Weemoed

Het zal U niet ontgaan zijn,

dit weekend is het wielerfeest in Gaiole in Chianti.

L' Eroica XXV,

voor de vijfentwintigste keer verzamelen liefhebbers van ouwe (race)fietsen zich in Toscane .

Officieel om een rondje te rijden over de roemruchte witte weggetjes maar zeker ook om mekaar te ontmoeten, de sfeer te proeven, fietspul van anderen te bekijken en je eigen schatten te laten zien.

Een feest van gelijkgezinden. 

En die blijken er steeds meer te zijn.

Vanuit de USA en Azië komen deelnemers aangevlogen,

deelname is al lang gelimiteerd.

Net als de beschikbare souveniertjes.

Truike: vijfhonderd genummerde exemplaren, voor, ik kan het niet meer precies vinden want uitverkocht, ik meen iets van €200.

Zadeltje, honderd exemplaren, €190. Uitverkocht op tien na die apart zijn gelegd, ze worden in Gaiole verkocht.

Kurkentrekker: vijftig exemplaren, €199 en ook uitverkocht.

Horloge: driehonderd genummerde exemplaren, €670. 

Haast U, nog verkrijgbaar.

Nou hoef je dit alles niet te kopen, zelfs niet één van de bovenstaande aanbiedingen.

Persoonlijk vind Fabio die kurkentrekker wel aantrekkelijk én niet eens zo extreem veel duurder dan de gewone van Campagnolo. 

Zo heeft iedereen natuurlijk wel iets wat van zijn of haar gading is.

Een commerciële bedoening is het wel geworden in die vijfentwintig jaar.

Maar menigeen heeft de reis en de kosten er graag voor over, met of zonder kurkentrekker.

"The old Ludwig van", 

U ziet, wij houden niet alleen van klassiekers, we kennen ze ook,

schreef een muziekstuk Eroica, een hele symfonie nog wel.

Beethoven schreef het tussen 1803 en 1804 ter meerdere eer en glorie van Napoleon Bonaparte.

foto: national geographic

Toen Napoleon zichzelf in de eerste helft van 1804 tot keizer uitriep werd Ludwig boos.

Hij kraste de naam van Bonaparte zo hard door dat er een gat ontstond in de originele partituur.

En hij schreef 

"Sinfonia Eroica, composta per festeggiare il sovvenire di un grand' Uoma"

Vertaald, "Heroische symfonie, gecomponeerd om de herinnering te vieren aan een groot Man".

Wel van zijn voetstuk gevallen, die man.

In zekere zin gaat dat voor schrijver dezes ook op voor L'Eroica.

Van de andere kant,

het is en blijft, zeker in Toscane, een geweldige ervaring.

foto: john van dam

Zo ook de Eroica van Beethoven en daar doet Fabio 't dit weekend mee,

met weemoed. 

Napoleon z'n Waterloo begon eigenlijk in Rusland, laten we het voor U dus bij de finale houden.

De Keizer is dood, leve de Keizer?

Gouden jubileum-fietske

Een gouden jubileum, een gouden fiets.

Nou ja, goud ...

Goud geanodiseerd aluminium.

En zoals Alan dit jaar vijftig jaar bestaat is deze gouden Alan allereerste generatie, van 1972.

Of van 1973, die waren exact hetzelfde en nummering of zo, vergeet het maar.

Het is géén goud voor de purist onder ons.

Sterker nog, voor de purist is dit een allegaartje.

Zoals het een vijftigjarige past in de ogen van Fabio.

Je laat wat achter en je neemt wat mee, zo is het leven.

Het frame kwam binnen met een vastzittende Campagnolo-zadelpen.

Wat rekenen leverde op dat dit waarschijnlijk geen probleem zou moeten zijn,

met het juiste zadel zou het op de goude, sorry, goede hoogte uit komen.

Dit was wat optimistisch gedacht, een centimeter of twee hoger mag echt wel, zelfs drie.

Mogelijk dat een ander zadel enig soelaas biedt.

Het frame was ook voorzien van een Dura Ace balhoofd.

Dit draaide nog goed dus vooral laten zitten.

Geen scheurtjes in de balhoofdlugs, dat laten we graag zo.

Wel van nieuw vet voorzien.

Lint met mooi patina, kan dat eigenlijk?

Het zat op 'n compleet stuur met Weinmann-grepen wat in Fabio's ogen wondermooi paste bij het frame.

De gekregen rubbers scheurden bij het bevestigen natuurlijk vrijwel meteen, 

zwart lint doet wonderen.

De remklauwen zijn Universal Super 68, de geplande Gran Sport waren te kort, kwamen deels op de band en dat is er niet goed voor. De naven zijn Record en verder is het hoofdzakelijk GS wat de klok slaat. 

Vijftig keer.

Brooks Swift Ti

Onder 't zadel in 't leer gestempeld, 0D4.

Dan zou 't van 2004 moeten zijn, 

En de D staat óf voor april óf voor october-december,

daar zijn we nog niet uit.

