Via Velorama Dupke

Afgelopen zondag nam uw Fabio deel aan de Via Velorama. Dat was voor het eerst en misschien wel voor het laatst. Niet dat het niet beviel, nee zeker, dat niet.

Het zit zo, normaal wordt de laatste zondag van augustus Ueber die Grenze verreden. Dit jaar zou die, vanwege omstandigheden, niet doorgaan en Nationaal Fietsmuseum Velorama in Nijmegen sprong in het ontstane gat. Waarmee meteen het museum aan de Waalkade de ravitailleringslokatie werd. Perfect voor het gezelschap op staal en in wol.

Behalve een hapje en een drankje werden bovenstaanden in de gelegenheid gesteld om de pas geopende tentoonstelling 'Wereld in onderdelen, de mondialisering van de fietsindustrie' te bekijken.  Een Gazelle van 1969 en een Shimano van 1980 maakten daar onderdeel van uit. 

Deze dus, de Aero. En dat is niet hetzelfde frame als dat wat veelvuldig is verkocht met o.a. stickers van Norta en Jan Janssen erop. Afgemonteerd met Shimano Adamas AX, 600 AX of Dura Ace AX. Met 'n blauwgrijs plastic stofdopje op de stuurpen. Bij de 600 in ieder geval. Snel naar de knoppen en dat bij een groep die maar een paar jaar werd geleverd. Een bijzonder gewild dopje dus. Waar Fabio tijdens de bezichtiging zijn buurman op wees. Waarop die reageerde dat hij er nog eentje dacht te hebben liggen. Er zat nog wel een stuurpen aan vast. Dacht ie. Mocht ik wel hebben als ik interesse had.

En zo is het gekomen, via Velorama. Dankjewel waarde wielervriend.

Deurne's Straatmadelief

 

Van Mathieu, een randonneurstuur en Spinaci

Afgelopen weekend bezocht Fabio (met Zoon op zijn tijdrit-Cadex) de FietsenVerzamelBeurs in Berlicum. De 22e alweer en toch nog nooit geweest.

Tot nu dan. 

Hierboven zit U de buit, gesneukelde waar zo U wilt.

Een boekje over de beste renner die Blerick ooit had. Misschien wel Nederland ... wie zal het weten?

De schrijver heeft fictie en realiteit verweven in een (gedroomde) Tour van 1897. 

Als als als ... dan hadden we misschien heel anders aangekeken tegen RIH-Cové. 

Of niet.

De geel-rode Spinaci komt in een warm nest waar hij de enige geel-rode is.

En niet zonder reden.

foto: sirotti

Zo'n gele Coppi vraagt toch om een Spinaci?

Of niet. Maar het kán.

Het stuurtje is onderdeel van een toenemende kans om de Meca Dural Duralumin met beide benen op de grond te krijgen.

Het is niet het/de enige die hangt zoals U ziet.

Totaal andere beurs trouwens daar in Berlicum.

Of niet?

En wat als Mathieu Cordang zo'n Spinaci op z'n krom stuur had gehad?

Mét bel.

Neerkant Dorpsstraat

 Herhaling van 23 maart 2014

Gerard Manders' Gazelle

Manders Rijwielen,

een begrip in Deurne en omstreken.

En dat al voor generaties.

Lennard Manders is begin 1900 de grondlegger van 't bedrijf. Lennard werkt bij Strohulzen en Hakselfabriek Johann Lohe op de toenmalige Spoorstraat, nu Stationsstraat.

art: willie berkers

's Morgens startte hij de machines op en ging daarna voor zichzelf in een gehuurde werkplaats fietsen repareren. Op 't eind van de dag ging hij weer naar Lohe om de machines uit te zetten en als 't nodig was onderhoud te plegen. Later ging hij in die werkplaats ook fietsen verkopen en in 1928 begint hij vlakbij Lohe 'n spiksplinternieuwe fietsenzaak.

Voor de insiders, links ligt de groentezaak van Thijs Berkers.

foto: collectie cor manders

Harrie, zoon van Lennard, trouwt en verhuist naar de Zeilberg en, ja hoor, begint daar met fietsenreparaties. 

foto: collectie Hans van Hoek

Lennard gaat Harrie vaak helpen en draait de zaak aan de Stationsstraat dan gewoon op slot. De klanten weten 'm toch wel te vinden.

In 1948 hebben Harrie en z'n vrouw vijf kinderen, op de Zeilberg wordt het wel heel krap. Zo ook op de Stationsstraat, zijn zus woont daar in met haar man en hun zoontje. Op één dag wordt er verruild van huis en Lennard, intussen al enkele jaren weduwnaar, pendelt op en neer tussen zijn kinderen.

De fietsenzaak wordt nu door vader en zoon gevoerd en vanaf 1959 na het overlijden van Lennard alleen door Harrie. Met brommers én Gazelle, krek, dat had U goed gezien!

In 1972 gaat het stuk van Deurne waar de winkels van Manders en Berkers staan op de schop, plat zelfs. De Heilige Geestparochie moet beter worden ontsloten.

De voormalige strohulzenfabriek iets verderop waar Lennard verantwoordelijk was voor de machines is inmiddels gesloopt en Harrie bouwt daar zijn nieuwe winkel en woonhuis.

foto: collectie hans van hoek

In 1980 neemt zoon Gerard de zaak over.

