Van Mathieu, een randonneurstuur en Spinaci

Afgelopen weekend bezocht Fabio (met Zoon op zijn tijdrit-Cadex) de FietsenVerzamelBeurs in Berlicum. De 22e alweer en toch nog nooit geweest.

Tot nu dan. 

Hierboven zit U de buit, gesneukelde waar zo U wilt.

Een boekje over de beste renner die Blerick ooit had. Misschien wel Nederland ... wie zal het weten?

De schrijver heeft fictie en realiteit verweven in een (gedroomde) Tour van 1897. 

Als als als ... dan hadden we misschien heel anders aangekeken tegen RIH-Cové. 

Of niet.

De geel-rode Spinaci komt in een warm nest waar hij de enige geel-rode is.

En niet zonder reden.

foto: sirotti

Zo'n gele Coppi vraagt toch om een Spinaci?

Of niet. Maar het kán.

Het stuurtje is onderdeel van een toenemende kans om de Meca Dural Duralumin met beide benen op de grond te krijgen.

Het is niet het/de enige die hangt zoals U ziet.

Totaal andere beurs trouwens daar in Berlicum.

Of niet?

En wat als Mathieu Cordang zo'n Spinaci op z'n krom stuur had gehad?

Mét bel.

Legalize Spinaci!

Krek!

Alleen nog zien te organiseren dat ze alleen gebruikt worden tijdens ontsnappingen en achtervolgingen.

En níet in het peloton. Of in de wat grotere groepjes ...

In 1995 kwam het met 'n knipoog naar Popeye op de markt en bereikte al vlug een verkoop van 20.000 per maand. Het profpeloton ging massaal aan de Spinaci.

foto: sirotti

Twee jaar later deed de UCI ze in de ban. Te gevaarlijk, de remgrepen waren te ver weg terwijl de snelheid van het peloton erdoor was toegenomen. Cinelli protesteerde vergeefs en bleef met de brokken/spinazie zitten.

De Spinaci is in de loop van de jaren vervangen door de 'puppy paws' en er zijn weinig renners die op het idee komen om die positie middenin het peloton aan te nemen.

Het was natuurlijk wachten op de ban van de UCI.

Toch .... hebben we de puppy paws nu zoveel ín het peloton zien gebruiken?

Misschien zit Fabio teveel te slapen voor de TV maar, hij niet.

En zodoende, wordt het geen tijd voor een herwaardering?

Ondergetekende is er klaar voor.

Zo niet, dan laten we 'm los.

Paolo Alberati

 

1998

foto: ebay

Paolo is vandaag 50 jaar geworden.

Hij reed voor Mapei, Scrigno en Mobilvetta. 

En was daarna nog actief op de mtb.

Tussendoor studeerde hij af in politieke wetenschappen, zijn scriptie ging over het verzetsverleden van Bartali. Ook is hij de ontdekker van Egan Bernal.

Vandaag vijftig dus maar dat had Fabio al gezegd.

Rondje met Saar (en Willy en Mike)

"Opa, we hebben vakantie, zullen we een rondje samen fietsen?"

Natuurlijk, zeker als 't weer goed is en dat was het.

Net voor Horst-America haalt Willy Brouwers de vuilcontainer weer naar achteren.

Hoe 't is. Het schiet niet op. We willen harder en we kunnen 't niet meer. Zeker wind-in is 't hopeloos.

U kent het wel, dit soort gesprekken.

Met de jaren komen ze en gaan lijken ze niet te doen.

Enkele minuten te laat bij Saar dus, maar dat is geen punt, 

er zit nog koffie in 't vat.

Trots wordt 't nieuwe truike van de kringloop geshowd. 

Een tikkie te groot maar daar kraait geen haan naar, het kan prima.

Ook uitstekende kwaliteit, da's helder.

En driekwart mouwen, nog nooit gezien.

Wacht effe ... 

efkes beter bekijken.

U begrijpt de bewogen foto,

emotie overmande de fotograaf op dat moment.

Het meiske van 10 heeft 'n origineel truike van de toen 24-jarige Mike Teunissen aan.

Van de kringloop, hoe is 't mogelijk ...

Na van de spanning bekomen te zijn en de koffie is ook al op,

klaar voor een rondje fietsen met Saar.

Auto-luwe binnenwegen, fietspaden,

langs kappelletjes, veldkruisen, schaapskooien, Kronenberg, 't Stirlingbommenwerper-monument, Toverland, de vrouwengevangenis en de Kameel van de Peel. 

Je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn, dat is U wel helder. 

Na met 't zicht op de Kameel een reep te hebben gedeeld een welverdiend ijsje in America.

Over de Wachtpostweg retour naar de moeder van Saar. 

Toch tegen de 25 kilometers samen gefietst.

"Was gezellig opa en ik heb veel geleerd."

Arty not farty

Atechnicus Formidolosus

In dit land der blinden is éénoog koning. 

Toch wordt er kaas gegeten,

'met mate' zei hij.

ei ei

Kip, zei de boer, wat zie ik nou?

