Meimaand en Fabio was nog niet in Ommel geweest.
De buurt sprak d'r al schaand af,
laat staan Jesus en Maria zelluf.
Nou was vanmorgen de wind zuid-west en op de Via Nirone moest 't een en ander worden uitgeprobeerd.
Andere wielen en dat verdjuus tellerke van Cateye,
of dattie dezelfde kuren op de Nirone had dan op de 928SL?
Hartverwarmend was de binnenkomst van Fabio in Ommel.
Het dorp en de naaste omgeving waren uitgelopen.
Bleek d'r een Maria-verering te zijn.
Druk, druk.
Ze waren d'r dus niet voor Fabio.
Die kon op z'n gemak het Processiepark in met z'n statiën, de Calvarieberg en de Mariagrot.
Toen ie daarmee klaar was zat de kerk onderhand wel vol.
Ommel kwam weer tot rust.
Vol van genade en met een goed gemoed kon Fabio ongestoord door de meute pelgrims weer en route.
Z'n gemoed was dermate dattie besloot efkes door te rijden naar de Benedictijnen op de Achelse Kluis.
En dan natuurlijk over Sterksel, dat kon nooit geen kwaad.
Een dûrpke met zo'n 1300 zielen en drie Congregaties, dat móet wel bezieling geven,
mentale doping vûr 'n goeie katholiek.
Het moet gezegd, Fabio was d'r snel doorheen.
Waarmee de stelling bewezen werd geacht.
De Dommel over, Heeze, Leende en 't Leenderbos door en hij is d'ral.
Een heerlijk moment van devotie overvalt hem bij het zien van de poort en het beeld van Benedictus,
waarop hij van de weeromstuit weer wakker wordt geschud door wereldlijke scheidslijnen.
Wat Fabio betreft mag dit lijntje opgeheven worden.
Of wat verlegd, daar is hij nog niet helemaal uit.
Waar dattie z'n fietske neer moet zetten da's wél duidelijk.
En betere bescherming lijkt niet mogelijk.
Een kûmke, zo ge wilt, een tas koffie van de Broeders gaat er dan wel in.
Met een lekker, royaal gesneeje, stuk rijstevlaai.
Zónder slagroom en chocoladesnippers,
niet helemaal zoals het hoort, wat U hier kunt nazien,
maar Anouska zal d'r wel content mee zijn.
En voort trekt de eenzame pelgrim weer op 's Heerenwegen.
Borkel en Schaft, eigenlijk andersom, de Malpie, poelen van verderfs als Valkenswaard, Eindhoven en Helmond door.
Het gesterkt gemoed laat 'm goed doortrekken,
immuun voor wereldse verlokkingen.
Alleen met z'n fietske.
Met prima wielen en een knudde tellerke.
vrijdag 23 mei 2014
Felice & Eddy
'Witte nog Eddy? Vruuger?'
'Toen ge nog gewoon mî oew kont op de stoep mocht zitte veur de koers?'
'Ja, toen.'
'Neeje, dè wit 'k nie mèr.'
donderdag 22 mei 2014
Felice & Eddy
'Zeg Eddy, woarum moet ík eigelik altijd beginnen as we wa te zegge hebbe?'
'En dan gij d'rop en d'rover zeker ....'
woensdag 21 mei 2014
dinsdag 20 mei 2014
Foei Flipje
Philippe heeft weer wat gedesigned.
Leuk hoor.
Alleen, Fabio ziet er het nut niet van in.
Eigenlijk heeft hij het helemaal gehad met Flipje.
Niet dattie die design-spullekes niet mooi vindt,
nee hoor.
Starck heeft heel mooie dingen gemaakt en zal dat nog wel doen.
Maar sinds Fabio's bandje van z'n Hard Starck gebroken is ...
'Hard Starck, man waar héb je 't over?'
Nou, hierover.
Nou toen bleek datdat gewoon niet te krijgen was, gewoon niet te koop,
toen werd Fabio een beetje boos.
Een beetje heel erg boos zelfs.
Het is wel erg makkelijk om iets te maken,
iets dat binnen afzienbare tijd stuk gaat,
en er dan niet voor te zorgen dat het gerepareerd kan worden.
Bah!
Foei Flipje.
Eddy & Felice
'Ge begint aardig sterallures te kriege Merckx!'
'Hoezo dè?'
'Nou, hegge hier al 's noar bove gekeken?'
maandag 19 mei 2014
Tralies en Spaken
Fabio was nét 't Vrouwengevang gepasseerd,
efkes aangezet,
voor de zekerheid.
Ze zullen 'w maar te pakken krijgen.
Dan de weg over,
't fietspad gaat rechts, bij de zijweg aan de andere kant, verder.
Diagonaal natuurlijk, als het effe kan.
