Michel De Roo

tachtig jaar vandaag

 

Jan Zagers

foto: collectie theo buiting

Beroepsrenner van 1952 tot 1963, van Alcyon-Dunlop tot Libertas.

Won Nokere Koerse en etappes in de Ronde van Asturië en Dwars door België.

Zat vijfmaal bij de eerste tien in Luik-Bastenaken-Luik, in 1958 was hij tweede achter Fred De Bruyne.

Na zijn actieve wielerloopbaan had hij een succesvolle wielerzaak in Brasschaat.

Jan is de vader van voormalig professional Ivan.

foto: roog bikes

Jan Zagers:

20 maart 1932 - 19 januari 2022

Zwart Wit Kleurentelevisie Truike

Toch wel apart.

'n zwart-wit truike met reclame voor 'n merk kleurentelevisie.

G.B.C.

Gian Bruto Castelfranchi.

Die zwartwitte hierboven is van 1976.

Terwijl ze in 1975 al kleur hadden, zeg maar rustig,

d'r gekleurd níet opstonden.

In 1975 was GBC 'n jaartje co-sponsor bij Frisol.

Ze stonden niet op de truikes.

Misschien vonden ze dat niet nodig, ze sponsorden immers al wat jaren in Italië.

Hoewel dat in 1975 'n ploegje van vier was ..

Toch zijn het niet de minsten die voor GBC hebben gereeje,

Italo Guerciotti, Sigi Renz, Fritz en Louis Pfenninger, Rudi Altig, Wilfried Peffgen, Aldo en Diego Moser, Dino Zandegu (later, ook in '76, ploegleider bij GBC), Pierfranco Vianelli, Vladimiro Panizza, maar kort maar toch, Michele Dancelli en Pietro en Vittorio Algieri. Niet de minsten. 

En dan hebben we 't nog niet over de Belgische tak gehad.

Inderdaad, de Keizer van Herentals reed ook voor GBC.

Sterker nog, hij zorgde er, door een conflict met Flandria, voor dat GBC in België ging sponsoren.

De sponsor-relatie was geen succes, het duurde maar twee jaar. 

Behalve Rik van Looy reden ook Henk Nijdam, Huib Zilverberg, Fons de Bal, Ward Sels, Pietje Damen, , Dick Groenweg, Jaap Kersten en nog veel anderen met GBC op de trui. In 1963 was het een kleine ploeg maar in 1964 stonden er in totaal zestig minstens voor even op de loonlijst.

Terug naar 1976.

Ze staan er hierboven én hieronder niet op maar er reden in deze ploeg ook twee Nederlanders.

Jan Brinkman 

jan brinkman

en Bas Hordijk waren, net als Gianni Motta,

ingehuurd voor de Giro.

GBC-TV Color behaalde dat jaar 1976 geen noemenswaardige successen.

Foutje.

Als merknaam bestaat GBC inmiddels niet meer.

Harm Slot, een Drents Verhaal

Het was er in een mum van tijd.
Zo was 't er niet en zo was 't er wel.
De 1e Memorial Harm Slot, start en eindpunt in Aalden, Drenthe.
Achteraf zou 't er al eerder zijn geweest maar corona gooide roet in 't eten.
Als turfstrooisel in de bruine bonen.

Harm Slot, de naam klonk niet onbekend maar klokken gingen er niet bij luiden.
Toch bleek 't de eerste Drentse beroepswielrenner te zijn geweest.
Geweest ja, de goede man is inmiddels al wat jaartjes overleden, vandaar ook Memorial.

De organisator, afkomstig uit de streek, zei dat als er vroeger bij hun in het dorp een wielrenner passeerde dat de mensen dan zeiden 'Harm Slot'. Net als elders "Jopie" of "Jan Janssen", het kon ook alleen Harm Slot zijn.
Harm had een been dat 'n stuk korter was dan 't andere en daarom mocht ie van z'n vader naar de mulo. Daardoor kwam ie bij de gemeente terecht, ambtenaar in Emmen. Maar dat hield de vrijbuiter die hij was niet lang vol.
Slot werd wielrenner om den brode en hij bleef het omdat ie er meer mee verdiende dan bij 'n baas.
Niet dat het een vetpot was en er moest wel voor gewerkt worden.

