Roggebrood Rules!

collectie: wiel kuntzelaers

Hier zien we Bert Pots met in zijn wiel Jan van Heur.

Bij de NWB, de Limburgse 'wilde' bond, 1968.

Of de benen gewoon glad of glad geschoren zijn weten we niet, juniorenkoers. 

Bert uit Deurne, Jan van Roggel.

Gisteren waren ze beiden aanwezig bij Zaal van der Putten op de Walsberg.

Rien van Horik presenteerde Wielernest Deurne als onderdeel van zijn Pedaalridders van de Peel-tour.

Een genoeglijk samenzijn van een kleine tweehonderd gelijkgezinden en georganiseerd door TWC De Wekkers vanwege haar gouden jubileum. Hoedje op, petje af!

Veel Deurnese renners werden naar voren gehaald, zo ook Bert Pots.

In het vraaggesprek passeerde bovenstaande koersfoto de revue.

U moet weten dat Pots na zijn NWB-tijd amateur werd bij Ovis uit Roermond.

Roemrucht ploegje bij de KNWU, zeker in het zuidelijk smaldeel.

Zo, 

genoeg introductie,

U kunt nu weten waar we het over hebben.

Van Horik maakte 'n opmerking over die foto, een Ovis-truike in Bert z'n wiel. 

Nou is Bert gestopt met fietsen om z'n universitaire studie af te maken, dus niet bepaald d'n domste.

Bij slimme mensen zie je vaker dat ze nét een andere afslag maken dan verwacht.

Bert herinnerde zich de uren dat z'n moeder met blauwe stof en 'n naaimachine aan de gang ging en hem zodoende voorzag van een eigengemaakt en uniek koerstruike. De waardering voor moeder was voelbaar in de zaal. Het was iedereen wel duidelijk dat het truike niet bewaard was gebleven. Snif ..., en daar blijft het dan bij, logisch.

Nou wist Fabio toevallig hoe dat zat met het Ovis-truike in Bert's wiel. Sterker nog, hij kon het ter plekke checken, Jan van Heur zat schuin achter 'm.

Toen Jan wat uitslagen begon te rijden had z'n moeder van de bakker in Roggel 'n Ovis-truike gekregen, voor Jan, dat scheelde weer 'n slok op de huishoudelijke borrel. En dat die bakker roggebrood van Ovis verkocht begrijpt elke wielerliefhebber.

En zo kwam het dat de latere Ovis-coureur van de KNWU enkele jaren daarvoor bij de NWB Jan van Heur in 'n Ovis-truike in het wiel had.

Toch stikkes jammer dat ze bij Fabio thuis in de bakkerij alleen eigenst roggebrood en géén Ovis verkochten.

Hier wint Bert in 1972 voor Ovis en voor van de Spiegel, van Kilsdonk, van der Kruijs en van Piere de Ronde van Mierlo. 

Roggerood rules.

Wim Wanders

Wim Wanders ging wielrennen op zijn 24e.

Daarvoor was ie al bokser geweest, kampioen van Zuid-Nederland zelfs.

Een jaar later won hij de Ronde van Twente en kwam Wim bij Ovis.

De Beul van Meerssen was geducht om zijn sprint en won menig criterium.

Halverwege 1971 werd hij prof bij Ton Vissers' Gazelle, een jaartje later opgevolgd door 't Belgische Siriki-Munck.

Bij Canada Dry-Gazelle kwam hij Ton Vissers weer tegen wat zich helaas niet vertaalde in prestaties.

Exit profavontuur van Wim Wanders.

Klik hier voor een filmpje over Wim van een paar jaar terug.

Vandaag 78 jaar geworden.

Harrie Schoofs RIP

Ik heb een mooi leven gehad, helaas mijn bobijntje is leeg 

Geschreven op 't overlijdensbericht van Harrie Schoofs,

wielrenner, smid, imker, doener en maker, 

wederom volgens de mededeling van diens verscheiden.

foto: collectie theo buiting

Harrie Schoofs uit Bladel werd in 1969 Brabants kampioen bij de amateurs.

Hij was een aanvallende renner die meerdere criteriums afsloot met de gladiolen.

Zo won hij tweemaal, in 1969 en 1970, de Ronde van Hapert.

Harrie overleed in zijn woonplaats Heythuysen.

ronde van hapert 1970, foto: adrie van der heijden

Harrie Schoofs:

4 juli 1946 - 6 oktober 2021 

Math Dohmen

Vandaag wordt Mathieu 68 jaar.