Er zit een klein scheurtje bij de neus-rivet aan de non-drive side ... (hoe selecteren we onze lezers), 

daar heeft iets teveel spanning op gezeten waarschijnlijk. Nu niet meer, is wat losser gedraaid. 

Het zadel moet het doen zonder bevestigingsoogjes voor 'n tasje en 't weegt net geen 400 gram.

Officieel moet 't 390 gram zijn maar stof en vet, zéker vet, hebben ook gewicht.

En zo'n scheurtje, laten we maar eens afwachten.

Voorlopig wordt het niet groter want het zadel gaat bij de voorraad. 

En scheurtjes worden overgewaardeerd, toch? Of is dat dan ondergewaardeerd?

Wat die voornaaf erbij doet?

Geen idee, kwam zomaar aanrollen.

Net als 't zadel.

Van dozen en zadels

Fabio is doende om her en der in en om het huis opgeslagen spullekes netjes op orde te brengen.

En dan doede wel 's 'n doos open. Of twee. Of meer.

Zo'n doos kan dan ook wel 's lang geleeje open zijn geweest.

Wa's lang?

Och, dè is ook betrekkelijk, 

twee dozen van vandaag zullen zo'n kleine tien jaar opgeslagen hebben gestaan.

Een kruis meneer, een zwaar kruis, dat zeg ik U.

Openen op 'n ouwe Pers is wel 't minste wat je in zo'n geval kunt doen, 

d'r zit 'n dak op de schuur, die mat blie wel op de grond.

An 't gewicht van dè zadel zal 't nie liggen, 

man wa weegt dè ding weinig.

Vergeleken met 'n Rolls of zo dan hè.

Zo'n Selle Italia Radius is dan ook wel wat jonger, van februari 1999. 

In die andere doos zat 'n zadel dè 'n heel stuk ouder was.

Hoeveel ouder weet Fabio nie,

'n stempel kon ie nie vinden.

Én 'n heel stuk zwaarder ook,

wa wilde ge, 

gevilde koe, 

dik puur leder, 

een Brooks Professional.

Nie dattie d'r verstand van heeft maar Fabio schat zo van ergens tussen midden jaren zeventig en begin jaren tachtig. 

D'n tijd van Abba zeg maar.

Hier zijn ze nog nie uitmekaar, als stellen en zeker nog nie als groep.

Toch hajje ze in die tijd, 1977, wel 'n liedje over uitmekaar goan,

Nie dattie die zadels de deur uitgoan, de dozen staan nou gewoon op 'n andere plek.

Allebei heel anders maar wel mooi op mekaar.

Hi ha!

Jan Legrand

83 vandaag

Palmpasen, er hangt iets in de lucht

Over ene zondag krijgen wij een ei,
één ei is géén ei,
twee ei is een half ei,
drie ei is een Paasei.

De eitjes moeten nog even wachten,
ook al is de lente al in het land.

Asperges te koop vanmorgen al gepasseerd,
lammetjes huppelen in de wei,
hei koerei!

De Mrs rommelt wat met plantjes in de voortuin,
de achtertuin is vanmiddag Fabio's domein.
Op de achtergrond is Gent-Wevelgem aanwezig voor een regelmatige snelle blik.
Het fietswasje hangt te drogen,
de Guerciotti Alan is voorzien van een andere zadelpen,
de Via Nirone rust uit na bewezen diensten.
En die Colt is ingevet.

Geen palmpasenstok gezien vandaag.
Hoewel Zoon iets stuurde wat er voor door kan gaan,
het Maximiliaans kruis is een beste vervanger.

Matrimonio Mixte

Brooks & Dirty Kanza

Dirt cult.

Markt Ding

Brooksbusters

L'Eroica goes Britannia,
Brooks goes for the flashy fashion looks.

Eerst met een niet-lederen fietszadel.

Best mooi trouwens en, zoals het Brooks betaamd, met 'classy looks'.
En nu dan met een moderne fietshelm.

Net als die mooie oude lederen helmpjes opvouwbaar, foldable.
As you say, dear, in samenwerking met Carrera.
En leverbaar met tweed afgewerkt.
Wat 't net weer iets Britser maakt dan dat roze van Rapha.
Stiekem lijken ze daar veel van te leren, die Brooks Boys.

'Hope you guys have a jolly good time!'

Mannendroom

Stelt U zich voor.
Lekker wat kilometers gemaakt,
fietske gepoetst en de kleren in de was.
Nog wat geklungeld aan een derailleur of een stuurlintje vervangen.
En dan efkes zitten.
Wat door de laatste Bahamontes bladeren,
in afwachting van de koers op TV.
Zitvlees kweken.

En stilistisch zo verantwoord.
Toch, Mrs Farelli?

Django

Django.
Een voordeel van een dagje ouder-zijn is dagge een beetje inzicht krijgt in verschillende generaties.
Fabio's eerste associatie met Django is die van een Belgische zigeunergitarist.
De Tweede Wereldoorlog doorgekomen dankzij  Doktor Jazz, een Luftwaffe-officier.
Een verhaal op zich waar Fabio niet verder op ingaat.
Django Reinhardt speelde links met drie vingers.
En hoe.



