Nancy, 1971

rini wagtmans

BB

De Adelaar van Toledo

De Galibier, 1954.
Federico Bahamontes tijdens z'n Tour-debuut op weg naar de ijscokraam en de bolletjestrui.

De toen nog niet-Adelaar van Toledo was naar de Tour gekomen om de bergtrui te behalen.
Hij ontsnapt op de Galibier en laat iedereen achter zich.
De bolletjestrui is binnen, er is een ijscokar, het is warm en van het een komt het ander ...
Federico nam een ijsje en wachtte zijn achtervolgers op om samen met hen de afdaling in te gaan.
Het doel was immers bereikt.

Naar het schijnt klopt van dit verhaal weinig.
Er is wel een ijsje gegeten door Bahamontes maar dat was op de Col de Romeyère.
En hij had toen brokken aan zijn fiets.

En dat van die bolletjestrui?
De bolletjestrui stamt van 1975, de eerste drager was Joop Zoetemelk en de eerste winnaar Lucien van Impe. Daarvoor droeg de leider in het bergklassement geen speciale trui.

Federico Bahamontes wordt vandaag 91 jaar.

Yvette Horner van hierboven doet met Boy George een liedje voor de Adelaar van Toledo.

Felice & Eddy

'Wa vongde gij nou van die van Teunissen?'
'Wa moet 'k doar van vinge? Hij rook z'n kans en pakte 'm.'
'En wa nou? Hoe weiter?'
'Niks mis mî z'n neus, dè zoude gij moete wete ...'

De vader van is jarig!

foto: archief wielerspiegel, piet gijsbers

Het is net iets meer dan de helft van de foto maar kijk toch efkes naar de namen.
Niet flauw toch?
Martin Teunissen links bovenaan, nummertje één.
Inderdaad, een aardige sprint in de benen.

Hieronder een jaartje of wat later,
wederom de eerste links.
In Oostenrijk voor Wenen-Gresten-Wenen.

foto: archief bart van horik

Martin begreep al vroeg dat de cyclocross broodnodig is voor de ontwikkeling van de moderne renner. Dat de rest van de wereld het nu ook door heeft is alleen maar mooi. Wel wat laat.

Met podiumtraining kun je ook nooit vroeg genoeg beginnen.
Je weet immers nooit wanneer je zoon op 't podium van de Tour moet schitteren.
Hij kan er maar klaar voor zijn.

foto: archief wiel kuntzelaers

Martin Teunissen, vader van Britt en Mike en man van Anita, wordt vandaag 59 jaar.
Investeren in de ouwe dag loont!

foto: archief theo buiting

Mart proficiat, deze dag kan niet meer stuk!

Arty not farty

art: horst brozy

La Trappe Retro Toertocht

klik hier voor meer info

De TourPool Blues

Fabio heeft geheel onverwacht wat gemeen met Dylan Groenwegen.
Hij is blij met de winst van Teunissen in Brussel en tegelijk doet het 'm pijn, heeft ie d'r last af.
Niet zo erg als Groenwegen 't zal hebben,
dat zal wel in 'n meervoud van 365 zijn en dan op z'n minst nog x 2, 3 of 4 ...

Hoe komt dat zo, Fabio is toch 'n supporter, 'n fan van Mike?
Nou, dat zit zo.
Zo heel af en toe heeft uw schrijvertje het idee dat hij z'n verstand eens moet gebruiken.
Afgelopen vrijdagavond was het ook weer eens zover.
Een laatste blik op z'n lijstje voor het Tourspel alvorens er niks meer aan te kunnen veranderen.
Immers, de ochtend erop, zaterdag, vroeg op want met de supportersbus naar Brussel.
Met zo'n suffe kop nog wijzigingen aanbrengen is zeker niet aanbevelenswaardig, dát spreekt.

En wat al steeds door z'n hoofd maalde geschiedde die, achteraf  onnozele, zotte vrijdagavond.
Hij wijzigde zijn lijstje denkend dat hij er verstandig aan deed.
Oké, Teunissen is in vorm, hij krijgt kansen en neemt ze, maar de kans dat hij de mogelijkheid krijgt om 'n etappe te winnen is klein, uitermate klein.
Dylan Groenewegen dient immers bijgestaan en de Tour is toch wel wat anders dan de Vierdaagse van Duinkerken.
Ratio boven emotie ...

