Je verwacht het niet

 

foto: pj lammertsma

25 mm

Wielerbeurs Sint-Truiden

De laatste van dit jaar?

Een toepasselijke plek trouwens.

Qua truien.

De textiele handel

U kent dat wel,

supporters, liefhebbers, of wat dan ook,

die met een truike in de hand een renner vragen er een tekening op te maken.

Een handtekening, justement!

Of zelfs de renner aanschrijven met het verzoek om een gesigneerd truike te bekomen,

om niet, dat spreekt.

De ondertekende publiciteitskaart van vroeger kostte de supporter immers ook niets.

We leven nu eenmaal in inflatoire tijden.

En soms, vaak, uiteindelijk misschien wel altijd, worden die dan weer verkocht.

Soms snel, vaak wat later, ook de prijzen willen nogal eens verschillen.

Wat wil je, een gele trui van Eddy Merckx uit pakweg 1970

of 'n Topsport Vlaanderen-truike van Eliot Lietaer uit 2016.

Wie?

foto: franz-renan joly

Lietaer was een van de renners die van de ene op de andere dag eind vorig jaar op straat kwam te staan omdat ploegmanager Jérôme Pineau zijn B&B Hotels-KTM ploeg niet meer in de lucht kon houden en dat niet had gezegd tegen zijn renners.

Pineau, die van 't motortje van Sepp Kuss, 

KTM, niet zo gek dattie d'r aan dacht.

Maar die dus, genoeg woorden aan besteed voor nu.

Terug naar de textiele handel.

foto: roger jones

Ruim zeven jaar geleden werd deze, ongesigneerde, gele trui uit 1975 van Merckx verkocht voor ruim €5300. 

Deze huis-tuin-en-keuken trui van Eliot Lietaer uit 2016 moet €20 opbrengen.

Een nette prijs zal de koper denken, niks van te zeggen.

Hoewel,

je zult maar de renner zijn wiens trui met handtekening voor €20 wordt verkocht.

Zeker als je op zo'n manier afscheid hebt moeten nemen van de betaalde wielrennerij.

Natuurlijk, 

het is de verkoper zijn goed recht.

En Lietaer, die heeft een bachelor Business Management,

dat scheelt mogelijk wat.

De Stringskater

Jaren geleden flitste ie voorbij en maakte een herinnering met eeuwigheidswaarde.

Wat wil je,

een katholiek menneke uit de Peel in Amsterdam.

Van voren viel ie al op maar daarna werd ie onuitwisbaar.

Wat Fabio pas sinds vandaag weet is dat Henri Pronker zijn netvlies had beroerd.

Beter bekend als de Stringskater, 

ook nooit van gehoord.

Nu wel.

Tout Amsterdam schijnt 'm te kennen en te missen sinds ie na 'n valpartij niet meer rondskate.

Paradijsvogel in ruste,

1956 - 2023

Here comes the sun

 

Carrera Podium Alan

Meer weten over Alan.

da's toch wel 'n dingetje.

Al meerdere malen kruiste een blauw gespoten Carbonio ons pad.

Eigenlijk altijd voorzien van Carrera stickers.

Ook consequent dezelfde kleur,

reden voor onderzoek.

Helaas geen catalogus gevonden.

Wél middels een online-bezoek prachtige foto's gevonden uit Tilburg.

De naam van de winkel staat niet te missen op de foto's,

de eigenaar blijkt zelfs een FB-vriendje.

Check hier voor meer informatie, de prijs en zo.

Herkenbare Alan Record lugs en de achterremkabel door de bovenbuis op de manier van Alan (*1) begin jaren 90.

Géén graveringen op de vorkkroon, de balhoofdlugs en de verbinding zadelpenlug/achtervork.

Net als bij de frames die 1992/1993 in licentie door Carbon Valley (*2) werden gebouwd en op de markt werden gezet. Zoals onder andere de bekende Donnay Pro 8000 (*3) waar Merckx nog een belangrijke rol in speelde en de Peugeot PC-1000 D (*4). 

De Alan Record Carbonio had vanaf 1988 geen graveringen op de lugs, net als de enkele jaren latere Carbon Valley frames. De interne kabeldoorvoer is van enkele jaren later, ongeveer 1990.

De Carrera wordt gedateerd als van 1993, dat klopt daar wel mee. 

Interne kabeldoorvoer bij de frames van Carbon Valley kent Fabio niet.

De conclusie is dan ook vooralsnog dat de Carrera frames van Alan in Saccolongo komen.

Mooie fiets trouwens,

deze uit Tilburg is fors wat maatjes te groot voor Fabio.

Op Marktplaats staat er eentje in zijn maat te koop, 

en zo ook op FB (zonder de originele vork)

maar ja,

hij heeft al 'n Alan.

*1

*2

*3

foto: bike forums

*4

Deze winterjas staat er prima bij.

Ook van '93.

De Kleine van Mere

Stel je moet kiezen tussen Eddy Merckx, Roger De Vlaeminck en Lucien Van Impe?

zonder lucien

Da's toch simpel, daar ben je zo uit?

Lucien ging zijn eigen weg,

zo'n beetje als Kuipertje in 't bovenste van de Lage Landen.

Of ligt dat gevoelig?

zonder kuiper en thevenet

En bescheidenheid, 

vriendelijk, 

aimabel is een nog beter woord, 

zo'n type.

the man, the myth

Nee, en 't heeft niks van doen met 't hebben van een krullend kapsel,

geen van drieën is daarmee immers permanent gezegend geweest.

zonder roger, met toyota

Vechtlust,

de vechtlust van zo'n klein menneke,

't spat d'r vanaf,

met ocana

da's mooi, dat roept respect op,

en vertedering,

Fabio vindt dat blijkbaar ook van belang.

Maar gelukkig hoeft ie niet te kiezen.

Vandaag 76!

Galli, poor man's Campagnolo

 Zoals Gruppo Sportivo zong, "in my new Toyota it's not so far away".

Betaalbaar spul voor op de racefiets en wel leuk als 't in de verte doet denken aan Campagnolo.

Nou is Galli, in tegenstelling tot Toyota, Shimano en Suntour, niet Japans maar net zo Italiaans als de grote broer uit Vicenza. Uit Turijn om precies te zijn. Wel een wereld van verschil, zowat het breedste stuk van Italië zit er tussen. Qua geboortejaar ontlopen ze mekaar weinig, begin jaren dertig. Maar waar die van Vincenza nog volop, nee, nog steeds in de markt zijn is Galli dat al dertig jaar niet meer.

De zevende en laatste keer dat de onlangs overleden Herman Vanspringel Bordeaux-Parijs won was met Galli. 

Galli was toen nog springlevend. 

Galli en Alan hebben ook iets met mekaar.

En laat nou het budget van Fabio prima passen bij 'n armeluis versie van Campagnolo.

Net als bij Campagnolo gebruikten ze bij Galli hun groepsnamen trouw, dat wordt weer een heel gezoek.

Let niet op die drie tubes rechtsboven,

nep Campagnolo-vet, kost geen drol.

Of eigenlijk, niet echt veel.