Vito Di Tano RIP

 Vito Di Tano: 23 september 1954 - 4 februari 2025

Claudio Savini

Is Claudio Salvini een kameel?

Of nee, een dromedaris?

Een langdurig rookverleden doet wat met het geheugen van deze mens.

Natuurlijk is Savini geen dromedaris.

Hij heeft er wel twee jaar om den brode voor gefietst.

Dromedario-Alan-Sidermec,

een van de mooiere truikes diejen tijd.

Zeg nou zelf.

Leuke fiets ook, 'n echte Guerciotti.

Gruwelijk succesvol was Claudio niet, geen winnaar, of geen winnaarstype misschien. 

Maar hij was er wel bij, zie hieronder maar eens. Plaatje voor een renner!

Bijna elf jaar was hij beroepsrenner, van 1980 tot 1991. Begonnen bij Sanson met Moser en Braun, geëindigd bij Selle Italia-Eurocar met Tafi. Mooi toch?

Zijn oudere broer Vittorio is achteraf misschien wel bekender.

Ook, en nog wel langer zelfs, altijd bezig geweest met wielrennen maar dan meer de technische kant. Ook wat ploegleiderswerk en zo. Maar vooral, de ontdekker van Marco Pantani. 

Vooruit met de dromedaris, eh geit,

Claudio.

Maar Claudio, wat heb je nou toch aan?

Een wintertrui, leiderstrui?

Het staat erop maar toch missen we dien bult!

Vandaag 69 geworden, tante auguri.

Ouwe Vittoria's

 

Gucci

Zonder trappers, zonder handen en zonder hoofd.

Van de zoon van een Elfstedentochtwinnaar en de Ronde van Europa

 

foto: archief theo buiting

Als de goede man nog in leven is wordt Sjoerd de Vries vandaag 92 jaar.

Fabio hóórt U denken, wie?

Nou, dat had ie zelf ook moet ie tot zijn schande bekennen.

Sjoerd is namelijk een zoon van Abe de Vries, (ex aequo) winnaar van de vijfde Elfstedentocht, die van 1933. 

Abe reed de Elfstedentocht vijfmaal, in '33 eerste dus, in '40 zesde, in '41 vijfde, in '42 zevende en in '47 derde. Die ex aequo was met Sipke Castelijn, ze hadden afgesproken samen over de eindstreep te komen.

Sjoerd is ook de oudere broer van Johannes de Vries, tevens wielrenner. Omdat het gezin toentertijd in Frankrijk woonde haalde hij vooral daar (als Jean) mooie resultaten.

foto: archief theo buiting

Terug naar Sjoerd.

Sjoerd won het eerste deel van de eerste etappe van de Ronde van Nederland en droeg enkele dagen de gele leiderstrui (vermeld op de bovenste foto) of was het een oranje?

Het jaar ervoor was Sjoerd de enige Nederlandse deelnemer aan de rampzalig verlopen eerste en enige Ronde van Europa.

Start in Parijs en finish in Straatsburg, zetel van de Raad van Europa, een leuk rondje zo U ziet.

Maar voor het zover was ... eerst was geprobeerd de Tour de France om te vormen tot die van Europa maar dat zagen ze daar nit zitten. Het was hartje Koude Oorlog en communisten her en der vonden dat de Ronde ook door het Oostblok moest komen. Non, no, nein, nee ...

Op 21 september was de start gepland en begin van die maand trok de Nederlandse ploeg zich terug.

Alleen Sjoerd niet, wat wel met zijn Franse domicilie van doen zal hebben gehad. Na enkele etappes hield hij ook hij het voor gezien.

In de zesde etappe reed de Zwitser Roland Jacquet door onoplettendheid van de organisatie tegen een stilstaande auto aan en overleed. Een rennersstaking was het gevolg en de Zwitserse ploeg stapte op.

Primo Volpi won.