Hein Lucassen RIP

foto: jan visser, uit 'koers en velo/simcad.nl'

Het podium van de Omloop van de Maasvallei, 3 juni 1967.
De rondemiss, prominent in beeld, fluistert Frits Slüper wat in 't oor. Gezien zijn houding is het de moeite waard, de miss lijkt ook 'n lachje op haar gezicht te hebben.
Numero uno Ben Koken lacht breeduit, content met de winst en 'n mooie ruiker.
Collega-Bergklimmer Hein Lucassen mag niet klagen met z'n derde plek, 7 seconden voor het peloton, en dat laat ie zien.
Eigenlijk lijkt iedereen op de foto te lachen. Misschien de man met de bril links niet, maar wie weet, Godweet is die getrouwd met de miss.

Vandaag bereikte Fabio het bericht dat Hein Lucassen afgelopen dinsdag is overleden.

Hein Lucassen:
8 april 1950 - 14 april 2020

Jacques Roemermann

68

Een sneetje voor het slapen gaan

collectie tom van mierlo

Google Review en 't graf van Karel Delnoy

Gisteren kwam Karel's graf nog voorbij.
Modern mens als dat Fabio is had ie gisteren op Google 'n review, 'n recensie gegeven. Over iets waar ie van 't weekend geweest was. Of dattie d'r ook een fotooke bij wou doen.
Voor deze keer wou ie dat wel,
't was 'n foto met 'n foto van Stefan Vanfleeteren, daar kun je ergens mee komen. En laten weten dat je er ook bij was.
Voordat ie 't wist was ie bezig oudere reviews van foto's te voorzien.
De telefoon en Google maken dit zo makkelijk dat 't bijna vanzelf gaat, zodoende.
En toen kwam Karel's graf voorbij.

Een maand of tien terug was Fabio in Wahlwiller om de Sint Cunnibertuskerk te bezichtigen.
Vanuit het portaal, op 'n andere manier kom je er niet in. Gelukkig hebben ze her en der wel wat lampkes opgehangen anders was 't geen doen geweest.

Veul te doen geweest over dat schilderwerk, vooral over die panelen links en rechts.
Kruiswegstaties heten die dingen, dit als terzijde voor de heidenen onder U.

Na WO II was de kerk na een, voor de oorlog al begonnen, restauratie aan schilderwerk toe.
De toenmalige pastoor liep blijkbaar een beetje voor op z'n parochianen of in ieder geval op z'n bisdom. De in de oorlog van Rotterdam naar Zuid-Limburg gevluchte kunstenaar Aad de Haas werd de opdracht gegund en of dattie ook kruiswegstaties wou schilderen. Dat wou Aad wel.
In 1947 was ie ermee klaar, in 1949 had het bisdom Roermond ze alweer verwijderd.
Te modern, te wazig, God weet wat, d'n bisschop en z'n confraters vonden d'r geen bal aan.

monseigneur lemmens, foto: joop van bilsen, anefo

Het Bonnefantenmuseum had er goed op gepast en in 1981 mochten de staties van een latere bisschop, Monseigneur Gijsen, ja, op d'n duur wordt nieuwerwets zelfs acceptabel voor ouwerwets, weer terug in de kerk van Wahlwiller.
En Aad de Haas kreeg in 1996 door Monseigneur Wiertz zelfs z'n excuses aangeboden.
Alles postuum natuurlijk, alleen de ellende kreeg ie bij leven.

Toevallig, nou ja toevallig, was Fabio afgelopen week nog in Venlo en daar kwam ie nog 'n indrukwekkend werk van De Haas tegen in het Limburgs Museum. Nee, deze keer geen review op Google gemaakt, bespaar U de moeite ...

aad de haas, brand in de leuvehaven rotterdam, limburgs museum, tekens van vrijheid

Die review in Wahlwiller betrof trouwens niet de kerk en zeker niet het kerkhof.
Gasterij A Gen Kirk was de plek, geluncht met een lekker biertje erbij. Fiets- en wandelcafé, zo noemen ze zich. En in Limburg en Brabant is het kerkhof dan nooit ver weg. Om precies te zijn ligt het tussen het café, de kerk en de parkeerplaats.
Fabio's oog viel d'r ook 'bam'!' op, niet overheen te kijken.
Niks mis mee, netjes verzorgd, vijf sterren.

En zo kwam dat gisteren dus geheel onverwacht nog eens voorbij.
Karel Delnoy, nog van de roemruchte Ovis-ploeg. En later broodfietser bij Goudsmit-Hoff, voor kort.