Daar denkt het unisex-echtpaar, wat van de andere kant komt, heel anders over.
Ze nemen, verdorie nog, gewoon hun gerechtigde voorrang.
'Beetje bijsturen dus Fabio.'
Pang. Een doffe knap.
Het voorwiel loopt meteen aan.
Spaakbreuk?
De rem helemaal open helpt niet.
Evertsoord ...
gelukkig is d'r in de buurt een GSM-mast.
En zijn de hulptroepen niet te ver weg.
Fabio wist 't,
systeemwielen hebben nadelen.
Vooral als ze kapot gaan.
Of zijn, eigenlijk.
Zou 't wel te maken zijn door zijn favoriete fietsenmaker?
En als 't opgestuurd moet worden, wat dan?
Nou zit de importeur wel in datzelfde dorp als die fietsenmaker.
Maar ja ...
En zo weiter ....
'Ai, da's niet zo mooi. De andere helft van de nippel zit in de velg. En daar kan ik niet bij.'
' ... '
'Dan moet 't opgestuurd en zetten ze d'r een andere velg op'
'En wat gaat dat dan kosten?'
'Nou ...., wacht eens, efkes wat proberen.'
Een goei twintig minuten later heeft Fabio weer een recht wiel.
Met dezelfde spaak erin en een nippel en wat schroefdraad van een andere, niet passende, spaak.
'En wat kost 't?'
'Niks.'
Stefan, bedankt!
Weer een mooi wieleke.
efkes aangezet,
voor de zekerheid.
Ze zullen 'w maar te pakken krijgen.
Dan de weg over,
't fietspad gaat rechts, bij de zijweg aan de andere kant, verder.
Diagonaal natuurlijk, als het effe kan.
Daar denkt het unisex-echtpaar, wat van de andere kant komt, heel anders over.
Ze nemen, verdorie nog, gewoon hun gerechtigde voorrang.
'Beetje bijsturen dus Fabio.'
Pang. Een doffe knap.
Het voorwiel loopt meteen aan.
Spaakbreuk?
De rem helemaal open helpt niet.
Evertsoord ...
gelukkig is d'r in de buurt een GSM-mast.
En zijn de hulptroepen niet te ver weg.
Fabio wist 't,
systeemwielen hebben nadelen.
Vooral als ze kapot gaan.
Of zijn, eigenlijk.
Zou 't wel te maken zijn door zijn favoriete fietsenmaker?
En als 't opgestuurd moet worden, wat dan?
Nou zit de importeur wel in datzelfde dorp als die fietsenmaker.
Maar ja ...
En zo weiter ....
'Ai, da's niet zo mooi. De andere helft van de nippel zit in de velg. En daar kan ik niet bij.'
' ... '
'Dan moet 't opgestuurd en zetten ze d'r een andere velg op'
'En wat gaat dat dan kosten?'
'Nou ...., wacht eens, efkes wat proberen.'
Een goei twintig minuten later heeft Fabio weer een recht wiel.
Met dezelfde spaak erin en een nippel en wat schroefdraad van een andere, niet passende, spaak.
'En wat kost 't?'
'Niks.'
Stefan, bedankt!
Weer een mooi wieleke.
zondag 18 mei 2014
Ge weet maar nooit
Altijd goed te weten dattie d'r is.
Sint Christoffel.
Of, voor Fabio's part, Sint Christoforus.
Op de kruising van de Middenpeelweg,
bij Elsendorp,
daar waakt ie 'in natura'.
Maar de aandachtige kijker, en dat bent U,
had dit natuurlijk al gezien.
En voor de schelen, slechtzienden en vooruit, de hardhorenden,
laat Fabio het wat dichterbij komen.
Inzoomen, heet dat vandaag den dag.
Ge kunt 'm eigenlijk niet genoeg eren want God weet wanneer dagge 'm nodig hebt.
Dus dan doe je dat.
Ge laat tijdig weten dagge d'r aankomt,
want ge weet maar nooit.
Ge klemt 'm op de fiets,
want ge weet maar nooit.
In bovenstaand geval zou Fabio trouwens voor de zekerheid d'r toch ook maar een stuur opzetten.
Ge weet immers maar nooit.
Een schabbelierke op d'n borstrok kan ook geen kwaad,
want ge weet maar nooit.
En laten we d'r ene vatten,
want ge weet maar nooit.
zaterdag 17 mei 2014
Felice & Eddy
'Twee reebruine ogen, die keken de jager aan ... kende dè Eddy?'
'Claudine, Claudine ... dè ken ik.'
Abonneren op:
Posts (Atom)























































