Frank van Bakel is vandaag 65 jaar geworden.
Van harte gefeliciteerd!
Posts tonen met het label sefb. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sefb. Alle posts tonen
maandag 4 december 2023
dinsdag 10 oktober 2023
Broeders van Liefde
Danny, Rudy en Eddy De Bie,
broederlijk naast mekaar.
Ze waren natuurlijk geen échte Broeders van Liefde, wél broers én cyclocrossers.
De ware Broeders van Liefde kwamen van Gent en richtten zich op de verzorging en verpleging van geesteszieken zoals dat toen nog heette. Dat deden ze al snel niet alleen in Guislain zoals het nu bekend is, maar wereldwijd.
 |
| guislain, gent, 1978 |
Zelfs in Nederland, vanaf 1907 al.
Laat uw Fabiooke daar nou een groot deel van zijn werkzame leven hebben doorgebracht, betaald, weliswaar schamel, edoch, hij kreeg er geld voor. Het kan maar gezegd zijn.
 |
| st servatius, venray, 1907 |
En het is maar een weet,
Rudy, de middelste, is vandaag jarig en 68 jaar geworden.
dinsdag 26 april 2022
.jpg)
zaterdag 31 januari 2015
Modexpress Mijmeringen
Er was eens een tijd,
inmiddels al wat jaren terug,
toen was de ruit van de golfer.
Volgens Fabio dan.
Die was toentertijd nog wat rechtlijniger dan vandaag d'n dag.
Wat bij ruiten wel goed uitkomt maar minder bij 'n mens.
Op zijn favoriete trainingsparcours,
oftewel de weg van en naar zijn ploegbaas destijds,
oké, 'n redelijk rechte weg,
kwam ie nogal eens 'n vrachtwagen tegen waarvan ie dacht dattie van die golfkleding vervoerde.
Van dat merk dat 'm bekend voorkwam van een dikke tien jaar daarvoor.
Langer nog.
Peter Post had toen vaak zo'n geruite broek aan.
Dacht Fabio zich te herinneren.
Die vrachtwagens hadden een ruit in hun logo op d'n oplegger.
Zeg maar 'op zunnen fiets' als hieronder maar dan groter,
die truck dan, niet die fiets.
Transportbedrijf Jan Verhaegh uit Deurne en Nico Franssen,
van de Walsberg, ook Deurne dus,
die hadden 't druk met 't vervoer van klaeing van A naar B.
Desgewenst Z.
Kijk, U zult begrijpen dat 'n bedrijf dat zóver gaat om ruitjesbroeken over de wereld te verspreiden,
zo'n bedrijf dat staat open voor de vraag van een cyclocrosser, een veldrijder, ook een Peelstoemper in dit geval.
De sponsor van Frank van Bakel, SEFB, hield 't voor gezien.
Na 't wereldkampioenschap in Leeds moest die zorgen dattie 'n ander truike kon dragen.
Via wat omwegen, makelaars heet dat, kwam ie in gesprek met Nico van hierboven.
Dat bleek snel geregeld, 'of dat ik 'r nou 100 of 101 op de loonlijst heb staan' zei die volgens Frank.
En met al dat gereis, Spanje en zo, tanken bij Jan Verhaegh was nooit 'n probleem.
Achteraf was 't misschien wel de beste broodheer dietie ooit gehad heeft in de wielrennerij.
Opvallende verpakking hattie ook, maar dat mogen we niet gek vinden met zo'n sponsor.
Hierboven op de catwalk van het NK 1992, in Valkenswaard.
En hieronder tot groot genoegen van Fabio aan diens houten hangertje.
Als dit geen aanwinst is.
Dat had Fabio toentertijd, begin jaren negentig, nooit mogen hopen.
Dattie ooit nog blij zou zijn met 'n golfruit.
Maar ja, wat jaren ouder, milder geworden en minder rechtlijnig.