Voor 35 gulden startgeld op de fiets naar België, startnummer ontvangen en uitrijden binnen 'n uur na de winnaar. Kassa! Overnachten in 'n bedje van stro of onder een brug en de volgende dag weer koers en kassa. Later ging ie met 'n brommertje en de fiets achterop naar Bels. Klinkende uitslagen werden er niet gereden maar daar ging het ook niet om.

Fausto Coppi (!) bracht Harm indirect op het idee om verhaaltjes te gaan schrijven. Harm vond trainen nogal eentonig en Coppi had 'm gezegd dat hij daar wat op gevonden had, hij dacht dan aan leuke dingen.

Dat hielp en Harm ging dat ook doen. Hij schreef ze ook nog op en zo werd Drentse Verhalen geboren.

Uitgebracht in eigen beheer, geen vetpot.
Harm schilderde ook, niet zozeer muren maar schilderijtjes.
Die verkochten ook voor geen meter maar daar ging het niet om.

De vrijgezel woonde in een klein huisje 'op 't kraaienveld' in Nieuw-Amsterdam temidden van allerlei spul waar hij tegenaan liep en wat hij ook weer verkocht.

Fabio heeft enige deskundigheid opgebouwd in dit gedrag en ziet dat dit 'sneukelarij'' voorbij is en 'hoarding' is nabij. Máár, er wordt verkocht! Dat zie je niet snel bij ziekelijk verzamelen van hoofdzakelijk nutteloos gerei.

Harm Slot:
3 juli 1921 - 19 september 2002

En ter verstrooing enkele fotookes van het elitair gezelschap aanwezig bij deze allereerste Memorial Harm Slot. Bij de Jantina-molen in Aalden.

Lei Knops

Lei, Leo voor niet-Limburgers, was prof van 1962 t/m 1967.
Onder andere bij Locomotief-Vredestein, Dossche Sport, Torpedo, Lamot-Libertas, Televizier en Willem II.
Toch was z'n belangrijkste overwinning nog bij de amateurs.
Wél in 1962.
Tijdens de Tour de France maar ín de Tour de l'Avenir. Die werden destijds tegelijk gehouden, zodoende.
Lei won de 8e etappe over 185 kilometer van Montpellier naar Aix-en-Provence.

Na zijn stop ging hij aan de slag als slager bij de Albert Heijn in Spekholzerheide.
En vandaag wordt Lei 83 jaar.

Pierre Lowie

Pierre/Petrus Lowie:
25 april 1932 - 17 april 1985

Van Beringen, dat van rechtsonder.

Oké, oké ...

Van Asten!

Een paar weken terug moest Fabio in 't ziekenhuis zijn,
ben maar gerust, op ziekenbezoek.
In Helliemond, voor de statistici.

Tegenover d'n tobber die met Fabio's bezoek werd vergast bleek die middelste blonde kuif van hierboven te liggen.
Z'n vrouwke in 'n rolstoel met de zuurstoffles d'rop d'r neffe.

Pauwke Konings, want die was 't,

had 't een en ander met z'n rikketik te verschaften gehad en ze kregen 't nog niet krek goe geregeld.
Z'n klokske sloeg af en toe over en da's niet de bedoeling.

D'r moest nog 's goed naar worden gekeken en misschien dattie dan nog wat bijgesteld moest gaan worden.
Of dattie zo'n geavanceerde Duracel-batterij ingeplant kreeg.
Hij wist 't nie en vooralsnog de dokters ook niet.

