Atillio Zavatti

 

foto: archief piet kessels

 

Attilio reed in 1909 de allereerste Giro d'Italia en eindigde als 14e van de 49 uitrijders. Er waren 66 opgaves. De winnaar was Luigi Ganna (geen familie van Filippo).

Datzelfde jaar reed hij ook de (zevende) Tour de France en eindigde als 15e van de 55 uitrijders. Er waren 256 inschrijvingen en 150 starters, 95 opgaves. De winnaar was François Faber.

Attilio reed dat jaar voor Legnano-Pirelli.

Attilio Zavatti:

8 maart 1888 - 21 december 1943

Agostino Sanna

Deelnemer aan de allereerste Giro d'Italia, we schrijven 1909.

Honderdachtenzestig inschrijvingen, honderdzeventwintig vertrekkers.

In totaal 2445 kilometers over acht etappes waarvan de eerste 397 kilometers lang was.

Sanna had totaal geen ervaring op dit niveau maar eindigde de eerste, lange, etappe als 28e, een prestatie van formaat. Om een vergelijk te geven, Lucien Petit-Breton, winnaar van de twee voorgaande Tour de Frances was 27e, 

Onverharde wegen, twee etappes in de Apenijnen, overstromingen onderweg, Sanna blijft erbij. 

De voorlaatste etappe komt Agostino Sanna buiten de tijd binnen, teveel uren verloren met 'n technisch mankement.

Een dag later zullen 49 deelnemers finishen en de allereerste Giro uitgereden hebben.

Luigi Ganna wint voor Carlo Galetti en Giovanni Rossignoli. Dario Beni wint de eerste en de laatste etappe. Zo staan ze ook van links naar rechts op de foto.

Agostino Sanna:

9 november 1883 - 2 februari 1968

Pietro Linari

Milaan-San Remo 1924.

Pietro Linari maakt naam als Grande Ciclista Italiano.

Hij wint de sprint van links Belloni en rechts Girardengo. 

Belloni reeds eerder tweemaal winnaar en Girardengo maar liefst al driemaal.

Linari won in 1922 en 1925 een etappe in de Giro en in 1924 de Ronde van Emilia.

In 1923 werd hij tweede in de Ronde van Lombardije en 'n jaar later derde.

Achter (alweer) Girardengo en Brunero eindigde hij in 1925 als derde, niet in de sprint maar als eenzame achtervolger. Dat jaar werd hij vierde in Parijs-Roubaix, Le Mineur, Félix Selier won.

Ook op de baan was Linari actief. Hij won de zesdaagse van New York in 1926 met Reggie McNamara, van Milaan in 1928 met Girardengo, van Stuttgart in 1929 met Emil Richli en die van Parijs in 1931 met Alfredo Dinale.

En wat deed ie na zijn actieve periode als wielrenner?

Pietro Linari:

15 oktober 1896 - 1 januari 1972

Ko Zieleman RIP

Ons bereikte het bericht dat afgelopen nacht in zijn slaap Ko Zieleman is overleden.

De opa van Dylan Groenwegen is niet meer.

En menigeen zal een dezer dagen zijn Zieleman racefiets in het zonnetje zetten.

foto: pj lammertsma

Ko werd 88 jaar.

Ko Zieleman:

10 januari 1933 - 13 april 2021

Felice Gremo en de Tour van 1931

 

De Aubisque, 8 juli 1931. 

Felice Gremo in z'n eentje, de Tourmalet wacht nog. 

Zijn kopman Antonio Pessenti zal vandaag tweede worden achter Antonin Magnin.

Gremo zelf zal als twaalfde binnenkomen op bijna 21 minuten.

de passage van laruns, foto: miroir des sports

De Belgische onafhankelijke rijder Jos Naert, nog vijfde op de top, komt in de afdaling in de problemen. Een pedaal breekt af. 

jos naert, foto: miroir des sports

Na een uur repareren vervolgt hij dapper en ietwat doldriest zijn weg. Hij komt ten val en geeft alsnog op.

