Witte Weg

2015

Ook over rood

foto:geert luchies

Van deze foto ging Fabio's hartje sneller kloppen.

Ze is gemaakt door Geert Luchies tijdens z'n eerste L'Eroica in Gaiole in Chianti.

Geert is de organisator van de Stalen Racefiets Beurs in Hemrik en dat kun je wel 'n beetje zien aan de foto. Tenminste, daar lijkt het op.

Hij is er in geslaagd om binnen de kaders van de foto heel wat moois te verzamelen.

En dan heeft Fabio het niet over de rooj schoewn van de verkoper.

Niet dat er iets mis is met rode schoenen, zeker niet. Hij heeft d'r meerdere gehad en op dit moment staan d'r nog twee paar red suede shoes in de kast. We willen maar zeggen, niks mis met roodhuiden, eh ... rooj schoewn natuurlijk..

uit: de laatste der mohikanen

Centraal op de foto 'n rode Colnago, een prachtige Master Arabesque. Veel mensen kunnen hier heel wild van worden, het is dus een gewilde fiets. 

Erachter, op de foto erboven, hangt een gele Softride. Ook een manier om de show te stelen, uit de USA en vooral gebruikt door triatleten.

Die lichtblauwe links in de hoek kan Fabio niet thuisbrengen, Marco .... , geen idee, Pantani is 't nie.

Boven 't achterwiel van de Arabesque, neffe die gele zak, staat nog een gele fiets. afgemonteerd in goud. Wel merk had ook alweer zo'n regenboog? Basso misschien? Maar geel met goud? 

Schuin daarboven 'n truike van die ándere Diana, Diana-Colnago-Anmex. Die zie je hier in de Benelux niet zo vaak. Maar dan ...

Niet Conny Vink, niet die blauwe, Masi misschien? Maar al dat rood daar in die linkerhoek.

Bovenin valt niet veel van te maken voor ondergetekende, hoewel, Pinarello misschien?

Maar daaronder.

Een Carbitubo Krono!

Hier gaat Fabio's hartje serieus sneller van kloppen,

rood met een zilveren randje.

Mooi rooj is nie lillek.

De Heeren van Amstel

Mary Hopkins zong 't jaren geleden met 't Eurovisie Songfestival,

' Those were the days ...'

Nou is Fabio niet zo van de uniformen,

hij doet 't graag nét efkes anders,

maar dat mag ook geen moet zijn omdat het niet anders kan.

Zo is ie dan ook wel weer.

Nou,

het kan nu ook anders, hetzelfde als die twee anderen hierboven dan.

En mooier nog,

een toevoeging aan de verzameling van Alan-truikes.

U: 'Alan? Amstel zulde ge bedoelen, teveul gezope deez daag?'

FF: 'Nie zo bijdehand, hooguit gegeten gezien de maat van dit Tricodnar-product.'

Het is niet alleen Alan als er Alan opstaat,

de trouwe aandachtige lezer zou dit moeten weten.

En zoniet, dan vanaf nu.

1979

1980

Oké, d'r staat geen Amstel op de mouwkes,

daar valt over te vallen.

Uitgebreid onderzoek op 't wereldwijde web en raadpleging van Gijs Zandbergens' Rrrang op het kantje

heeft uitgewezen dat de Heeren van Krott daarin niet bepaald consequent waren.

Waarmee een eventueel probleem getackeld is om maar een grootstedelijke term te gebruiken.

Groeten vanuit de zuidelijke wingewesten.

Weemoed

Het zal U niet ontgaan zijn,

dit weekend is het wielerfeest in Gaiole in Chianti.

L' Eroica XXV,

voor de vijfentwintigste keer verzamelen liefhebbers van ouwe (race)fietsen zich in Toscane .

Officieel om een rondje te rijden over de roemruchte witte weggetjes maar zeker ook om mekaar te ontmoeten, de sfeer te proeven, fietspul van anderen te bekijken en je eigen schatten te laten zien.

Een feest van gelijkgezinden. 

En die blijken er steeds meer te zijn.

Vanuit de USA en Azië komen deelnemers aangevlogen,

deelname is al lang gelimiteerd.

Net als de beschikbare souveniertjes.

Truike: vijfhonderd genummerde exemplaren, voor, ik kan het niet meer precies vinden want uitverkocht, ik meen iets van €200.

Zadeltje, honderd exemplaren, €190. Uitverkocht op tien na die apart zijn gelegd, ze worden in Gaiole verkocht.