Laten we hopen dat ze 't intussen wel weten en d'r ook wat aan hebben gedaan.
Voor die vrouw was 't absoluut geen doen,
met de buurtbus deger op en neer van Asten naar Helmond en andersom en dat in diejen stoel met die flessen.

Nou is die foto van Romeo Smiths van 1967, de groepsfoto is zes jaar eerder.
Stel da ge wel 's in Asten komt,
vanuit Deurne en Ommel natuurlijk,
dan is dit nét voor 't centrum, voor 't ouwe Protestantse kerkske.

Sinds nog niet zo lang éénrichtingsverkeer voor auto's, 't werd tijd,
dus zorg dagge op de fiets bent.
Links, café 't Spektakel. Dat was in 1961 van Tinus Manders, rechts op de foto.
Toentertijd clubcafé van WielerClub Astein.

Van links naar rechts zien we Antoon Timmermans, Bart van Seccelen, Huubke Konings, Willie Beks, Paul en Riny Sprenkels. De ouw mannen zijn Willem Beks, de vader van Willy, eigenaar van de Vivo en Tinus Manders dus.

Nou is d'r nog zo'n fotooke, weer 'n paar jaar later,
met de Ronde van Ysselsteyn, 1965.
Die van Asten hadden blijkbaar de neiging om buiten 't durp wat te klitten ..

Vanaf links weer,
Huub Konings, Bernard Beekman, Antoon en Theo Timmermans, Jan Smits, Sjaak Hoefnagels, Jos Verheijen, Gerard Hoefnagels en Gerard Timmermans dwars rechts.

Jonge mannen nog.
D'r zijn d'rbij die nog steeds op de racefiets zitten, d'r zullen d'r ook wel bij zijn die d'r niet meer zijn.
Meerdere van die mannen hadden wat jaren later, toen ze niet meer voor ene sponsor reejen, als toerist wel 'n keer hetzelfde truike aan.
Ditte bijvoorbeeld.

Ooit te koop voor 'n enorme hoop ponden in Brexitannia,
niet gekocht, Fabio is niet gek.

Maar al met al,
laten we hopen dat 't met Pauwke weer allemaal goed komt en met z'n vrouw ook.

En allé,
Bitossi is mèr één jaar ouwer en die had d'r toen al last af.

Met dank aan Gerard Timmermans voor beide groepsfoto's.

Petrus Lowie

25 april 1932 - 17 april 1985

Rikken

Het zadel van Pietje Damen en ander ongemak

15 mei 1966

Vooraan van links naar rechts,

Hay Kuntzelaers, Piet Martens, Toon en Gerard Timmermans.

Het RKNWB Kampioenschap bij de amateurs, Schinveld.

foto: archief wiel kuntzelaers

Gerard wordt vandaag, Sinterklaasavond 2016, vijfenzeventig jaar.
Met wat andere Krasse Knarren trekt hij met regelmaat de koersbroek nog aan.
Dezelfde broek als hierboven zal 't hopelijk niet zijn.
De fiets en 't truike zeker niet.

Die zijn vertrokken naar Neerkant en aldaar in 2012 reeds te bezichtigen.
Maar terug naar langer terug, 1966.
Gerard gaat uit het zadel, hij zet nog eens aan.
En wat U nu nog niet weet en Fabio wel,
Gerard denkt en Gerard denkt in toegepaste wielergeschiedenis.
'Dan kunde wel ne Brooks onder oew kont hebbe mar zo goe ingereeje as een van Pietje Damen krijg 'k noit mèr, in gîn daag. Dàuwe mar.'

Gerard werd die dag 6e.
Hij was in goei gezelschap.
Nico Brouwers werd 5e en Piet van Bussel 7e.
Deurne had Ommel mooi klem die dag.
En Peter Franken van Oirschot ging d'r met de bloemen en kampioenstrui vantussen.

foto: archief wiel kuntzelaers

En Pietje Damen?

Wa kijkte? Heb 'k wa van oew an?'