Vito Di Tano RIP

 Vito Di Tano: 23 september 1954 - 4 februari 2025

Claudio Savini

Is Claudio Salvini een kameel?

Of nee, een dromedaris?

Een langdurig rookverleden doet wat met het geheugen van deze mens.

Natuurlijk is Savini geen dromedaris.

Hij heeft er wel twee jaar om den brode voor gefietst.

Dromedario-Alan-Sidermec,

een van de mooiere truikes diejen tijd.

Zeg nou zelf.

Leuke fiets ook, 'n echte Guerciotti.

Gruwelijk succesvol was Claudio niet, geen winnaar, of geen winnaarstype misschien. 

Maar hij was er wel bij, zie hieronder maar eens. Plaatje voor een renner!

Bijna elf jaar was hij beroepsrenner, van 1980 tot 1991. Begonnen bij Sanson met Moser en Braun, geëindigd bij Selle Italia-Eurocar met Tafi. Mooi toch?

Zijn oudere broer Vittorio is achteraf misschien wel bekender.

Ook, en nog wel langer zelfs, altijd bezig geweest met wielrennen maar dan meer de technische kant. Ook wat ploegleiderswerk en zo. Maar vooral, de ontdekker van Marco Pantani. 

Vooruit met de dromedaris, eh geit,

Claudio.

Maar Claudio, wat heb je nou toch aan?

Een wintertrui, leiderstrui?

Het staat erop maar toch missen we dien bult!

Vandaag 69 geworden, tante auguri.

Pantaloncini da ciclismo

 Auw rennersboks mî kneup, dettie nie afzakt want dè kunde nie hebbe op route.

Van 1979 as ge keunt lèze ...

Alluvio Prato

De overstromingen begin deze maand in Italië hebben hun tol geëist.

Om wat te doen, te helpen de nood draagbaar te maken begon Sanel Agic, een liefhebber van vintage fietsen uit Prato, een veiling op Facebook.

Iemand als Claudio Chiappucci schonk een tijdritpak van de Nationale selectie, zette er zijn krabbel op en het werd verkocht voor €1300. Een hele mooie actie voor getroffenen van deze liefhebber.

Vito Di Tano

69 jaar

 

Citroën-Fiorella Verkeerd, maar niet fout

 

Een raadselachtig truike.

Fiorella-Citroën was een Italiaanse ploeg in 1978.

De opvolger van Fiorella-Mocassini.

Dít is het truike van deze ploeg.

Op de linkerborst kan nog Mocassini staan en op de rechterborst oftewel een Alan-badge of in geval van de Giro-versie in letters Alan.

Het truike van 'n jaar eerder is vrijwel hetzelfde, alleen geen Citroën erop en op allebei de mouwtjes de F van Fiorella.

Die met de verticale strepen is duidelijk een andere trui en Fabio heeft er nog geen foto van gevonden.

Wél van deze.

Carmelo Barone droeg dit tijdens de Zesdaagse van Milaan.

Ook rode mouwtjes!

Maar dat is dan alles.

Op zoek naar overeenkomsten ontkom je niet aan verschillen.

Voor de fabrikant van wielerkleding Parentini was de kleding van Fiorella-Mocassini de eerste maal dat ze in het profpeloton te zien waren. En daar waren ze trots op.

Fabio's groen-witte truike van 1978:

Het truike met de verticale strepen:

Vittore Gianni ...

Raar.

In 1975 en 1976 heeft Fiorella een amateurteam gehad, de voorloper van het profteam. Zou de trui daar mogelijkerwijze van kunnen zijn, dat die toen al Citroën als co-sponsor hadden?

En daar reed Vito di Tano ook bij, zou het een crosstrui kunnen zijn, met die lange mouwen?

Vragen, vragen ...

En die J, dat is toch een J?

En dat team van 1978 was Bernt Johansson de enige met een J. 

En de maat zou zomaar kunnen kloppen.

En zo blijft het een raadselachtig truike.

Reintje Groenendaal

72

Gaetano Baronchelli

 

De oudere broer  van 

juist ja, Gianbattista.

Vandaag 71 jaar geworden.

Aldo Donadello

70

De Heeren van Amstel

Mary Hopkins zong 't jaren geleden met 't Eurovisie Songfestival,

' Those were the days ...'

Nou is Fabio niet zo van de uniformen,

hij doet 't graag nét efkes anders,

maar dat mag ook geen moet zijn omdat het niet anders kan.

Zo is ie dan ook wel weer.

Nou,

het kan nu ook anders, hetzelfde als die twee anderen hierboven dan.

En mooier nog,

een toevoeging aan de verzameling van Alan-truikes.

U: 'Alan? Amstel zulde ge bedoelen, teveul gezope deez daag?'

FF: 'Nie zo bijdehand, hooguit gegeten gezien de maat van dit Tricodnar-product.'

Het is niet alleen Alan als er Alan opstaat,

de trouwe aandachtige lezer zou dit moeten weten.

En zoniet, dan vanaf nu.

