Fernando Manzaneque

 

Manzaneque was van 1955 tot 1969 beroepsrenner, deed acht keer mee aan de Tour en elf keer aan de Vuelta. 

In 1959 en 1965 won hij in Spanje 'n etappe en in Frankrijk in 1960, 1963 en 1967.

Van die laatste zege hebben we beelden hoewel duidelijk is dat het destijds behelpen was.

Het was wel een mannetje die Fernando. 

In bovenstaande etappe reed hij voor het 2e Spaanse team, Julio Jiminez was kopman van het 1e. 

De strategie was dat Manzaneque zou ontsnappen en zo een bruggehoofd zou vormen voor Jiminez die Roger Pingeon wou verslaan. Toen Manzaneque door zijn ploegleider werd verwittigd dat Julio eraan kwam trok hij zijn eigen plan, harder fietsen. 

Jiminez kwam als tweede op 1:23 van Manzanaque over de streep en kwam 1:40 tekort om de gele trui van Pingeon over te nemen. Pingeon won de Tour van '67, Jiminez werd tweede op 3:40.

In de Tour van 1964 liet het mannetje in Manzaneque zich ook gelden. 

Het kwam tot een fors handgemeen met Vito Taccone. Fabio schreef er hier al eerder over. 

Taccone had die Tour enig naam gemaakt als kamikaze-piloot. In het eerste deel van de 10e etappe naar Hyeres komt het tot duwen en trekken tussen Taccone en Manzaneque. 

Fernando valt, springt weer op z'n fiets en gaat verhaal halen bij Taccone. Het werd matten! 

cassius clay-sonny liston, 1964

Tourdirecteur Jacques Goddet moest eraan te pas komen om de kemphanen te scheiden.

Manzaneque won in meerdere kleinere rondes etappes en sloot in 1963 de Midi Libre winnend af.

Na de afsluiting van zijn periode als beroepsrenner was hij nog ploegleider bij Werner in 1970 en bij Colchón CR-Atun Tam in 1979. 

Bij dit laatste team, waarin broertje Jesús, was hij ook co-sponsor en werd een jaar later zelfs hoofdsponsor bij 'n opsplitsing van Colchón CR-Atun Tam. 

Fernando Manzaneque:

4 februari 1934 - 5 juni 2004

Luis Otaño

Vandaag 84 jaar.

Tweemaal Spaans kampioen op de weg, 3 etappes in de Vuelta en één in de Tour.
Mooi maar daar had de eindzege in de Vuelta bij kunnen staan.

In 1964 was Luis in z'n achtste profjaar en had in het begin van het seizoen nog geen ploeg.
Begin april ging hij Ferrys versterken.
Knechten voor Pérez Francés en Manzaneque.

josé pérez francés en fernando manzaneque

Maar hoe zit dat nu met die Vuelta?
Lees en huiver!

Voor de negende etappe van de Vuelta dat jaar, Pamplona-San Sevastian, stond Pérez Francés eerste in het klassement.
Poulidor was de man die op afstand gehouden diende te worden.
Otaño werd meegestuurd met 'n ontsnapping waarin het concurrerende Kas goed vertegenwoordigd was. Luis als Bask kende de streek goed.
Op de Puerto de Agueño ging hij echter in de aanval.
En hoe. In San Sebastian werd hij toegejuicht  als winnaar en mocht dankzij de bonificatie de leiderstrui aantrekken. Rebellie!
Het werd nog gekker.
Enkele dagen later demarreerde Manzaneque en nam flink tijd op Otaño.
Die stond nog steeds één gevolgd door zijn ploegmaten Péréz Francés en Manzanque.

Dit lijkt riant maar Poulidor stond door al het gekrakeel inmiddels nog maar enkele seconden achter de drie.
In het Cantabrisch gebergte op weg naar Léon nam Julio Jiminez van Kas de leiding over.
De drie van Ferrys hadden geen noemenswaardige actie ondernomen.
In de tijdrit die volgde sloeg Poupou zijn slag.
De eeuwige tweed had z'n grote ronde op zak.
Otaño werd tweede voor Péréz Frances. Manzaneque eindige als zesde.
Negen Spanjaarden bij de eerste tien ....
Ze hadden 't mooi verklooit die drie van Ferrys.

otaño in de tijdrit