Antonio Bonini

Vandaag 70 jaar geworden.

Antonio was slechts twee jaar beroepsrenner, in 1977 en 1978.

Zijn beste prestatie was 14e in de tweede etappe van de Giro in 1977.

Een jaar later werd hij 26e in Milaan-San Remo.

Fabio doet 't hem niet na maar om over naar huis te schrijven was 't niet.

Daarom zal het na die twee jaar ook wel afgelopen zijn geweest.

Jammer natuurlijk, 

zijn laatste jaar bij de amateurs bracht hij viermaal de bloemen mee naar huis.

Er is ook een Italiaanse schilder met dezelfde naam.

Het is uitermate twijfelachtig of dit de tweede loopbaan van ónze Antonio Bonini is,

vrijwel alle werk heeft Venetië als onderwerp en die van ons komt uit Toscane.

De handtekening klopt ook niet

en de gondeliers zijn rond 1930 geschilderd,

kortom, vergeet het maar.

Mocht U nou de volleyballer willen vernoemen die in 1980 meedeed aan de Olympische Spelen,

neeje, kom op zeg.

RaasBaas

Hier is Jan Raas zojuist gefeliciteerd met zijn verjaardag door Giovanni Battaglin. 

Jan is d'r zichtbaar content mee, zeker omdat eerder dat jaar Giovanni hem hinderlijk tegen 't achterwiel reed waardoor Jan bijkans z'n eerlijk verdiende wereldtitel op de Cauberg misliep. 

Of was 't anders? Korte mouwkes, korte broeken en dan ook nog buiten 't seizoen? 

Gelukkig maar dat die twee 't goed met mekaar konden vinden,

in ieder geval op daat moment.

Er is al genoeg ellende in de wereld toch? 

Laten we lief zijn voor mekaar.

Ruzie maken kan altijd nog.

Jan Raas is vandaag 69 jaar geworden.

Fabio weet niet wat Jan doet maar hijzelf neemt d'r enen op,

'n biertje.

foto: john van dam

Nee Jan, een gouverneur is niet de baas,

een gouverneur past op de tent van een ander.

Weer even goeie vrienden?

'Oekomje di noe an?'

Giovanni Battaglin

Giovanni Battaglin is vandaag jarig.
Battaglin was vooral een goede ronderenner, bergachtig terrein lag hem goed.
In 1979 was hij de hoop van Italië.
Met de Tour was hij weliswaar betrapt op verboden middelen wat hem de zege in het bergklassement leek te gaan kosten, 10 minuten tijdstraf en bergklassementspunten inleveren. Hij won toch nog en werd zesde in het algemeen klassement.
Met het WK in Valkenburg was hij voor de Azzurri de gedoodverfde favoriet. Hij kón eigenlijk gewoonweg niet verliezen.
We kennen het verhaal. Niet? Kijk efkes naar het filmpje. Ook wel aan te raden mocht je wel weten hoe het afliep daar in Valkenburg.



Gelukkig kwam alles toch nog goed.
In 1981 won Battaglin de Vuelta én de Giro.
De laastte rit van de Vuelta was op 10 mei en de eerste van de Giro op 13 mei.
Kon in één ruk door.

Giovanni Battaglin wordt 69 jaar.
Proficiat, ook nog van Jan.

Nazzareno Berto

63

Was zes jaar beroepsrenner, drie jaar bij Inoxpran, daarna Metauro Mobili, Mareno en Fanini-Wührer. Zijn belangrijkste overwinning was de Ronde van Toscane in 1980. Nazzareno won de pelotonsprint voor Beppe Saronni en Pierino Gavazzi. Dan kun je wel wat.

Daarna werd hij mekanieker bij Ariostea, MGBoys, Gewiss, Riso Scotti, Mapei, Mercatone Uno, Alessio, Liquigas, Tinkoff, Aqua Blue Sport en nu bij Bardiani.
Een werkleven lang beroepswielrennerij. Dat is een prestatie op zich.

Erwin Lienhard

1977

1978

1978

1979

1980

1981

1982

1983

1984

1985

1985

1986

Zoals U ziet, vaak twee of drie ploegen in het jaar, fietste op de weg en in het veld.
Had de pech dat juist in zijn tijd landgenoten Albert Zweifel en Peter Frischknecht oppermachtig waren.
Reed de Ronde van Zwitserland enkele malen en won in 1981 'n etappe.
Deed eenmaal mee aan de Vuelta en de Tour.
Overleed na een lange slopende ziekte.

