Wannabe Colnago

Een fauxnago, nonago, colnogo, nep Colnago, replica Colnago, fake Colnago,

voor de duidelijkheid, een namaak Colnago.

Wel klavertjes, zelfs drie op de hoofdbuizen van het frame.

Wat klungelig aangebracht, overigens met alle respect voor de maker, Fabio doet het 'm niet na.

Verder geen typische kenmerken van het roemruchte (of over-gehypete?) merk uit Cambiago.

De voorvork doet niet mee in het verhaal, het is een Zeus 2000.

Voor zover Fabio dit kan beoordelen is het een licht en degelijk gebouwd frame.

Martens in België heeft destijds een hoop ellende gehad met Ernesto Colnago omdat zij ook 'n klavertje in de lugs zetten.

Nou zag dat er wel een beetje anders uit dan die op dat frame hier.

foto: julian saarf

Een vroegere, eerdere serie misschien?

Lijkt ook meer op de originele dan die met 't steeltje met 'n bolletje eraan van hierboven.

Misschien niet van Eddy Martens?

Maar dat het het namaak is lijkt buiten kijf. 

Toch?

'Wel, wat de f**k? Ik ben n'n echte, wa denkte gij wel nie, verrotte snotaap!! Kende gij Ernesto, bende ooit in Cambiago geweest, vuile hufter? Nee hè, afgunstig jaloers menneke, asge mar wit dè 'k oew krijge zal. Is 't nie vandaag dan wel mèrrege.  Slappe soepstengel!'

Cicli Farelli, the continuing story

Een tijdje terug zat dit, de foto, in Fabio z'n digitale brievenbus. Van een hem onbekende afzender. De naam en de uitvoering van de fiets kwamen hem bekend voor. 

De afzender had 'm al wat jaartjes en was in 2015 achter 't hoe en wat van het merk aan gegaan. Daartoe moest hij naar Ronse, in de ogen van Fabio toch een gevoelige plek voor Belgen. Vooruit, wat zout in de wonde ... 

wk ronse 1963

wk ronse, 25 jaar later, 1988

En een Belg was 't, de eigenaar van de originele Farelli. In 2015 vervoegde deze zich op Zonnestraat 163 in Ronse. Bij Jacky-Sport, want dat stond op de schuine buis.

Farelli bleek het huismerk van de winkel. Het waren eigenlijk Concordes die aangeschaft werden bij Veltec in Nederland. Rebranded noemen we zo iets vandaag de dag. Nou is dat bij 'n Concorde eigenlijk altijd al wel zo'n beetje het geval. Het Italiaanse bouwers Ciöcc en Billato bouwden de duurdere modellen en de goedkopere types werden in België gebouwd, de Astore volgens Eddy Martens bij Martelly, overigens een heel goede framebouwer. Alles werd afgelakt in België. Voor zover Concorde. Over naar Farelli.

Doe er uw voordeel mee, Fabio is géén Concorde-kenner. 

U vraagt zich af wie dit alles nu in bovenstaande geïnteresseerd is? U zou er van staan te kijken. Uit onderzoek op het wereld wijde web bleken aan de overzijde van het grote water enkele doorzetters op zoek geweest te zijn naar de achtergronden van het merk. 

Niks gevonden behalve een verhaaltje van Fabio .... 'some old Euro guy'. En in Argentinië is een tweedehandse te koop geweest.

Alles voor een betere wereld.

Diejen Belg, Luc heet ie, had bij Jacky-Sport behalve het verhaal van de fiets ook nog de decals gekregen. Niet alles schuurt in Ronse, mooi man!

Zo, op naar Broodjestore Farelli in Lichtervelde.

Wat? Bestaat die niet meer?

Fietsconstructeur

Het Internationaal Klotmuseum

Mensen vragen Fabio wel eens,
'Fabio, wat is dat nou met die ouwe racefietskes? Wat is de lol daar nou van?'
En dan komt hij niet veel verder dan algemeenheden.
Zo van 'romantiek, nog écht materiaal, vroeger nooit kunnen betalen ...',
wittewel, van die weinig diepgaande antwoorden.