En hier met links Huub Schetters uit Meerssen. De rondemiss ziet het zonnig in en Karel denkt aan  andere zaken.
De kerk lijkt niet die van Wahlwiller.

foto: archief piet kessels

Karel Delnoy:
Nijswiller 4 februari 1949 - Wahlwiller 13 november 1996

Jan Spetgens

Vandaag 71 jaar,

John, eh ..., Jan.

Nico Brouwers

2 oktober 1947 - 9 juni 2015

Vandaag 'n jaar geleden stierf Nico Brouwers. 67 jaar jong.
Nico was de oudere broer van Wil.
En een van de wielergrootheden in Fabio's jonge jaren.
In de Peel dan, veul groter was die wereld toen niet.

Nico, de vierde van links, in 1964.
En voordat er vragen komen, van links af Jan Keunen, Karel Dekker, Jan Aarts, Nico, Piet van Bussel, Jac van Kessel, Noud Bankers, Leo Martens en Willem van der Heijden.

Nico met Jac van Kessel, 1964. In de Beukenstraat, St.Jozefparochie.

In het wiel van Huub Janssen, 1967.

En hierboven, bij de KNWU eind jaren zestig, broederlijk tussen Kees Verkerk, Fred Anton Maier en Manus Brinkman. Jac van Kessel en broertje Willy staan ook op de prent.

En in het wiel van Hein Kuipers, eind jaren zeventig. Tommie Bakker op kop.
De jaren vliegen voorbij.
Nog ene dan, van en voor Nico.
Rechtsvoor.

Leen de Groot

Vandaag 70 jaar.
Won in 1968 Olympia's Tour door Nederland en werd met René Pijnen, Joop Zoetemelk en Jan Krekels winnaar van de ploegentijdrit op de weg.

foto: gé van der werff, historisch archief anp

foto: eric koch, anefo

In 1969 werd hij prof bij datzelfde Caballero waar hij als amateur al fietste.
Waarna er waarschijnlijk brood op de plank moest komen.
Hij stopte als broodrijder.

Joop Zoetemelk

Joop wordt vandaag 69 jaar.
Hieronder 'n fotooke van toen ie 't allemaal nog niet wist,
zelfs in z'n stoutste dromen niet.

foto: erik koch, anp

Joop in Amstel-truike op 'n Jabo natuurlijk.
Geflankeerd door René Pijnen, Leen de Groot en Jan Krekels.
Winnaars van het Kampioenschap Ploegentijdrit, 31 juli 1968 in Hoofddorp.
De Belgen met Frans Mintjens, Willy Scheers, Engelbert Opdebeeck en Marcel Grifnee werden tweede.
Nederland B, Jacques Frijters, Ger Harings, Piet Hoekstra en toen nog Nederlander en geen Belg, Daan Holst werden derde.
Enkele maanden later was het écht raak.

En zo is 't begonnen.
Proficiat Joop!!!

Giuseppe Siega

Een Italiaan bij het Roermondse Ovis?
Jazeker.
Hij kwam wel van Geleen en werd ook wel Jozef genoemd.
Het zal met de mijnen van doen hebben gehad.

schoolplaat johan gabrielse, noordhoff uitgevers

Zoiets als met Salvatore Adamo en Rocco Granata maar dan op de fiets.



Vandaag 68 jaar.

Karel Delnoy

4 februari 1949 - 12 november 1996

Jan Spetgens

68 vandaag

Zomaar 'n uitslag.
Niet dan De Spet geen mooiere heeft gemaakt.
Zekers wel.
Maar in deze uitslag komen generaties en culturen bij mekaar.
Zodoende.

1. (Dolle) Dries van Wijhe
2. Hennie Stamsnijder
3. Wil Brouwers
4. Jan Spetgens
5. Peter Winnen

Het 6e Bergcriterium in Beek, ook wel de Sterrrenbergrit.
Slechts 60 kilometer maar wel met de Nieuwe Holleweg,
en die kan nogal wat verschil maken zoals menigeen van U zal weten.


En n'n goeie, die doede dè nie an,
dè 't blie bij diejen keer dattie vierde wier,
daorûm wa reclame vûr spijkerbokse.

Rondhangende Zandhazen

Je zou bijna zeggen 'Wie kent 't niet?'
Het Zandbos bij Deurne.
Prins Bernhard en Charlie Watts waren er te gast.

Oké, bij 't Hippies Centrum dan wel,
maar 't is niet meer dan logisch dat ze buiten efkes hebben staan pissen.
Toch?

Hebben ze nog geluk gehad.
Een eindje verderop, richting Helmond, daar stond vroeger 'n galg.

Een stukske voor 't kruisbeeld bij de Rakt.
Van Deurne af bekeken maar dat spreekt vanzelf.

