zondag 10 november 2019

Te Koop


Persfoto van Peter Winnen en Jos Alberts uit 1985.
Voor nog geen vier euri te koop op Marktplaats bij Nostalgie.
Geen geld.

Peter Winnen welbekend,
Jos Alberts die van Geleen, niet van Zutphen.

Jos had al bij Elro en AVP-Viditel gereden en zou nadien nog bij ADR-MBK-Fangio rijden.
In 1988 had hij, samen met meerdere jonge profs, geen contract meer.
Samen met zijn vader richtte hij een ploegje op, Zero Boys.


Een vrijwel leeg truike met een cirkel erop.
Te koop voor gelegenheden, koersen bijvoorbeeld, mét bedrukking.
Voor Jos werd het een aantal maanden met Hisfa d'rop.



Daarna was 't toch echt over.
Jos ging de sportmarketing in maar dat had U al gedacht.
En vandaag wordt hij 58 jaar.

zaterdag 9 november 2019

donderdag 7 november 2019

Update Folderpagina

Ter informatie.
De pagina met Alan folders is de afgelopen tijd wat uitgebreid.
Toegevoegd zijn twee modernere folders van Alan, 2002 en 2003.
Ook zijn enkele pagina's uit een Colnago-folder van 1989 toegevoegd, over de Carbitubo en de Carbitubo Krono. Natuurlijk omdat Alan betrokken was bij de ontwikkeling.


Doe er uw voordeel mee.

De fiets in de kunst

Stalen Ros Retro Turf TT


klik voor meer infoBijschrift toevoegen

dinsdag 5 november 2019

Jacques Dupont


Amateurs:


1948: Olympisch goud op de kilometer staande start, baan
1948: Frans militair kampioen op de weg
1948: Frans kampioen achtervolging individueel, baan
1949: Frans kampioen achtervolging individueel, baan

Profs:


1951: Parijs-Tours
1952: 5e Parijs-Roubaix
1953: 7e Ronde van Vlaanderen
1954: Frans kampioen op de weg
1955: Parijs-Tours
1956: Dauphiné Liberéré, 1e etappe, 9e WK
1957: Circuit des Boucles de la Seine, 8e Waalse Pijl, 10e Parijs-Roubaix
1958: Tour du Loiret, 8e Parijs-Tours

Beroepsrenner van 1950 t/m 1960.
Werd daarna slager en handelde in rubberen producten.


Jacques Dupont:
19 juni 1928 - 4 november 2019

maandag 4 november 2019

Arty not farty

cycliste, karel appel

zondag 3 november 2019

Intercontinentale, Brooklyn Bridge


Intercontinentale.
Doen hun naam eer aan.
Niet vanwege hun gekendheid, bekendheid, wereldwijd.
Nee, vanwege de verschillende werelden.
En de brug die ze daarin sloegen.
In ieder geval het eerste deel van die brug.

'Knap cryptisch weer ...'
Nou,
Intercontinentale Assicurazioni is van 1978 en de ploegleider was Franco Cribiori.
En in 1977 was dat de baas bij


Brooklyn, krek. Rechts staat ie. Vanaf het begin in 1973.
En bij de voorganger van Brooklyn, Dreher was ie vanaf 1970 ook al de baas.


En hij nam Roger dus mee naar de Smurfenclub van Gios.


Wat tijd nodig met hún  kleurverandering hadden ze in Torino ook zoals U aan de teambus kunt zien.


Cribiori was van 1969 (GBC) tot 1989 (Atala-Campagnolo) ploegbaas.
En hij zou ook nog Magniflex-Olmo en vanaf '82 al die Atala-ploegen gaan aansturen.
Het was wel 'n overgang van Brooklyn naar Intercontinale, welgeteld één overwinning ipv de tientallen van elke jaar ervoor. Vittoria Algeri won 'n etappe in de Giro.
Al met al was Celestino Vercelli, op 't eind van zijn carrière, de enige die van Brooklyn de overstap naar Intercontinentale maakte.

celestino vercelli, 1977
Maar als gezegd, het was 'n brug, het eerste deel van een brug eigenlijk.

brooklyn bridge
 Het tweede deel was in 1979 verzekerd door Sapa,


weliswaar zonder noemenswaardige overwinningen.
In 1980 ging Magniflex-Famcucine uit mekaar, Luciano Pezzi ging verder met Famcucine-Campagnolo en Cribiori met Magniflex-Olmo.
Vooral Pierino Gavazzi zorgde voor, ook nog belangrijke, overwinningen.

pierino gavazzi, 1980
De brug is echt open als de Daltons van Atala in 1982 de finish gaan bestormen.



