Petrus Van Verre

petrus-basiliek, boxtel

sint petrus met de sint pieter van verre

16 juli 1919 - 6 november 1997

What's in a name?
Petrus heette van thuis uit Jean.

Op z'n Philippe

'Kijk mama, zónder handen!'

foto: joris knapen, het is koers

Julian Alaphilippe
als hoop van Frankrijk deze Tour al meermaals in beeld.
Toegegeven, de tweede plaats in Cherbourg achter Sagan was mooi.
Toch zal dit beeld, waarin de wind hem hier meeneemt, langer op ons netvlies beklijven.
Gone with the wind.

Julian Alaphilippe:
- man
- 24 jaar
- 173 cm
- 62 kg
Voor wat het waard is, spiermassa weegt meer dan vet, een BMI van 20,7.

Da's een gezond gewicht.
Samen met stevige wind, een dicht achterwiel, iets te hoge velg voor en 'n fiets van carbon?
Een vlieggewicht.
Beterschap!

Vandaag, nu en in 1982

Waarom laat Jostein Willmann hier rugnummer 13 zien?
Zou 't zijn eigen rugnummer zijn?
Waarschijnlijk, waarom zou hij het anders laten zien?

Heeft hij reden om het te laten zien?
Het lijkt er op dat het rugnummer, als het van hemzelf is, op de leiderstrui komt.
Dus ook op z'n gewone Capri-Sonne truike zat.

Zou ie 't op de kop vastgemaakt hebben gehad?
Vast niet, de jury zou dat in die dagen nooit hebben toegelaten.
Hun wereld zou op z'n kop hebben gestaan.

In 1982 won Jostein Willmann de Ronde van Romandië.
Voor Tommy Prim, Silvano Contini en Bernard Hinault.
De laatste twee in dezelfde tijd.
Johan van der Velde werd 13e.

Voor 't geval dat er bij U geen belletje rinkelt bij Jostein....

Hierboven in illuster gezelschap tussen Winnen en Hinault.
Op 15 juli 1982.
Hij was die dag jarig.
Zo ook vandaag.
Jostein Willmann wordt 63.
Jaar.

Fartelli Speaks

foto:anp

Ventoux Nervosa

Morgen geen finish op de top van de Kale Berg.
Een windsnelheid van 100 tot 110 km/u wordt verwacht.
Da's windkracht 9 of 10 volgens het weermannetje in het NOS-Journaal.
Nou staat er een weerstation bovenop die bult.
De daar gemeten recordwindstoot was 320 km/u.
Dit voor de statistici onder U in deze Strava-tijden.

Onmiddelijk gaan er stemmen op,
'Gaat de hedendaagse wielrenner op een voetballer lijken?'

Naar Fabio's bescheiden mening is zulks niet het geval.
Een hanekam laat zich immers niet onder 'n helm duwen en als je 'm niet ziet heeft ie geen nut, nietwaar?

Hierboven Louison Bobet op de Mont Ventoux.
In 1955, de derde maal dat de Ventoux in de Tour excelleerde.
U als kenner weet natuurlijk dat deze bijna het leven van Jean Malléjac benam.
Met hulp van 'n beetje veel van dat spul waar Jules Deelder al 'n leven lang op teert.
Wie?

Jules Deelder, die man die gisteren te gast was in het programma waar we Mart Smeets toch wel 'n beetje missen.
En die met deze aanwezigheid een forse discussie onder 'de kenners', niet U natuurlijk, wist op te roepen.
's Lands befaamste en ieder geval openlijkste amphetamine-gebruiker en nog wielerliefhebber ook ....,
maar kom Fabio,
dit is geen 'Fartelli Speaks', met andere woorden, laat die hypocrisie nou maar.

Oké, oké,
in de tijd van Bobet en Malléjac waren wielrenners géén watjes.
Vandaag de dag zijn het ook geen watjes.
Wel 'n stuk magerder.
Graatmager zeg maar rustig.

Immers elke kilo moet omhoog.
Wie dat het beste weet is Christopher Froome.
Bert Wagendorp schreef het nog in de laatste De Muur,

'De Verschrikkelijke Berg die renners vermorzelt en volgers roostert: het imago van de Mont Ventoux. Toen kwam Chris Froome langs. Dat was ontluisterend. Voor de berg.'

Toen Leontien van Moorsel vanuit haar Anorexia Nervosa in een Boulimia schoot was het te triest voor woorden, een schande voor de sport zo'n vette wielrenster.
Toen ze nog zo mager was hoorde je niemand.
'Heej, denkt d'rom!'

Oké, oké ...,
maar wordt het onderhand niet eens tijd om ons te realiseren dat het niet alleen de lichtgewicht carbonnen fietskes zijn die hun eigen weg gaan?
De renner legt ook gewicht in de schaal.
Houdt de fiets op de weg.
Dan waaien ze niet van die berg af.

Morgen staat het weerstation voor paal.
Gelukkig is er nog een gezellige ronde in de buurt.

Blues del Contador

De kans is groot dat U, als aandachtige lezer van dit periodiek, op de hoogte bent van enige voorliefdes van schrijver dezes.
Behalve wielrennen, fietskes en zijn geliefde Peel is dat ook muziek.
Ze Bloewz, de blues voor minder-ingewijden, is daar dan weer een belangrijk onderdeel in.

Zo zult U dan wellicht begrijpen dat Fabio afgelopen middag voor 'n dilemma stond.

of

Om U gerust te stellen,
voer voor psychologen is het niet geworden.
De Markt redde het niet van de TV, oftewel, zoals het hoort trok de blues aan het kortste eind.
Tot Fabio's genoegen Tom Dumoulin in Andorra niet.

