![]() |
| amersfoort, soesterweg, ongeveer 1915 |
dinsdag 2 juni 2020
Christo
maandag 1 juni 2020
zondag 31 mei 2020
Roger Decock RIP
De oudste nog levende winnaar van de Ronde van Vlaanderen is vandaag overleden.
Het was 1952 dat ie 'm won, 'n tijdje terug. De goede man was dan inmiddels ook 93 jaar.
En 'n goede man was 't.
Wim van Est kon dan wel mooi vertellen dat ie 70 meter diep viel maar dat z'n Pontiac nog steeds liep, dat had ie zonder Roger misschien wel niet kunnen zeggen.
Decock was de enige ooggetuige van Wim's val in de afdaling van de Aubisque.
Hij sloeg alarm, wachtte tot hulp was georganiseerd en verloor daarmee 25 minuten in een rooskleurig klassement. Wimme en de Nederlandse wielerliefhebbers hebben dus reden om Roger Decock dankbaar te zijn.
Vlaanderen werd overigens gewonnen met hulp van een pientere apotheker.
Niks pillen, gewoon 'n zalfje.
Van top tot teen ingesmeerd reed Roger Decock de hele wedstrijd alsof er een kachel naast 'm meefietste. Mooi dat ie won.
Roger Decock:
20 april 1927 - 31 mei 2020
zaterdag 30 mei 2020
Valentino Gasparello
Won goud op de Olympische Spelen van 1956 met Antonio Domenicali, Leandro Faggin en Franco Gandini de Ploegenachtervolgin op de baan.
Vier jaar later won hij in Rome brons op de sprint.
In 1957 werd hij derde op 't WK sprint, in 1958 werd hij eerste evenals in 1959.
Vanaf 1960 was hij acht jaar beroepsrenner, eerst twee jaar bij Bianchi, daarna vooral bij Ignis.
Vandaag wordt Valentino 85 jaar.
Nooitgedagt in Merselo
Het was al weer efkes terug dat Fabio in Merselo 'n fotooke had getrokken van de dienstdoende molen aldaar. En aangezien dat Daar bij die grote molen moet blijven draaien, vanuit de Ballonzuilbossen weer eens rechts aangehouden.
Blijkt d'r inmiddels een fietsenzaak in gestationeerd, sinds 21 september afgelopen jaar zelfs.
En dan ook nog wel zo'n speciale, alleen racefietsen en mtb's.
Wie had dat ooit gedacht?
In de etalage 'n oud Gazelle Champion Mondial AB-frame met 'n deukje in de bovenbuis.
Fabio had toevallig z'n stoute schoenen aan, Mavic trouwens, een damesmodel wat prima zit, dus kon zonder enig probleem naar binnen.
Marcel Ruyten stelt zich voor en vertelt enthousiast over z'n bedrijfje en hoe hij het aanpakt.
Schrijver dezes ziet inmiddels een regenboogtruike van Vivo, een witte trui van Winnen en nog wat meer van d'n dieje, een tijdritpak van Ineos, Wout Poels inderdaad. En wat mooie oudere Cannondales uit de tijd van Mooie Mario aan de muur.
Nou dan weet je 't wel, de prikkels lopen over.
Blijkt d'r ook nog een kaduuk Cervélo-frame van een fietsmaatje in het plafond verwerkt ...
Mocht U in de buurt zijn, zeg maar zo tussen Venray, Vredepeel en Ysselsteyn, ga d'r vooral efkes aan. Mcycles, de naam zal wel van Marcel en Merselo misschien ook nog wel.
Trok ie ook nog 'n fotooke van Fabio,
waarvoor hartelijk dank.
Henk Steevens RIP
De laatste van 'De drie van Elsoo' is niet meer.
Bijna zes jaar na Jan Nolten en Sjefke Janssen is Henk Steevens overleden.
Waarmee ook de laatste renner van de roemruchte Tourploeg van 1953 is heengegaan.
Henk Steevens:
4 oktober 1931 - 29 mei 2020
vrijdag 29 mei 2020
Alan MTB Carbonio bij 't Leegveld.
Italiaans mtb-tje van ongeveer 1990 bij de voormalige doorgang over het Kanaal van Deurne bij 't Leegveld, in 't verlengde van de Eikenlaan in Liessel.
Oktober 2009 kon je er nog overheen.
Voor het vervolg had je fietsend wel een mtb nodig. Je kwam dan bij de dubbele haakse bocht uit tussen Griendtsveen en Helenaveen, het einde of zo U wil, het begin van de Soemeersingel. Kon je zo doosteken naar de Mariapeel. Op een teek meer of minder moest je dan wel niet kijken.
Los van de Peelbrand van afgelopen maand gaat dit Italiaantje er niet meer door.
