Echt

archief: wiel kuntzelaers

Wielerclub Echt in 1954.

Op de laatste rij tweede van links duidelijk herkenbaar Jan Beckers, de latere NWB-praeses.

Dat jaar werden naar alle waarschijnlijkheid 23 zeges behaald.

Zege eindigt op een -e wat maakt dat de apostrof (') weggelaten kan worden.

Blijft dat ze 23 keer wonnen die van Echt, dáár hoort het accent (') op te liggen.

Vierde van links vooraan is Wim Cuypers.

Wim reed in 1960 voor Eroba-Vredestein.

En zou of is, Fabio durft z'n hand er echt niet voor in 't vuur te steken, vandaag 89 geworden.

foto: archief piet kessels

Frits Knoops

Uit voormalig wielernest Koningsbosch.

Begon bij de NWB, de 'wilde', de 'Limburgse' bond.

En ging over naar de KNWU.

Zijn meest in het oog springende uitslagen zijn in Tunesië.

In 1959, tweemaal etappewinst én tweede in de eindrangschikking.

foto: jan buis

Ondanks een kongsi van de Zweden met de Duitsers en de Belgen.

Gijs Zandbergen schreef er over,  lees hier en huiver.

Vandaag is Frits 85 jaar geworden.

foto: archief wiel kuntzelaers

Badge

1683

Jef Lahaye's NK

foto: herbert behrens, anefo

Waarschijnlijk het minst stikstof uitstotende rondje op het Circuit van Zandvoort,

de ereronde na het Nationaal Kampioenschap Wielrennen.

Hier rijdt Jef Lahaye uit Bunde z'n rondje.

De belangrijkste uitslag in zijn zevenjarige loopbaan bij de professionals.

Het NK werd destijds in delen gereden.

Lahaye had de basis voor zijn kampioenschap op 20 april in Valkenburg gelegd.

Daar won hij de sprint van vijf koplopers die op de Cauberg bij elkaar waren gebleven.

Jo de Roo werd tweede daar en Mies Stolker derde.

foto: harry pot, anefo

De tiende augustus was de finale, op het Circuit van Zandvoort.

Het zou daar gaan tussen Lahaye, de Roo en Stolker.

Jo de Roo had echter keelonsteking gehad en was nog niet in goede doen.

Piet de Jongh won in Zandvoort met anderhalve minuut voorsprong op een achtervolgende groep met Lahaye en Stolker. Lahaye werd negende voor Stolker als tiende en was daarmee Nederlands kampioen.

Stolker werd tweede en Gerrit Voorting, die de slag in Zandvoort had gemist, derde. 

foto: anefo

Jef Lahaye:

2 december 1932 - 12 april 1990

Carnaval

foto: archief wiel kuntzelaers

De huldiging van de Berg en Dal-prijs, een crossklassement in drie delen bij de NWB, 28 januari 1968. Winnaar Jac Spetgens rechts, tweede Jan Willemsen in het midden en Maan Laugs in Eroba-tenue derde. Een maand voor Carnaval maar de prins van de Bosuule is erbij in Nunhem. Zo te zien Sjaak III nog, die van 1967. Is ook altijd lastig met die cross-seizoenen, van welk jaar zijn ze nou? Net als met de regeringsperiode van de Prins Carnaval. Die stopt pas als de nieuwe er is.

Sjaak III van de Bosuule

Dé carnavalshit van 1968 was van Toon Hermans, niet in 't Limburgs wel van en door 'n Limburger.

Bram Kool

foto: herbert behrens, anefo

foto: harry pot, anefo

Voorafgaand aan z'n eerste en enige Tour de France, die van 1959, wordt Bram geïnterviewd  door Jan Cottaar, ploegleider Klaas Büchli kijkt toe.
Bram verzekert de Nederlandse radioluisteraars de Tour uit te rijden.
'Meneer Cottaar, al mot ik er op m'n knieën naar toe kruipeh.''