En 't was van Frank van Bakel natuurlijk,
dan kiekte nie op 'n ruitje meer of minder.
Wordt vervolgd.
En met dank aan Frank.
inmiddels al wat jaren terug,
toen was de ruit van de golfer.
Volgens Fabio dan.
Die was toentertijd nog wat rechtlijniger dan vandaag d'n dag.
Wat bij ruiten wel goed uitkomt maar minder bij 'n mens.
Op zijn favoriete trainingsparcours,
oftewel de weg van en naar zijn ploegbaas destijds,
oké, 'n redelijk rechte weg,
kwam ie nogal eens 'n vrachtwagen tegen waarvan ie dacht dattie van die golfkleding vervoerde.
Van dat merk dat 'm bekend voorkwam van een dikke tien jaar daarvoor.
Langer nog.
Peter Post had toen vaak zo'n geruite broek aan.
Dacht Fabio zich te herinneren.
Die vrachtwagens hadden een ruit in hun logo op d'n oplegger.
Zeg maar 'op zunnen fiets' als hieronder maar dan groter,
die truck dan, niet die fiets.
Transportbedrijf Jan Verhaegh uit Deurne en Nico Franssen,
van de Walsberg, ook Deurne dus,
die hadden 't druk met 't vervoer van klaeing van A naar B.
Desgewenst Z.
Kijk, U zult begrijpen dat 'n bedrijf dat zóver gaat om ruitjesbroeken over de wereld te verspreiden,
zo'n bedrijf dat staat open voor de vraag van een cyclocrosser, een veldrijder, ook een Peelstoemper in dit geval.
De sponsor van Frank van Bakel, SEFB, hield 't voor gezien.
Na 't wereldkampioenschap in Leeds moest die zorgen dattie 'n ander truike kon dragen.
Via wat omwegen, makelaars heet dat, kwam ie in gesprek met Nico van hierboven.
Dat bleek snel geregeld, 'of dat ik 'r nou 100 of 101 op de loonlijst heb staan' zei die volgens Frank.
En met al dat gereis, Spanje en zo, tanken bij Jan Verhaegh was nooit 'n probleem.
Achteraf was 't misschien wel de beste broodheer dietie ooit gehad heeft in de wielrennerij.
Opvallende verpakking hattie ook, maar dat mogen we niet gek vinden met zo'n sponsor.
Hierboven op de catwalk van het NK 1992, in Valkenswaard.
En hieronder tot groot genoegen van Fabio aan diens houten hangertje.
Als dit geen aanwinst is.
Dat had Fabio toentertijd, begin jaren negentig, nooit mogen hopen.
Dattie ooit nog blij zou zijn met 'n golfruit.
Maar ja, wat jaren ouder, milder geworden en minder rechtlijnig.
En 't was van Frank van Bakel natuurlijk,
dan kiekte nie op 'n ruitje meer of minder.
Wordt vervolgd.
En met dank aan Frank.
zaterdag 16 augustus 2014
donderdag 1 mei 2014
Kopstuk
Koppenbergcross 1991
Koppenbergcross 1997
Koppenbergcross 1999
UCI manager off-road en coördinator cyclocross.
Peter Van Den Abeele, kopstuk.
zondag 16 maart 2014
Frank's Schuurke
De aardappels en 't brood waren al binnen,
d'r moest nog wat van dat klein spul gehaald.
Op z'n maanlandingsvoertuig racet Fabio door het dorp.
Vanuit z'n rechterooghoek ziet ie Frank van Bakel.
.jpg)
Bezig in de voortuin. Het is lente en 'n vrije dag.
Dan kriede dè.
'Hoi ..', zo doe je dat op 'n dorp.
Op d'n terugweg maar 's gestopt.
'Vamèrge 'n moi fotooke van 'w gekrigge van julliejen Hein. Gij in 'n Arkel-pekske op 'n Concorde.'
En zo raak je aan de buurt.
En, 'n Deurnese mens eigen, voordat Fabio het weet staat ie in Frank's schuurke.