In alle euforie zouden we (de Nederlanders onder U) het bijna vergeten,
Alberto Contador heeft de Tour verlaten.



Het zit El Pistolero te vaak niet mee.
Alberto heeft de blues.



Een beetje vals is het wel,
wielrennen is ook niet eerlijk.

De bril van Tom Dumoulin

'Eén meter vijftig viel z'n bril

M'n hart stond stil

Maar m'n renner won'

Inderdaad, een DUMOULIN kan tegen een stootje.



Met dank aan Richard Scholtens en Wim van Est.

Martin Teunissen

Vandaag 56 jaar.

Eduardo Chozas

Spanjaard met drie etappe-overwinningen in de Giro, vier in de Tour en géén in de Vuelta.
Dat zie je niet vaak.
Reed ze in '90 en '91 alledrie uit, zie je ook niet zo vaak.

Bedrog of Beperking?

Wielrenner?
Leesbril nodig!

Rock Werchter Blues

Wat is de overeenkomst tussen de Ramones, REM, Joe Cocker, U2 en Ludwig Wynants?

Krek, Torhout-Werchter.
Op vrijdag 5 juli verliet Ludwig op weg naar Nancy een groepje koplopers.
Niet de minsten.
Luis Herrera, Peter Winnen, Inaki Gaston en landgenoot Nico Emonds.
Ze haalden 'm niet meer bij, vijf seconden hield hij over op Herrera.
Winnen werd 3e en Gaston 4e.

Er is trouwens wel iets meer verband dan alleen de ploegnaam.
Ludwig won namelijk op het goeie moment.

Goed voor de ploeg want die lag onder vuur.
Te weinig geld,
slechts met grote moeite hadden ze het klaargespeeld om de benodigde 150.000 gulden inschrijfgeld op te brengen.
En het rommelde.
Paul Wellens had net voor de Tour een dopingaffaire gehad,
Stephan Morjean had al op moeten geven met een gebroken pols en de renners hadden het helemaal gehad met Luc Wallays. Die zou z'n plichten verzaken en moest maar oprotten.
Aldus geschiedde.
Onder dat gesternte won Ludwig zijn etappe.

En wat dies meer zij, Ludwig won op vrijdag en dat was net het weekend van Torhout Werchter.
Betere reclame kon de sponsor zich niet wensen.

Begin vorig jaar overkwam Ludwig en zijn familie een groot drama..
Tijdens een koers van zoonlief Arne wou  Ludwig's vrouw deze een bidon toesteken.

De renner voor Arne raakte door een windvlaag uit balans en reed vol in op mevrouw Wynants.
Enkele dagen later overleed zij in het ziekenhuis aan de gevolgen van een schedelfractuur.
De blues ...,
vandaag 60.

Onder de pet

Petjes.
Een wereld van verschil.
Teka, replica ploegpetje.
L'Eroica, retro-evenementpetje.

Teka, als we KAS buiten beschouwing laten, veel Spaanser kan een ploeg niet zijn.
Made in Italy.
Mooi, daar kwamen al die Teka-Alans ook vandaan.

freddy maertens op colnago en marino lejaretta op alan

L'Eroica, zoniet de moeder van de retro-fietsevenementen dan toch wel het bekendste.
Bartali, Coppi, Toscane, ribollita, panforte, alles onder de zegen van de Madonna del Ghisallo.
Steel is real and old Italian steel is more real.

China?

Jack van de Klundert

Telg uit roemrijk West Brabants wielergeslacht.

Een paar weken terug nog actief in het criterium in Oudenaarde, bij de RetroRonde ja.
Vandaag 43 jaar.

Een gevalletje Benoni Beheyt

We schrijven de Tour de France, 5 juli 1970.
De etappe gaat van Saarlouis, toen nog West-Duitsland, naar Mulhouse.
Op de Grand Ballon zijn Joaquim Agostinho en Mogens Frey samen weg.
Frey, wereldkampioen achtervolging 1968 en Olympisch winnaar ploegenachtervolging in datzelfde jaar, was al eerder ontsnapt maar bijgehaald door zijn kopman Ago.

Ze werken goed samen tot het moment dat Frey niet meer overneemt.
Ploegleider De Gribaldy maant Frey zijn werk te doen.
Deze veinst (?) geen Frans te verstaan en blijft keurig aan het achterwiel van zijn kopman plakken.
Bij de streep aangekomen zet Frey tot Ago's verbazing achter diens rug aan voor de sprint.
Ago, verbouwereerd en dan boos, gooit de deur dicht en dwingt Frey over de andere kant te komen.
Wat dan ook gebeurd waarop Ago hem met z'n arm blokkeert en zelfs Frey's stuur vastpakt.
Zo slaagt Ago erin om toch als eerste over de streep te komen.
En wordt gedeklasseerd wegens hinderen.

De Gribaldy zet de kemphanen die nacht in het hotel in dezelfde kamer.
Het verhaal gaat dat Ago eerst de koffer van Frey buiten heeft gegooid en daarna de eigenaar ervan.
Een sterk verhaal?
Ago zou ook nog met een slagersmes achter Frey hebben aangezeten.
Een gevalletje Benoni Beheyt maar dan anders.
Het jaar erop reden ze weer in dezelfde ploeg.
In de Tour was Frey er echter niet meer bij.

Mogens Frey wordt vandaag 75 jaar.

Sheffield Steel

Malcolm Elliott,
een carriere van staal tot carbon.
Vandaag 55 jaar.