We hebben het geweten,
Fabio heeft 't geweten.

Mike kleurde de kermis in Ysselsteyn geel.
Voor Dylan werd het jodium in plaats van het podium.
En Fabio zit van blijdschap te wippen op z'n blaren.

foto: gazet van antwerpen, reuters

Voor de goede orde, het regende in Ysselsteyn.

Neerkant, Heitrak

Geel en groen

Tour de France 1949

1969

pingeon, gimondi en merckx, tour 1969

De Tours van Augustin Ringeval

1907

Eén der pioniers van de Tour de France..
Die van 1905 was z'n eerste, de derde Tour dus.
Het jaar ervoor was een chaos geweest met treinreizende winnaars en gevechten tussen deelnemers en 'toeschouwers'. Deklasseringen waren het gevolg, Pothier wordt zelfs levenslang geschorst.

In 1905 moest het anders, geen nachtelijke starts meer en de aankomst buiten de steden om gevechten te voorkomen. Etappes zijn daardoor korter.
Hoewel, 2975 kilometer in elf ritten is nog aardig werken. Toeschouwers blijven opstandig, er wordt zo'n 125 kilo aan spijkers op het parcours aangetroffen.
Ringeval eindigt als 6e in zijn eerste Tour.Louis Trousselier wint.
Datzelfde jaar wordt hij 2e in Parijs-Valenciennes.

In de Tour van 1906 geeft hij op in de zevende etappe.René Pottier wint.

Het jaar erop, 1907, wordt hij 5e in Parijs-Roubaix en 2e in Bordeaux-Parijs.
In de Tour worden de fietsen stiekem gelood door de organisatie. Dit om niet-toegestane fietsenwissels aan te kunnen tonen. Emile Georget die vanaf de derde etappe de leiding heeft wordt om die reden na de negende etappe gedeklasseerd.
Ringeval wordt 8e en Lucien Petit-Breton wint.
In Parijs wordt Augustin tweede in de prestigieuze Bol d'Or.

Het jaar 1908 brengt een 4e plek in Milaan-San Remo en Parijs-Roubaix en een 5e in Bordeuax-Parijs en Parijs-Brussel.
In de Tour geeft hij op in de vierde etappe. Petit-Breton wint dit jaar weer.

In 1909 geeft Ringeval op in de twaalfde etappe, Francois Faber wint.

Ook in 1910 is onze held weer van de partij in de Tour.
Hij zal als 19e eindigen in Parijs, Octave Lapize zal winnen.
Diens opponent Faber raakt in de etappe naar Nîmes zwaargewond door een aanrijding met een hond.
Overigens valt het eerste dodelijk slachtoffer van de Tour in 1910. Adolphe Hélière overlijdt tijdens de rustdag in Nice. Tijdens een duik in zee krijgt hij een beroerte.

Van 1911 zijn geen gegevens bekend, Augustin Ringeval deed in ieder geval niet mee met de Tour.
Deze werd gewonnen door Gustave Garrigou.

Het jaar 1912 is Ringeval er weer bij in de Tour. Zijn daguitslagen worden echter allengs minder en hij eindigt als 30e. Odiel Defraye wint, voor het eerst en niet voor het laatst een Belg op het hoogste schavot.

Zijn laatste deelname is in 1913. Opgave in de tweede etappe. Einde Tour-verhaal voor Augustin Ringeval. De winnaar is weer een Belg, ditmaal Philippe Thys.

1910

voor z'n winkel

Augustin Ringeval:
13 april 1882 - 5 juli 1967

1968

jan janssen, tour 1968

Bruxelles-Bruxelles

art: hergé

Vreemd Fruit

Met dank aan Freek Faro

Anjou Vélo Vintage 2019

klik voor meer info

1967

pingeon en poulidor, tour 1967

Maurice, le coq sportif

klik voor meer informatie

Vacansoleil Truike

Een replica van het truike voor de Ronde van Lombardije in 2012?
Ter ere van Fausto Coppi's vijftal overwinningen aldaar en de 70e verjaardag van Felice Gimondi.
Het lijkt er wel heel veel op maar onderstaande mist op de achterkant.

Als we de bovenkant van borst van Thomas De Gendt bekijken zien we nog twee andere, kleinere, verschilen. Links tussen BBB en Palmans staat hierboven Enra en rechts staat het Santini-logo andersom.

