Regiotruike

 

Davide Cassani

 

Een truike als dit droeg Davide Cassani bij zijn debuut in het profpeloton, 1982.

Veertien jaar later zwaait hij met een verdienstelijk palmares af.

Hij was een tijd wielercommentator bij de RAI en volgde in 2014 Bettini op als Italiaans bondscoach. Dit bleef hij tot 2021.

In 2007 is Cassani onbedoeld de aanstichter van het vertrek uit de Tour en het ontslag van Rasmussen bij Rabobank. Hij vertelde Rolf Sörenssen Rasmussen een maand eerder gezien te hebben in de Dolomieten. Rasmussen had verklaard op dat moment in Mexico te zijn geweest.

foto: claus bonnerup

Het lijntje tussen Sörenssen en Rabobank-manager Theo de Rooij was kort en Rasmussen kon gaan pakken. Zijn boeltje ditmaal.

Davide is vandaag 63 geworden.

Ballon d'Alsace, 'n schuurke en nog wat meer

Een tijdje terug, nog nie zo lang geleeje, kampeerde Martin van Kessel in de Vogezen, aan de voet van de Ballon d'Alsace. Behalve dat ie daar, ongetraind, met z'n MTB maar eens naar boven reed, gaf ie, Mart eigen, z'n ogen goed de kost. Op de camping stond 'n schuurke en op dat schuurke zat bovenstaande plaat geschroefd. Die was 'm wel opgevallen, de mens heeft niet voor niks jaren gefietst.

foto: collectie wiel kuntzelaers

Oplettend als dat ie is zag ie ''n paar dagen later dat ze bij dat schuurke aan 't rommelen waren. Nou ja, rommelen, opruimen. Die plaat kwam terecht op 'n vrachtwagentje richting vuilstort.

Zo ver is 't niet gekomen, Mart demarreerde en stelde de plaat veilig, 'naar de stort kan altijd nog ...'

Weer 'n stukske wielerhistorie gered.

Het bord lijkt gemaakt ter gelegenheid van 't gegeven dat het in 2005 honderd jaar geleden was dat de col voor 't eerst in de Tour de France werd opgenomen. Vaak wordt de col gepresenteerd als de allereerste col in de Tour ooit. Dat klopt niet. In de allereerste Tour, die van 1903, en ook de daaropvolgende van 1904 was de Col de la République, ook wel de Col de Grand Bois, al van de partij. ietskes minder hoog, dat wel. Maar in 1904 werden daar serieuze klappen uitgedeeld door supporters van Antoine Fauré, de organisatie had waarschuwingsschoten moeten afvuren. Exit Col de la République tot 1950. De Ballon d'Alsace werd haar vervanger, tot 1914 zat ie d'r elk jaar  bij. Dat eerste oorlogsjaar zelfs tweemaal. Daarna moeten we wachten tot 1930 voor ie weer beklommen gaat worden.

De rampzalige toestand van Elzas-Lotharingen na WO I heeft hierin waarschijnlijk een rol gespeeld.

Misschien dat Fabio daar binnenkort  meer duidelijkheid over krijgt.

En die vraagtekens bij 2005?

Het werd een Deen, 

helemaal trendy dezer dagen, 

in de Tour van 2022.

foto: cor vos

Achteraf is daarover nog 'n hoop te doen geweest,

de UCI die Rasmussen's te lage reticulocytenwaarde onder tafel moffelde ....

Het zou twee jaar duren voor díe ballon werd doorgeprikt.

En achteraf nog wel 'n paar meer. Ballonnen.

Over kersen gesproken

Afgelopen dinsdag kwam de tegel- en sportprijzen van de Kersenlanders uit Mierlo voorbij. Fabio vindt de' nieuwe kersentuin' van dit restaurant uit Zola Predosa bij Bologna zeker de moeite van het tentoonstellen waard. Lijkt 'n leuk clubke ook. L-B-L wordt gereden, Parijs-Brest-Parijs ...., niet te flauw. En pelgrimtochten, naar Lourdes bijvoorbeeld. En een paar te voet naar Santiago de Compostela. Het schijnt goed kersen eten te zijn daar.

De dames rijden in 'n roze truike, dat op de rug van die krullenbol hierboven is naar Lourdes geweest en zo waren er nog wat variaties. De sponsor investeert. En wil fietsers als klant.

En Marianneke, die kennen ze ook.

Rood-wit-blauw & Oranje

Gelukkig heb ik meer verstand van regeren,
eh, sorry ..., ik bedoel natuurlijk een e-bike.

