Posts tonen met het label bartali. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bartali. Alle posts tonen
donderdag 7 december 2023
maandag 18 juli 2022
maandag 22 februari 2021
vrijdag 23 oktober 2020
Fiorenzo Tomasin
Fiorenzo begon in 1959 zijn loopbaan als renner 'om den brode' bij de ploeg van Gino Bartali, San Pelligrino. Samen met ploegmaat Ernesto Bono won hij dat jaar de Trofeo Boldini. Het jaar erop zou hij bij Coppi gaan rijden maar die liep malaria op en kwam 2 januari 1960 te overlijden.
Tomasin fietste daarop in 1960 bij Atala en in 1961 bij Europhon. Dat jaar deed hij voor een volledig Italiaanse Caballero-ploeg mee met de Ronde van Nederland. Omdat hij geen potten meer kon breken besloot hij het ijzer te smeden toen het heet was. Letterlijk. Hij werd smit in het familiebedrijf.
Fiorenzo Tomasin: 23 februari 1932 - 23 oktober 2019
dinsdag 18 februari 2020
Alfredo Martini
Nel bel mezzo del nulla, in the middle of nowhere, aan het einde van de wereld.
Geen boom te bekennen, geen muurtje voor handen én 'n lekke tube.
En net als je het niet meer verwacht, daar is ie dan,
de pizzabakker.
Er zijn meer mooie plaatjes van deze coureur.
Onderstaande foto van tijdens de Tour de France 1952 behoort tot een der mooiste wielerfoto's ooit.
Gino Bartali, Alfredo Martini en Giovanni Corrieri,
Geen idee wat Corrieri te vertellen heeft en het lijkt erop dat hooguit de man in het midden met enige scepsis het binnen laat komen..
Maar het gaat niet alleen om de mooie plaatjes.
Het gaat om het scoren.
Winnen, mooie uitslagen, hard en slim fietsen,
't onderste uit de kan halen.
In hoeverre dat gelukt is zullen we nooit weten maar de uitslagen mochten er zijn.
In de Giro eindigde hij als 9e, 6e, 10e, 6e en 3e. Dat laatste jaar won Martini 'n etappe en droeg een paar dagen later de leiderstrui. Eén dagje, maar toch.
Hij won de Ronde van de Appenijnen in 1947. Hij won de Ronde van Piemonte. Hij won 'n etappe in de Ronde van Zwitserland. En vele mooie ereplaatsen in dagkoersen en kleinere rondes.
Overigens, deze ereplek mocht er ook zijn ...
In de Giro van 1949, de 17e etappe. Derde achter Fausto Coppi en Gino Bartali.
Na twintig jaar beroepswielrennerij werd Alfredo sportdirecteur bij Ferretti en won met Gösta Petterson de Giro. En werd technisch commissaris van het Italiaans nationaal team waarmee hij een belangrijke bijdrage leverde aan de wereldkampioenschappen van Moser, Saronni, Argentin, Fondriest en Bugno.
Geen koekenbakker.
Alfredo Martini:
18 februari 1921 - 25 augustus 2014
Geen boom te bekennen, geen muurtje voor handen én 'n lekke tube.
En net als je het niet meer verwacht, daar is ie dan,
de pizzabakker.
Er zijn meer mooie plaatjes van deze coureur.
Onderstaande foto van tijdens de Tour de France 1952 behoort tot een der mooiste wielerfoto's ooit.
Gino Bartali, Alfredo Martini en Giovanni Corrieri,
Geen idee wat Corrieri te vertellen heeft en het lijkt erop dat hooguit de man in het midden met enige scepsis het binnen laat komen..
Maar het gaat niet alleen om de mooie plaatjes.
Het gaat om het scoren.
Winnen, mooie uitslagen, hard en slim fietsen,
![]() |
| in de maglia rosa, giro 1950 |
![]() |
| nog maar eens in rose |
![]() |
| met magni |
![]() |
| op kop voor coppi |
't onderste uit de kan halen.
In hoeverre dat gelukt is zullen we nooit weten maar de uitslagen mochten er zijn.
In de Giro eindigde hij als 9e, 6e, 10e, 6e en 3e. Dat laatste jaar won Martini 'n etappe en droeg een paar dagen later de leiderstrui. Eén dagje, maar toch.
Hij won de Ronde van de Appenijnen in 1947. Hij won de Ronde van Piemonte. Hij won 'n etappe in de Ronde van Zwitserland. En vele mooie ereplaatsen in dagkoersen en kleinere rondes.
Overigens, deze ereplek mocht er ook zijn ...
In de Giro van 1949, de 17e etappe. Derde achter Fausto Coppi en Gino Bartali.
Na twintig jaar beroepswielrennerij werd Alfredo sportdirecteur bij Ferretti en won met Gösta Petterson de Giro. En werd technisch commissaris van het Italiaans nationaal team waarmee hij een belangrijke bijdrage leverde aan de wereldkampioenschappen van Moser, Saronni, Argentin, Fondriest en Bugno.
Geen koekenbakker.
Alfredo Martini:
18 februari 1921 - 25 augustus 2014
donderdag 25 januari 2018
Het Carbon en de Paus
Voor de zekerheid had Peter z'n purperpaarse jas maar aan gedaan.
Naar de paus, wat bescheidenheid kan geen kwaad,
dat had ie thuis in Slowakije wel meegekregen.
Beter boete en bezinning vooraf dan achteraf, dat scheelt weer een biecht.
Gepersonaliseerd was 't fietske, de naam van de Paus naast de Argentijnse vlag, het pauselijk zegel d'rop en in geel-wit, de Vaticaanse kleuren.
Paus Francesco kreeg ook nog 'n truike van Peter.
Nou lijkt deze Paus 'n dankbaar type en Sagan vol van goeie bedoelingen maar Francesco komt er in Fabio's ogen toch wat bekaaid af.
Vergeleken met die voorganger uit Polen dan.
Het schijnt naar men zegt een héle goeie fiets te zijn.
Maar 'n specialleke is 't nie,
boring ...
En nou aan de miswijn.
donderdag 20 juli 2017
woensdag 17 mei 2017
donderdag 4 mei 2017
donderdag 27 april 2017
zaterdag 18 juli 2015
Gino Bartali
18 juli 1914 - 5 mei 2000
Hier met Paus Pius XII en Hugo Koblet.
Na afloop van de Giro d'Italia van 1950 ontving de Paus winnaar Hugo Koblet (rechts) en de nummer twee, zijn oogappel, Gino Bartali.
En nog maar eens Gino met die andere, meer wereldse, grootheid.
Beste maatjes.
Hier met Paus Pius XII en Hugo Koblet.
Na afloop van de Giro d'Italia van 1950 ontving de Paus winnaar Hugo Koblet (rechts) en de nummer twee, zijn oogappel, Gino Bartali.
En nog maar eens Gino met die andere, meer wereldse, grootheid.
Beste maatjes.
maandag 5 mei 2014
maandag 7 april 2014
donderdag 18 juli 2013
De fietsende monnik
Abonneren op:
Posts (Atom)


















































