Fabio Farelli

zaterdag 6 februari 2021

Echt slecht of toch 'n beetje beter

Felice Gremo en de Tour van 1931

De Aubisque, 8 juli 1931.

Felice Gremo in z'n eentje, de Tourmalet wacht nog.

Zijn kopman Antonio Pessenti zal vandaag tweede worden achter Antonin Magnin.

Gremo zelf zal als twaalfde binnenkomen op bijna 21 minuten.

de passage van laruns, foto: miroir des sports

De Belgische onafhankelijke rijder Jos Naert, nog vijfde op de top, komt in de afdaling in de problemen. Een pedaal breekt af.

jos naert, foto: miroir des sports

Na een uur repareren vervolgt hij dapper en ietwat doldriest zijn weg. Hij komt ten val en geeft alsnog op.

Pesenti staat na de 9e etappe op de tweede plek in de rangschikking, Magne is één vanaf deze dag.

In de veertiende etappe van Cannes naar Nice proberen de Italianen hun positie te verbeteren.

Eugenio Gestri wint, 17 seconden later gevolgd door Pesenti en vier minuten later komt Gremo over de streep. Helaas zet het weinig zoden aan de dijk. Net geen veertig seconden na Gremo volgt Magne.

pesenti en gremo onderweg, foto: miroir des sports

Over naar de 23e etappe, de voorlaatste dag.

De Belg Jef Demuysere, numero drie in de negende etappe en toen ook derde geworden in de algemene rangschikking vindt dat het mooi is geweest. Het wordt tijd voor een aanval. Landgenoot Gaston Rebry is zijn kompaan maar helaas kan Magne aanklampen.

Rebry wint, elf seconden later gevolgd door Magne en Demuysere. Pesenti komt ruim zeventien minuten later in een groepje over de streep. Demuysere en Pesenti wisselen van positie in het klassement.

demuysere, rebry en magne, foto: miroir des sports

Felice Gremo heeft de dag ervoor opgegeven.

Antonin Magne wint de Tour van 1931.

Felice Gremo:

23 december 1901 - 6 februari 1994

Nep Slecht

vrijdag 5 februari 2021

Turf, gras en 'n truike

Windsor Turf Supplies, best in the west.

Vertaald is dat dan Windsor Turf Benodigdheden, de beste van het Westen.
Wat heeft het Britse koningshuis in Godsnaam met turfsteken van doen?

Fabio ziet bovenstaand gezelschap vooralsnog niet in de weer met Peelwerkers-gereedschap.

Het speelt polo, zit wel eens op 'n paard en schiet vogels uit de lucht?
Dus het is wel wat gewoon?
Bekijk 't eens efkes ...

Dat zal 't 'm niet zijn dat Huis van Windsor.
Maar turf?

Peins, peins, was ... er ... niet ... ooit ....,
yes!

Tabakswaar ... ?
Dat past op de een of andere manier ook wel bij Yosemite Sam.

Verder ...

En Supplies?

Maar wacht, d'r staat 'n telefoonnummer achterop die trui.
Check, check (en de Vloeikes) ...

windsor turf supplies

Gras?

Néé, geen grass,
gras.
Uit Australië.

Met dank aan Hans van Eck

donderdag 4 februari 2021

Eroica Germania 2000

foto: tinus van der plas

Fernando Manzaneque

Manzaneque was van 1955 tot 1969 beroepsrenner, deed acht keer mee aan de Tour en elf keer aan de Vuelta.

In 1959 en 1965 won hij in Spanje 'n etappe en in Frankrijk in 1960, 1963 en 1967.

Van die laatste zege hebben we beelden hoewel duidelijk is dat het destijds behelpen was.

Het was wel een mannetje die Fernando.

In bovenstaande etappe reed hij voor het 2e Spaanse team, Julio Jiminez was kopman van het 1e.

De strategie was dat Manzaneque zou ontsnappen en zo een bruggehoofd zou vormen voor Jiminez die Roger Pingeon wou verslaan. Toen Manzaneque door zijn ploegleider werd verwittigd dat Julio eraan kwam trok hij zijn eigen plan, harder fietsen.

Jiminez kwam als tweede op 1:23 van Manzanaque over de streep en kwam 1:40 tekort om de gele trui van Pingeon over te nemen. Pingeon won de Tour van '67, Jiminez werd tweede op 3:40.

In de Tour van 1964 liet het mannetje in Manzaneque zich ook gelden.

Het kwam tot een fors handgemeen met Vito Taccone. Fabio schreef er hier al eerder over.

Taccone had die Tour enig naam gemaakt als kamikaze-piloot. In het eerste deel van de 10e etappe naar Hyeres komt het tot duwen en trekken tussen Taccone en Manzaneque.

Fernando valt, springt weer op z'n fiets en gaat verhaal halen bij Taccone. Het werd matten!

cassius clay-sonny liston, 1964

Tourdirecteur Jacques Goddet moest eraan te pas komen om de kemphanen te scheiden.

Manzaneque won in meerdere kleinere rondes etappes en sloot in 1963 de Midi Libre winnend af.

Na de afsluiting van zijn periode als beroepsrenner was hij nog ploegleider bij Werner in 1970 en bij Colchón CR-Atun Tam in 1979.

Bij dit laatste team, waarin broertje Jesús, was hij ook co-sponsor en werd een jaar later zelfs hoofdsponsor bij 'n opsplitsing van Colchón CR-Atun Tam.

Fernando Manzaneque:

4 februari 1934 - 5 juni 2004

Arty not farty

foto: jacques-henri lartigue, parijs 1912

woensdag 3 februari 2021

Thuis heb ik nog een ansichtkaart

eeklo, 1939

Albert Colpaert

Als alles klopt is Albert Colpaert vandaag 102 geworden en dan naar alle waarschijnlijkheid de oudste Belgische voormalige beroepswielrenner nog in leven.

balgerhoeke, 1940

Colpaert was een succesvol coureur bij de jeugd en de liefhebbers. Op de baan in Maldegem, valabij zijn woonplaats Balgerhoeke, vormde hij graag een (succesvol!)koppel met Philibert De Vlaeminck uit Eeklo.

Colpaert werd in 1944 beroepsrenner om op die manier aan tewerkstelling in Duitsland te ontkomen. Veel wedstrijden waren er niet voor hem weggelegd maar de trainingen waren heel geschikt om levensmiddelen te smokkelen.

Na de oorlog begon hij aan de Tieltsesteenweg in Eeklo een goed lopende fietsenzaak. Hij hield deze aan tot zijn 75e. Mannekes als Romaintje De Loof en Ericje en Rogertje De Vlaeminck waren vroege klanten bij Albert.