Deurze Kerremis

Twee joar geleeje,
Deurze Kerremis' zondag.
An de sjak mî de klèn joong.

Van aachter,
'Heej, gij bent Fabio Farelli, nie?'
Sakkerjuu, 't moet nie gekker worre.

Umgedraaid,
'En wie bende gaai dan wel nie?'
'Ik ben Mike Strijbosch en 'k lees jouwen blog'.

'Dè mènde? Man, nou dagge 't zegt. Gij waart nondedjuus goe!'
'Nou nie mèr. Ben getrouwd en woon in Hellemond'
Of doar nou 'n relatie tusse war hèt Fabio mèr nie gevroagd, stoke is 'm nie eige.

Mike had als renner wel iets van de kermis.
Altijd veelbelovend, dan was 't weer over en hij kwam ook altijd weer terug.
Op d'n duur wel steeds wat minder.
Waarmee bedoeld wordt dattie stikkes goed was als renner, dattie regelmatig stopte en dan wat later toch weer terug verscheen in het peloton. Allengs werden de overwinningen wel wat minder.

Nou heeft Fabio onlangs 'n truike van Mike mogen ontvangen.
Van de Rabobank.

foto: ton hartjens

Die vruuger op de hoek van de Markt in Deurne stond, centraal met de kermis.
Waar de eerste flappentap driftig werd gebruikt met die daag.
Die daarna van de Markt verdween, naar het nieuwe winkelcentrum.
En daar weer weg naar de buitenring met achterlating van de pinautomaat.
Die sinds een week of twee opgeheven is en nu gevonden wordt op de parkeerplaats waar vroeger het kerkhof was.
Het blie tobbe ...
Het lijkt wel een wielerploeg.

Nou is dit niet bepaald de sponsor van Mike geweest.
Waarschijnlijker heeft ie die, wat later in z'n loopbaan, het is 'n grotere maat, ooit gekregen als leiderstrui of zo.
Piet Kessels,

verstand van wielrennen én de Rabobank,
zei dat dit soort van truike al zeker 10 jaar voordat de Rabo professioneel ging sponsoren werd uitgedeeld. Van relatiegeschenk tot toerclub tot Godweetwat.
Fabio houdt 't in het geval van Mike op 'n leiderstrui.

Strijbosch reej trouwens bij de NWB én de KNWU.
Zo sloot ie in 1997 achter dit rijtje aan,
Michael Boogerd, Erik Breukink, Servais Knaven, John van den Akker, Wim van den Meulenhof, Aart Vierhouten, Tristan Hoffman, Danny Nelissen, Eddy Bouwmans, Koos Moerenhout, Max van Heeswijk,
38e op 12 minuten en acht seconden.

foto: theo van sambeek

Zijn kopman won.
(gelach ...)
Het NK elite in Meerssen.


Met dank aan Hein van Bakel voor 't truike.

Levi Leipheimer

foto: anp

Levi Leipheimer wordt vandaag 44 jaar.

Veertien dagen geleden stond hij zo voor de resten van zijn huis.

De bosbranden in Sonoma County, California.

Een verjaardag om nooit te vergeten.

Hoewel, het stond te koop en de meeste van zijn persoonlijke bezittingen waren niet daar.

Maar toch, 

naar.

Roel Egelmeers

38 jr

Met de tijd mee bij Van der Putten

De derde optie, de tweede escape is gereed.

Als het nu nog mis gaat dan weet ie 't niet meer.

Fabio loopt door de danszaal, 

midden jaren zestig, zeventig dé danszaal in, oké, net buiten 't dûrp.

Niet dattie daar nou zo bij aanwezig was.

Fabio herinnert zich slechts éénmaal en daar wil ie 't nou efkes niet over hebben.

De vergadering in het café is nog in volle gang.

Slechthorend als dattie is komen slechts flarden naar buiten, bij Fabio binnen dus.

Tevreden slurpt ie eens aan de door het gedienstige serveerstertje verstrekte koffie.

Hij voelt z'n concentratievermogen toenemen, 'goei bekske!'

Het geroezemoes in 't café neemt toe, 

stemverheffing, iemand roept wat, stilte volgt.

Dan bulderend gelach,

(de penningmeester presenteert de cijfers).

Wederom stilte, even later gevolgd door applaus,

(hij komt ermee weg). 

Stoelen schuiven, het geroezemoes neemt weer toe, muziek gaat aan.

