Van een kraai en een overeenkomst

Een vliegende kraai vangt altijd wat.

Gisteren deze mooie wielen 'gevangen'.

Eddy, van de witte trui die hij pas jaren na dato kreeg. En van Aarle-Rixtel.

Het was bijvangst,

er zou eigenlijk alleen een fiets worden opgehaald, voor de onderdelen.

Mooi frame, in nette staat, net als de onderdelen waar het om ging.

Heel errug blij mee met dank aan de gulle gever.

Die wielen van hierboven hebben niet alleen mooie spaken en historische velgen, de naven zijn nét van dat Dura Ace-groepje waarmee de Carrera-Alan moet worden opgebouwd. Komt dat even goed uit!

Als wielertoerist schrikt deze kraai wel 'n beetje van de bandjes.

Bandjes? Tubes!

Die schijnen werkelijk formidabel te rijden 

Maar wat als je lek rijd?

Da's andere koek dan gewoon banden.

De kraai spreekt zich aldus  moed in.

En gaat nog efkes naar de Jumbo op verzoek van de Mrs, 

monchou halen.

En wat komt ie tegen op straat?

Toch maar meegenomen,

er groeide een idee.

Erik Breukink

Ooit de hoop van de Nederlandse wielersport.

Die hoop is helaas niet uitgekomen ondanks dat Breukink de beste Nederlandse ronderenner van zijn generatie was.

Achtereenvolgens derde, tweede en vierde in de Giro, de witte trui (12e) en 'n tweede plek in de Tour, zeven etappes in de grote Ronden. Eindwinst in de Rondes van het Baskenland, Ierland, Nederland en Asturië. 

We waren na Zoetemelk en Kuiper ook wel erg verwend, de verwachtingen bleken te hoog gespannen.

Zo gaat dat.

Hierboven nog vooral de zoon van de directeur van Gazelle.

Vandaag is ie 58 jaar geworden.

Drop Bar Conversion

Heb ze maar groot ...

omzetting naar krom stuur,

Maar dat klinkt zoals het 'r staat, 

krom.

Rudy Project Performance

de badger met rudy project performance

Wie wat bewaart heeft wat.

Wie veel bewaart is vaak wat kwijt.

Wie vaak wat kwijt is vindt wel eens wat.

U voelt 'm al,

Fabio heeft weer eens wat gevonden.

En dat moet en zal iedereen weten,

zo is die dan ook wel weer.

reclame van argentin en roche met rudy project performance

Goed geraden, hij heeft z'n ouwe fiets-zonnebril teruggevonden.

Niet dat ie 'm kwijt was,

hij was al járen in de veronderstelling die ooit eens weg te hebben gedaan.

Op zoek naar wat anders,

waarvan hij zo goed als zeker wist waar 't lag,

kwam ie z'n bril tegen.

Dat andere niet, zo gaat dat.

vanaf 1985

Wat was dat voor die tijd toch 'n grote, 

zeg maar gerust een joekel van een bril.

Achteraf valt het allemaal wel mee,

alles went.

Maar met 'n bril als deze is de ellende wel begonnen,

waar je hiervoor eigenlijk vrijwel meteen zag wie er vandoor was,

of wie achterbleef,

hiermee begon de anonimisering van het peloton.

Gelukkig duurde het nog 'n paar jaar voor de veiligheidshelm gemeengoed werd,

nou ja,

gelukkig ....

Het werd er in 't peloton heel wat minder onveilig op

maar het kijkgenot van de liefhebber wordt sindsdien wel op de proef gesteld.

"Kom op man, het is een zonnebril!"

ziet 'm shinen ...

Niet zomaar een vrijdagavond in Valkenburg (zuur gezeur 2.0)

 

De TI Raleigh Reunie Rit passeert de terrassen aan de voet van de Cauberg.

Moet vast een leuk ritje zijn geweest in aanwezigheid van zoveel toppers. 

Zoetemelk, Janssen en Hinault erbij, zoiets maak je niet vaak mee.

Hoewel Hinault aardig detoneerde met zijn, overigens prachtige, moderne fiets.

Dat had anders gekund. 

In de Tour de Rance, 

'n initiatief van onder andere de zoon van Bernard verscheen De Das wél in stijl.

Dit had de organisatie van Eroica zo nooit mogen toestaan,

de trekpleister waar ze zo trots op waren lapt de regels aan zijn laars.

Wel weer typisch Hinault, dat wel.

Gelukkig hadden al die andere voormalige corifeeën meer respect voor de deelnemers en toeschouwers.

Het enthousiasme van de toeschouwers tijdens de passage was duidelijk, en terecht.

Maar hoe mooi is het om niet lang hierna twee oudere renners in tegengestelde richting de draai de Cauberg op te zien maken, de een in 'n Gitane-truike gehesen, de ander in 'n geel Renault-truike.

Niemand die het zag behalve 'n oplettende toeschouwer op 't terras.

Ceulen en Hinault zaten in 1975 samen bij Gitane-Campagnolo.

En Bennie doet al jaren z'n stinkende best om Hinault naar Limburg te halen.

Nou weet Fabio toevallig dat Ceulen op 'n gooi van Valkenburg woont.

Wel 'n gooi over de Cauberg heen,

dus wie reden daar in alle anonimiteit naar een goedkoop logeeradresje voor Bernard?

Prachtig toch, 

wedden dat Bennie met een goed glas z'n privé-collectie heeft laten zien?

Het is 'm gegund.