Lucca 14/6/2012

 

Niet zomaar 'n sleutelhanger

foto: image globe

De beste vijf uit de Tour van 1976 op 'n rij tijdens de twintigste etappe.

De Tour van Freddy Maertens, zeven overwinningen en de groene trui, en Lucien Van Impe.

Van Impe die Maertens in de 9e etappe naar Alpe d'Huez uit het geel rijdt met Zoetemelk op enkele seconden. 

Raymond Delisle knalt in de allereerste Pyreneeën-rit beiden naar plek 2 en 3 op bijna drie minuten. Twee dagen later in de rit naar Pla d'Adet stelt Van Impe weer orde op zaken en wint met Zoetemelk op 3.12, Riccomi volgt op 3.45 en Ocana op 3.50. Delisle wordt 17e op 12.08 en zakt naar de derde plaats in het klassement. 

Joop wint de etappe van hierboven naar Le Puy de Dôme nog maar kan Lucien niet meer bedreigen.

Van links naar rechts, Poulidor (3), Delisle (4), Riccomi (5), Zoetemelk (2) en Van Impe (1).

Walter Riccomi was tiende met de eerste machtsgreep en derde met de herstellende machtsgreep van Van Impe. Ook met de poging van Zoetmelk op de Puy hield hij de schade beperkt, vijfde.

Regelmaat loont in de bergen.

In 1975 eindigde Riccomi overigens als zevende evenals in 1977. In ht jaar 1976 werd hij negende in eigen land.

Vandaag is Walter Riccomi 74 geworden.

Bianchi Mercatone Uno Mega Pro XL TT

 

Dit indrukwekkend masjien werd in 1998 bereden door Stefano Checchin.

De fiets is van 'n Zwitserse journalist, Stephan Gubler.

Hij heeft er nog meer

maar die zijn niet van Checchin geweest, wel een van Pantani maar dat telt niet.

U: 'Woarûm ni?'

Omdat Stefano Checchin vandaag 57 jaar wordt.

Davide Cassani

 

Een truike als dit droeg Davide Cassani bij zijn debuut in het profpeloton, 1982.

Veertien jaar later zwaait hij met een verdienstelijk palmares af.

Hij was een tijd wielercommentator bij de RAI en volgde in 2014 Bettini op als Italiaans bondscoach. Dit bleef hij tot 2021.

In 2007 is Cassani onbedoeld de aanstichter van het vertrek uit de Tour en het ontslag van Rasmussen bij Rabobank. Hij vertelde Rolf Sörenssen Rasmussen een maand eerder gezien te hebben in de Dolomieten. Rasmussen had verklaard op dat moment in Mexico te zijn geweest.

foto: claus bonnerup

Het lijntje tussen Sörenssen en Rabobank-manager Theo de Rooij was kort en Rasmussen kon gaan pakken. Zijn boeltje ditmaal.

Davide is vandaag 63 geworden.

Fanini-Berti

Een nog jonge Michele Bartoli in de kleuren van Fanini-Berti heft trots zijn lichtgewicht Alan-Fanini in de lucht. In 1980 zou hij 10 jaar moeten zijn geweest. 

Fabio twijfelt of dat wel klopt, Bartoli ziet er in zijn ogen wat ouder uit. Maar ja, het inschattingsvermogen is op dit gebied niet meer wat het is geweest.

Hieronder in 1983 de toenmalige junioren, links met het groene stuurlintje, Rolf Sorensen (1965), lid van de Deense lichting van Fanini.

Ook 'n Deen die op kosten van Fanini in een hotel in Lucca  verbleef, Jens Veggerby (1962)

Dit truike zou in 1983, 1984 en 1985 het teamtricot moeten zijn geweest.

Als het aan de frisse kant was natuurlijk.

De Alan van Bartoli was in tegenstelling tot die van de Denen géén goudkleurige maar (waarschijnlijk) blauw. 

En misschien was z'n truike dat ook wel ...

ooit.

