Vandaag rijdt ie in de kleuren van Op zijn Retour.
Is 't niet meer Wim maar Willem,
en istie verkast van Den Bosch naar Palermo aan de Maas, Maasdriel.
Omdat Willem vandaag jarig is,
Willem zuukt al jaren 'n crosserke,
om precies te zijn een CJV, van Christje Jeucken uit Venray dus. Maat 55/56 past.
En als we toch bezig zijn,
hij zuukt ook nog 'n truike van Alessi.
En vooruit, ook een van Harrie Kemps Rijwielhandel Schijndel, niet te verwarren met dat van Wim Kemps Rijwielhandel Valkenswaard, in dezelfde tijd sponsor bij de NWB.
foto: fb willem cretier
Stel nou dagge iets hebt liggen, denk 's aan Willem.
North State, rond die tijd zal Papa Farelli daarmee begonnen zijn, 't was zijn laatste merk.
Breda Bier, één van de vier café's die in 1966 Farelli's naaste buren waren, verkocht 't zondermeer.
Peter Post, de Televizier-ploeg, Tom Simpson, nog gewoon wereldkampioen,
middenin Jan Janssen, twiddes in de Tour van dat jaar en publiekstrekker van jewelste.
Het zal de zomer van '66 in Neerkant zijn die Fabio mocht beschrijven in Rien van Horik's Pedaalridders van de Peel.
"Die van Jo van Frens zijn al buiten.
Hans zit op de rand van de stoep en masseert zijn kuiten. 'Voor de
souplesse', zegt ie. Met wat moeite is de olie te ruiken, niet dat ie
't gebruikt. Achter 'm staat de fiets van Frans. Die
is nu niet meer van Frans, nou is ie van Hans. Een paarse Jacques
Anquetil. Bij 't paars blinkt ie ook stukskes zilver, 'chromovelato'
zegt Hans. Twanneke krijgt nou die van Hans, zo werkt dat. Frans komt d'r aan, vanaf de kant van
de kerk. Met z'n gloednieuwe fiets, 'n korenblauwe RIH. Aankomen mag, maar dan wel voorzichtig. 'Denk aan de lak!' Met die typische stem
van 'm, net als Mien Petit. Gespleten verhemelte, hazenlip gehad.
Niek Petit schijnt trouwens ook te gaan fietsen.
Bij hemzelf thuis zit dat d'r niet aan,
z'n pap zei 't pas nog. En van aardbeien plukken en zakcenten koop je
geen racefiets. Pé van de Witte is 't Dorpsplein
overgestoken om z'n gezicht te laten zien. In de gewone korte broek,
op 'n groene Anquetil. Of dat ook chromovelato is? Het zal wel, d'r
zit net zo'n glans op als bij die paarse. Hij ziet d'r een beetje lam
uit. Het was bij hun ook laat vannacht, 't ging maar door, Hanky
Panky, Black is black, Monday monday. Fabio kent ze vanonder 't
dakraam onderhand vanbuiten. Dat krijg je als je tussen de café's
woont.
Die van Jan Bellemakers zie je niet,
die trainen schijnbaar serieus. Wiel rijdt al mooie uitslagen, bij
Josje moet dat nog komen, die is nog maar net begonnen. En Henk
Pijnenburg woont niet in de straat, niet gek dat je Henk niet ziet. Wies roept de jongens, d'r moet
geholpen worden met de petatte friet voor 't weekend. Twee volle teilen met aardappels staan
op de binnenplaats te wachten. En dan zondag met de bus van DTS, naar Neer, Haelen, Echt, Montfort of Vlodrop kan ook."
Allemaal gingen ze naar de Acht van Chaam, of in ieder geval, bijna allemaal. En met schorre stem vol verhalen d'n dag erop. En de dag daar weer op. Het was overduidelijk een gemis als je er niet bij was geweest.
Herkenbaar?
Er valt wat aan te doen, het is enigszins goed te maken.
Zoiets maar dan figuurlijk.
Volgende week vrijdag,
25 augustus, om 19u,
is er in het CCD Martien van Doorne in Deurne een wielercafé.
Over een documentaire in wording,
over de Acht van Chaam.
De documentaire richt zich vooral op wat er allemaal komt kijken bij zo'n evenement,
de invloed op 't dorp, de vrijwilligers, de organisatie.
We zien drie stukken uit de film die hierover gaan en daarna besproken worden met onder andere Peter Winnen. Bezoekers krijgen ook de gelegenheid om te reageren.
Kijk hier voor meer informatie en misschien voelt U zich, net als Fabio, wel geroepen om 't eens te gaan bekijken allemaal.
Peter Winnen werd in 1982 trouwens twiddes in Chaam, achter Johan van der Velde en voor Jan Raas. Hier op de foto in derde positie achter Van der Velde en Kuiper.
foto: johan van gurp, bn de stem
Fabio hoopt U de hand te mogen schudden vrijdagavond de 25e.