Het mocht helaas niet zo zijn.
De eerste etappe zat hij in de kopgroep en werd mooi tiende.
Federico Bahamontes, de latere eindwinnaar, eindigde twee plekken achter Brammetje, Darrigade won die etappe.
In de twaalfde etappe, Saint Gaudens-Albi, wordt hij nog twaalfde en beste Nederlander.

13e etappe, albi-aurillac, foto: mirroir des sports

Tijdens de rit van Aurillac naar Clermont Ferrand komt Bram ten val en is het over voor hem.
Samen met Pieter de Jongh en Gerrit Voorting staakt hij, huilend, de strijd.
Parijs bleek nog te ver voor de jonge coureur.

Bram Kool:
10 juni 1937 - 11 juni 1990

Citaat interview: fred van slogteren

Sjra Vergooszen

foto: archief piet kessels

Met 15 startte Sjra bij de Limburgse 'wilde bond'. Nog geen jaar later wint hij z'n eerste koers, de Ronde van Roggel.

jong en bij de nwb, helemaal rechts sjra vergooszen

In 1955 stapt hij, inmiddels de nodige bloemruikers rijker, over naar de KNWU.
Hij wint de Ronde van Limburg van '56 voor Leo Steevens en Martin van der Borgh.
Ook de Omloop der 12 Kantons in Luxemburg schrijft hij op z'n naam.

Bij de beroeps, in 1958,  start Sjra goed met de eerste plek in De GP Veith.
Valpartijen en blessures beginnen hem parten te spelen toch weet hij nog regelmatig te winnen.
Helaas geen grote koersen meer.
Drie jaar zal Sjra beroepsrenner zijn, bij Eroba Vredestein.
Dan speelt zijn rug dermate op dat hij genoodzaakt is te stoppen.

Bijna twintig jaar later blijkt dat het bloed kruipt waar het niet kan gaan,
Sjra start weer bij de NWB.
Met succes, ruim tachtig maal winst en driemaal de Weltcup in Sankt Johann.
In totaal heeft Sjra Vergooszen meer dan 125 keer een wedstrijd gewonnen.

foto: archief wiel kuntzelaers

Hierboven wordt Sjra na de winst in Boshoven (NWB) geïnterviewd door de inmiddels al jaren overleden Jo van der Velde van de Maas en Roerbode. Pieke Vaessen, jarenlang de oudste in competitie zijnde wielrenner, kijkt toe.

foto: archief wiel kuntzelaers

Sjra Vergooszen:
Pey-Echt 20 september 1936 - Susteren 22 april 2018

Tom Tubee

78 vandaag

archief: wiel kuntzelaers

Van  Wessem, deed in 1962 mee aan de Vuelta d'Espagna.
Was eerder actief bij de NWB, hierboven in 1958 winnaar in Vlodrop.

Het Nederlandse team in die Vuelta bestond uit Antoon van der Steen, Jan Westdorp, Frits Knoops, Leo Coehorst, Fons Steuten, Cees van Amsterdam, Frans Stevens, Jan Legrand en Tom Tubee dus.
De Nederlanders die zich in de kijker reden zaten echter in de ploeg van Anquetil, Mies Stolker en Ab Geldermans.
Van der Steen, Westdorp en Knoops waren als enigen er de laatste dag nog bij.
Rudi Altig won dat jaar.
Uit de ploeg van Anquetil. Die ploeg won dat jaar twaalf van de zeventien etappes.
Anquetil zelf gaf de voorlaatste dag op. Ziek.
En niet alleen griep, ook van gif dat z'n 'waterdrager' Altig het aanzienlijk beter deed dan hijzelf.

