Theo Verschueren

 

Vandaag wordt er ene die 11 x Belgisch kampioen, 5 x Europees kampioen en 2 x wereldkampioen werd 80 jaar.

Niet toevallig ook zowat de titel van een boek over diezelfde renner.

Theo, een Belg maar geboren in Sint Jansteen, Zeeuws-Vlaanderen. Opa en oma Verschueren waren in WO I met de kinders van Lokeren in Oost-Vlaanderen daarheen gevlucht, zodoende.

Verschueren was actief op de weg en op de baan maar haalde zijn grootste successen op de baan,

Voor de Belgische jongere lezertjes, de weg is de baan en de baan is de piste, zo zijn we weer allemaal bij.

Hij won tweemaal een Zesdaagse, die van Antwerpen met Severeyns en Renz in 1968 en die van Antwerpen met Duyndam Pijnen in 1972.

In 1968 en van 1971 t/m 1974 was hij Europees kampioen op de derny en in 1971 en 1972 was hij dat ook nog met 't stayeren. Op die discipline, stayeren, werd hij dezelfde jaren wereldkampioen.

In 1970 nam hij het werelduurecord achter de derny over van Peter Post.

Gigant! Reden voor 'n feestje!

En als we 't dan toch over 'the neighbourhood' hebben, Mieke van de Gigantjes althans, of was dat nou andersom, nooit geweten ...

Paul Konings uit Asten zat twee jaar bij Theo in de ploeg, eerst bij Romeo-Smiths en daarna bij Goldor-Gerka. 

Niet dat die twee mekaar veel gesproken zullen hebben, da's niet waarschijnlijk met die grote ploegen van toen.

Theo kunnen we 't nog vragen, Paul alweer bijna drie jaar (12-04-2020) niet meer.

Cees Lute RIP

 

foto: henk lindeboom, anefo

Cees Lute:

22 maart 1933 - 9 oktober 2022

Toen chips nog Smiths was

 

broek op langendijk

Hoewel ...

ja ja ...

Johnny Brouwer

 Overleden op zijn 73e.

1966

1967

1968

1969

1970

Johnny Brouwer:

26 februari 1947 - 1 november 2020

Leo Duyndam

foto: hans de bakker, het vrije volk

foto: ruud hoff

parijs-nice, 1969

foto: johan van gurp, de stem, stadsarchief breda

tour de france, 1972

met rené pijnen

tourette-sur-loup, frankrijk

Leo Duyndam:
2 januari 1948 - 26 juli 1990

Een Koning in d'n Himmel

Wat laatste woordjes rondom Paul Konings.
Fabio memoreerde het al eerder,
Pauwke was de eerste beroepswielrenner in z'n omgeving.
Niet dat ie 'm tegenkwam of sprak,
broer Huub was 'n gedegen vervanger voor 'n menneke van 'n jaar of twaalf.
De eerste en enige keer dat Fabio Paul sprak was in 't ziekenhuis van Helmond.
Een kleine twee jaar geleden.
Paultje lag daar vanwege zijn rikketik en kreeg, niet voor de eerste keer, 'n stent of wat om de motor draaiende te houden.
Hij lag tegenover 'n vriend van Fabio met urologische problemen, de afvoer zeg maar.
Van die kant wege dat bezoek aan 't Elkerliek.

Die twee hadden aardig wat liggen te kleppen daar zodoende dat de wielrennerij, d'n Himmel in Asten en ondergetekende de revue al enkele malen waren gepasseerd.

asten, 1961, paultje tweede renner van rechts, broer huub derde van links

Het is een wat vreemde kennismaking als jij iemand al lang kent van naam en er een stukske of wat over hebt gemaakt en voor die ander van hetzelfde, je kent 'm niet en toch heeft ie wat in je leven gedaan. Wat Fabio bijbleef was de kwetsbaarheid van de vrouw van Paul naast z'n bed, rolstoel, zuurstof en Paul zelf, voor de zoveelste keer 'geholpen' en ondanks z'n gevorderde leeftijd spraakzaam en in 'n heel aardige conditie. 'Ge schreeft nog wel 's 'n stukske gij ...'

Inderdaad, maar wel te laat. Niet meer bij leven van Paul.
Zoals bovenstaande vriend zojuist in de email aangaf,
beter 'n hartstilstand in de slaap dan dagenlang hijgend naar adem.
Waarmee hij natuurlijk naar de huidige uitzonderlijke corona-tijden verwees.
Paultje, het ga je goed in diejen Himmel van daarboven.

begin jaren '60, foto: collectie theo buiting

1993 met gerard keijzers, foto: collectie wiel kuntzelaers

maart 2020, 'n goeie maand terug, paul bij 'n jeko, het merk van broer sjeng, foto: hans van der heijden

RIP Paultje Konings

Vanmorgen vroeg in zijn slaap overleden aan een hartstilstand.
Paultje was al vaker geholpen aan problemen met zijn hart.
Zie hier voor een In Memoriam.

Paul Konings:
17 september 1941 - 12 april 2020

Van Asten!

Een paar weken terug moest Fabio in 't ziekenhuis zijn,
ben maar gerust, op ziekenbezoek.
In Helliemond, voor de statistici.

Tegenover d'n tobber die met Fabio's bezoek werd vergast bleek die middelste blonde kuif van hierboven te liggen.
Z'n vrouwke in 'n rolstoel met de zuurstoffles d'rop d'r neffe.