G.S. San Michele

Gruppo Sportivo San Michele.

De kerk, de wijk, het dorp, de stad?

Gesponsord door trattoria Rosetta,

de Italiaanse variant van Friet van Piet?

Met een lieveheersbeestje, 'n cocinella op de schouder.

Gemaakt in het atelier van Mino Denti, Brescia.

Mooi.

Blijft lastig ...

La Domenica del Corriere

Taxi Truike

Zie je niet elke dag,

een Italiaans Renault truike.

Uit Florence nog wel,

veel Italiaanser kan het niet worden.

Maar duidelijk geïnspireerd op de succesploeg van Guimard en Hinault.

Waarschijnlijk een gevalletje van 'de sponsor bepaalt'.

De Polisportiva Tassisti Fiorentini is rond 1980 ontstaan uit een fietsclubje van Florentijnse taxichauffeurs die zich vanaf 1975 als Gruppo Sportivo Radiotaxi 4798 organiseerden. Op deze trui staan deze namen nog allebei. In 1982 en 1983 werd de fietsafdeling provinciaal en regionaal kampioen zoals op het opgestikte embleem te zien is. 

De club is nog steeds aktief en doet behalve aan fietsen ook aan schieten, voetballen, vissen, roeien, volleybal, lopen, golf, tennis en motorrijden. Knap polisportiva dus.

Sante Gaiardoni

In 1960 wereldkampioen sprint bij de amateurs.

Datzelfde jaar tweemaal Olympisch goud, op de sprint en op de kilometer tijdrit.

In 1963 versloeg hij Maspès op de sprint en werd weer wereldkampioen, nu bij de profs.

Sante stond maar liefst acht keer op het podium tijdens 'n WK sprint, ook nog viermaal tweede en tweemaal derde.

Sante Gaiardoni:

29 juni 1939 - 30 november 2023

Ook over rood

foto:geert luchies

Van deze foto ging Fabio's hartje sneller kloppen.

Ze is gemaakt door Geert Luchies tijdens z'n eerste L'Eroica in Gaiole in Chianti.

Geert is de organisator van de Stalen Racefiets Beurs in Hemrik en dat kun je wel 'n beetje zien aan de foto. Tenminste, daar lijkt het op.

Hij is er in geslaagd om binnen de kaders van de foto heel wat moois te verzamelen.

En dan heeft Fabio het niet over de rooj schoewn van de verkoper.

Niet dat er iets mis is met rode schoenen, zeker niet. Hij heeft d'r meerdere gehad en op dit moment staan d'r nog twee paar red suede shoes in de kast. We willen maar zeggen, niks mis met roodhuiden, eh ... rooj schoewn natuurlijk..

uit: de laatste der mohikanen

Centraal op de foto 'n rode Colnago, een prachtige Master Arabesque. Veel mensen kunnen hier heel wild van worden, het is dus een gewilde fiets. 

Erachter, op de foto erboven, hangt een gele Softride. Ook een manier om de show te stelen, uit de USA en vooral gebruikt door triatleten.

Die lichtblauwe links in de hoek kan Fabio niet thuisbrengen, Marco .... , geen idee, Pantani is 't nie.

Boven 't achterwiel van de Arabesque, neffe die gele zak, staat nog een gele fiets. afgemonteerd in goud. Wel merk had ook alweer zo'n regenboog? Basso misschien? Maar geel met goud? 

Schuin daarboven 'n truike van die ándere Diana, Diana-Colnago-Anmex. Die zie je hier in de Benelux niet zo vaak. Maar dan ...

Niet Conny Vink, niet die blauwe, Masi misschien? Maar al dat rood daar in die linkerhoek.

Bovenin valt niet veel van te maken voor ondergetekende, hoewel, Pinarello misschien?

Maar daaronder.

Een Carbitubo Krono!

Hier gaat Fabio's hartje serieus sneller van kloppen,

rood met een zilveren randje.

Mooi rooj is nie lillek.