Johan van der Velde

67

 

Johan

De Giro is nog aan de gang,

De meest prachtige paarse truikes komen alweer een paar weken voorbij.

Een goed moment voor een foto van Johan Vandervelde.

Niet op de bekende Raleigh, niet op een Pinarello wat eigenlijk zou moeten dat jaar.

Zelfs niet op een wegfiets want dan was 't geen Alan geweest.

En had schrijver dezes deze foto niet opgeslagen.

Sgon toch?

Johan hèt 't nie makkeluk gehad mar hij staat d'r al wat jaar toch maar weer!

Frits Pirard

Zes- en zestig jaar vandaag.

Te mooi ...

58 jr

Onze jarige van vandaag, Marco Groppo, werd door Dromedario opgepikt nadat hij weg moest bij Metauro Mobili.
Daar waar het nog geen twee jaar eerder zo mooi begonnen was.
Een droomdebuut in de Giro van 1982,
de maglia bianca vóór Laurent Fignon met 'n 9e plek in de eindrangschikking.

Hoe kon dit toch gebeuren?
Onbeschermde contacten met de verkeerde Heren Doktoren?
Daar werd in die tijd nog niet zo moeilijk over gedaan,
Francesco Moser reed zijn werelduurrecord onder begeleiding van Francesco Conconi,
later vooral bekend als de leermeester van Michel Ferrari.

Nee.
Marco vond zijn muze.
Tot over zijn oren verliefd op de podium-miss.
Tijdens de Giro van 1983.

Het bleef niet bij heimelijke blikken en onder de deur geschoven kattenbelletjes.
Marco verbleef, naar eigen zeggen, op enig moment maar liefst 20 minuten bij Miss Mandy op de kamer. Kussen, wat aaien waarschijnlijk, het mocht geen naam hebben. Alweer aldus Marco.

Normaal gesproken kraait daar geen haan naar ware het niet dat Marco de eerste de beste klim de dag erop moest lossen. Vanwege een opspelende knieblessure, alweer aldus Marco. Hij moest die dag zelfs opgeven.

Alleen had slaapmaatje Frits Pirard

uit de school geklapt, Marco had de nacht doorgebracht bij Mandy.
Brei dat maar eens recht, carrière vooralsnog naar de kloten.
Hij kon dus nog terecht bij Dromedario,
voor 'n jaartje en toen leek het over en uit.
Vijf jaar later kreeg hij nog een kansje bij Eurocar in Zwitserland maar daarna kwam de olifant met z'n lange snuit.

Gelukkig had hij Mandy nog, ja ja!
Intussen ook alweer heel wat jaartjes niet meer,
in zijn eigen woorden 'ze was te mooi ...'

Pirard in Vogelvlucht

Frits debuteerde tegen 't einde van seizoen 1978 in 't team van Joop, Sven-Ake, Alban, de ouwe Hoban, Seznec en Raymond Martin. Mercier, La Douce France, ver van huis.
Logisch dattie thuis vreemd ging.

foto: de stem, johan van gurp

Hij reed vooral in den vreemde.
Na z'n debuut nog twee jaartjes bij Mercier, d'n Fritz.

Daarna 'n jaartje in vijf verschillende truikes bij Lomme Driessens' Boule d'Or.
Vijf!

In 't vierde hielp ie Freddy in de Tour aan de groene trui.
Daarna nam ie 'n jaartje rust, thuis, bij Peter Post.
Noodgedwongen,
Post nam 'm na 'n voor Raas fout gelopen Ronde van Vlaanderen gewoon niet meer mee naar 'n behoorlijke koers. Balen voor de Bredanaar.

foto: de stem, johan van gurp

Frits zocht het in 1983 maar weer verderop van huis.
Bij Van Impe, in Bella Italia.

En hij wint de eerste etappe in de Tour dat jaar.
Het peloton strijkt op Marc Madiot, de sprinters maken zich klaar en weg is Frits.
Oerend hard blijft hij weg.
Geen geel, dat blijft om de schouders van proloogwinnaar Vanderaerden.

Frits wordt ook nog 2e in de stijd om de groene trui,
op respectabele afstand van winnaar Sean Kelly, maar toch.
In Nederland kent intussen ook de gemiddelde voetbalfan Frits Pirard.
Bij de na-Tour criteriums is hij een graag gezien gast.
Fabio herinnert hem in de Nacht van Zeilberg dat jaar,
Fignon won, de nummer drie in de strijd om de groene trui.
Met geel, juist ja.

In Twello wordt een omnium georganiseerd met behalve Frits Pirard nog wat prominente renners.
Een van de mooiere statieportretten uit die tijd.
Zelfs de geblesseerde herstellenden zijn erbij.

Niet normaal zo'n foto.
Frits wordt overigens tweede, na die met dat rooje petje links.

Pirard blijft nog 'n jaartje bij Van Impe en neemt Johan Van der Velde, rechtsonder met pony, mee.
In 1985 neemt hij zijn intrek bij Graaf de Gribaldy en King Kelly.

De Kneet, Jacques van Meer en de dat jaar ervoor al aanwezige Jean Habets vormen een Nederlands kwartet in de hoofdzakelijk Franse ploeg.

Weer Miko, geen Mercier, wel alu van Vitus.

In 1986 wordt het weer dichter bij huis gezocht.
Skil blijft, zo ook Habets en van Meer maar nu met Skala en op 'n Gazelle.

Ene JP van Poppel doet zich gelden.

Frits' z'n laatste jaar bij de profs doet ie in België met z'n jongere broertje Frank.
Van Impe is er ook weer bij.

Frits Pirard is vandaag 63 jaar geworden.
Zo, en nu 'n Bavaria.

Frits Pirard

Vandaag 61 jaar.
In 't truike van Metauro Mobili werd Fritske in 1983 tweede in het puntenklassement van de Tour de France. Na Sean Kelly.
Hij droeg dit truike twee jaar achtereen.
Hoewel hij eind augustus 1983 drie dagen voor Vorselaars Autoschade reed.
In de Ronde van Nederland.
Adrie van Houwelingen won die trouwens.

Johan van der Velde

Onstuimig.
Zo kun je Johan's carriere wel noemen.
Gelukkig is ie inmiddels al weer jaren niet meer van 't padje.
Dat kan zeker ook niet als buschauffeur.
Ook niet bij Roompot-Orange.

Hier een link naar een half uur documentaire over Johan en z'n leven.
Vandaag wordt Johan 58 jaar.

Fietsenrek

Bij Sky hebben ze een nieuw fietsenrek.

Omdat dit niet overal op paste hebben ze er ook een auto bij geleverd gekregen.

Fabio moet zeggen, het resultaat is niet onaardig.

Maar zo'n Pinarello, nee daar zit hij niet zo om te springen.

Niks negatiefs over diejen fiets hoor, maar een beetje protserig istie wel.

Of niet soms?

Het fietsenrek valt 'r helemaal bij weg.

Hoe zou deze E-type 't doen met een fietsenrekske?

Dan natuurlijk wel met een klassieker achterop.

Voor Fabio's part een Pinarello.

Of niet Piet?

Marcello Bartoli

Vandaag 54 jaar.

Gisteren in Moergestel.

Eh .... 'Piet!'

Hè, net op tijd.



De foto's van Pietje Pinarello zijn gemaakt door Paul Spapens.

Lucien van Impe

Klimgeit. Beste klimmer aller tijden?
Fietste voor den brode in twee van de mooiste fietstricots ooit.

Vandaag 66 jr.

Pinarello

foto: john van dam