Huret Commandeur

 check

Ouwe meuk/Vieille feraille

 

Ouwe Franse meuk,

wat moet je ermee?

Deze is stuk, 

niet compleet.

En je moet érgens beginnen, toch?

Een Huret Touriste Léger, het verschil met de Huret Route Touriste is Fabio nog niet duidelijk.

Ergens rond 1946 op de markt gekomen.

Frans, Frans, 

plaatjes hebben we nodig!

Helemaal hot weer, 

in, 

hip.

Bourvil nam 't in 1947 op, oui, oui ...

Dit was 'm dan weer wat jaartjes later.

les cracks, 1968

Nog niet tegengekomen bij onderstaande heren.

Of hebben we weer eens niet goed opgelet?

Alors ...

cherchez.

André Huret

Winnaar van Parijs-Turijn in 1911.
Volgens De Wielersite althans.
Andere bronnen spreken van winst voor Philippe Thys en een vijfde plek voor Huret in deze driedaagse etappekoers.

André is een neefje van die van eergisteren, Constant.
En hoe goed dattie misschien ook fietste,
hij zal herinnerd blijven vanwege het bedrijfje dat hij na zijn tijd op de fiets begon.
In 1920 om precies te zijn.

Tot 1980 was de (familie) onderneming een van de marktleiders in racefietsonderdelen.
Het bedrijf bleek niet bestand tegen de expansiedrift van multinationals en werd opgekocht door Fichtel & Sachs wat uiteindelijk weer opgeslokt werd door SRAM.

André heeft dit niet meer mee hoeven te maken, hij stierf in 1964.
André Huret, 28 mei 1891 - 20 september 1964. 

Smalle Marges

Stalen Ros zelf en uw nederig Fabiooke hadden het er onlangs nog over.
Zie je nog wel eens een hedendaagse cyclocrosser langer dan vijf seconden met de fiets op de rug?
Oké, iemand in 't losse zand bergop in achtervolging op Mathieu van der Poel na 'n stuurfout.
Of zonder stuurfout maar dan op een recent door het plaatselijk grondverzet gestorte gletsjer van los geel zand.
En dat terwijl dat carbon zo licht is ..., maar nu dwalen we (Fabio) af.

Daarstraks moest hij (Fabio) er nog aan denken.
Toen hij de mooie Aziatische Golden Boys van z'n wielekes verwijderde.
Nylon met een mooi en geschikt profieleke erop, maar 28-622.
En dan de smalle versie van 28.
Het moet gezegd, ze pasten perfect op de Gitane-CJV.

Nietwaar?
U ziet het niet?
Toch wel die vaag oplichtende nylon gumwalls?
Maar zoals wel vaker, de golfstroom of zoiets gooide roet in het eten.
Eigenlijk is alle ellende begonnen toen de weersverwachting weersvoorspelling werd.

Vroeger wist je niet beter en deed je maar wat en viel het dus nooit tegen.
Nu weet je wat en doe je wat en blijkt achteraf dat het anders beter was geweest.
Maar er is dus regen voorspeld.
En dan is er kans op modder.
En daar dien je dan doorheen te fietsen als het niet anders kan.
Wat niet zal lukken met die 28 extra small.

Terrrwijllll,
nu komt het,
er smalle bandjes in diejen fiets moeten.
Want, de naam zegt het al, de Gitane-CJV is een omgebouwde racefiets.
Christje Jeucken heeft een waarschijnlijk overbodig Gitane-frame gemodificeerd, zo heet dat heden ten dage.
Prima, dat deden er toen wel meer, zoals destijds ook menigeen op 'n gewone racefiets het veld omwoelde.

foto: archief wiel kuntzelaers

Niks mis mee dus maar wel wat minder ruimte voor dikke banden.
Ook al heeft Christ de liggende achtervorken mogelijk wat aangepast,
de banden van vandaag d'n dag zijn écht dikker.
En met de Huret achterpat kun je ook niet veel kanten op.

Vanweges die overgang van weersverwachting naar weersvoorspelling ontstond er dus een uitdaging in Casa Farelli.
Maar bent gerust, 't is opgelost.
Deutsche Gründlichkeit van Schwalbe, de CX Comp 30-622.
Iets dikker en smal genoeg, het past en modder, bladeren en ander ongerief kan er vantussen.
Alleen is het profiel nu naar verwachting weer minder.
Laten we (Fabio) er maar niks van verwachten,
des te minder voorspelbaar het wordt.

Oh ja, hierboven,
dat is geen cross, dat is de Muro di Sormano in 1960.
De eerste keer in de Ronde van Lombarije.
Ercole Baldini ging omhoog met 44x29.
Anquetil met 42x27.
Naar verwachting liepen de meesten, voorspelbaar.