Een museum op zich.
En dat voor 'n mens die altijd alles wegdeed, zoals ie zelf zegt.
Is ie nou wel een beetje van teruggekomen.
Heeft ie een beetje spijt af.
Maar z'n ouwe maat Martin Teunissen heeft 'n grotere schuur.
Altijd gehad.
En die schijnt zelden of nooit wat weg te gooien.
En zo is 't langzamerhand weer goed aan 't komen.
Frank heeft de Colnago van de overleden vader van Martien,
Theo, ook altijd 'n goeie coureur geweest, overgenomen.
Mooi fietske.
Fabio was dermate onder d'n indruk, bewogen, dat de foto dat ook is. Jammer.
Maar d'r is ook zoveul te zien.
'Focussen Fabio, 't gaat nou niet om zo'n buikschuiver! Kijk daar linksboven 's, op de plank.'
Stik ja, 'n echte Chrisje Jeucken!
Gloedjenieuw, new old stock noemen ze dat.
Recht uit Chrisje's schuurke. Nooit afgemonteerd geweest.
En in Frank's maat.
Zo'n fiets op deez' plek, dat is Cultuurhistorie.
Daar kan Fabio helemaal week van worden.
Krek, 't blie 'n watje.
En kijk, onder de schuine buis ... een foto van de opa van Frank.
Bij Fabio's weten hing die ook in 't café bij Frank thuis.
Sowieso wel interessant om efkes op die plank te kijken.
Een fotooke van Frank met Wil Brouwers.
Een tegelke van de 25e Kersenronde ....
sakkerjuu, die werd gewonnen door Gerard Tabak, vandaag jarig, ook in dit periodiek.
Toeval bestaat niet.
Een mini-truike van de ploeg waar Frank met Danny de Bie en Andrei Tchmil in zat.
En Polleke Haghendoorn en Benny van Brabant niet te vergeten.
Dat vaantje, daar komt Fabio later nog eens op terug.
Dat heeft met DTS van doen, de Deurnese wielervereniging, van de (RK)NWB.
Ge merkt 't,
Frank's schuurke, that's the place to be.
Tijd om verder te gaan,
het leven bestaat immers niet alleen uit buurten en weemoed.
En dan blijkt dat 't toch moeilijk is,
niet alles wegdoen.
'Fietste gij mî handschoên? Asteblief.'
Hij niet.
Te goed voor de wereld diejen mens.
d'r moest nog wat van dat klein spul gehaald.
Op z'n maanlandingsvoertuig racet Fabio door het dorp.
Vanuit z'n rechterooghoek ziet ie Frank van Bakel.
Bezig in de voortuin. Het is lente en 'n vrije dag.
Dan kriede dè.
'Hoi ..', zo doe je dat op 'n dorp.
Op d'n terugweg maar 's gestopt.
'Vamèrge 'n moi fotooke van 'w gekrigge van julliejen Hein. Gij in 'n Arkel-pekske op 'n Concorde.'
En zo raak je aan de buurt.
En, 'n Deurnese mens eigen, voordat Fabio het weet staat ie in Frank's schuurke.
Een museum op zich.
En dat voor 'n mens die altijd alles wegdeed, zoals ie zelf zegt.
Is ie nou wel een beetje van teruggekomen.
Heeft ie een beetje spijt af.
Maar z'n ouwe maat Martin Teunissen heeft 'n grotere schuur.
Altijd gehad.
 |
| martin teunissen |
En zo is 't langzamerhand weer goed aan 't komen.
Frank heeft de Colnago van de overleden vader van Martien,
Theo, ook altijd 'n goeie coureur geweest, overgenomen.
 |
| theo teunissen |
Fabio was dermate onder d'n indruk, bewogen, dat de foto dat ook is. Jammer.
Maar d'r is ook zoveul te zien.
'Focussen Fabio, 't gaat nou niet om zo'n buikschuiver! Kijk daar linksboven 's, op de plank.'
