Ze waren natuurlijk geen échte Broeders van Liefde, wél broers én cyclocrossers.
De ware Broeders van Liefde kwamen van Gent en richtten zich op de verzorging en verpleging van geesteszieken zoals dat toen nog heette. Dat deden ze al snel niet alleen in Guislain zoals het nu bekend is, maar wereldwijd.
guislain, gent, 1978
Zelfs in Nederland, vanaf 1907 al.
Laat uw Fabiooke daar nou een groot deel van zijn werkzame leven hebben doorgebracht, betaald, weliswaar schamel, edoch, hij kreeg er geld voor. Het kan maar gezegd zijn.
st servatius, venray, 1907
En het is maar een weet,
Rudy, de middelste, is vandaag jarig en 68 jaar geworden.
Frits debuteerde tegen 't einde van seizoen 1978 in 't team van Joop, Sven-Ake, Alban, de ouwe Hoban, Seznec en Raymond Martin. Mercier, La Douce France, ver van huis.
Logisch dattie thuis vreemd ging.
foto: de stem, johan van gurp
Hij reed vooral in den vreemde.
Na z'n debuut nog twee jaartjes bij Mercier, d'n Fritz.
Daarna 'n jaartje in vijf verschillende truikes bij Lomme Driessens' Boule d'Or.
Vijf!
In 't vierde hielp ie Freddy in de Tour aan de groene trui.
Daarna nam ie 'n jaartje rust, thuis, bij Peter Post.
Noodgedwongen,
Post nam 'm na 'n voor Raas fout gelopen Ronde van Vlaanderen gewoon niet meer mee naar 'n behoorlijke koers. Balen voor de Bredanaar.
foto: de stem, johan van gurp
Frits zocht het in 1983 maar weer verderop van huis.
Bij Van Impe, in Bella Italia.
En hij wint de eerste etappe in de Tour dat jaar.
Het peloton strijkt op Marc Madiot, de sprinters maken zich klaar en weg is Frits.
Oerend hard blijft hij weg.
Geen geel, dat blijft om de schouders van proloogwinnaar Vanderaerden.
Frits wordt ook nog 2e in de stijd om de groene trui,
op respectabele afstand van winnaar Sean Kelly, maar toch.
In Nederland kent intussen ook de gemiddelde voetbalfan Frits Pirard.
Bij de na-Tour criteriums is hij een graag gezien gast.
Fabio herinnert hem in de Nacht van Zeilberg dat jaar,
Fignon won, de nummer drie in de strijd om de groene trui.
Met geel, juist ja.
In Twello wordt een omnium georganiseerd met behalve Frits Pirard nog wat prominente renners.
Een van de mooiere statieportretten uit die tijd.
Zelfs de geblesseerde herstellenden zijn erbij.
Niet normaal zo'n foto.
Frits wordt overigens tweede, na die met dat rooje petje links.
Pirard blijft nog 'n jaartje bij Van Impe en neemt Johan Van der Velde, rechtsonder met pony, mee.
In 1985 neemt hij zijn intrek bij Graaf de Gribaldy en King Kelly.
De Kneet, Jacques van Meer en de dat jaar ervoor al aanwezige Jean Habets vormen een Nederlands kwartet in de hoofdzakelijk Franse ploeg.
Weer Miko, geen Mercier, wel alu van Vitus.
In 1986 wordt het weer dichter bij huis gezocht.
Skil blijft, zo ook Habets en van Meer maar nu met Skala en op 'n Gazelle.
Ene JP van Poppel doet zich gelden.
Frits' z'n laatste jaar bij de profs doet ie in België met z'n jongere broertje Frank.
Van Impe is er ook weer bij.
Frits Pirard is vandaag 63 jaar geworden.
Zo, en nu 'n Bavaria.
De organisatie berust dit jaar niet bij D'n Jos.
Vanwege wat lichamelijke mankementen en de reaparatie daarvan bemant die alleen 'n ravitaillering.
Niet alleen, neeje, maar dat is 't enige wattie doet.
Uit goeie bron heeft Fabio vernomen dat 't 'm goed gaat, 't is maar dagge 't weet.
Nou is d'r dus een nieuwe koersdirectie dit jaar.
Nou ja, dus ...
Goed dat 't geregeld is, stelt 'w toch 's voor van niet.
'En wie trapt doar nou in?'
Nou beste criticaster,
het is alweer wat jaartjes terug.
Fabio bezocht voor de eerste maal het Stalen Ros, de beurs voor uw duidelijkheid en die van anderen.
Wordt ie me toch aangesproken door 'n wildvreemde....
En die niet iets vroeg of zo maar zei dattie 't eerste wattie iedere morgen deed was Fabio's stukskes lezen.
Gelukkig bleek dattie van te voren ook nog wat andere dingen deed, maar toch ...
Wellicht kunt U zich voorstellen dat dit efkes schrikken was.
En tegelijk natuurlijk heel mooi.
Want daar doet 'n mens 't voor hè? Erkenning.
Herkenning is dan vlakbij blijkbaar.
Mathieu, want die was 't, kwam Fabio vanaf toen deger tegen.
Retrotoertochtjes in Belgie, op Italiaanse Racefietsen, op beurzen.
En nou organiseert ie de Paalse Plas.
Hulde!
Fabio zelluf zou ie bijna zeggen maar bescheidenheid siert de mens dus dadoettienie,
Fabio kan nog niet goed genoeg fietsen dus die staat mooi voor paal, hij is d'r niet bij.
Mathieu wel, benieuwd of dattie 'n fluitje heeft.
.jpg)
.jpg)
