 |
| 1962 |
Vandaag tachtig jaar geworden,
Cayero was in 1964 nog ploegmaat van Piet Rentmeester en Mies Stolker.
zaterdag 13 februari 2021
Coronaproof Carnaval
In normale tijden zouden dit weekend overal optochten door de dorpen en steden trekken. Mensen verkleed, de gek scherend met bekende personen, de buren, zichzelf of gewoon 'n potje met vet. Zingend, dansend, hossend en bierdrinkend. Dat kan al efkes niet meer en nú al helemaal niet.
Het sextet op de fiets van hierboven, ooit speciaal gemaakt voor Carnaval, zal in bovenstaande vorm ook nergens verschijnen. Niet omdat de tandem niet lang genoeg is om anderhalve meter afstand te garanderen. Ook niet omdat er geen optochten zijn. Ze zijn een handje geholpen coronaveilig te blijven door collega's van het illustere duo Snuf & Snuitje.
Kijk, luister en huiver
Effectief maar wel flauw. Kortom, zeg het voort, zeg het voort.
Samen maken we er een polonaise van, zeg het voort, zeg het voort.
Nep of Echt
Volop discussie op de Alan bikes (classic bikes, screwed and glued) Facebook-groep.
Dat krijg je bij 'n merk met stickers óp de lak die er ook al niet is.
Daarom maar eens twee Carbonio's op 't vloerkleedje van Corneille.
Vanwege de eeuwigdurende bouw van een nieuwe schuur al gedurende bijna 'n jaar boven opgeborgen.
Dat vloerkleed ja. Zien we 't ook nog eens.
En nee, dit is geen Carbonio, dit is zwart geanodiseerd aluminium. Ook zonder lak en stickers.
Dat heeft Corneille toch beter bekeken.
vrijdag 12 februari 2021
De Sigaar
Het moge U duidelijk wezen dat Fabio met de uitdrukking 'de sigaar' níet duidt op het onlangse verscheiden van mevrouw van Looy. Het overlijden van een naaste is altijd vreselijk maar zeker in deze tijden van corona. Waarmee dit is gezegd.
Dit mandala-achtig stukje huisvlijt verwijst naar dit stukske. Het was te mooi om te laten liggen.
donderdag 11 februari 2021
woensdag 10 februari 2021
Petite Aide 1966
In het stukske van gisteren over Paolo Mannucci kwam terloops de eerste, onaangekondigde, dopingcontrole in de Tour (die van 1966) en de daaropvolgende rennerstaking aan bod.
Omdat hem een vraag hierover bereikte, "wat gebruikten die renners dan behalve biefstuk?" gaat Fabio hier nog efkes over verder.
Het antwoord is simpel, vooral allerlei amfetaminen, destijds ook wel wekaminen genoemd.
Natuurlijk werden er sinds jaar en dag ook andere middelen gebruikt, pijnstillers bijvoorbeeld.
Zo ging in de Tour van 1960 Roger Rivière in achtervolging op Gastone Nencini tijdens de afdaling van de Col de Perjuret onderuit en viel tien meter in een ravijn. Omdat hij Palfium had gebruikt.
Palfium is een pijnstiller en heeft een verminderde reactietijd tot gevolg. Rivière zou nooit meer fietsen. Misschien had ie in zo'n afdaling meer gehad aan efedrine, vanwege de verhoogde allertheid.
Roger gebruikte tijdens zijn werelduurrecord in 1958 ook al amfetamine en kamfer. Kamfer? Ja, dat heeft hij ooit aangegeven in een interview. Waarschijnlijk vanwege de licht verdovende werking. En dan neem je de libido-verlagende werking voor lief nietwaar? Dat wist U niet? Járenlang door de thee of koffie gedaan bij dienstplichtige soldaten. Om de mannen van stavast een beetje rustig te houden. Maar Fabio dwaalt af ..
Op 28 juni na de vijfde etappe van Royan naar Bordeaux, gewonnen door Willy Planckaert, dwaalden enkele jongemannen door de hotels om renners te vinden. Dat was nog niet zo makkelijk want het was al aan de late kant. Poulidor, reeds in burgerkloffie, had de eer als eerste aangesproken te worden, "bent U een wielrenner en rijdt U de Tour?" en mocht meegaan om een plasje te doen. Poupou verbaasde zich er later over dat hij niet eens zijn identiteit hoefde aan te tonen en dat niks werd verzegeld. Ook Rik van Looy was de sigaar. Achteraf bleken vijf renners positief, Fabio heeft niet achterhaald wie dit betrof wat wel wat zegt over het belang wat eraan werd gehecht.