Stik ja, 'n echte Chrisje Jeucken!
Gloedjenieuw, new old stock noemen ze dat.
Recht uit Chrisje's schuurke. Nooit afgemonteerd geweest.
En in Frank's maat.
Zo'n fiets op deez' plek, dat is Cultuurhistorie.
Daar kan Fabio helemaal week van worden.
Krek, 't blie 'n watje.
En kijk, onder de schuine buis ... een foto van de opa van Frank.
Bij Fabio's weten hing die ook in 't café bij Frank thuis.
Sowieso wel interessant om efkes op die plank te kijken.
Een fotooke van Frank met Wil Brouwers.
Een tegelke van de 25e Kersenronde ....
sakkerjuu, die werd gewonnen door Gerard Tabak, vandaag jarig, ook in dit periodiek.
Toeval bestaat niet.
Een mini-truike van de ploeg waar Frank met Danny de Bie en Andrei Tchmil in zat.
En Polleke Haghendoorn en Benny van Brabant niet te vergeten.
Dat vaantje, daar komt Fabio later nog eens op terug.
Dat heeft met DTS van doen, de Deurnese wielervereniging, van de (RK)NWB.
Ge merkt 't,
Frank's schuurke, that's the place to be.
Tijd om verder te gaan,
het leven bestaat immers niet alleen uit buurten en weemoed.
En dan blijkt dat 't toch moeilijk is,
niet alles wegdoen.
'Fietste gij mî handschoên? Asteblief.'
Hij niet.
Te goed voor de wereld diejen mens.
zaterdag 25 januari 2014
dinsdag 5 november 2013
Helmperikelen Turf Toertocht
Het moderne vintagegebeuren heeft zo z'n dilemma's.
Bijvoorbeeld,
wat voor helm doe je op je kop?
En, gezien de geschiedenis van de Peel, dat komt nauw.
Ge kunt dan niet meer zomaar wat op 'we kop zetten.
Maar ja,
een passende helm bij een Flanders, oké een Alan van midden jaren 80?
Het meest voor de hand liggend bij de huidige retro-toertochten is een worstenhelm.
Zo eentje.
Of deze misschien, een beetje fleuriger.
Ook mooi en allebei in de kast.
Dus mogelijk.
Maar klopt het?
Zó zien we in de eerste helft van de jaren 80 Reintje rondlopen,
en begin jaren 90 Frank van Bakel nog met worstenhelm.
Wel met kleurtjes, dat dan weer wel.
Komt d'r maar eens uit,
duivelse dilemma's, dat zijn 't.
Qua kleur, grijs aluminium, en tijd, midden jaren 80 dus, zou deze moeten kunnen.
Toch denkt Fabio dattie 'm op z'n kop krijgt.
Komt ie uit de kast of niet?
Bijvoorbeeld,
wat voor helm doe je op je kop?
En, gezien de geschiedenis van de Peel, dat komt nauw.
Ge kunt dan niet meer zomaar wat op 'we kop zetten.
Maar ja,
een passende helm bij een Flanders, oké een Alan van midden jaren 80?
Het meest voor de hand liggend bij de huidige retro-toertochten is een worstenhelm.
Zo eentje.
Of deze misschien, een beetje fleuriger.
Ook mooi en allebei in de kast.
Dus mogelijk.
Maar klopt het?
Zó zien we in de eerste helft van de jaren 80 Reintje rondlopen,
en begin jaren 90 Frank van Bakel nog met worstenhelm.
Wel met kleurtjes, dat dan weer wel.
Komt d'r maar eens uit,
duivelse dilemma's, dat zijn 't.
Qua kleur, grijs aluminium, en tijd, midden jaren 80 dus, zou deze moeten kunnen.
Toch denkt Fabio dattie 'm op z'n kop krijgt.
Komt ie uit de kast of niet?
Abonneren op:
Posts (Atom)