Erwin Lienhard:
16 januari 1957 - 25 januari 2019

Kommer en Kwel

Het wordt écht tijd dat het zonnetje zich weer wat meer laat zien.
Fabio verdrinkt vrijwel in treurnis, kommer en kwel.
Niet dat het allemaal zo'n ellende is,
maar 't blijft maar binnenkomen, hij ziet 't allemaal.

Zo is vandaag de geboortedag van Carlo Tonon,
geen drie maanden voor ondergetekende geboren en al bijna 22 jaar dood.
De snelle tellers onder U kwamen al tot de conclusie 'niet in het harnas ...'
Wellicht correct, volgens de letter van de wet.

Volgens Carlo's eega, Carmen stierf hij twaalf jaar eerder,
in de afdaling van de Joux Plane, in de Tour.
Op 18 juli 1984, de 19e etappe van La Plaine naar Morzine.
Tijdens deze afdaling kwam Carlo in botsing met een Zwitserse toeschouwer.

Of 't nu een overstekende toeschouwer was,
of dat ie op 'n brommer zat,
of dat ie op de fiets de Joux Plane van de andere zijde beklom,
daarover zijn de bronnen onduidelijk.

Dat 't een Zwitser was lijkt onbetwist.
Tonon was namelijk niet écht dood, hij was in coma.
En toen hij weken later uit coma kwam was hij rechts verlamd en kon amper praten.
Het werd allemaal wel wat beter maar Carlo zou de rest van zijn leven gehandicapt blijken.

Rechtszaken tegen de Tour de France en de Zwitserse aanstichter van het onheil volgden.
Het resultaat is echter beperkt,
een kleine financiële genoegdoening.
Tonon kan het niet loslaten en verhangt zich uiteindelijk op 17 juni 1996 in de schuur.

Elf maanden daarvoor, elf jaar na Carlo's val, ook op de 18e juli, maar dan die van 1995,
Fabio Casartelli valt in de afdaling van de Col de Portet d 'Aspet.
Fabio Casartelli sterft 'in het harnas', Carlo Tonon niet,
of toch wel? Te vroeg aan de meet, da's een feit.

Carlo Tonon:
25 maart 1955 - 17 juni 1996
Albert Megens schreef dit mooie gedicht.

Contouren

Alberto Caiumi lacht vriendelijk naar de fotograaf en,
indirect,
naar U.
Zijn geschoeide rechterhand omklemt licht de voorkant van zijn zadel.

De sponsor heeft een hoge pet op van dit zadel,
behalve de sponsor- c.q. fabrieksnaam heeft de naam van het zadel een prominente plek op het truike gekregen.

Hoe vaak komt dit nou voor?
Wat zegt U, met de Rolls en de Colt hebben ze het ook gedaan?

Ja, hallo!
Dat telt niet en sowieso waren die d'r toen, in 1977 nog niet.

De truikes én de zadels.

Nou kun je wel moeilijk kijken Alberto maar zo is het en niet anders.
Jij kunt dat nu eenmaal nog niet weten in 1977,
accepteer het maar.

Wat je ook niet kunt weten is dat ze bijna veertig jaar na de introductie in 1972 opnieuw op de markt zijn gezet.
En dat er toch nog 'wielrenners' zijn die de ouwe nog willen en grif willen betalen voor New Old Stock of New In Box.
Dat kan.
Of gewoon in Eindhoven, een stuk goedkoper en waarschijnlijk kunt U het ook gewoon ophalen.

En verder won Marino Basso de Giro in 1977 niet op 'n Contour,
Basso won de Giro never en nooit nie.

Oké, Marino won in 1977 het tweede deel van de 8e etappe over 79 kilometer op 'n Contour.

Wa gij Alberto?
O, ge kunt niks zeggen?
Sponsorbelangen in het nieuwe jaar?

Heej, nou hedde 'n rooje Alan ...

Aldo Parecchini

Droeg wat gewilde truikes in zijn professionele loopbaan.
Molteni, Brooklyn, Bianchi Faema ...
En toch laat Fabio 'm in d'n deze zien.

Ra ra, hoe komt dat nou?

selle royal-inoxpran 1978

Vandaag 65 jaar.

Giovanni Battaglin

De Giro, de Vuelta, het bergklassement in de Tour en de Ronde van Zwitserland.
En nog veul meer.
En waaraan denkt Fabio bij Battaglin?
Behalve aan een fietsenmerk?

foto: anp

Valkenburg 1979.
Het hoopje mens en fiets achter de linkerschouder van Jan Raas.
Wat wastie boos.

foto: anp

Om over de tifosi maar niet te spreken.



Vooruit,
een fotooke zoals we een wielrenner liever zien.

Vandaag 64 jaar.

Roberto Visentini

57

Tijd voor de kapper?