Pauwke Konings, want die was 't,

had 't een en ander met z'n rikketik te verschaften gehad en ze kregen 't nog niet krek goe geregeld.
Z'n klokske sloeg af en toe over en da's niet de bedoeling.

D'r moest nog 's goed naar worden gekeken en misschien dattie dan nog wat bijgesteld moest gaan worden.
Of dattie zo'n geavanceerde Duracel-batterij ingeplant kreeg.
Hij wist 't nie en vooralsnog de dokters ook niet.

Laten we hopen dat ze 't intussen wel weten en d'r ook wat aan hebben gedaan.
Voor die vrouw was 't absoluut geen doen,
met de buurtbus deger op en neer van Asten naar Helmond en andersom en dat in diejen stoel met die flessen.

Nou is die foto van Romeo Smiths van 1967, de groepsfoto is zes jaar eerder.
Stel da ge wel 's in Asten komt,
vanuit Deurne en Ommel natuurlijk,
dan is dit nét voor 't centrum, voor 't ouwe Protestantse kerkske.

Sinds nog niet zo lang éénrichtingsverkeer voor auto's, 't werd tijd,
dus zorg dagge op de fiets bent.
Links, café 't Spektakel. Dat was in 1961 van Tinus Manders, rechts op de foto.
Toentertijd clubcafé van WielerClub Astein.

Van links naar rechts zien we Antoon Timmermans, Bart van Seccelen, Huubke Konings, Willie Beks, Paul en Riny Sprenkels. De ouw mannen zijn Willem Beks, de vader van Willy, eigenaar van de Vivo en Tinus Manders dus.

Nou is d'r nog zo'n fotooke, weer 'n paar jaar later,
met de Ronde van Ysselsteyn, 1965.
Die van Asten hadden blijkbaar de neiging om buiten 't durp wat te klitten ..

Vanaf links weer,
Huub Konings, Bernard Beekman, Antoon en Theo Timmermans, Jan Smits, Sjaak Hoefnagels, Jos Verheijen, Gerard Hoefnagels en Gerard Timmermans dwars rechts.

Jonge mannen nog.
D'r zijn d'rbij die nog steeds op de racefiets zitten, d'r zullen d'r ook wel bij zijn die d'r niet meer zijn.
Meerdere van die mannen hadden wat jaren later, toen ze niet meer voor ene sponsor reejen, als toerist wel 'n keer hetzelfde truike aan.
Ditte bijvoorbeeld.

Ooit te koop voor 'n enorme hoop ponden in Brexitannia,
niet gekocht, Fabio is niet gek.

Maar al met al,
laten we hopen dat 't met Pauwke weer allemaal goed komt en met z'n vrouw ook.

En allé,
Bitossi is mèr één jaar ouwer en die had d'r toen al last af.

Met dank aan Gerard Timmermans voor beide groepsfoto's.

JBC, de wielrenner, van Vredeskoers tot multimiljonair

Op kop, het oog op wat komen gaat.
Jean-Baptiste Claes weet wat ie wil, vooruit.

In 1959, bij de amateurs nog, eindigde JBC als vierde in de Milk Race.
Ook won hij het puntenklassement in z'n 'eigen' Ronde van Limburg en eindigde als 8e op het WK in Zandvoort.
Een jaar later werd hij tweede in de Vredeskoers,

foto: bundesarchiv 

reden voor een profcontract bij Groene Leeuw-SAS-Sinalco.

Jean-Baptiste won de Grote 1-Mei Prijs en 'n maand later 'n etappe in de Dauphiné Libéré.
Dit bleek 'n kaartje voor de Belgische nationale Tour-ploeg.
Hij eindigde viermaal bij de eerste tien waarvan eenmaal derde en eenmaal tweede.
Terug uit de Tour won hij nog drie koersen in België waaronder die in z'n geboorte- en woonplaats Lommel.

In totaal zou JBC driemaal starten in de Tour en driemaal Parijs halen. Etappewinst zat er blijkbaar niet in. Gedurende zijn achtjarige loopbaan bij de profs verzamelde hij aardig wat ereplaatsen en 'kleinere' overwinningen. Hij had er een boterham aan en dat konden er veel niet zeggen.

foto: de tijd, privé-archief J-B Claes

In 1968

stopte JBC met de koers.
Hij had al een discotheek en 'n jaartje later kwam er nog eentje bij, én 'n restaurant. Daarop gaat hij in de partijhandel. Overproductie wordt opgekocht en in kleinere eenheden weer doorverkocht. Van gereedschappen tot spijkerbroeken. Hij opent een 'Amerikaanse Stock' en toen die er meer kwamen werd zíjn stock JBC, z'n initialen maar dat had U inmiddels wel begrepen. Van het een kwam het ander zoals U mogelijk zag als U op bovenstaande link heeft gedrukt.

Kortom, nummer twee in de Vredeskoers van 1960 heeft het zo gek nog niet gedaan.
Vandaag is JBC, de mens, de voormalige wielrenner, ondernemer, 81 jaren geworden.
En in de voorlopig nog laatste Profronde van Lommel, die van 2016, nog hoogstpersoonlijk gesignaleerd. Bloed kruipt waar het niet gaan kan.

het podium in lommel, 2016