Voor de mtb-ers en de crossers, waar je het Zandbos uitgaat als je naar Vlierden gaat.
Denkt d'r maar eens aan asge d'r voorbij rijdt.

Nou maakten ze 't vroeger niet zo bont dat wielrenners opgehangen werden.
Maar er heeft er toch met enige regelmaat iemand aangehangen.
En dan moest ie blijven hangen, ter leering ende vermaeck.
Doar worde nie vrolijk van,
van hange.
Zeker prinsgemalen, Stones en wielrenners niet.

Nee, dan kun je beter fietsen.
Vandaag d'n dag is 't er vaak een drukte van belang.
Mensen laten hun hond en kinderen uit,
ze rennen van hot naar her en weer terug naar de parkeerplaatsen.
Speeltoestellen zijn geplaatst en zelfs een heus kunstwerk.

Ziet 'r maar eens netjes door te komen met 'w fietske.
En met netjes bedoelt Fabio op de mtb-route al kuchend waarschuwend voor wandelaars en lopers.
Hopend dat de geest van Agostinho niet verschijnt in de gedaante van een loslopende hond.
Oké, we overdrijven misschien 'n beetje.
Maar, jongens en meisjes, er wás ooit een tijd,
toen was het Zandbos van de wielrenners.
Serieus waar!

Ze konden helemaal losgaan.
Bult op, bult af, zand, modder, afhankelijk van 't seizoen.
Niemand liep ze 'in de weeg'.
En dat rendeerde.
Want we zien hierboven klasbakken als Jo Martens, Frank van Bakel en Martien van Kessel.
Jo en Frank fietsten bij de KNWU, Martien (Keup, Kupke) won vooral bij de NWB.

Efkes voorstellen, we beginnen links.
Joke Martens, op de crossfiets in een truike van Arie den Hartog.
Dan Bert Pots, nog in z'n Ovis-outfit van wat jaartjes daarvoor.
Toen al retro die Bert. Of zuinig, dat zou ook kunnen,
Langs Bert z'n broer Leo.
Roodbaard.
Leo kaapte wel eens een ritje voor de neus van anderen weg.
Of dattie 'm daarom toen heeft laten staan weet Fabio niet.
Naast Leo, want 'langs' is geen goei Nederlands, zeg maar nog nét geen 'neven',
naast Leo staat een bedachtzaam type met bril, een beschouwer, een filosoof,
geen idee wie 't is.
Mocht U het weten reageer dan hieronder efkes, da's mooi voor de annalen.

Met blonde baard, Piet Hack.
D'r reden er toentertijd meer met 'n baard.
Winnen kon je er ook mee.

Achter Piet zien we Frank van Bakel,
een menneke nog maar toentertijd al aardig op dreef.
Boven Frank uit torent Christje Nelemans, pompon op z'n pet.
Christ had al aardig geleefd voordat ie ging fietsen.
Toch ging 't 'm goed af.
Zijn buurman kon er ook wat van,
die van de Vivo, Keup van Kessel.
Jongere broer van Jac.
Had ook een goeie sprint maar was beresterk in 't veld.
Een mooie 'leefpauze' in z'n fietsloopbaan gehad.
God en verbod kende ie nie.
Wat zou 't met Martien zijn geworden als ie dát niet had gedaan?
Dat vraagt Fabio zich wel 's af. Maar over tot de orde van de foto.
Voor Christ en Mart en naast Frank staat Ed van de Voort.
Ed Raket, de middelste van drie fietsende broers uit Someren.
Z'n jongere broertje Gerard probeert achter met rood-gele pet uit het beeld te ontsnappen.
Of let gewoon niet goed op, dat kan ook.
In blauw, deerde van rechts, met baard, alweer ja, Gerrit Ugen.
Een en al oog voor Pedro Hack, ook in 't blauw.
Van DTS, krek.
Deurne, Door Traing Sterk.

Die gast in 't paars, vest van TWC Oostrum,
dat zou zomaar een gast uit Noord Limburg kunnen zijn.
D'r kwamen er wel vaker van over de grens om in 't Zandbos te crossen.
Maar misschien is 't er wel gewoon n'n Brabander die zo'n trui van Oostrum heeft.
Wie 't weet mag 't, alweer, zeggen. Hieronder graag.
Helemaal rechts zien we, elegant als altijd, Nico Brouwers.
Oudere broer van Wil, die in dit periodiek de revue ook wel eens passeert.

Wat hebben ze toch jaren lekker gespeuld in 't bos.
Zandhazen in 't Zandbos.


Met dank aan Leo Pots en Hein van Bakel.