Het truike is niet dat van de Ronde van Lombardije 2012 maar van de Tour of California 2013.
Of niet Juan Antonio?

foto flecha: kim hull, chasing light media

Het blijft toch een mooi truike.
Voor het gewone, gebruikelijke Vacansoleil-truike van 2013 check hier.

Arty not farty

Frans van Schoonderwalt

Sportredacteur bij het Eindhovens Dagblad van 1962 tot 1969.
Idem bij de Volkskrant van 1969 tot 1988.
Chef Nieuwsdienst bij de Volkskrant van 1988 tot 1991.
Waarna eindredacteur aldaar van het reiskatern Traject.
Frans volgde tussen 1970 en 1988 veertien keer de Tour de France.
Behalve bovenstaand boek, in 1988 eerder verschenen met als subtitel van Anquetil tot Zoetemelk, verschenen onder andere van zijn hand Doping en Sport, Hormonale invloed op sportprestaties, De Kneet en Op Karakter.

Frans van Schoonderwalt:
1 maart 1943 - 2 juli 2019

1966

poulidor, aimar en pingeon, tour 1966

1965

gimondi, tour 1965

Felice & Eddy

'Hedde gij nog wa cola?'

'Nèje. En de whiskey is ok op'.'
'Merci dan.'

Patent Octrooi

Het staat er,
international patent,
dus het is.
Met dank aan Decartes' 'cogito ergo sum, ik denk dus ik ben'.

Helaas gaat dit heden ten dage niet meer zo op.
Fake-news en alternative facts beheersen in het huidig tijdperk de informatievoorziening.
U wordt gemanipuleerd bij het leven en degenen die we verantwoordelijk maken voor ons welzijn doen naar believen, eigen goeddunken mee.

fotocollage: cnn

Daarom is het maar goed dat sommige zaken genoteerd en bewaard worden.
En dat er mensen en instanties zijn die zich daarvoor inzetten.
Het Europees Octrooibureau in Den Haag bijvoorbeeld.

In 1972 begon ingenieur Lodovico Falconi, voorheen tien jaar werkzaam bij fietsenfabrikant Torpado, op geheel eigen wijze frames te bouwen van vliegtuig-aluminium.
Daarvoor had hij octrooi aangevraagd en verkregen.

Dankzij een mooi Alan-truike

foto: wil sleijpen

en een daaropvolgend contact tijdens de afgelopen Eroica Limburg,

'extra, extra, read all about it',
heeft Fabio beslag weten te leggen op de octrooien van wijlen Lodovico Falconi.
Of eerlijk gezegd eigenlijk,
heeft ie ze op z'n bordje gekregen.
Vanaf heden in te zien op een van de pagina's rechts op de blog,
Alan Octrooien van Lodovico Falconi.
Doe er uw voordeel mee,
niks nie fake.

Als Drummen over de Bemelerberg

foto: archief  wiel kuntzelaers

Niks Eroica, waarschijnlijk wél Limburg.

Koers jaren zeventig.

Van links naar rechts, Jef Drummen, Henk Smits, Henk Cornelisse, Walter Hairwassers en Remmelt Hindriks. 

Eroica is dan wel een toertocht, géén koers, maar toch benadert het de sfeer van hierboven.
Los van de feestneusjes met genopte korte jurkjes over de fietsbroek en de lycra retrotruikes op 'n tachtiger jaren racer met 'n lege binnenband om de nek, ook leuk maar eigenlijk niet passend bij het evenement.
Op de ietwat langere afstanden is het de serieuze fietser die meestal correct gekleed in wol of dik acryl op 'n fiets met de juiste afmontage naar zweet ruikt.
Intussen geniet hij, of zij, waarom niet, van de fietskes en de lotgenoten onderweg.
Dit alles in een, over het algemeen, mooie rustige omgeving waar een 'buitenlander' niet snel komt.
En ditmaal, in tegenstelling tot twee jaar geleden, droog, kurkdroog op z'n Toscaans.
En met 'n goei drupke straffe koffie bij de start.
Dat deeje ze vroeger nie.

foto: peet knops

En Jef die verdient een beter plaatje, zeker vandaag.

Jef Drummen:
Bemelen 1 juli 1940 - Aubel (B) 24 september 2006