De tweede associatie is die met een Amerikaanse clown.
Vooral beroemd in Europa, dat weer wel.
Zo ene cosmopoliet is Fabio immers niet.
En hij mist een D.
Jango Edwards dan. En dus.
Eind jaren zeventig praten we dan over.
Gaat d'r efkes rustig voor zitten, vooral.



En de derde associatie is die met film.
Krek, Quentin Tarantino.
Django Unchained.



D'r schijnt ook nog een Django Wagner te bestaan maar die associatie is Fabio volkomen vreemd.
En wordt hier dus niet vernoemd.

Okee, okee.

Nou, 't zit zo,
Mrs Farelli en Fabio waren een paar weken terug in Haarlem.
Ge hèt 'm, Tour d'Historique, inderdaad.
En de Mrs die heeft 't om de een of andere reden niet zo op wielerkleding.
Wellicht ooit overgedoseerd volgens een bevriende dokter.
Waar Fabio dan weer niks van snapt.
Maar goed, ze had dus gewoon wat ouw spul uit de kast getrokken,
alles uit de kast gehaald zeg maar.

Werd ze nog wat onzeker van 'n opmerking van ene die nog nooit verder dan de Randstad was geweest.
'Dat dat geen retro-wielerkleding was'.
Nou moet zo ene gast voor de flauwe jens 's gaan kijken op de Anjou Vélo Vintage in Saumur.
Ge proat dan zo wat op 'r in maar echt geloven doet ze 'w dan niet.
Totdat ze een prijs bleek te hebben gewonnen.
'Voor haar charmante en elegante verschijning als dame in het peloton'.

Een appeltjesgroen Brooks B17 zadel.
Kijk, daar kunnen de zalvende woorden van Fabio niet tegenop.
En afgelopen zondag kreeg ze de prijs uitgereikt.

Samen met de in driedelig pak gestoken rijder met z'n bijzondere fiets die een Brooks Picnic rugzak won.
Alles beschikbaar gesteld door Brooks Nederland en Django's Bikeshop.

Ah.
Django's Bikeshop.
Die tegenover het clubgebouw van Excelsior stonden met de Tour d'Historique.

Krek, die!
Hebben we gelijk een vierde associatie bij Django.
Want die van Wagner, die telt natuurlijk niet.



Met dank aan Tour d'Historique, Brooks Nederland en Django's Bikeshop.

Retro Ronde 2013

Enkele trouwe lezers acteren in dit filmpje.
Ze zijn herkenbaar aan kleding en fiets.
Oud spul met karakterkoppen.
De een wat meer Flandrien, de ander meer van het Toscaanse.
Maar altijd met karakter.

Tweed Tweed

Een tikkeltje overdreven is 't wel,
die Brooks cultus.
Van d'n andere kant is hun spul soms heel mooi.
Over 't zadel op deze fiets zal Fabio 't dan maar niet hebben.

Maar nou komen die Britten met een kunststof zadel.
Wat niet ingevet hoeft te worden.
Wat zich niet naar je kont hoeft te zetten.

Hoe geloofwaardig blijven ze zo daar in Albion?

Retro ronde Zaterdag

Mrs Farelli en Fabio gingen op stap.
Er een weekendje helemaal uit.
Nou ja, één nachtje overblijven.
In Oudenaarde.
Ze gingen dus met de bus naar Oudenaarde.

De Record en de Lady vonden elkaar in innige omhelzing.
Achterop de bus, zoals het hoort.

In Oudenaarde aangekomen werd een standplaats gezocht en gevonden.
Op d'n Donk.

De aanpalende staminee voorzag in garnalenkroketten, frieten en groentjes.
Een glas Grimbergen Blond van de tap mocht niet ontbreken.
Aldus gevuld werd de voetreis naar het centrum ondernomen.
Een mooie wandeling langs het water met een bijzondere ervaring.

Neen beste lezer, géén bijna-dood-ervaring,
een voetgangerstunnel.
Zoals U ziet is er licht aan het eind van de tunnel.
En inderdaad, al snel waren de Mrs en Fabio in het centrum van Oudenaarde.
Voor de registratie dienden zij zich te vervoegen in een vertrouwde ruimte.
Het katholieke deel van de trouwe lezers zal de herkenning met Fabio delen.

Het protestante deel ziet de beeldenstorm teniet gedaan door nieuwe heiligenbeelden.

De gewaden, de relikwieën worden bekeken, bevoeld en soms besnuffeld.

Buitengekomen gaat de verering gewoon verder.
Of hebben we hier te maken met de farizeeërs en de tollenaars?

In de nieuwe religie is blijkbaar ook ruimte voor écht conservatisme

én dualisme.

Vervuld van hoop en warme gevoelens vervolgden de Mrs en Fabio hun weg.
Tot zij belandden bij een opvallend voertuig met vier wielen.

Wordt vervolgd.