La la la la la la la la la la la la

hugh masekela met 2e echtgenote chris calloway (dochter van cab)

Hugh Masekela is dood.
Nee, dat is niet de winnaar van de bergprijs in de Tour du Faso van 1988.
Het is een jazzmuzikant,
uit Afrika, dát klopt.
Jazz?
Dat draaiden ze nooit bij Radio Manders met de rondjes rondom de kerk.
Hooguit James Last, héél lichte Duitse jazz in Lederhosen, klompen ook wel.

De schlagers zijn achteraf wel grappig, toen een goede reden om extra hard door te fietsen, dat 't maar afgelopen was.
Met wat geluk had 't jonge neefje wat op d'n band gezet,
Cliff Richard, the Shadows, the Monkees of misschien wel the Byrds.

Die laatsten hadden 'n liedje, waarin ze trouwens de Monkees te kakken zetten, wat ging als 'n peloton van de start af op drift.
Intro met gitaren, de drum valt in, 'n stuwende, duwende bas en dan 'n trompet d'r overheen.
'So you want to be a rock 'n roll star ...', gillende meiden.
Dát fietst!

En diejen trompet, nou dat was Masekela.
Het is maar 'n weet maar toch mooi dat iemand 't weet.
Hugh Masekela deed nog 'n aantal optredens met the Byrds,
ook op 't roemruchte Monterey, de voorloper van Woodstock.

Hier bloast ie daar, op Monterey, 17 juni 1967, met David Crosby en Roger McGuinn,
de pomp der pompen kan d'r nie an tippen.

foto: stalen ros

En nou istie uitgebloaze,
de Byrds hebben van Fabio vanavond geen rock 'n roll ster kunnen maken,
van 't weekend moet ie maar eens op zoek naar dat cd'tje van Masekela,
ergens op de bovenverdieping.

Alla, voor de allerjongsten, playback,
Masekela hoor je wel maar is d'r niet.
En zo is dat voor altijd.

Beurs Bezoek

Het was een experiment.
Neem een papiertje en schrijf daarop wat je nodig hebt.
Stop het in je zak en haal het er op de beurs weer uit.

Zie hier het resultaat.
Niet helemáál wat er op 't briefje stond,
Maar tóch, het komt in de buurt.
De Turbo Special en bidon met houder stonden er niet op.
De plastic dopjes voor stuurcommandeurs hadden er eigenlijk eentje en dan van Shimano moeten zijn.
Net als op de commandeur erboven.
En gele toeclipriempjes hadden ook gemogen.

Wat stond er wél op het briefje en staat niet op de foto?
Een linker Sugino Super Mighty crank.

Onderschat de problematiek van de eenzame en gescheiden cranks niet.
Een bevriende kraamhouder zal zijn voorraad alleenstaande linkercranks erop nazien.
Weinig mooier dan een herstelde relatie.
Fabio is benieuwd.

Alan kabelnokken werden ook niet gevonden.
Nou zijn dat wel heel ontzettend kleine dingen en misschien heeft ie eroverheen gekeken.
Het zal toch niet zo zijn dat ie een kapot frame moet gaan aanschaffen alleen voor de nokjes.
Mrs Farelli ziet 'm aankomen ...

Ook trof Fabio het gewenste stuurlint niet aan, nét niet de goeie kleur geel.

En de moraal van het verhaal?
Het waarom van zulks een experiment?

Wat werkt bij de Jumbo werkt misschien ook wel op 'n retrobeurs.

Conclusie van het experiment:
de beurs vaart wel bij een boodschappenbriefje voor de beurs.
Wat dan wel weer betekent dat er veel te dromen overblijft.
Ge kunt nie alles hebbe hè?
Moete zelfs nie wille.

Toe-clips

Eugéne Christophe deed nog wat meer dan fietsen. Hij is ook de uitvinder van de toe-clip.
In 1925 verkocht hij deze uitvinding aan Poutrait-Morin. Dit bedrijf kennen we al zo'n 30 jaar onder de naam Zéfal. Eugéne was tot zijn dood in 1970 directeur van het bedrijf.