Ooit werkte Fabio in 'n leerlooierij.
Niet lang en Keser regelde 't.
Gratis koffie en lucifers. Bij Keser dan.
Maar terug naar die leerlooierij.
Het was ergens bij 't Eindhovens Kanaal.
Te kort om de naam nog te weten, lang genoeg om inenen spierballen te krijgen.
Een gelooide koeienhuid van 'n bok links door een wals voeren (zonder te plooien) en daarna op de bok rechts draperen.
De kans is errug groot dat daar die huidige kwetsbare schoudertjes zijn gevormd.
Zo af en toe kwam d'r een vrachtwagen met gedroogde Braziliaanse huiden van Rotterdam en dan was 't helemaal halluluja.
Vol met zout, maaien en vlooien mochten ze recht op 'n pallet gestapeld worden.
Mochten ...., een kwartiertje werk, een kwartiertje pauze. En 'n jeuk dat 't gaf.
Leerlooierijen, we hebben d'r niet veel meer van.
Terwijl vroeger bij aardrijkskunde nog trots werd geleerd van de Langstraat, schoen- en lederindustrie. Met Waalwijk als centrum.
En laat Fabio nou vandaag post uit Waalwijk hebben gekregen.
Oog voor detail weet Fabio in één oogopslag,
U als argeloze lezer natuurlijk nog niet.
Maar dat komt wel.
Mamma mia .... , here he goes again,
my my, how can I resist this?
Een staal van vakmanschap, van Waalwijk.
Uit het hart van de Langstraat.
De rails nog gepoetst ook.
Niet dattie dit was, nee die van hierboven was er slechter aan toe.
Het zadel, niet de koffiepot.
Zekers op de rug en de neus.
Fabio wil maar zeggen,
knap werk. de supercorsa kan er weer zo'n dertig jaar tegen. Minstens.
Een vetleren medallie voor de man die het zadel opnieuw bruikbaar maakte.
Van je hiep, hiep, hoeree,
Corné!
Soms moet d'r iets worden rechtgezet.
Gecorrigeerd.
Dat kan wel 's moeilijk liggen maar als iets gaat schuren,
rechtzetten, dat is 't parool!
En als U 't nou hier zo bekijkt,
dan is 't wellicht ondenkbaar.
Fabio heeft altijd gedacht dat dat geval hieronder 'n champigon was.
Zo, dat is eruit, dat lucht op.
Ter zijn verdediging valt op te merken dat de Limburgse kant van de Peel hét champignongebied van Nederland is.
Horst. Agaricus Bisporus Valley eigenlijk.
Een beeld is sneller gevormd dan gecorrigeerd.
En dat terwijl er toch al wat jaartjes een mooi geel-groen truike in z'n kast ligt.
Smakeloos zegt U?
Hoe komt U daar nu bij?
Als dit het patroon Fabio's onderbroek zou zijn, akkoord.
Maar voor een fietstruike uit 1994?
Zeer smaakvol.
En geen champignon erop dus.
Polti verkoopt stoomreinigers.
Mogelijk verklaart dit 'n zekere voorkeur voor oververhitte coureurs.
foto: cor vos
Het is onwaarschijnlijk dat bovenstaand gedrag in verband kan worden gebracht met paddestoelen.
Laat staan champignons.
Stoom dus.
Vanwege dat Fabio verder zo'n kek Coppi-zadeltje heeft liggen,
en nog een, misschien wel passender,
en ook zo'n mooi geel frameke,
daarom deed ie literatuuronderzoek, onderzocht de bronnen.
Met genoemd ontluisterend resultaat.
Het tapijt onder de Coppi behoeft geen reiniging met stoom, hoewel, de Mrs daar wel eens anders over denkt.
Juist ja, als er een frame op heeft gelegen.
Tot op heden heeft Fabio dit echter altijd recht weten te zetten.
Net als die champignon nu.
Wat zegt U?
Polti reed in 1994 op 'n witte Coppi? En dat die gasten echt niet op Columbus Thron reden?
Met sommige zaken houdt Fabio z'n rug recht, istie onbuigzaam.
Flexibiliteit is er daar een van.
Zeker als 'm dat uitkomt.
Zo, dat lucht op.