Paolo Mannucci

 

Het is misschien triest maar wel waar,

Paolo Mannucci was drie jaar prof en zijn meest memorabele prestatie is laatste in de Tour de France van 1966. 

Die Lucien Aimar won van Jan Janssen voor de Nederlanders en Raymond Poulidor voor de Fransen. Met dank aan Anquetil.

Mannucci werd 82e op twee uur, vijf minuten en 26 seconden. Ook in het puntenklassement eindigde hij als allerlaatste. Willy Planckert won dit voor Gerben Karstens. Mannucci's beste uitslag die Tour was 27e in de 17e etappe van Briancon naar Turijn, kopman Franco Bitossi won. 

Het was ook de Tour van de eerste dopingcontrole in Bordeaux en met een rennerstaking van die kant wege. En het was de laatste Tour voor Anquetil, Jacques gaf op in de 19e etappe met een longontsteking.

De zomer van 1966 was de natste ooit, in Nederland dan.

jos van der vleuten in de tour van '66

Paolo Mannucci wordt vandaag 79 jaar.

Alberto Della Torre

 

Della Torre reed van 1967 tot 1973 met Bitossi bij Filotex. In die tijd won hij de Tour du Tessin, de Giro del Veneto, de GP Industria e Commercio die Prato, de 3e etappe van de Volta a Catalunya en de Vier-Kantone Rundfahrt. 

Daarna heeft ie 'n jaartje een privé-sponsor en verschijnt in 1974 voor twee jaar in de kleine Wega ploeg.

Goed gezien beste lezer, op 'n Alan.

En ondanks de zwart-wit foto promotie makend voor kleurentelevisies.

Fabio kan zich niet herinneren dat bij Jé-Ha-Bé op de Neerkant deze in die tijd ook in de etalage stonden. Maar ja, hij was daar toen ook al lang en breed weg.

Alberto Dalla Torre wordt vandaag 75 jaar.

Giuseppe Grassi

Op de weg bleef Grassi Filotex trouw, zesenhalf jaar.
Tussendoor werd hij op de baan nog wereldkampioen op de halve fond.

Na zijn actieve wielerloopbaan bracht de liefde hem naar Mexico waar hij een belangrijke bijdrage leverde aan de professionalisering van het wielrennen.

Giuseppe is geboren in Carmignano, Toscane, waar die andere bekendere Filotex-renner ook vandaan komt, Franco Bitossi.

Franco is twee jaar ouder, het stel was kamergenoten en Grassi was gregario, helper van Bitossi. Ze trainden samen, kwamen bij elkaar over de vloer, aten samen. Als Bitossi last kreeg van zijn dwaze hart, hartkloppingen, bleef Grassi bij hem.

In één ding was de knecht de meester, de jacht op wilde zwijnen.
Geen onbelangrijk gegeven gezien de Toscaanse keuken.

Vandaag 77 jaar (hoewel er meerdere geboortedata en -plaatsen rondzwerven op 't net ...)
Fabio kan d'r dus zomaar vet neffe zitten.
In Italië betekent grassi dan ook vet.

Olé, Ole in Mexico

ole ritter, mexixo-city 1968

Alles moet sneller?
Weinig tijd?



Meer tijd?


En zes jaar later, in 1974, inmiddels 33 jaar oud, stelde Ole op dezelfde plek zijn inmiddels persoonlijk record, Merckx witte nie, nog scherper, tweemaal in 'n week tijd.
Tijd genoeg?

Ole Ritter wordt vandaag 78 jaar.
Olé!

En dit extraatje mag geen naam hebben.

Van Asten!

Een paar weken terug moest Fabio in 't ziekenhuis zijn,
ben maar gerust, op ziekenbezoek.
In Helliemond, voor de statistici.

Tegenover d'n tobber die met Fabio's bezoek werd vergast bleek die middelste blonde kuif van hierboven te liggen.
Z'n vrouwke in 'n rolstoel met de zuurstoffles d'rop d'r neffe.

Pauwke Konings, want die was 't,

had 't een en ander met z'n rikketik te verschaften gehad en ze kregen 't nog niet krek goe geregeld.
Z'n klokske sloeg af en toe over en da's niet de bedoeling.

D'r moest nog 's goed naar worden gekeken en misschien dattie dan nog wat bijgesteld moest gaan worden.
Of dattie zo'n geavanceerde Duracel-batterij ingeplant kreeg.
Hij wist 't nie en vooralsnog de dokters ook niet.

Laten we hopen dat ze 't intussen wel weten en d'r ook wat aan hebben gedaan.
Voor die vrouw was 't absoluut geen doen,
met de buurtbus deger op en neer van Asten naar Helmond en andersom en dat in diejen stoel met die flessen.

Nou is die foto van Romeo Smiths van 1967, de groepsfoto is zes jaar eerder.
Stel da ge wel 's in Asten komt,
vanuit Deurne en Ommel natuurlijk,
dan is dit nét voor 't centrum, voor 't ouwe Protestantse kerkske.

Sinds nog niet zo lang éénrichtingsverkeer voor auto's, 't werd tijd,
dus zorg dagge op de fiets bent.
Links, café 't Spektakel. Dat was in 1961 van Tinus Manders, rechts op de foto.
Toentertijd clubcafé van WielerClub Astein.

Van links naar rechts zien we Antoon Timmermans, Bart van Seccelen, Huubke Konings, Willie Beks, Paul en Riny Sprenkels. De ouw mannen zijn Willem Beks, de vader van Willy, eigenaar van de Vivo en Tinus Manders dus.