Martin van der Borgh

28 oktober 1934 - 12 februari 2018

foto: anefo, herbert behrens

foto: de tijd de maasbode

Ene van Koningsbosch is overleden en niet de minste.
Drie Tourdeelnames en driemaal gegrepen door de pechduivel.
In 1958 viel hij uit met een gebroken sleutelbeen en hersenschudding.
In 1959 brak z'n knie 'm op.
In 1960 werd ie in Brussel in gewonnen positie een parkeerplaats opgestuurd. exit etappewinst én de gele trui.
Toen ie wat jaar later z'n knieschijf verbrijzelde was 't over en uit.
Daar hielp geen lieve zegen aan.
Martin was al efkes ziek.

foto: collectie theo buiting

Badge

Peter Winnen 60

foto: collectie wiel kuntzelaers

Peter Winnen zijn allereerste overwinning, ruim 45 jaar geleden in Blerick.
Het jaar erop, 1973, won hij maar liefst 25x.
Bij de aspiranten van de 'wilde Limburgse bond', de NWB.

foto: wiel kuntzelaers

foto: collectie wiel kuntzelaers

Zeven jaar later werd hij tweede in de Vredeskoers.
Voor de goegemeente niet zo opvallend maar er is maar één Nederlander die deze ooit won.
Krek, Pietje Damen, van Lieshout.

Weer een jaar later zette Winnen wielerminnend Nederland in vuur en vlam en zichzelf voor eeuwig op de kaart.
In de Tour de France voor Bernard Hinault en Lucien van Impe als eerste boven op Alpe d'Huez.

foto: koga

foto:afp

Uiteindelijk bracht hij de witte trui mee naar huis in Ysselsteyn.

foto: afp

Dat Peter dat jaar ook de Nacht van Zeilberg won zal U duidelijk zijn.

foto: collectie gerard en mientje van dijk

Een jaar later won hij de rit naar Morzine en nog 'n jaar later schaarde Winnen zich onder het selecte gezelschap wat tweemaal in de Tour op Alpe d'Huez won.

Drie jaar op 'n rij de 17e etappe winnen, 'n kunst op zich.

Na z'n wielercarriere ging Peter naar de Kunstacademie.
Misschien verrassend maar hij las al opvallend vaak een boek.
Niet vreemd voor 'n kwekeling maar destijds nog minder gebruikelijk onder wielrenners.
Met het re-animeren van een geëlektrocuteerde muis door middel van bastrillingen valt echter geen droog brood te verdienen.

Maar niet voor één gat te vangen,
inmiddels is Peter Winnen een gevierd columnist.
Zijn boekjes verkopen goed en tegenwoordig waagt hij zich zelfs met enig succes aan het schrijven van liedjes.

Vandaag 60 jaar,
Winnen, winnaar!

Piet Haan

19 november 1930 - 22 juli 2017

 

Nederlands oudst levende Tourrenner is overleden.
Piet Haan nam slechts éénmaal deel van de Tour de France en het beviel hem niet.
Eerder dat jaar, 1955, won hij de Ronde van Nederland.
Twee jaar daarvoor won hij als onafhankelijke Gent-Wevelgem.
Op de baan haalde hij samen met Jan Plantaz nog mooie uitslagen.
De herinnering blijft echter vooral 'talentvol'.

Na drie jaar bij Eroba hield Haan het bestaan als wielrenner voor gezien.

En nu zit zijn tijd er écht op.
Piet overleed in een verzorgingshuis.

Jan Plantaz

9 december 1930 - 11 februari 1974

Van Geldrop.

foto: collectie theo buiting

Een winnaar. Op de baan, op de weg.
Bij de amateurs.
Toen hij beroepsrenner was moest ie zich voegen naar de heersende mores in het peloton.
Anderen, niet persé de besten, wel de machtigsten, bepaalden voor hem en dat was lastig te accepteren.
Dan word je koppig genoemd en gepasseerd.
Niet zozeer in de koers alswel met wedstrijden en koppelgenoten.
Op z'n 31e hield hij 't voor gezien.
Dertien jaar later stond Jan z'n hart stil tijdens een trainingritje van Eindhoven naar Oirschot.

Frits Ramakers

80

foto: collectie wiel kuntzelaers

foto: collectie wiel kuntzelaers

Van Echt, dus Eroba.