Pauze.

Voor de leden van TWC De Wekkers dan,

voor Fabio begint nu 't gedonder in de glazen.

Petje scheef, ritsje open, pak griesmeelpudding links, Cascarsi rechts,

entree!

Wie had dat ooit gedacht,

z'n ouders zaliger zouden trots op 'm zijn geweest,

Fabio's eerste voordracht en dan nog wel voor de Wekkers.

Roemruchte wielervereniging uit het Deurnese,

befaamd vanwege hun ijzeren discipline.

Niet alleen met 'n beetje hulp van moeder de vrouw en de wekker elke zondagochtend op tijd op pad,

nee, de jaarlijks terugkerende verplichte individuele tijdrit!

De gestaalde kaders in 't café maken Fabio's bierbuikje nog strakker dan 't al is,

hij houdt z'n adem maar eens in.

Als ie d'r maar mee wegkomt met al dat gezever.

Superieur gezever, zo wordt beweerd maar ze zeggen wel meer.

De tweede escape blijkt nodig, twee laptops tegelijk helpen 'm presenteren.

Tussen de fietsen, truikes en kabels vertelt hij z'n verhaaltjes.

Een beetje plat, doar hàuwe die van Deurze af.

Wonder boven wonder wordt ie niet onder oorverdovend gejoel met pek en veren afgevoerd.

Het hele verhaal kan ie redelijk ongestoord vertellen.

Natuurlijk met wat ruimte voor interactie met die gestaalde kaders zónder bierbuikske.

Dat heeft ie wel geleerd als knecht, betrek de ander d'r ook bij, anders bereikte niks.

Na de bel voor de laatste ronde is 't weer gedaan,

een solo op 't mondmuziekse is 'n onverwachte finale, applaus weerklinkt.

Fabio heeft werkelijk geen idee hoe lang ie heeft staan te oreren voor de Wekkers.

De tijd vloog.

En dan blijkt hoe groot van hart Peelse wielervrienden zijn.

Over de materiële tegemoetkoming had Fabio gezegd 'doe mèr 'n sgon truike of zo'.

Nou ...

Als 'n kind zo blij, gullie ziet 't.

De Wekkers hadden het zich niet makkelijk gemaakt.

Twee originele truikes en 'n bidon van Mike Teunissen, prachtig.

Over diejen bidon wil Fabio 't later nog eens hebben,

't is er zo ene die oplost in de natuur.

Best benieuwd hoe dat op 'n kast verloopt.

Maar, met alle respect voor Mike T, voor Fabio was de klap op de vuurpijl toch wel 't originele truike van de Wekkers van vruuger.

Nog vers uit 't plastic, nooit in 'n zwembad gelegen ...

Weer helemaal bij d'n tijd, 1983 dacht ie.

En allang afgeschreven dat truike, is de penningmeester ook weer blij.

Met dank aan TWC De Wekkers.

Conversatie voor vier heren met figuranten

Van links naar rechts,
vrouwelijke figurant, om de dames te binden,
Frank van Bakel, voormalig cyclocrosser,
Wil Brouwers, nog iets voormaliger cyclocrosser,
mannelijke figurant, om de dames te binden,
Hans, de 'Rien van Horik' van dienst
en Mike Teunissen, toenmalig aanstormend talent,
huidig 3e jaars professional en kan alles behalve klimmen.
Maar zie 'm bergop maar eens bij te houden.

Frank: 'Ik scheet zeuven kleuren stront, m'n hart ging tekeer as ne gek mèr 'k haj gîn idee hoe laat 't war.'
Wil: 'En wa ik hier nou doe mí 'n truike van jou an Frank, gîn idee. Het paast nog goe vûr n'n auwe mens.'
Hans: 'Wa me d'r an duu denke dè 't nou toch écht tijd wurt vûr 'n nèj clubtenue, moj gruun is nie lilluk.'
Mike: 'Ik heb 'n nèj spiekerboks'

De zaal: 'Een speakerbox?'

Alle zes: Nee, 'n spiekerboks!'

De zaal: 'Oh ...'
Mike: 'Hè?'

Bij de dood van een groot filosoof

Johan Cruijff

25 april 1947 - 24 maart 2016

foto: belga/anp, dirk waem

Is er dan echt geen foto van Johan zónder dichte wielen?
Jawel.

foto: dan uneken

Natuurlijk wastie virtuoos.

Voordat ik een fout maak, maak ik die fout niet.