Nou is d'r nog zo'n fotooke, weer 'n paar jaar later,
met de Ronde van Ysselsteyn, 1965.
Die van Asten hadden blijkbaar de neiging om buiten 't durp wat te klitten ..

Vanaf links weer,
Huub Konings, Bernard Beekman, Antoon en Theo Timmermans, Jan Smits, Sjaak Hoefnagels, Jos Verheijen, Gerard Hoefnagels en Gerard Timmermans dwars rechts.

Jonge mannen nog.
D'r zijn d'rbij die nog steeds op de racefiets zitten, d'r zullen d'r ook wel bij zijn die d'r niet meer zijn.
Meerdere van die mannen hadden wat jaren later, toen ze niet meer voor ene sponsor reejen, als toerist wel 'n keer hetzelfde truike aan.
Ditte bijvoorbeeld.

Ooit te koop voor 'n enorme hoop ponden in Brexitannia,
niet gekocht, Fabio is niet gek.

Maar al met al,
laten we hopen dat 't met Pauwke weer allemaal goed komt en met z'n vrouw ook.

En allé,
Bitossi is mèr één jaar ouwer en die had d'r toen al last af.

Met dank aan Gerard Timmermans voor beide groepsfoto's.

Felice & Franco

Felice: 'Eej Franco, as ge mij nou vandaag uit de wind zet en me loat goan as ik gaoj dan heb ik nog ne sgonne tuub vûr oew, gegarandeerd lekvrij. Is dè goe?'
Franco: 'Allé dan, umdè gij 't bent. Mèr diejen tuub moet wel écht lekvrij zèn hè!'
Felice: 'Zekers te weten.'

Franco Bitossi wordt vandaag 78 jaar.

Gianni & Franco

Gianni Motta: 'Zeg, witte gij hoe dè zit mî die Farelli?'
Franco Bitossi: 'Woar wilde hin?'
GM: 'Nou, die schreeft noavenant niks mèr. Istie misschien geschorst?'
FB: Nie dè 'k wît. Zo enen heilige?'
GM: 'Ge wît 't oit noit nie ...'
FB: 'Neeje, misschien istie wel op retraite, of hoogtestage of zo ..., wa gij?'
GM: 'Flikker nou 's op, zo'n hendige boks?'

Gabriele Mugnaini

De masseur en zijn belangrijkste gereedschap,
zijn handen.

Ooit trad de masseur in de voetsporen van zijn oudere broer Marcello.
Hij werd profwielrenner.

Minder succesvol dan z'n broer, mogelijk had ie geleerd van hetgeen Marcello was overkomen.
Na zes jaar stopte hij en bleek het masseursvak in zijn vingers te hebben.
Zeker 42 Giro's en 23 Tour's was hij erbij.
Inmiddels is zoon Fabio in Gabriele's voetsporen getreden.
Ook in het peloton.
Met z'n handjes.

Vandaag 68 jaar.

Felice Gimondi

Felice Gimondi wordt vandaag 75 jaar.

met adorni

met anquetil

met bitossi

met kruijswijk

Van de stier en van de toren

Mario Di Toro wordt vandaag 74 jaar.

En Alberto Della Torre 72.

Jongstleden Eroica in Limburg fietste Fabio er in opperste concentratie gewoonweg langsaf.
Niet gezien.
De Toren van Eben-Ezer.
Hiermee weer goed gemaakt.
Proficiat Mario en Alberto en gullie wît dè ge bedankt bent.

Tikkie Boem Boem

Wat is het verschil tussen Franco Bitossi en Gianni Meersman?
Of tussen Bitossi en Johan Vansummeren?

foto: getty images

Of tussen Bitossi en Niels Albert?

Of tussen Bitossi en Michael Rogers, om er eens 'n niet-Belg bij te halen?

'Hartritmestoornissen?'

Het verschil, niet de overeenkomst!

linke info

Bijna niet te zien, maar o zo belangrijk, de ploegarts, medisch adviseur zo U wilt.
'Die gast met die pillen, dope en zo?'
U gaat te kort door de bocht, waarde lezer.
Het boekje hierboven is inmiddels twaalf jaren oud.
Betrokken arts onderzocht ook de plotse dood van twee bekende wielrenners en zag zaken waar Bitossi z'n hart stil van zou worden.

En dát is het werkelijke verschil.
Misschien ook dat die dokters vandaag d'n dag zelf ook fietsen.
En de wereld zit 'n tikkie anders in mekaar dan ten tijde van Tourdokter Dumas.

Tikkie Boem Boem.

Van Filotex naar naaiatelier

Marcello fietste jaren bij Filotex.
Je zou kunnen zeggen van Franco Bitossi tot Francesco Moser.
Hij haalde mooie uitslagen waaronder tweemaal 'n etappe in Romandië,
Milaan-Turijn lag hem ook goed, evenals de Tirreno.

Nou kan niet iedere Italiaanse wielrenner fietsenmaker worden.
Marcello werd kleermaker.
Begon 'n confectieatelier.
Eigenlijk 'n wielerkledingfabriekje.

Wat U niet weet is dat Fabio zijn carierre gestart is in een confectieatelier.
Net efkes anders dan Marcello dus.
Ook met wat minder succes.
Op de fiets of achter 't naaimachine?
Ach, wat doet het ertoe?

decona, deurnes confectie atelier

Maar om terug te komen op het onderwerp,
Marcello Bergamo is inmiddels een gerenommeerd fabrikant van fietskleding.
Een eigen lijn, producent voor anderen en custom, je kunt er alle kanten mee op.

Vandaag istie jarig,
zeventig inmiddels.