Martin van Geneugden, een Lourdesgrot en een zevenoog aan de Zeswegen

 

Martin van Geneugden nam zevenmaal deel aan de Tour en won er in totaal zes etappes. Ook won hij etappes in de Dauphiné, de Ronde van Sardinië en maar liefst vijf in de Ronde van Duitsland waarvan vier in die van 1962. Hij won driemaal de Omloop van de Fruitstreek en is daarmee recordhouder samen met tijdgenoot Willy Vannitsen. Parijs-Valenciennes, de Ronde van Limburg en Dwars door België staan op zijn palmares. 

Geboortig van Zutendaal, Wiemesmeer eigenlijk.

Wiemesmeer?

Daar hebben ze toch een Lourdesgrot? Twee jaar geleden over de Via Limburgica onderweges naar Santiago de Compostela nog op 'n bankske gezeten. Helaas, geen foto van getrokken. Er waren daar  in die buurt zóveel Lourdesgrotten, op 'n bepaald ogenblik houdt het op.

Maar wél 'n foto van een wegkruis ietskes verderop. Die blijven blijkbaar trekken.

En wat voor een, het Kruislievenheer aan de Zeswegen. 

En dat blijkt opgericht te zijn door dezelfde die een Mariabeeld plaatste op de plek waar nu de Mariagrot staat te pronken. Allebei in 1907, het wegkruis als dank voor genezing aan een vreselijke ziekte aan zijn been, zevenoog. Dit zal wel hetzelfde zijn als wat medisch bekend is als karbunkel, ook wel negenoog genoemd. Een verzameling furunkels, steenpuisten.

'Wa hedde gij vandaag mî getallen?'

'Niks, nooit nie gehad.'

Maar de getallen van Martin van Geneugden zijn indrukwekkend, dat mag gezegd.

Martin van Geneugden:

21 januari 1932 - 8 juli 2014

Waterdragers

 Ze zeggen wel eens wat van die bidons, dat dat zo gevaarlijk is en dat je d'r zo makkelijk over valt.

giro 1961, 10e etappe

Maar toen de renners zelf 't water moesten gaan graaien ging 't ook wel eens mis.

Giro 1961

 

armando di maria & gianni ferlenghi

Gianfranco Sobrero

Gianfranco Sobrero:
22 mei 1930 - 8 september 2008

Knut Karlsson

De belangrijkste uitslagen van Knut zijn twee achtervolgende jaren, 1958 en 1959, het Zweeds kampioenschap tijdrijden winnen.
Internationaal valt vooral de derde plek in de 8e etappe en de derde plek in het eindklassement van de Ronde van Tunesië van 1959 op. Jonger broertje Göran won de 5e etappe ging met de eindwinst lopen. Frits Knoops uit Koningsbosch won de vierde etappe en de ochtendtijdrit op de laatste dag. Hiermee eindigde Knoops als derde in de eindrangschikking.

Gijs Zandbergen schreef een prachtig verhaal over de Nederlandse ploeg in deze Ronde van Tunesië.
Klik hier en sidder en huiver.
Het verhaal maakt deel uit van Met oom Evert naar Kamelenland waarin de zes edities van de Noord-Afrikaanse etappekoers van 1959 tot en met 1964 worden beschreven.

Knut werd in 1960 voor één jaartje professional bij Carpano.

En vandaag 85 jaar.

Gastone Nencini

1 maart 1930 - 1 februari 1980

Gruppo Sportivo

Wie had dat gedacht?
Van 'n oud wielertruike naar 'n oud new-wave bandje,
van Gaiole in Chianti naar Den Haag?

Het eerste sneuksel tijdens L'Eroica was een buit van de eerste orde.
Gruppo Sportivo,
dat heerlijke bandje vooral van vroeger.



Leuk,
Hans Vandenburg maakte 't bont maar op 'n Italiaans fietstruike kwam ie nie.

Gruppo Sportivo, 't staat op vrijwel ieder oud wielertruike van daar.
Maar dan gewoon twee letterkes, G.S.

TWC, zeg maar.
Maar dan op z'n Italiaans.
Weg illusie, 't truike blijft mooi.