Pesenti staat na de 9e etappe op de tweede plek in de rangschikking, Magne is één vanaf deze dag.

In de veertiende etappe van Cannes naar Nice proberen de Italianen hun positie te verbeteren.

Eugenio Gestri wint, 17 seconden later gevolgd door Pesenti en vier minuten later komt Gremo over de streep. Helaas zet het weinig zoden aan de dijk. Net geen veertig seconden na Gremo volgt Magne.

pesenti en gremo onderweg, foto: miroir des sports

Over naar de 23e etappe, de voorlaatste dag.

De Belg Jef Demuysere, numero drie in de negende etappe en toen ook derde geworden in de algemene rangschikking vindt dat het mooi is geweest. Het wordt tijd voor een aanval. Landgenoot Gaston Rebry is zijn kompaan maar helaas kan Magne aanklampen.

Rebry wint, elf seconden later gevolgd door Magne en Demuysere. Pesenti komt ruim zeventien minuten later in een groepje over de streep. Demuysere en Pesenti wisselen van positie in het klassement.

demuysere, rebry en magne, foto: miroir des sports

Felice Gremo heeft de dag ervoor opgegeven.

Antonin Magne wint de Tour van 1931.

Felice Gremo:

23 december 1901 - 6 februari 1994

Primo Volpi

Gino Bartali, Primo Volti en diens vrouw en zoontje. 

Primo was zo'n twintig jaar gregario van Bartali.

Niet dat ie zelf nooit iets won.

De Ronde van Catalonië, - van Sicilië, - van Europa, de Coppa Sabatini tweemaal, de Coppa's Arno, Bonafede, Minatori, Marzocchi, Pero en Bernocchi, etappes in grotere en kleinere etappekoersen waaronder de Giro en de Ronde van Zwitserland en hij eindigde als 10e en 5e in de Giro. 

Geen kleine jongen maar wat wil je met zo'n voornaam.

Primo Volpi:

26 april 1916 - 28 november 2006

Waterdragers

 Ze zeggen wel eens wat van die bidons, dat dat zo gevaarlijk is en dat je d'r zo makkelijk over valt.

giro 1961, 10e etappe

Maar toen de renners zelf 't water moesten gaan graaien ging 't ook wel eens mis.

Vittorio Casati

81 jaar vandaag

klik voor meer foto's

Il Campione del Giorno

Il Lombardia 1950.
De motor en Fausto Coppi duiken onder de spoorbomen door, zijn achtervolger gaat overduidelijk hetzelfde doen.
Een bijtertje.

Een bijtertje, een blijvertje. De winnaar.

Vóór Bevilacqua, die met Zampini (vierde) nog bijgekomen is en Coppi, nummer drie.



Het bijtertje heet Renzo Soldani en is tweedejaars professional.
In 1948 had hij als onafhankelijke de Ronde van Piemonte gewonnen.
In '49 was hij beroeps geworden bij Legnano, werd 2e in de 15e etappe van de Giro, Genua-San Remo, won de Coppa Placci en tweede in de Ronde van de Appennijnen.
Goeie binnenkomer, dat bleek.
Dat jaar 1950 had hij de Ronde van Umbrië en de Ronde van de Appennijnen al gewonnen.
Een renner voor de toekomst.

Begin 1951 op Sardinië zet de belofte door met het verwijzen naar de tweede plek van die andere Italiaanse icoon, Gino Bartali.



En dan,
dan houdt het op, het stopt.
Oké, nog viermaal 2e in een etappe van de Giro, menigeen zou d'r blij mee zijn,
maar toch ...

Renzo Soldani:
2 mei 1925 - 2 januari 2013

Jef Coone

foto: piet gijsbers, wielerspiegel

Jef Coone rechts, na winst in Aalst, 1951.
Naast Jef de Italiaan A. Bachetti uit Rotterdam met 'n kleinere ruiker bloemen, tweede.
De uitslag van de linker lopende renner is helaas niet bekend maar als je zo statig één en twéé links kunt laten liggen moet er meer in het vat hebben gezeten.

