Willi Altig

foto: eric koch, anefo

Willi, de oudere broer van Rudi Altig is vandaag 88 geworden.

Rudi heeft het bij 79 gehouden.

Altijd wat met die 'broers van'.

Mee in de ploeg met de betere broer, van dat soort suggesties.

Soms, misschien zelfs vaak is dat ook waar.

Willi zat acht jaar bij Rudi in de ploeg, dat klopt. En toen Willi stopte, als prof, ging Rudi nog wat jaartjes door.

Maar let wel, Willi was géén pannekoek.

In 1956 werd hij samen met z;n broertje tweede op het NK ploegkoers, in '57 en '59 idem maar dan eerste. In '62 en '64 werd hij op deze discipline derde met Fischerkeller, Rudi won met Hennes Junkermann en tweede waren Sigi Renz en Günther Ziegler. Allebei die jaren, jawohl!

Het NK ploegenachtervolging (vier renners) werd in '57, '58 en '59 gewonnen, in '58 deed Rudi niet mee. In 1960 werd hij achter Rudi twee op het NK individuele achtervolging. Vóór Manfred Donicke, die later nog een aardige loopbaan-switch maakte zoals U ongetwijfeld weet. Alles op de baan.

Op de weg werd in 1964 een etappe in de Giro gewonnen.

Gratuliere Herr Altig!

Tarek Abou Al Dahab

Als het goed is wordt Tarek vandaag 82 jaar.

Want je weet maar nooit,

zoals U al heeft gezien wordt zijn naam wel eens verkeerd geschreven.

Sterker nog, Aboul Zahab is zo vaak tegengekomen door Fabio dat dit misschien wel zijn echte naam is. El Dahab is ook nog een paar maal gesignaleerd.

Dat krijg je met een wielrenner uit Libanon, je ziet ze niet zo vaak.

Op de eendagsenvelop hierboven ziet U Tarek in z'n eentje achter de Libanese vlag fietsen tijdens de opening van de Vredeskoers 1962. Hij was de enige deelnemer uit z'n land. Ook in 1963 en 64 was hij erbij.

Ook met de Olympische Spelen in Mexico en München, 1968 en 1972, was hij weer de enige wielrenner uit Libanon. Hé, bij de uitslagen is zijn naam goed geschreven ..

Viermaal werd hij Kampioen van Libanon, hij zou meerdere malen uitgesloten zijn van competitie in zijn land omdat anderen dan geen kans hadden. Competitie-vervalsing omdat je te goed bent dus. Het zal je maar gebeuren.

de middelste, dat is 'm

Al jaren heeft Tarek een fietsenzaak in Beiroet.

Of dat nu nog is en hoe het gaat durven we niet te zeggen, je weet 't immers niet, maar enkele jaren terug fietste ie nog elke dag 'n halfuurtje op de rollenbank.

Waarschijnlijk 82 geworden vandaag, zekerder durft Fabio 't niet te stellen.

Beiroet, man oh man ...

Hemelsbreed 133 kilometer van Nazareth,

van Bethlehem iets verder, 244. 

Da's 111 kilometer verder, een mooi getal volgens de spirituelen onder ons.

Ze doen 't weer ...

 

Roger Hassendorfer RIP

 

Roger Hassenforder:

23 juli 1930 - 3 januari 2021

Rolf Wolfshohl

82 jaar vandaag

Fartelli Speaks

Ze hebben Carl Grove z'n titel en wereldrecord op US Open Masters Track Championships afgenomen. Positief bevonden op verboden middelen.
Carl won de individuele achtervolging en was de enige in zijn leeftijdscategorie, van 90 tot 94 jaar.
Heeft ie gewacht tot ie meer kans maakte als jongste van z'n categorie, krijg je zowat.
Topsport is lijden.