Bahamontes en z'n Coppi

Vrijdag 10 juli, Puy de Dome

Wel 'n paar jaar geleden zo U ziet.
De eenzame renner ploegt zich in z'n eentje naar boven,
hij ligt niet voor, hij ligt niet achter,
't is een individuele tijdrit.

De toeschouwers zijn prominent in beeld, zo ook de automobiel.
Op de achtergrond haalt de Notre Dame de l'assomption Clermont-Ferrand dichtbij.
De man in korte broek met zonnebril zet z'n hand boven de ogen,
startnummer 81.

De fotograaf in de binnenbocht mist de kans op 'n foto van de winnaar.
De winnaar van de etappe van vandaag en uiteindelijk ook de eindzege.
Vandaag klimt de renner van de 6e plek naar de 2e in het klassement.
Twee etappes en drie dagen later vanwege de rustdag op zondag, neemt hij de leiding over en zal die niet meer afstaan.

Federico Bahamontes kleurde de Tour de France van 1959 Spaans, voor de allereerste keer.
De kathedraal van Clermont-Ferrand verschoot er niet van,
de Zwitserse vlag wel.

Bahamontes

Gianfranco Sobrero

Gianfranco Sobrero:
22 mei 1930 - 8 september 2008

Giuseppe Perletto

Giusppe Perletto was prof van 1972 tot 1980.
Twee seizoenen bij Zonca met Boifava en Motta.

Toen een jaartje Sammontana waarbij hij driemaal de winst haalde.
Daarna vier jaar bij Magniflex waar hij de regelmatigste winnaar was.
In 1979 sloot hij af bij San Giacomo.

Won drie etappes in de Giro (1974, 1977 en 1978) en één in de Vuelta (1977).
In 1975 eindigde Perletto als vijfde in de Giro voor Magniflex.
Fausto Bertoglio won dat jaar, voor Galdos, Gimondi, De Vlaeminck en juist ja ..
In totaal behaalde hij bij de profs elf overwinningen.

En vandaag wordt hij 72 jaar.

Van de paus en Berlusconi

De pauselijke wielertruikes, vier jaar op 'n rij.
Net als de Heilige Vaders, ze lijken allemaal op mekaar maar dan net efkes anders.
En zoals er Vaticaan-watchers zijn, zo zijn er Amore&Vita kenners.
Niet dat Fabio zich zo durft te noemen, zeker niet.
Iedere keer is het weer kijken, vergelijken, twijfelen en van de weeromstuit het hele verhaal weer opnieuw. En dan zijn ze dit nog niet eens allemaal. Zelfs over die vier jaren niet.

De wielerploeg Amore&Vita bestaat vanaf 1990, van de huidige tien coureurs waren er destijds acht nog niet geboren. Voor Fabio tellen eigenlijk alleen de jaren dat ze op 'n Alan reden, van 1990 tot ze bij Berlusconi's AC Milan kwamen.

Qua truikes dan.

Of 't truike van dit jaar in z'n collectie hoort weet ie nog niet. Een rode Fanini maar de beperkte foto's zijn te onduidelijk om te weten of 't een gespoten Alan is.

glenn magnussen wint een rit in de giro

Het jaar ervoor, een gele, is een Alan, het staat er ook op.

maurizio de pasquale

Het jaar erna rijden ze onder meer nog steeds voor AC Milan (die truikes blijven veranderen ...) op 'n rood-witte Coppi en dan houdt het op voor Fabio.

Dus ...,
de simpelste van de truikes die zo ontzettend op mekaar lijken.
Let op, er is dat jaar eenzelfde met Parmalat boven de gekleurde banen.
En daar dan weer 'n drukkere met meer sub-sponsors van.

1992

Dan het jaar erop. Bij Fabio's weten de enige dat jaar. Mogelijk zijn er nog variaties met de sterren op de gekleurde banen.

1993

En nu gaan ze vervelend doen. Wat dieper blauw en de sub-sponsoren deels veranderd.
In de Ronde van Portugal werd gereden met Levira in plaats van Galatron als sponsor.

1994

Gelukkig wordt het in 1995 wat makkelijker gemaakt. Zwart doet z'n intrede.
Maar helaas, er is ook nog 'n blauwe variant met net weer andere sub-sponsoren.

1995

Om 't echt leuk te maken komt er dat jaar ook nog 'n 'specialleke' op de weg.

1995

Toch leuk van die paus.

Nondeju, weer een ander truike!
Maar gelukkig, ze reden toen niet ook niet op Alan. Wél 'n mooi truike.

Mirko Crepaldi RIP

Crepaldi reed van 1995 tot en met 2000 bij Polti en sloot in 2001 zijn wielerloopbaan af bij De Nardi.
Hij reed de Vuelta in 1995 en 1998, de Giro in 1997 en de Tour viermaal, 1997 - 2000.
Vorig jaar kwam hij in het nieuws vanwege mogelijke betrokkenheid bij grootscheepse handel in cocaïne.
Hij overleed thuis aan een hartinfarct.

Mirko Crepaldi:
11 juni 1972 - 28 december 2019