Kurkentrekker: vijftig exemplaren, €199 en ook uitverkocht.

Horloge: driehonderd genummerde exemplaren, €670. 

Haast U, nog verkrijgbaar.

Nou hoef je dit alles niet te kopen, zelfs niet één van de bovenstaande aanbiedingen.

Persoonlijk vind Fabio die kurkentrekker wel aantrekkelijk én niet eens zo extreem veel duurder dan de gewone van Campagnolo. 

Zo heeft iedereen natuurlijk wel iets wat van zijn of haar gading is.

Een commerciële bedoening is het wel geworden in die vijfentwintig jaar.

Maar menigeen heeft de reis en de kosten er graag voor over, met of zonder kurkentrekker.

"The old Ludwig van", 

U ziet, wij houden niet alleen van klassiekers, we kennen ze ook,

schreef een muziekstuk Eroica, een hele symfonie nog wel.

Beethoven schreef het tussen 1803 en 1804 ter meerdere eer en glorie van Napoleon Bonaparte.

foto: national geographic

Toen Napoleon zichzelf in de eerste helft van 1804 tot keizer uitriep werd Ludwig boos.

Hij kraste de naam van Bonaparte zo hard door dat er een gat ontstond in de originele partituur.

En hij schreef 

"Sinfonia Eroica, composta per festeggiare il sovvenire di un grand' Uoma"

Vertaald, "Heroische symfonie, gecomponeerd om de herinnering te vieren aan een groot Man".

Wel van zijn voetstuk gevallen, die man.

In zekere zin gaat dat voor schrijver dezes ook op voor L'Eroica.

Van de andere kant,

het is en blijft, zeker in Toscane, een geweldige ervaring.

foto: john van dam

Zo ook de Eroica van Beethoven en daar doet Fabio 't dit weekend mee,

met weemoed. 

Napoleon z'n Waterloo begon eigenlijk in Rusland, laten we het voor U dus bij de finale houden.

De Keizer is dood, leve de Keizer?

Strade Bianche

Vandaag Strade Bianche,

Nederland-België of staat 'n zekere Fransoos er in Siëna gekleurd op? 

Mag je Pidcock een outsider noemen?

Zeker is dat het parcours strakker is dan haar moeder, L' Eroica.

l'eroica, 2015

4114

 

L' Eroica Gaiole in Chianti

 

Tijd voor soep!

 

Die donkere daag van vandaag d'n dag, 

Kerst is geweest, Nieuwjaar heeft Oudjaar verjaagd maar is navenant nog niet begonnen. 

Weemoed naar God weet wat, tijd voor soep!

Casa Farelli gaat geuren naar de dagen van weleer. Toen we nog achteloos grenzen overstaken op weg naar gewenst sociaal verkeer.

Wat hebben we in huis? 

Uien natuurlijk, ook knoflook. Wat wortels en bleekselderij, geen prei. Een spitskool, en nog snoeptomaatjes. Een potje cannellinibonen, een blik gepelde tomaten en een kleintje tomatenpuree. Verder wat sneetjes maisbrood, een royaal assortiment aan gedroogde Italiaanse kruiden en groentebouillonblokken. Last but bijna leeg maar net genoeg, een fles olijfolie om mee te bakken.

Toscane here we come!

eroica 2011

Bovenstaande jongeman geniet overduidelijk van zijn toebedeelde bakje ribollita, want over die soep hebben we het hier. Toebedeeld door de dames belast met de verzorging van de inwendige retrocoureur tijdens l'Eroica. 

In de Chianti, Toscane. De originele, op de strade bianchi, origineler dan de profkoers die daarnaar is vernoemd. 

Ribollita is armeluiseten. Volgens het verhaal werd in de middeleeuwen het eten van de rijken niet opgediend in schalen maar op platte broden. Als ze uitgegeten waren verzamelde het personeel dat wat overgebleven was, veel brood erbij natuurlijk. Alles werd bij mekaar in een ketel gedaan en wie nog wat groenten had mikte dit erbij. Zo ontstond een soep. Een soep die tweemaal gekookt had, eerst voor de rijken, daarna voor de armen, 'opnieuw gekookt', 'reboiled', ribollita. 

Voor de hedendaagse eter betekent dit dat het de tweede dag lekkerder is dan de eerste, net als met erwtensoep, snert. De lepel moet er ook rechtop in blijven staan, dan is ie pas echt goed.

