Sprint 43, mei 1965

 

Rolf Wolfshohl RIP

Driemaal wereldkampioen veldrijden en veertienmaal Duits kampioen in deze discipline.

Ook was Wolfshohl nog winnaar van de Vuelta, won etappes in de Tour, Vuelta, Dauphiné en Parijs-Nice waarin hij ook eenmaal het eindklassement behaalde. Werd Duits kampioen op de weg, 2e in Luik-Bastenaken-Luik, Milaan-San Remo en de Omloop Het Volk. En nog veel en veel meer.

Kortom, een grote jongen!

Tegen het einde van zijn actieve wielerloopbaan begon hij een fietsenzaak in Keulen, introduceerde het eigen merk Rowona en was nog ploegleider.

Met zijn eerste ploeg, zijn eigen merk en natuurlijk zijn fietsenzaak speelde 'La Loupe' een belangrijke rol in het bekendmaken van het destijds nieuwe merk Alan.

Bij Fabio in de schuur hangt d'n dizze.

Rolf Wolfshohl:

27 december 1938-18 september 2024

Niet zomaar 'n sleutelhanger

foto: image globe

De beste vijf uit de Tour van 1976 op 'n rij tijdens de twintigste etappe.

De Tour van Freddy Maertens, zeven overwinningen en de groene trui, en Lucien Van Impe.

Van Impe die Maertens in de 9e etappe naar Alpe d'Huez uit het geel rijdt met Zoetemelk op enkele seconden. 

Raymond Delisle knalt in de allereerste Pyreneeën-rit beiden naar plek 2 en 3 op bijna drie minuten. Twee dagen later in de rit naar Pla d'Adet stelt Van Impe weer orde op zaken en wint met Zoetemelk op 3.12, Riccomi volgt op 3.45 en Ocana op 3.50. Delisle wordt 17e op 12.08 en zakt naar de derde plaats in het klassement. 

Joop wint de etappe van hierboven naar Le Puy de Dôme nog maar kan Lucien niet meer bedreigen.

Van links naar rechts, Poulidor (3), Delisle (4), Riccomi (5), Zoetemelk (2) en Van Impe (1).

Walter Riccomi was tiende met de eerste machtsgreep en derde met de herstellende machtsgreep van Van Impe. Ook met de poging van Zoetmelk op de Puy hield hij de schade beperkt, vijfde.

Regelmaat loont in de bergen.

In 1975 eindigde Riccomi overigens als zevende evenals in 1977. In ht jaar 1976 werd hij negende in eigen land.

Vandaag is Walter Riccomi 74 geworden.

Wielerbeurs Sint-Truiden

De laatste van dit jaar?

Een toepasselijke plek trouwens.

Qua truien.

David, Kuiper en Kneet

agr 1974, foto: rob c kroes, anefo

 

Amstel Gold Race 1974

Hennie Kuiper, Gerrie Knetemann en Wilfried David in de Amstel Gold Race vsn 1974.

Ze zijn aan het peloton ontsnapt in de tweede beklimming van de Koning van Spanje en hun voorsprong groeit. Uiteindelijk zal de Kneet op de Keutenberg ontsnappen en Kuiper en David worden uiteindelijk weer ingerekend. 

Kneet, eerstejaars prof en winnaar van de amateur-editie het jaar ervoor, gaat winnen met 'n voorsprong van ruim drie minuten, 

foto: rob c kroes, anefo

Walter Planckaert wint de sprint van het uitgedunde peloton voor Walter Godefroot, Freddy Maertens en Staf Van Roosbroeck.

Wilfried David kwam samen met zijn echtgenote in 2015 om door een auto-ongeluk.

De Kneet werd in 2004 onwel tijdens een MTB-tochtje in de duinen en stierf aan een longembolie.

Hennie Kuiper is hopelijk nog lang onder ons.

foto: cor vos

Knetemann zou vandaag 72 zijn geworden.

Voor altijd onder ons.

Robert Cazala RIP

Robert Cazala blijkt onlangs op 89-jarige leeftijd overleden.

Cazala was beroepsrenner van 1958 tot 1969 en al die jaren in dienst bij Mercier-BP.

Hij deed achtmaal mee aan de Tour de France en reed die zeven keer uit.

Vier etappes schreef hij op zijn naam, in '59, in '61 en twee in '62.

Zijn eerste Tour was die van '59 en hij won de vierde etappe van Namen naar Roubaix. Hierdoor reed Cazala tijdens zijn debuut zes dagen in de gele trui, tot Bayonne. 

Zijn opgave van 1960 was in de etappe over de Perjuret waar Rivière in de afdaling zijn rug brak. 

De Vuelta reed hij driemaal, zonder opgave.

cazala en poulidor, foto: l'équipe

Robert Cazala:

7 januari 1934 - 17 januari 2023

Uit Fabio's Billy

Cyclopedia, een eeuw iconische fietsen.

Samengesteld door Michael Ebacher,

foto's van Bernhard Angerer,

voorwoord door Paul Smith en 

bijdragen van Martin Strubreiter en Michael Zappe.

Herziene uitgave door DATO/Lecturis Eindhoven in 2019.

Eerste uitgave 2011 Thames & Hudson, London, UK.

Vijfhonderd foto's van 112 'iconische' fietsen met een voorwoord van Paul Smith en een inleiding van Michael Embacher. Daarna een vrij beknopte geschiedenis van de fiets en op 't eindeen verklarende woordenlijst en 'statistieken' die bestaan uit een tijdsbalk met de gefotografeerde fietsen en de landen waar ze vandaan kamen aangevuld met het gebruikte framemateriaal en het gewicht. 

Tussenin die foto's met een min of meer historische beschrijving van wat ze bijzonder maakt.

Zoals de voorpagina al laat zien betreft het zeker niet alleen racefietsen maar ook toerfietsen, vouwfietsen en laten we het curiosa noemen.

Hieronder een zeker niet willekeurige keuze van enkele modellen die aan bod komen in het boek.

U ziet het,

een aardig tafelboek.

Op strategische momenten ingezet nuttig om die altijd maar weer vervelende gesprekken over het weer, de TV en wat er wel of niet op is, de politiek of e-bikes een positieve wending te geven.

Puy de Dôme

coppi rijdt weg bij nolten, 1952

anquetil en poulidor in gevecht, 1964

een klap op de lever kostte merckx zijn zesde tourzege, 1975

Miko-Carlos winterjas

Altijd handig zo'n winterjas.

Franse ijsco's,

iedere wielerliefhebber weet 't,

alleen al van de tijd dat ze de gele trui sponsorden.

En Joop natuurlijk.

Allebei kan ook.

Mercier en Kas deden 't met Miko en uiteindelijk Carlos ook.

1986

IJstaart is, of was misschien wel, met Kerstmis heel populair.

Ah, excusement, die jas ..

Vooruit, ook nog 'n ijscowagen,

en wat voor een.

En nóg een, 

België komt, net als bij 't jasje, aardig om de hoek kijken.

Lekker zo'n ijsje.

Ola la ..