Jef reed in 1954 de Vredeskoers en werd 50e in de einduitslag.
Een jaar later werd hij beroepsrenner, weliswaar naast 'n gewone baan.
De dienstplicht stak ook 'n spaak in het wiel.
Wat overigens een vreemde uitdrukking is,
roet in het eten gooien lijkt passender, juist bij wielrennen.

Het start allemaal wat moeizaam maar in 1958 eindigt Jef als 12e in de Ronde van Nederland.
Bovenstaand ploegje is samengesteld voor de Ronde van Sardinië met als achterliggend plan de Giro.
Dat lukt niet, lees hier meer, maar Jef rijdt met Hein van Breenen als enige de Sardeense Ronde uit.
Rik van Looy won voor de eerste keer en zou dat drie jaar later en weer drie jaar later nog eens doen.
Die tweede keer van Rik II had Jef z'n licentie al ingeleverd, centjes verdienen was noodzakelijk.
Enkele jaren later werd hij weer amateur.
Hieronder tussen Jan Gisbers en Paultje Konings, links Frans van Sambeek.

foto: archief theo buiting

Jef Coone:
Eindhoven 31 maart 1934 - Riethoven 3 mei 2002,
en vader van Patrick.

Ko Zieleman

foto: archief theo buiting

Komt 't door de Van der Poels en Raymond Poulidor?
Komt 't door Dylan Groenewegen, Hein van Breenen en Ko Zieleman?
Het zal wel een beetje van dit alles zijn.
En nog meer natuurlijk.

Helemaal hip, wielerfamilies, dynastiën.
De nieuwe Muur staat er vol van.

En laat die nu net hier opgeslagen liggen, hier voor Fabio.
Kijkt U efkes mee.

Juist ja, U ziet 't,
van de bovenste foto staan d'r hier twee gememoreerd,
de meest linkse en de meest rechtse wielrenner.
Ko Zieleman en Hein van Breenen.
Iconen wier genen door Dylan Groenwegen stromen.
Omdat 't vandaag z'n verjaardag is wou Fabio diejen rechtse, Hein, Tarzan zo U wil, links laten liggen.
De foto helemaal bovenaan moet een van de weinige zijn van Ko als wielrenner.
Ko was kort prof, in 1959, het jaar van bovenstaand ploegje.
Gelegenheidsploegje zelfs, bedoeld om in Giro mee te doen maar het bleef bij de Ronde van Sardinië.

Ko werd een succesvol framebouwer.
Legendarisch, althans in Nederland.
Huub Aben had 'n Zieleman,
Bert Pots had 'n Zieleman,
Dylan Groenwegen had 'n Zieleman.

foto: het parool, marcel israel

Links van Dylan staat ie,
Ko Zieleman.
Vandaag 86 jaar!

foto: biciclettavintage

En, speciaal voor de Bianchi- en Gios-hardliners, 'n échte Zieleman is rood ...

L'Imperatore di Herentals

De Giro van 1961,
zesenvijftig jaren geleden.

De regerend, de komend wereldkampioen én winnaar van de bergtrui van het jaar ervoor,
op 'n parcours waarvoor heden ten dage de modieuze wielertoerist zijn gravelbike met schijfremmen uit de garage haalt.
Fabio kan 't niet goed zien maar waarschijnlijk rijdt de Keizer van Herentals met stuurcommandeurs.
Niet vanwege de toestand van het wegdek die dag,
zo had ie het gewoon het liefst.

foto; erfgoedbank kempens karakter

Trendy sokjes trouwens.
Vandaag is Rik II 84 jaar geworden.

De renner die álle grote klassiekers won, je ziet 'm blinken ...
Hier doet ie dat, de laatste.
De Waalse Pijl, 1968.
Weer dat lachje ...

Wiebelt dat standbeeld op de Grote Markt trouwens nog?

marc sleen: de tour van '62

Misschien wel de beste krant