Fabio en de meesten in I Paesi Bassi, de Lage Landen, hebben l'Eroica én de bijbehorende soep leren kennen via collega-retrorijder Gerard van Dongen. De ribollita van hierboven is een vegetarische geworden, dat hoeft niet zo te zijn. Gerard heeft er eentje met speklappen gemaakt. Klik hier voor zijn recept. Voor een vleugje weemoed ook in uw huis met die donkere daag. Lekker met een glas stevige rode wijn.

"Italiaans: spreken gaat minder, maar ik eet en drink het voortreffelijk." (Lévi Weemoedt)

 

Oppeppers

Oud spul.
Een bidon, een lege fles wijn en 'n koffiezetapparaat.
Serieus!

Klaus Peter Thaler

Klaus Peter Thaler in L'Eroica 2015, de natte versie.
Vandaag wordt hij 70 jaar.
Alles Gute zum Geburtstag!

Arty not farty & Deutsche Gründlichkeit?

scarponi ride again

wind speed 1

wind speed

Meer werk van Aleksandar Pedovic op z'n facebookpagina.
Druk daarvoor op z'n naam hierboven.
Fabio schrijft dit zo omdat gebleken is dat zulks niet voor iedereen even duidelijk is.
Link als die daar dan al schrijvende wel van uitgaat.

Aleksandar doet dit jaar ook mee met l'Eroica in Gaiole in Chianti.
Op 'n Pfeil 2000.

En daar had Fabio dan weer nooit van gehoord.
Van NSU wel.

Die hadden ooit ook racers in het programma.

En is dit er dan ook een?
Een verre verwant van een Pfeil 2000?
Of een ander?
Claes ...

Pijlen zijn eigenlijk bedoeld om richting te geven.
Of om mee te schieten.
Om te raken.
Maar voorlopig heeft Fabio nog geen idee.

Eroica Montalcino 2017

Eroica Montalcino 2017 from Eroica - Official video Chanel on Vimeo.

Zomaar 'n zondag

Deelname aan L'Eroica wacht.
Na 2012 en 2015 in Italië 't fietske uitgelaten te hebben gaat dit 2017 in Limburg gebeuren.
Fabio had en heeft nog twijfels over de Eroica Limburgica, maar ja, niet geschoten is altijd mis.
En mooi dat Zoon, net als de eerste keer, weer meegaat.
Dat vader-zoon gedoe is, zeg maar, niet echt Fabio z'n ding,
maar fietsend is 't alsof er 'n engeltje over z'n tong piest.

Aangezien de Peel, afgezien van wat vervaarlijke viaducten over de E3, vrij plat is ...
(De Marisberg in Grashoek is 't hoogste punt,
als U de lange klim erheen heeft volbracht weet U hóe plat het is.)
zullen de pieken en de dalen van de Lage Landen moeten worden opgezocht.
De Koning van Spanje, of beter, de Eyserbosweg, de Keutenberg, de Dodeman of zo.
De Dikkebuiksweg?
Had gekund maar 't is de St.Jansberg, de Zevenheuvelenweg en de Nieuwe Holleweg geworden.
In plaats van afzakken naar het zuiden omhoog naar het noorden.

Alfa-truike in plaats van Bavaria-truike,
dit ter compensatie,
emoties zitten in de buik, Limburgse ook.

Het was vooral de bedoeling om wat te klimmen maar mooi dat er van de harde weg werd afgeweken.
De Sint Jansberg af door het bos naar Plasmolen en,
verrassing,
'strade bianche' tussen Milsbeek en Gennep.

Zo werd zomaar 'n zondag zomaar 'n mooie dag.

Hoewel, zomaar 'n zondag?



'Kleine meid? Dit gaat over 'n dochtertje Fabio!'
Hebben we ook!

Niet Limburg maar Nijmegen?
Niet Bavaria maar Alfa?
Dan is dit toch ook goed?

Retro Snor

luciano berruti

Onder de pet

Petjes.
Een wereld van verschil.
Teka, replica ploegpetje.
L'Eroica, retro-evenementpetje.

Teka, als we KAS buiten beschouwing laten, veel Spaanser kan een ploeg niet zijn.
Made in Italy.
Mooi, daar kwamen al die Teka-Alans ook vandaan.

freddy maertens op colnago en marino lejaretta op alan

L'Eroica, zoniet de moeder van de retro-fietsevenementen dan toch wel het bekendste.
Bartali, Coppi, Toscane, ribollita, panforte, alles onder de zegen van de Madonna del Ghisallo.
Steel is real and old Italian steel is more real.

China?

Monte Sante Marie

foto: tinus van der plas