bezoek werd vergast bleek die middelste blonde kuif van hierboven te liggen.
Z'n vrouwke in 'n rolstoel met de zuurstoffles d'rop d'r neffe.

Pauwke Konings, want die was 't,

had 't een en ander met z'n rikketik te verschaften gehad en ze kregen 't nog niet krek goe geregeld.
Z'n klokske sloeg af en toe over en da's niet de bedoeling.

D'r moest nog 's goed naar worden gekeken en misschien dattie dan nog wat bijgesteld moest gaan worden.
Of dattie zo'n geavanceerde Duracel-batterij ingeplant kreeg.
Hij wist 't nie en vooralsnog de dokters ook niet.

Laten we hopen dat ze 't intussen wel weten en d'r ook wat aan hebben gedaan.
Voor die vrouw was 't absoluut geen doen,
met de buurtbus deger op en neer van Asten naar Helmond en andersom en dat in diejen stoel met die flessen.

Nou is die foto van Romeo Smiths van 1967, de groepsfoto is zes jaar eerder.
Stel da ge wel 's in Asten komt,
vanuit Deurne en Ommel natuurlijk,
dan is dit nét voor 't centrum, voor 't ouwe Protestantse kerkske.

Sinds nog niet zo lang éénrichtingsverkeer voor auto's, 't werd tijd,
dus zorg dagge op de fiets bent.
Links, café 't Spektakel. Dat was in 1961 van Tinus Manders, rechts op de foto.
Toentertijd clubcafé van WielerClub Astein.

Van links naar rechts zien we Antoon Timmermans, Bart van Seccelen, Huubke Konings, Willie Beks, Paul en Riny Sprenkels. De ouw mannen zijn Willem Beks, de vader van Willy, eigenaar van de Vivo en Tinus Manders dus.

Nou is d'r nog zo'n fotooke, weer 'n paar jaar later,
met de Ronde van Ysselsteyn, 1965.
Die van Asten hadden blijkbaar de neiging om buiten 't durp wat te klitten ..

Vanaf links weer,
Huub Konings, Bernard Beekman, Antoon en Theo Timmermans, Jan Smits, Sjaak Hoefnagels, Jos Verheijen, Gerard Hoefnagels en Gerard Timmermans dwars rechts.

Jonge mannen nog.
D'r zijn d'rbij die nog steeds op de racefiets zitten, d'r zullen d'r ook wel bij zijn die d'r niet meer zijn.
Meerdere van die mannen hadden wat jaren later, toen ze niet meer voor ene sponsor reejen, als toerist wel 'n keer hetzelfde truike aan.
Ditte bijvoorbeeld.

Ooit te koop voor 'n enorme hoop ponden in Brexitannia,
niet gekocht, Fabio is niet gek.

Maar al met al,
laten we hopen dat 't met Pauwke weer allemaal goed komt en met z'n vrouw ook.

En allé,
Bitossi is mèr één jaar ouwer en die had d'r toen al last af.

Met dank aan Gerard Timmermans voor beide groepsfoto's.

Bas Maliepaard

foto: wielerspiegel

Omloop der Kempen, 1959. Met Antoon van der Steen.

foto: harry pot, anefo

NK 1961, met Jo de Roo.

foto: erfgoedbank hoogstraten

Hoogstraten, 1961. Met links Frans de Mulder, Rik van Steenbergen met mitella en Rik van Looy rechts.

En in 1967.
Vandaag 79 jaar.

Paul Konings

Reed voor Lomme Driessens en Florent Vanvaerenbergh.
Echte kenners weten dan voldoende.
Citaat uit de Helmondse Courant, 1967, over de Ronde van Asturië:

“Het was mijn eerste grote wedstrijd”, herinnert Konings zich. “Ik reed er heel goed. Ik was vier dagen leider in het bergklassement en geloof me, dat je daar flinke bergen hebt. Ik herinner me een klim die maar liefst over 33 km ging. Het was mijn eerste kennismaking met’ een col, maar tot mijn eigen stomme verbazing kwam ik als tweede boven. Daar heb ik ontdekt, dat ik goed kon klimmen, want dat wist ik tevoren niet”

Paul redde 't uiteindelijk niet in het profpeloton.
Maar zoals het hoort, de fiets bleef trekken.
Bij de wilde bond, waar ie ook ooit begonnen was.
Hieronder tweede bij 't NWB-Masters Clubkampioenschap van 1989.
Achter Wiel Leurs maar vóór broer Hub die derde werd.

foto: archief wiel kuntzelaers

En nog wat jaartjes later, geen gladdejolen maar wel de ruiker.
Automaterialenhandel uit Asten blijkt de favoriete sponsor.

foto: archief wiel kuntzelaers

En vandaag wordt Pauwke 75 jaar.
De klokken van Eijbouts zullen toch wel gebeierd hebben?

 Ook automateriaal ja.