De duiker is weg, de 'brug' is weg.
Alweer 'n jaar of tien.
Nooit de ketting smeren
![]() |
| 1990 |
Remmen door achteruittrappen. Het lepeltje hierboven raakt dan de band.
Uit: wimbloemendaal.blogspot,
waarvoor hartelijk dank.
woensdag 27 mei 2020
zondag 24 mei 2020
vrijdag 22 mei 2020
donderdag 21 mei 2020
Coco Santisteban
Juan Manuel Santisteban vertoont het kunstje zonder te knoeien.
Rode wijn kan akelige vlekken geven op geel.
Enkele weken later gaat het mis,
goed mis.
In de eerste etappe van de Giro d'Italia van 1976.
Onder de rook van de Etna brengt 'Coco' samen met enkele ploeggenoten González Linares na 'n lekke band terug naar het peloton.
In het zicht daarvan raakt Santisteban van de weg.
Hij reed op kop en keek achterom toen hij een bocht inging.
Kon iedereen volgen?
Er lagen flessen, bidons misschien, op de weg, Coco ging onderuit en sloeg met z'n hoofd tegen een hek.
Juan Manuel Santisteban Lapeire:
25 oktober 1944 - 21 mei 1976
woensdag 20 mei 2020
Orfeo Ponsin, Orpheus
De kick van het dalen,
de verleiding om het te laten gaan.
Zoeffff ...,
aansnijden die bocht,
er mooi weer uitkomen en harder maar.
De beste dalers doen het op intuïtie.
Maar om die intuïtie verantwoord te kunnen gebruiken is ervaring vereist,
technisch kunnen.
Orfeo was pas op latere leeftijd gaan wielrennen.
In 1952 was hij tweede jaars prof.
Zijn ervaring was beperkt maar hij bleek een zeer talentvolle klimmer.
Maar klimmers moeten eveneens dalen.
Orfeo bleek ook een brokkenpiloot.
In de Giro van 1951 moest hij opgeven na een val.
De Giro van 1952 was ook zijn laatste.
Orfeo kwam ten val in de vierde etappe van Siena naar Rome in de afdaling van de Merluzza.
Orfeo Ponsin:
1 september 1928 - 20 mei 1952
de verleiding om het te laten gaan.
Zoeffff ...,
aansnijden die bocht,
er mooi weer uitkomen en harder maar.
De beste dalers doen het op intuïtie.
Maar om die intuïtie verantwoord te kunnen gebruiken is ervaring vereist,
technisch kunnen.
Orfeo was pas op latere leeftijd gaan wielrennen.
In 1952 was hij tweede jaars prof.
Zijn ervaring was beperkt maar hij bleek een zeer talentvolle klimmer.
Maar klimmers moeten eveneens dalen.
Orfeo bleek ook een brokkenpiloot.
In de Giro van 1951 moest hij opgeven na een val.
De Giro van 1952 was ook zijn laatste.
Orfeo kwam ten val in de vierde etappe van Siena naar Rome in de afdaling van de Merluzza.
Orfeo Ponsin:
1 september 1928 - 20 mei 1952
dinsdag 19 mei 2020
De Gouden Karper
![]() |
| foto: sem wijnhoven, dci media |
Skeeleren ook maar daar gaan we 't nou niet over hebben.
Allebei sport maar net 'n tikkie anders.
Peter Winnen zagen we in 't verleden nog wel eens al schaatsend op 't fietspad bewegen.
Vissers bewegen relatief weinig.
Vissers zitten vooral.
In de kroeg en voor de televisie zit je ook. Of hang je, ook goed.
Weet U nog?
Maar dan net 'n tikkie anders.
In 1974 in de originele versie voor het eerst bij Studio Sport.
Geschreven door Tonny Eyk, de vader van Patrick, helaas begin vorig jaar overleden.
Tonny schreef de tune in hotel-restaurant De Gouden Karper in Hummelo.
Waar ook de vélocipède-club D.O.F., Door Oefening Flink, is opgericht.
Met diezelfde Tonny Eyk en onder meer Wim Breukink, de vader van Erik, ook de baas bij Gazelle, en programmamaker Fred Oster.
Met leden als premier Dries van Agt, Philips-directeur Cor van der Klugt, sportcartoonist Dik Bruynesteyn en de wielrenners Jan Janssen, Hennie Kuiper en Gerrie Knetemann.
Een illuster gezelschap, zelfs elitair te noemen, de Gouden Karper waardig.
![]() |
| foto: velo retro |
Als ze me missen, dan ben ik ...
eh ...
fietsen!
Abonneren op:
Posts (Atom)

















