Het is in Deurne dat weekend sowieso goed toeven met het gratis openlucht filmfestival de Nacht van het Witte Doek.
Jan Bogaert, Europdecor-Wommelgem, wint de E3 Prijs.
Roger De Vlaeminck, Daf Trucks, is het er niet mee eens maar zij klacht vindt geen gehoor bij de jury, hij blijft tweede.
Derde is de onzichtbare Daniël Willems, Boule d'Or, vierde Werner Devos ook onzichtbaar en ook Boule d'Or, vijfde Jan Raas, Raleigh, zesde Rudy Pevenage, Capri Sonne, en zevende Eddy Planckaert, ook onzichtbaar en Wickes-Splendor.
Achtste is Herrman Crabbé, Europdecor-Wommelgem.
Het was het eerste profjaar van Herman, hij zou twee maanden later een criterium in Herk-de-Stad winnen. Na een jaartje Perlav-Eurosoap en nog een jaartje T.Cops-De Bilde-Dries was de koek op.
Hennie Kuiper, Gerrie Knetemann en Wilfried David in de Amstel Gold Race vsn 1974.
Ze zijn aan het peloton ontsnapt in de tweede beklimming van de Koning van Spanje en hun voorsprong groeit. Uiteindelijk zal de Kneet op de Keutenberg ontsnappen en Kuiper en David worden uiteindelijk weer ingerekend.
Kneet, eerstejaars prof en winnaar van de amateur-editie het jaar ervoor, gaat winnen met 'n voorsprong van ruim drie minuten,
foto: rob c kroes, anefo
Walter Planckaert wint de sprint van het uitgedunde peloton voor Walter Godefroot, Freddy Maertens en Staf Van Roosbroeck.
Wilfried David kwam samen met zijn echtgenote in 2015 om door een auto-ongeluk.
De Kneet werd in 2004 onwel tijdens een MTB-tochtje in de duinen en stierf aan een longembolie.
Hier zien we Bert Pots met in zijn wiel Jan van Heur.
Bij de NWB, de Limburgse 'wilde' bond, 1968.
Of de benen gewoon glad of glad geschoren zijn weten we niet, juniorenkoers.
Bert uit Deurne, Jan van Roggel.
Gisteren waren ze beiden aanwezig bij Zaal van der Putten op de Walsberg.
Rien van Horik presenteerde Wielernest Deurne als onderdeel van zijn Pedaalridders van de Peel-tour.
Een genoeglijk samenzijn van een kleine tweehonderd gelijkgezinden en georganiseerd door TWC De Wekkers vanwege haar gouden jubileum. Hoedje op, petje af!
Veel Deurnese renners werden naar voren gehaald, zo ook Bert Pots.
In het vraaggesprek passeerde bovenstaande koersfoto de revue.
U moet weten dat Pots na zijn NWB-tijd amateur werd bij Ovis uit Roermond.
Roemrucht ploegje bij de KNWU, zeker in het zuidelijk smaldeel.
Zo,
genoeg introductie,
U kunt nu weten waar we het over hebben.
Van Horik maakte 'n opmerking over die foto, een Ovis-truike in Bert z'n wiel.
Nou is Bert gestopt met fietsen om z'n universitaire studie af te maken, dus niet bepaald d'n domste.
Bij slimme mensen zie je vaker dat ze nét een andere afslag maken dan verwacht.
Bert herinnerde zich de uren dat z'n moeder met blauwe stof en 'n naaimachine aan de gang ging en hem zodoende voorzag van een eigengemaakt en uniek koerstruike. De waardering voor moeder was voelbaar in de zaal. Het was iedereen wel duidelijk dat het truike niet bewaard was gebleven. Snif ..., en daar blijft het dan bij, logisch.
Nou wist Fabio toevallig hoe dat zat met het Ovis-truike in Bert's wiel. Sterker nog, hij kon het ter plekke checken, Jan van Heur zat schuin achter 'm.
Toen Jan wat uitslagen begon te rijden had z'n moeder van de bakker in Roggel 'n Ovis-truike gekregen, voor Jan, dat scheelde weer 'n slok op de huishoudelijke borrel. En dat die bakker roggebrood van Ovis verkocht begrijpt elke wielerliefhebber.
En zo kwam het dat de latere Ovis-coureur van de KNWU enkele jaren daarvoor bij de NWB Jan van Heur in 'n Ovis-truike in het wiel had.
Toch stikkes jammer dat ze bij Fabio thuis in de bakkerij alleen eigenst roggebrood en géén Ovis verkochten.
Hier wint Bert in 1972 voor Ovis en voor van de Spiegel, van Kilsdonk, van der Kruijs en van Piere de Ronde van Mierlo.