S. Vittore, San Vittore eens nader bekijken.
Die zijn d'r meer dan één.
Olona bijvoorbeeld.
Bij Milaan.

Maar die mannen rijden niet met G.S, maar met U.S.
Blijkt daar in San Vittore een gevangenis te zijn.
De fietsclub van de gevangenis....,
de trainingsrit als 'Escape from Alcatraz'.
'San Vittore, I hate every inch of you.'
Fabio krijgt visioenen van een prachtfilm met Roberto Benigni in de ontsnapping.
Helaas.
De sponsor werkt niet mee.

Valentino, kan het mooier?
Sportartikelen, schoenen en lederwaren.
Bestaat nog steeds.
Gevestigd in San Vittore, bij Cesena.

Een truike rijker en 'n illusie armer.

Franco Balmamion

Won in 1962 en 1963 de Giro d'Italia.
Zonder 'n etappe te winnen.

In 1967 Kampioen van Italië, tweede in de Giro en derde in de Tour de France.

De Adelaar van de Canavese wordt vandaag 75 jaar.

En zo zaten die d'r toentertijd bij voor de koers.
Olliejen op de stoep.

Coppi Calender

hier te koop

Anders dan andere

Midden jaren zestig.
Fabiootje heeft de vuurdoop wel gehad.
Stiekem sigaretje gerookt en z'n rubberen laarzen volgekotst.
Toch, een kwestie van doorzetten.
Bij échte mannen komt de rook uit de oren.

Gino Bartali, Gastone Nencini,
ze rookten alsof 't nooit op kon.
Niet de minsten toch,
Nencini had in 1960 de Tour nog gewonnen.

Caballero, voorzover Fabio zich herinnert, 't enige pakje met 25 sigaretten d'rin,
was wat goedkoper dan andere.
Eén gulden.
Daar kon je heel wat rubberen laarzen mee vullen.
Veel mensen rookten Caballero.
Anders dan andere?

Nencini wint rokend de Tour,
een wielerploeg die reclame maakt voor sigaretten is in die tijd geen probleem.
Of sigaren.
Want tegelijkertijd hadden we hier in Nederland de ploegen Caballero én Willem II.
Sigaren dus, die laatste.
Maar daar heeft Fabio 't nou niet over.
Sigaren waren voor ouwe mannen met petten, hoeden, vestjes en zakhorloges.
Niets voor langharige jeugd in wording.

Want we hebben 't intussen over 1970.
Caballero-Laurens.
De broertjes Harings, Jan Krekels, Leo Duyndam, Gerard Vianen, Wim Schepers, Harry Steevens, wie eigenlijk niet?
Nou die anderen, die bij Willem II zaten natuurlijk.
En nog 'n paar in 't buitenland verdwaalden.
Cees Zoontjens, inmiddels zaliger, zat 'r ook bij.
Hieronder laat hij met trots z'n truike zien.
En terecht, want 'n 'heel schoon tricot'.

Nou kwam Cees regelmatig over de vloer bij een trouwe lezer van dit periodiek.
En zoiets schept een band.
Zeker als diejen Cees je, supporter voor het NK-veldrijden, gewoon komt ophalen op 't station.
En dan daarna Nederlands kampioen wordt.
Zoiets versterkt een band.
Voordat je het in de gaten hebt, na wat jaren koers,
zitte oewen ouwe stalen koersfiets op te knappen.
In Caballero-kleuren.

Fabio heeft het over Marco Verbaant.
Een naar Het Westen geëmigreerde Brabander.
Zijn allereerste racefiets was een JanJanssen Tour de France, 1976.
En daar heeft ie een Caballero van gemaakt.
In diejen tijd reden die van Caballero op allerlei fietsen in 't rond.
Van buiten hadden ze hetzelfde kleurtje en dezelfde transfers.
Helemaal niet gek dus om van een JanJanssen een Caballero te maken.
Asge efkes niet naar het jaartal kijkt dan.
Maar een tevreden roker is geen onruststoker, dus 'nie mauwe ...'.
Het moet gezegd, héél fraai geworden dat fietske.
Anders dan andere, zullen we maar zeggen.

Hieronder wat meer zicht op details.

En natuurlijk, de bijpassende trui van Marco.

Mocht ie 'm nou ooit willen verkopen op ebay, dan heeft ie wel een probleem.
Moeilijk te verkopen als 'rookvrij'.

Ay ay ay, die Caballero!

Tutte le maglie di Fausto