Een mens moet wat

Een mens moet wat.
Op minstens twee manieren.
Het is een feit dat je wat moet met je tijd.
Maar ook word je gebombardeerd met mogelijkheden, kansen, uitdagingen,
in welke volgorde dan ook.
Meestal met de achterliggende bedoeling of op z'n minst het effect dat de portemonnee platter wordt.

En zoals gezegd, een mens moet wat.
Zo met de feestdagen moet er veel.
Leuk, fijn, maar ook wel een aanslag op lijf en leden.
Op zich al een reden voor goede voornemens,
mogelijk zelfs bittere noodzaak.
Het idee is immers dat het vuurwerk ploft en niet de mens.

En omdat 'n mens wat moet doet ie wat.
Dit jaar bracht Fabio de kans wat te doen wat ie al langer wou doen.
Maar wat er tot dan niet van kwam,
de tijd zat te vol,
werk, familie, vrienden,
niet beklemmend, wel remmend.

Met een kans moet men wat.
Rapha, bekend van fietskleding en vooral lifestyle.
Een ijzersterke marketingformule, one world, one big cycling-family.
Vijfhonderd kilometers in acht dagen, alone together.
In je eentje met tienduizenden anderen en Strava als sociaal dwangmiddel.
Zingeving en opdat je niet ontploft.

Een mens moet wat,
zo gezegd zo gedaan.
Strava op de telefoon gezet en wat mee geoefend.
Verrassend leuk en weer een idioom rijker.
Want wat in hemelsnaam is 'n kudo?

Dag 1, 24 december:

Prachtig winterweer. Droog met bij momenten een zwak zonnetje. Honderdenvier kilometers met bijna op het verste punt een tegemoet komende bekende. Goed gekleed goed te doen. Wat wil je nog meer?

Dag 2, 25 december:

Eerste Kerstdag wat betekent dat het gezien het belang van de huwelijkse relatie van belang is de rit wat korter te houden. Ietskes frisser dan de dag ervoor. Veel mensen op 'n racefiets onderweg. Net geen vijftig kilometer.

Dag 3, 26 december:

Tweede Kerstdag, eters. Dit behoeft voorbereiding en uitvoering en zoiets laat je niet aan je vrouw. Vandaar niks op de fiets.

Dag 4, 27 december:

Een rondje Hamont-Achel-Lozen. Negenennegentig kilometers en weer wat frisser. Het kopje koffie onderweg was zeer welkom.

Dag 5, 28 december:

Het wordt serieus kouder, zo rond het vriespunt maar het voelt aanzienlijk kouder. Van erremoei op zo'n vijfentwintig kilometer van huis nog aan de warme chocola, uitsmijter en koffie gegaan. Toch weer mooi bijna zevenennegentig kilometers op de teller.

Dag 6, 29 december:

Grijs weer maar de temperatuur is wel aardig wat gestegen. Zevenenvijftig kilometers, zo is het goed te doen.

Dag 7, 30 december:

Al aardig wat geknal zo her en der. En wat doen al die winkelende mensen op 'n zondag in de dorpen? De ingeslagen voorraad zal toch niet al op zijn? Het blijft grijs en de temperatuur is niet echt anders dan gisteren. Achtenvijftig kilometers erbij. Morgen nog vijfendertig.

Dag 8, 31 december:

Prima fietsweer. Omdat het moeilijk is te stoppen worden er nog een paar kilometers extra aangeplakt, de zevenenveertig brengt het totaal op vijfhonderddertien kilometers.

Resumé:

Die 513 km maken dat uw Fabio 13.414e is van de 78.826 deelnemers. Leuk om te weten maar wat moet je ermee? Hij is ook de 450e Nederlander van de 1754. Cijfers ...
Jeff Franklin, 'n Aussie, reed in dezelfde acht dagen in veertien ritten net iets meer dan 2700 km bij mekaar. Daar worden cijfers weer heel anders van.
Mooi om te weten dat Dennis van Winden de beste Nederlander was en dat Robert Gesink en Jetse Bol ook 'in koers' waren.
Verder is Fabio's voorkeur voor het rijden naast waterwegen nu statistisch bevestigd.
De drang dat de mens wat moet doet wat met 'n mens.