Brommers verdwijnen en racefietsen, mtb's en uiteindelijk e-bikes komen in de plaats.

En personeel.

Of dat er een relatie is weten we niet maar Gerard doet ook nog wat andere dingen dan fietsen maken en verkopen.

foto: wil van deursen

Chauffeur en pompbediende bij de vrijwillige brandweer,

da's andere koek dan fietsen.

Hoewel ...

Intussen is Gerard's zoon Harald de baas bij Manders. De vierde generatie fietsenhersteller dus.

Behalve Gazelle vind je nu Koga, Cortina, Pegasus, Giant, Ridley en Colnago in de etalage.

Terug naar Gerard én Gazelle.

Rinus Pecht, gymleraar en nog veel meer,

nam deze Champion Mondial A ooit over van Gerard, het was diens eigen fiets.

Zoals het een Gazelle-dealer betaamt een frame met vrijwel alle extra opties en mooi afgemonteerd met Nuevo Record en  Cinelli cockpit (! ja ja).

Hoe wij dit weten?

Fabio heeft er eens goed naar mogen kijken.

Rinus wil de fiets gaan verkopen maar wel aan 'n echte liefhebber. Hij vindt dat de fiets dat verdiend.

En dat vinden wij ook, niet Gerard?

foto: wil van deursen

Bronnen: DeurneWiki en website Manders Fietsen

Milheeze Kerkeind/Elsenstraat

 Herhaling van 2 maart 2014

Dries van Agt

 

foto: anp

Voormalig fabriekszoontje uit Geldrop, hoogleraar, minister van justitie, minister-president, CDA-er, bepleiter van de Palestijnse zaak maar bovenal wielerliefhebber.

Probeer zijn naam maar eens uit te spreken met een harde G,

gut, gut, dan doe je het niet goed.

Dries van Agt:

2 februari 1931 - 5 februari 2024

Resquescat in pace.

Mario van Vlimmeren

Mario van Vlimmeren:

10 juni 1958 - 11 januari 2024

Legalize Spinaci!

Krek!

Alleen nog zien te organiseren dat ze alleen gebruikt worden tijdens ontsnappingen en achtervolgingen.

En níet in het peloton. Of in de wat grotere groepjes ...

In 1995 kwam het met 'n knipoog naar Popeye op de markt en bereikte al vlug een verkoop van 20.000 per maand. Het profpeloton ging massaal aan de Spinaci.

foto: sirotti

Twee jaar later deed de UCI ze in de ban. Te gevaarlijk, de remgrepen waren te ver weg terwijl de snelheid van het peloton erdoor was toegenomen. Cinelli protesteerde vergeefs en bleef met de brokken/spinazie zitten.

De Spinaci is in de loop van de jaren vervangen door de 'puppy paws' en er zijn weinig renners die op het idee komen om die positie middenin het peloton aan te nemen.

Het was natuurlijk wachten op de ban van de UCI.

Toch .... hebben we de puppy paws nu zoveel ín het peloton zien gebruiken?

Misschien zit Fabio teveel te slapen voor de TV maar, hij niet.

En zodoende, wordt het geen tijd voor een herwaardering?

Ondergetekende is er klaar voor.

Zo niet, dan laten we 'm los.

Jos Bellemakers

Vandaag is Jos 66 jaar geworden, hierboven in 1981.

Elf jaar daarvoor fietste ie bij de NWB en won zomaar vijf van de zes wedstrijden.

Toen onze Jos een Josje was.

foto: archief wiel kuntzelaers

foto: archief wiel kuntzelaers

Geel

 Huuse ..

Deurze ..

Is die bloem in Deurne nu een bioracer?

Schoenorama (replica)

 

Ter herinnering aan Gijsbert van der Kolk, ploegleider.

Tricot

 

Uit Fabio's Billy

Cyclopedia, een eeuw iconische fietsen.

Samengesteld door Michael Ebacher,

foto's van Bernhard Angerer,

voorwoord door Paul Smith en 

bijdragen van Martin Strubreiter en Michael Zappe.

Herziene uitgave door DATO/Lecturis Eindhoven in 2019.

Eerste uitgave 2011 Thames & Hudson, London, UK.

Vijfhonderd foto's van 112 'iconische' fietsen met een voorwoord van Paul Smith en een inleiding van Michael Embacher. Daarna een vrij beknopte geschiedenis van de fiets en op 't eindeen verklarende woordenlijst en 'statistieken' die bestaan uit een tijdsbalk met de gefotografeerde fietsen en de landen waar ze vandaan kamen aangevuld met het gebruikte framemateriaal en het gewicht. 

Tussenin die foto's met een min of meer historische beschrijving van wat ze bijzonder maakt.

Zoals de voorpagina al laat zien betreft het zeker niet alleen racefietsen maar ook toerfietsen, vouwfietsen en laten we het curiosa noemen.

Hieronder een zeker niet willekeurige keuze van enkele modellen die aan bod komen in het boek.

U ziet het,

een aardig tafelboek.

Op strategische momenten ingezet nuttig om die altijd maar weer vervelende gesprekken over het weer, de TV en wat er wel of niet op is, de politiek of e-bikes een positieve wending te geven.