Maar zo in de aanloop naar de Stalen Ros Turf Toertocht wordt hem inenen wat duidelijk.
D'n Jos, de aandachtige zowel als d'n minder aandachtige lezer wel bekend,
doet ook weer mee.
En hij stuurde Fabio wat fotookes met toelichting.

Zie hier een originele Verschueren van Hombeek bij Mechelen, in abominabele staat.
Gered van de schroothoop.

Verschueren verkocht Colnago, Concorde, Diamant en een eigen merk.
Daarvoor kocht ie de frames in bij Martens in Zwevezele en zette d'r dan z'n eigen stickers op.
Dit is dus eigenlijk een Martens, Martelly zo U wilt.
En om het helemaal duidelijk te maken,
een Diamant.
Want die werden ook door Martens gemaakt.

D'n Jos liet de fiets keurig restaureren en monteren door Jan Weymans, framebouwer te Battel, Mechelen.
En zie hier het resultaat.

Dat er mag zijn, Fabio hoopt dat U dat met 'm eens bent.
Ten dank van de redding en de geslaagde restauratie deed D'n Jos natuurlijk Ons Lieve Vrouwke van de Veertien Bunder aan.

Of dattie d'r een worst achterliet voor bewezen diensten is niet geheel en al duidelijk.
Maar dattie met een prachtstuk zal deelnemen aan de Turftocht is wél duidelijk.

Dat gedoe met die ouwe racefietskes gaat om respect voor datgene wat ooit was.
Wat bewaart moet blijven opdat het gezien en gewaardeerd wordt.
En natuurlijk ook om er gewoon lekker mee te fietsen en intussen te genieten van het museumstuk wat de ander aan het afraggen is.
Wel heel voorzichtig afraggen natuurlijk.
Net als de egeltjes doen.

Martelly Offensief

Gisteren was een Martelly-dagje voor Fabio.
Gelouterd door een pelgrimage naar Val Dieu,

waar hij, tussen haakjes, later deze week nog op terug zal komen,
viel zijn oog op een reactie van Eddy Martens.
Zie hier waar Fabio op doelt.

Dat deze bescheiden katholieke jongen hier bijzonder verguld mee was zal duidelijk zijn.

En efkes later bleek dat D'n Jos hem een berichtje had gestuurd.
Met onderstaand fotooke bijgevoegd.

Krek. Een Martelly in z'n natuurlijke habitat.
Toeval bestaat niet.
Eddy en D'n Jos hebben dus samengespand.
Met als doel alsnog de verovering van Nederland.

Nog maar een plaatje.

martelly.be

Hoe erg kan 't zijn?
Die verovering bedoelt Fabio dan.

D'n Jos

Directeur Sportif en Koersdirecteur inenen.
Gelouterd, nooit werd zonder hem gestart.
Gelauwerd, ieder jaar vrijwel verdubbeling der deelnemers.

In 2012 reden 12 Mannen van Staal (excusé mademoiselle) de rit uit.
In 2013 waren dit er 25.
En 2014 werd het historische aantal van 44 bereikt.
Karel van Wijnendaele, Henri Desgrange en Herman Krott doen het hem niet na.

Oortjes zijn niet aan D'n Jos besteed,
de scheidsrechterfluit bespeelt hij als Thijs van Leer in uiterste Introspection.
Focus volledig op het voorspoedig verloop van de rit.
Beide armen ten volle in gebruik ter duiding van richting of gevaar.
Vader en moeder van de rit,
een waar ambassadeur van zijn Vlaams-Limburgse en -Brabantse land.

En berijdt D'n Jos een Flandria?
Een Mann? Een Remy? Een Cornelo? Een Loverdi? Een JanJanssen? Een Empella?
Een Splendor? Wellicht een Concorde?
Een Diamant? Een Chinetti? Of een vroege Coppi?

Ja en nee.
D'n Jos beteugelt 'n Martelly.
Het is maar dagge 't weet.

Jos,
bedankt voor de Derde Paalse Plas Retro Rit,
en ook met de complimenten naar de rest van de organisatie natuurlijk.

Hee, niet weglopen nou.