En die andere Bianchi moest d'r ook nog op.

A throw of the dice

Cicerone

To the hills

Heel kort filmpje van Rapha.
Het noorden van Spanje, schuin boven Gerona, westelijk van Banyoles, onder Olot.

Mooi daar.
Kiek mèr.

Vakantie Truike

Efkes voor de duidelijkheid,
Fabio is géén schaatser.
Nooit geweest, sterker nog, hij kán 't niet eens.

Herinneringen draaien rond steeds los rakende beroerd zittende botjes en 'n pijnlijke kont.
Om onduidelijke reden bleef z'n kop meestal gespaard.
Of dit nou veel heeft geholpen? Het had blijkbaar erger kunnen wezen.

En niet dattie niet van de winter kan genieten,
niks mis met 'n fietstochtje door vorst, ijs en sneeuw.
Mits goed bewapend, dat spreekt.

Maar 't Vakantie Truike komt als geroepen,
de zon roept.
Waarheen?
Voorlopig heeft hij samen met de Mrs nog geen idee.
Misschien 'n ander truike achterna?

Vakantie en soleil,
dat trekt.

foto: bettini

Stom Wout?
Hoezo?

Le Loup

Vandaag 78 jaar.

Sigaar in Gent

'Want d'r is geen sgonner plekske dan woar ík geborre ben'

Chapeau/Hut ab

Een paar weekjes van huis,
lekker alles achter je laten.
Hoewel?

Waar is de tijd dat we een kaart of zelfs een brief schreven naar het thuisfront?
Of via een oproep van de ANWB-Alarmcentrale contact opnamen met datzelfde thuisfront?

Internet en gsm ....,
'Avez-vous ici wifi?'.
De rest van je wereld blijft dichtbij.
Soms gaat het mis.

Dan blijkt bij thuiskomst bijvoorbeeld Johnny Cash overleden.
Inderdaad, Fabio wordt een dagje ouder, the Man in Black is al bijna dertien jaar gehemeld.
Fabio en de Mrs zijn ook pas door de eerste reeks van Prison Break heen, past prima dus.

Zojuist had Fabio weer zo'n Cash-ervaring.
Onderstaande foto werd bekeken (op het smoelenboek) evenals het commentaar.

Franco Bitossi, Raymond Poulidor, RIP Rudi Altig, Gianni Motta .... eh, RIP Rudi Altig?
Dat Jacques Anquetil dood is en Lucien Aimar nog niet, duidelijk.
Maar Altig dood?
Ergens tussen Deurne en Oudenaarde moet Rudi verscheiden zijn.
Tussen Sufjan Stevens, de verkeersinformatie en the Doors is het niet doorgekomen.

Hoewel?
Terug naar het eerste plaatje, of beter, 'n ander maar van hetzelfde.

Waarom moest Fabio hier 'n op z'n minst een substantieel deel van de afgelopen weken aan denken?
Waarom voelde hij zich bijna net zo ruig als Rudi Altig?

Het hoedje als signaal van boven.
En niet een bolhoed als van Fedor, ook dood.

Maar destijds was er geen sprake van vakantie en wel sprake van snel geïnformeerd.
De gleuf, die doet 't hem.
Brengt de informatie van boven dichter bij de verwerkende grijze massa onder de pet, excuus hoed.
Vangt wel meer wind.
Maar daar hebben we als wielerliefhebbers dan weer het petje voor.

Wel de klep omhoog, je bent professional of niet.
Welgeteld één foto trof Fabio aan waarbij Rudi de klep omlaag had, óók ín koers.
Rudi, petje af!
Mag ik dat zeggen?
Ja, dat mag ik zeggen.

18 maart 1937 - 11 juni 2016