Niet zomaar 'n truike

 

Dat truike van vandaag doet toch errug aan gisteren denken.

Zeg maar rustig eergisteren.

Eigenlijk 1985.

Skala, de laatste échte ploeg van Fons van Katwijk bijvoorbeeld.

Het is niet voor niks dat deze truikes op mekaar lijken.

De ploegleider van Fons dat jaar was Ben van Erp.

Met de Er van Ervo.

Het was ook het eerste en laatste jaar dat Ben van Erp ploegleider van een professionele ploeg was.

Een ploeg met potentie,

logisch met debutanten als Nico Verhoeven, Jean Paul van Poppel en Erik Breukink.

Van Erp werd bij Skala geconfronteerd met niet-nagekomen toezeggingen wat betreft de verlenging van contracten met 'zijn' renners. Hierop trok hij zich terug en 'n vervolg is er nooit gekomen. 

Wat jammer is, de Gazelle-ploeg die hij meerdere jaren leidde is met hem 'n topploeg geworden.

Om de eerdere ploegen van hem te laten zien, Fons van hierboven reed voordat hij prof werd ook al met van Erp. Ideaal fotomodel dus.

1973

1976

In 1977 startte Ben samen met de vo van Ervo, zijn Soka-renner Jacques Vooys, Ervo Wielersport in Tilburg. In de loop van jaren een ontmoetingsplaats voor renners en liefhebbers van de wielersport. Vooys trok zich in 2005 terug uit het bedrijf. Ben van Erp bleef er, naast zijn andere zakelijke acitiviteiten, tot aan zijn dood op 15 maart van afgelopen jaar. Van Erp werd 77 jaar.

1978, na het wk met een teleurgestelde theo de rooij, foto: cor vos

Niet zomaar 'n Skala-lookalike dat Ervo-truike.

Met dank aan Willy van Oijen

Jacques Spetgens

Jacques, Sjaak dus, de jongere broer van Jan, wordt vandaag 69 jaar.
Zoals het in deze contreien, de Peel, hoort, begonnen bij de NWB.
Op de weg,
hieronder bij de junioren met Noudje Giesbers in z'n wiel,

en vooral ook in 't veld.
Eind jaren zestig was Sjaak daarin vrijwel onklopbaar.

En dan mag je soms met zo'n mooie dame als helemaal boven op de prent.
Of hieronder. Z'n eerste kampioenschap was dat, in Nunhem, bekend van de zaden, 1968.
Sjaak wist van de prins geen kwaad.
Dan heeft Fabio het over dat zaad, dat zal U duidelijk zijn.

Hulliejen Frans fietste ook,
in 1967 was die winnaar van de Omloop der Peel.

Maar terug naar Sjaak,
als favoriet bij het NK Veldrijden van '73 werd ie voor de televisie geïnterviewd.
Met Gertie Wildeboer, let op de prachtige eerste zinnen, de strijd is al begonnen.
Dat er ook nog een lachende derde was maakt het alleen maar mooier.

Nadien ging ie gewoon weer terug naar de NWB, bijvoorbeeld broer Jan helpen om ook eens de Omloop der Peel te winnen. In 1976 was dat. Sjaak heeft hieronder de eerste etappe gewonnen.

Kijk, zo'n ploeg is nog eens wat anders als 'n ploeg van Ton Vissers,
volledig willekeurige naam, dat begrijpt U wel.

Hoewel ...

En vandaag wordt Sjaak 69, in Someren gaat de vlag uit.
Dat zou tenminste zo horen.



Foto's, behalve die van Mars-Gazelle, uit de collectie van Wiel Kuntzelaers.

Henk Smits

Vandaag 69 jaar.
Van Baarlo.

44

Herinnert U zich déze nog?

De zwemtas. Of gymtas, ook goed wat betreft Fabio.
Kon tegen 'n stootje,
of beter, kon tegen nattigheid.
Plastic binnenvoering.
Nieuw stonk ie naar plastic, later stonk ie plastic plús.
Ach, hoe zoet zijn zulke herinneringen.

1976,
Engelsen reden nog niet vaak op 't Europees vasteland.
Andersom idem dito.
Wielrenners hè, bang voor nattigheid en je moet toch dat Kanaal over....

Van 26 mei tot 8 juni dat jaar werd daar aan de overkant de Milk Race gereden.
Melk. Van over 't Kanaal.
Nattigheid.
Behalve rugnummer en kaderplaatje verstrekte de organisatie een tas.
Very stylish.

De eigenaar van nummer 44 was Henk Smits, van Baarlo.
Top-amateur destijds.
Begonnen bij de NWB, dat spreekt vanzelf,
ten bloei gekomen bij de Grote Bond, de KNWU.

Kon meedoen met de Vredeskoers, de Ronde van Polen en die van Oost-Duitsland,
als je daarvoor werd geselecteerd hoorde je bij de besten.
En de Milk Race natuurlijk.
Met Ad Tak, Mathieu Dohmen, Johan van der Meer, Jimmy Kruunenberg en Gaby Minneboo.

Johan werd in de 3e etappe derde, Henk in de 5e tweede, Mathieu won de 8e, Ad werd tweede in de 10e en Mathieu weer tweede in de 10e etappe.
Bill Nickson won dat jaar voor John Waughe en Sven-Ake Nilsson.
Beste Nederlander in de eindstand was Ad Tak op de 8e plaats.
Henk Smits werd 16e en vijfmaal bij de eerste tien gereden.

Het filmpje is van twee jaar eerder.
Roy Schuiten won dat jaar.
Kijk vooral efkes naar 't einde.
En omdat 't niet zo lang duurt doe dan 't begin ook maar.

Henk werd nooit prof, hij had 'n vaste baan en wou die er niet aan geven.

Brood sterkt de spieren

Een vette snack op 'n lekker sigaretje,
da's nou jaren zestig.

foto: marco verbaant

Cees Zoontjens reed tot 1971 drie jaar voor Caballero.
In 1973 voor Hebro Snacks.
Eergisteren nog verrassend hier aanwezig vanuit Californië.

En daarvoor fietste ie toch zo gezond.

'En zo is 't maar net' zegt de zoon van de bakker.

foto anp: gé van der werff 

En daarom wint Cees hier voor Rini Wagtmans de laatste etappe van Olympia's Tour door Nederland.

WWW

Jobst Brandt is overleden.
'Eh ..., ja?'

Lastig,
dan denkt Fabio toch wel iets meegekregen te hebben van wielrennen in de loop van de jaren,
moet ie gewoon erkennen dattie bij God niet weet wie dat dan is.
Maar hij komt achter 't heengaan én 't bestaan van de man via het Wereld Wijde Web,
dat moet 'm dan ook helpen 'm te identificeren.

Nou, 't was 'n lange.

Amerikaan ook, die graag in de Alpen fietste.
De Gavia, alla.

Hij schreef 'n belangrijk boek.

Ja, dit herkent Fabio, kwam ie her en der op dat web wel 's tegen.
D'n tobber (Fabio) is ook geen fietsenmaker, hij leest liever een romannetje, Ventoux of zo.

Maar diejen Jobst, die hield wel serieus van fietsen.
Met maten.
En wat zien we daar?

Insiders (Amerikanen) roepen nou 'Tom Ritchey, Peter Johnson, Jobst Brandt'.
Prima, dat zal wel waar zijn ...
maar dat truike in 't midden,
Hebro Snacks-Flandria.

Cees Zoontjens, 1973.
Is diejen Amerikaan van het Wereld Wijde Web inenen 'n heel stuk dichterbij.
Asge maar goed zoekt.