Ettore Manenti diende slechts één jaartje in bovenstaande opsomming, hij haalde geen overwinningen.
Maar hij was er wel bij, bij die Brooklyn Bridge naar Atala.




Ettore Manenti wordt vandaag 62 jaar.

Neerkant Calvarieberg


Herhaling van 20-11-11

zaterdag 2 november 2019

Coole Gast


Het is weer bekant, bijna, carnaval?
Halloween hebben we gehad, eergisteren.
Voor de niet-Angelsaksen,
dat betekent dat het gisteren Allerheiligen was en vandaag Allerzielen.
D'n elfde van de elfde laat nog efkes op zich wachten.

Bovenstaand doorgeschoten prototype van een huisvrouw heeft dan ook helemaal niks van doen met het begin van de vasten. En ook weinig met huishouden.
Het is een prentbriefkaart naar een foto uit een damesblad uit de vijftiger jaren.
En de dame in kwestie zou vandaag d'n dag zomaar Marianne Vos, Annemiek van Vleuten of Anna van der Breggen kunnen heten. Maar dan 'n tikkie extremer.
Andere tijden, dames racend op 'n fiets waren bijkans exotisch, vergelijkbaar met die van lichte zeden, én, 't bleef niet bij die fiets.


Margareta Nagengast werd geboren in een klein dorpje in Beieren, Duitsland. Voordat ze tegen haar 16e emigreerde naar de USA had ze wat jaren op 't conservatorium van München muziek gestudeerd. Uit armoede zal ze daarom niet haar heil gezocht hebben aan de overkant van de Atlantische Oceaan.
Om 't wat makkelijker te maken in dat grote nieuwe en Engelstalige land verkortte ze haar naam tot Margaret Gast. Voordat ze onder deze naam faam verwierf ging ze in New York aan de slag als kindermeisje. Ook gaf ze Duitse les.
Toen ze haar Engels op voldoende niveau vond stopte ze met lesgeven en oppassen en ging in de leer als molenaar.

Molenaar? Molens in New York?
Jazeker, ooit zag de reiziger op deze manier voor de eerste keer New York.

art: johannes vingboons, 1664
Oké, 't was een paar jaar eerder en New York heette nog Nieuw Amsterdam.
Maar dat er molens waren is dus niet zo heel erg vreemd.

Terug naar Margaret.
Die leerde fietsen en dat beviel dusdanig dat ze al snel op zondagen met een club uit rijden ging.
Van het een kwam het ander en ze ging wedstrijden rijden.
Snelheidsrecords kwamen in de mode en ze ging records rijden.


Ze wordt The Little Dutchess genoemd, een foutje dat in de USA later nog eens werd gemaakt.

over de moordaansalg op dutch schultz
Een beetje kennis van de wereldbol is ze daar nu eenmaal altijd wat vreemd geweest.
Maar al met al reed Margaret inmiddels de sterren van de hemel op kleine houten banen.
Ook achter de grote motoren.
En dat beviel weer zo goed dat ze dat stuur overnam.
Ze rijdt en wint ook motorraces, treed ook op als stuntvrouw op de motor.


De naam van haar motorfiets is achteraf op z'n minst tekenend te noemen.



Als Margaret stopt met fietsen gaat ze leren voor fysiotherapeute en zal tot op hoge leeftijd een eigen praktijk voeren.
Ook heeft ze een café, 'The Little Dutchess Inn'.
Haar hele leven zal ze zich inzetten voor gelijke rechten voor vrouwen.
Waarmee we weer bij de bovenste foto zijn,
het was satire.
Pittig weefke!



Margareta Nagengast:
2 november 1876 - 13 april 1968

Met dank aan Le Petit Braquet, The Flying Merkel en www.nagengast.org.

vrijdag 1 november 2019

Henk Vogels sr


Henk Vogels senior:
1 november 1942 - 10 augustus 2019

Kunstenaar met snor en fiets

Het is weer movember.
Reden om 'n snor te laten zien.
In onderstaand geval met Salvador Dali.
Let niet op het aureooltje,
Dali was ook maar een eenvoudige kunstenaar met 'n plooifiets.

1967, parijs

Toch?


Aureooltje af.