U vraagt zich wellicht af,

vanwaar die obsevaties vanaf 'n terras in plaats van gewoon meedoen met al die voormalige iconen?

Allereerst natuurlijk omdat er ook gegeten moet worden,

traditioneel inmiddels bij Montagna del Mondo,

het strooien hoedje achter Piet en Sjaak en tussen de Gevulde Heren zit op Fabio's krullenbol,

opdat U weet dat hij er écht bij was,

maar vooral ook omdat €25 bovenop de €85 inschrijfgeld echt te gortig werd bevonden.

Het knaagt wel enigzins maar als ie betaald had en die Raleigh-rit had gereden,

dan had ie Ceulen en Hinault niet anoniem de Cauberg op zien draaien.

Winter Wonderland

Toen de hoogtestage nog zonder schaamte op de skipiste kon worden gedaan. Reynolds Aluminio in Candanchú, net onder de Somport in de Pyreneeën. 1981.

Maar het gaat om de fiets, niet om de lange latten. Goed gekleed het nieuwe seizoen in, 1984 in dit geval. Peter Winnen, Johnny Broers, Gerrit Solleveld en Theo Smit zijn er klaar voor.

Theo de Rooij

63 jaar vandaag

1981

1980

1981

1982

1983

1984

1985

1986

1987

1988

1989

1990

Dertig jaar na Dato

foto: hein van bakel

Je zult maar Mike Teunissen zijn.
Voor het eerst in dertig jaar een Nederlander in de gele trui, twee dagen ook nog.
Voor het vergelijk,
daarvoor was vier jaar het langst en dan hebben we 't over de tijd tussen Ab Geldermans in 1962 en Jan Janssen in 1966.
Mike's voorganger was Erik Breukink in 1989.
Ook in de eerste etappe, toen een proloog.

Net efkes anders,

wel hetzelfde resultaat.
Geel!

Nou is d'r sinds 2012 een toertocht ter ere van de Nederlandse geletruidragers uit het verleden.
Fabio had 't genoegen afgelopen jaar in het gezelschap van deze en andere voormalige grootheden hierin mee te mogen fietsen.

En verheugde zich al op de wijziging onderaan op de rug dit jaar.

Op 6 juli reed Mike Teunissen zich in 't geel.
Op 19 juli maakte de organisatie van de Yellow Jersey Classic bekend ermee te stoppen.

Maarre,
't zal 't feestvarken van gisteren

wel worst wezen, d'r moet gefietst worden.
Zondag het EK weer op 't programma.
Dan moeten de beentjes na royaal drie uur receptioneel handjes schudden weer werken.

Oké, oké, 't blijft wennen aan die lange zwarte sokken.

En oh ja,
Mike is ook nog de eerste Nederlandse Limburger in het geel.

Gele Trui Klassieker

Fabio heeft gisteren,
de tweede zaterdag van september,
meegedaan aan de Yellow Jersey Classic.

Een mooi en goed georganiseerd evenement vanuit Rucphen,
Sint Willebrord is tweemaal trappen op de grote plaat in de buurt.
De rit is ter ere van alle Nederlandse dragers van de gele trui in de Tour, de Ronde van Frankrijk.
Waarvan er maar liefst vier uit Sint Willebrord kwamen.

Wout en Wim natuurlijk, in de jaren vijftig allebei driemaal.
Opgevolgd in 1971 door de renner hieronder met nummer 10, Rini Wagtmans.

De laatste geletruidrager uit 't Heike is Jacques Hanegraaf,
hieronder in 't geel en in gesprek met Ed Nijpels, ook iemand die zo snel aan de top kwam.

foto: johan van gurp, bn de stem

Dat Jan Janssen en Joop Zoetemelk gele truien hebben zal bij eenieder bekend zijn.

foto; eric koch, anefo

Joop, helemaal bovenaan geflankeerd door ook ooit geletruidragers Henk Lubberding en Johan van der Velde, heeft er in de loop der jaren maar liefst tweeëntwintig verzameld.

Vrijwel alle nog levende Nederlandse geletruidragers fietsen mee of zijn aanwezig.
Wim van Est, Wout Wagtmans, Gerrit Voorting en Gerrie Knetemann zijn niet meer onder ons, afwezig in de definitieve zin des woords.

Ab Geldermans,

Jan Janssen, Joop Zoetemelk, Rini Wagtmans, Gerben Karstens,

Jacques Hanegraaf, Johan van der Velde, Jelle Nijdam,

Teun van Vliet,

foto: topsport for life

Henk Lubberding en Erik Breukink

waren er en het overgrote merendeel fietste mee met die meer dan tweehonderd andere fietsfanaten.
Waaronder Gert-Jan Theunisse en Peter Winnen die tijdens de Tour ook veler harten veroverden.
Adri van der Poel en Jan Raas waren de enige voormalige geletruidragers die er niet bij waren.
Indrukwekkend dus!

Nou was Fabio samen met nog tien anderen uitgenodigd om als retrorijder mee te fietsen.
Een mooie kans om het mooie van retrofietsen aan andere wielerliefhebbers te laten zien.
Want reken maar dat je opvalt tussen al die gele, oké, geelblauwe truikes.

foto: pj lammertsma

Hoe mooi zou het zijn als de geletruidragers op hun oude fietsjes en in hun oude truikes zouden rondfietsen?
Herkenbaar voor iedereen.

Let efkes niet op de broek van Jan maar dit is al heel wat leuker.
Ook al hebben ze allebei 'n gele trui aan.
Moet kunnen zo.


Vervolg