1979

1980

Oké, d'r staat geen Amstel op de mouwkes,

daar valt over te vallen.

Uitgebreid onderzoek op 't wereldwijde web en raadpleging van Gijs Zandbergens' Rrrang op het kantje

heeft uitgewezen dat de Heeren van Krott daarin niet bepaald consequent waren.

Waarmee een eventueel probleem getackeld is om maar een grootstedelijke term te gebruiken.

Groeten vanuit de zuidelijke wingewesten.

Sixtie-Four

Vierenzestig.

Als ruzie met je ouders over te lang haar ooit 'n dingetje was,

dan zou het zomaar kunnen dat 'sixtie-four' voor oud staat.

En voor de Beatles die toen nog niet wisten dat ze dat niet allemaal gingen worden.

Frank van Bakel is vandaag 64 geworden.

Ergens moet Fabio nog 'n foto van 'm hebben met vrij lang haar,

maar waar?

Langer dan hieronder kunnen we het vandaag niet maken.

Van lang geleden, toen er nog sneeuw lag, het wereldkampioenschap van 1985,

in München. Vijfde, Mike Kluge won.

We gooien het liedje er maar tegenaan,

wel met een paar mooie jonge vrouwen,

ze zingen als sijsjes.

Dudeljo klinkt hun lied,

kom mee naar buiten allemaal ...

Antonio Bonini

Vandaag 70 jaar geworden.

Antonio was slechts twee jaar beroepsrenner, in 1977 en 1978.

Zijn beste prestatie was 14e in de tweede etappe van de Giro in 1977.

Een jaar later werd hij 26e in Milaan-San Remo.

Fabio doet 't hem niet na maar om over naar huis te schrijven was 't niet.

Daarom zal het na die twee jaar ook wel afgelopen zijn geweest.

Jammer natuurlijk, 

zijn laatste jaar bij de amateurs bracht hij viermaal de bloemen mee naar huis.

Er is ook een Italiaanse schilder met dezelfde naam.

Het is uitermate twijfelachtig of dit de tweede loopbaan van ónze Antonio Bonini is,

vrijwel alle werk heeft Venetië als onderwerp en die van ons komt uit Toscane.

De handtekening klopt ook niet

en de gondeliers zijn rond 1930 geschilderd,

kortom, vergeet het maar.

Mocht U nou de volleyballer willen vernoemen die in 1980 meedeed aan de Olympische Spelen,

neeje, kom op zeg.

Neerkant Dorpstraat/Moostenstraat

 

Luca Bramati

Luca was actief in 't veld, op de weg en met de mtb.

In 1991 en 1992 reed hij met neef Davide, later jaren Mapei/Quick Step, bij Lampre-Colnago.

Hierna richtte hij zich op de cyclocross en de mtb.

In 1996 won hij de Super Prestige en de Wereldbeker, vóór Richard Groenendaal.

Op de mtb werd hij dat jaar 8e tijdens de Olympische Spelen in Atlanta, Bart Brentjens won goud.

De start van deze allereerste Olympische mtb-wedstrijd, Brentjes met 30.35 en achter Bart Luca Bramati met 30.

Dit zou de fiets moeten zijn geweest, een Colnago Master MTB.

Lucia Bramati, jong en talentvol op de mtb en de cx, is Luca's dochter.

Luca is haar ploegleider bij Trinx.

En vandaag wordt hij 54 jaar.

Room with a view

 

Luciano Rossignoli

De twaalf jaar oudere broer van Francesco, die we vooral kennen van Carrera in de tweede helft van de jaren tachtig. Luciano won als amateur in 1973 'n etappe in de Giro Ciclistico d'Italia, de Baby Giro.

Het jaar erop werd ie prof bij achtereenvolgens Filcas, Filotex, Sanson, Jolly Ceramica, Fiorella en Mecap. Overal 'n jaar. 

Oké oké, Sanson was 'n voortzetting van Filotex, goed gezien beste lezer. En bij beide diende hij Checco Moser. En bij Jolly Ceramica en Fiorella Giovanni Battaglin, oké oké.

Fiorella-Citroën was z'n één na laatste ploeg. 

Een mooie gelegenheid om onderstaand fotooke eens te laten zien. 

En dit truike, onderdeel van Fabio's verzameling, maar dat had U reeds begrepen.

Luciano reed viermaal de Giro maar spraakmakende uitslagen kunnen wij U niet presenteren.

Mogelijk heeft dat ermee van doen dat Luciano stopte met de wielrennerij. 

Hij ging in de sokken, fietssokken.

Intussen is uitgegroeid tot een bedrijf in, zoals ze dat in Italië zo mooi zeggen, abbigliamento intimo sportivo, sportondergoed. Sokken doen ze ook nog, zelfs witte.

Met een rood accent, zo gaat dat als je Red Level heet.

Luciano Rossignoli viel ten prooi aan een snelle ongeneeslijke ziekte en stierf in het ziekenhuis van Padua.

1972/1973

Luciano Rossignoli:

18 juni 1951 - 7 september 2014