De volgende dag, vijf kilometer op weg naar Bayonne, stopte het peloton met fietsen en ging lopend verder. Ze lieten duidelijk blijken niet gediend te zijn van zulks een controle en riepen Tourdokter Dumas toe dat die zich zelf maar eens moest laten testen op bijvoorbeeld Aspirine. Je kon wel eens je werk moeten doen en hoofdpijn hebben immers. Uiteindelijk fietste het peloton weer verder en won Gerben Karstens de etappe.
 |
| foto: miroir des sports |
Hartstikke verslavend, er is Fabio een verhaal bekend van 'n oude voormalige wielrenner die nog steeds slikt. Een soort Jules Deelder zeg maar. Menigeen heeft de leeftijd van Jules overigens niet gehaald, het hart heeft het hard te halen bij speedgebruik. Want amfetamine noemen we op straat tegenwoordig gewoon 'speed', niet voor niks natuurlijk.
Overigens was Efedrine ook een veelgebruikt middeltje en géén amfetamine. Wél een stimulantium net als amfetamine. Maar het werkt anders, voor de dokters onder U, en wie is dat niet, het stimuleert minder dan amfetamine de afgifte van dopamine, het gelukshormoon. Je wordt van efedrine dus minder opgewekt, hebt minder een geluksgevoel dan bij amfetamine. Het heeft een verwijdend effect op de luchtwegen en werd daarom vaak gebruikt in hoestsiroop en neusdruppels. Door Vicks bijvoorbeeld.
 |
| vicks nyquil, 1966 |
Er is een foto van Eef Dolman uit 1965 waarbij hij zichzelf met 'n pipet zogenaamd neusdruppels toedient. Voor een wiel aan de muur, waarmee de relatie met zijn sport wel heel duidelijk wordt gelgd. Eef had destijds zijn NK-titel bij de amateurs moeten inleveren omdat hij positief was getest op efedrine. Nee, Fabio laat die foto hier niet zien, er zitten rechten op. Maar als U nieuwsgierig bent, klik hierop en U ziet het, het is echt waar.
Voor het juiste perspectief, we moeten niet doen alsof alleen wielrenners doping gebruiken. Ook in 1966 niet. Tijdens het Wereldkampioenschap Voetbal ging de finale tussen Engeland en West-Duitsland. Achteraf bleken drie Duitsers positief op efedrine. Nou waren die toevallig wel verkouden, dat begrijpt U wel.
 |
| west-duitsland, wk 1966, zilver |
Zo, nu is schrijver dezes wel toe aan 'n opkikkertje.
En na 'n pepper is dat 'n downer.
Ook van 1966.
Maurice Van Herzele
Werd in de loop van 1936 beroepsrenner en was dit tot en met 1952.
Won in 1942 de GP Wallonië en werd 7e in de Waalse Pijl.
In 1945 werd hij tweede in Gent-Wevelgem.
In 1947 schreef hij de Textielprijs Vichte op zijn naam en won de Ronde van België voor de tweede keer.
Maurice-Plutave Van Herzele:
10 februari 1917 - 6 februari 1998, geboren en gestorven in Sint-Lievens-Houtem.
dinsdag 9 februari 2021
Paolo Mannucci
Het is misschien triest maar wel waar,
Paolo Mannucci was drie jaar prof en zijn meest memorabele prestatie is laatste in de Tour de France van 1966.
Die Lucien Aimar won van Jan Janssen voor de Nederlanders en Raymond Poulidor voor de Fransen. Met dank aan Anquetil.
Mannucci werd 82e op twee uur, vijf minuten en 26 seconden. Ook in het puntenklassement eindigde hij als allerlaatste. Willy Planckert won dit voor Gerben Karstens. Mannucci's beste uitslag die Tour was 27e in de 17e etappe van Briancon naar Turijn, kopman Franco Bitossi won.
Het was ook de Tour van de eerste dopingcontrole in Bordeaux en met een rennerstaking van die kant wege. En het was de laatste Tour voor Anquetil, Jacques gaf op in de 19e etappe met een longontsteking.
De zomer van 1966 was de natste ooit, in Nederland dan.
 |
| jos van der vleuten in de tour van '66 |
Paolo Mannucci wordt vandaag 79 jaar.
maandag 8 februari 2021
zondag 7 februari 2021
Gazelle-Canada Dry 1973
 |
| folder 1973 met jan spetgens, collectie: menno grootjans |
Canada Dry werd in 1971 in Nederland geïntroduceerd. Winters Frisdranken in Maarheeze bottelde 't drankje.
Het is een ginger-ale, d'r zit gember in, vandaar de typische smaak. Bij de Mrs hoeft Fabio er niet mee aan te komen.
De wielerploeg ontstond in 1973. Ton Vissers was de ploegleider en het bleef bij 'n jaartje, toen was het weer over. De Spet, Jan Spetgens hield 't voor gezien, hij was niet de enige, en ging weer naar de amateurs. De meeste renners van Canada Dry was helaas geen lang voorspoedig profleven beschoren. Dit ondanks bij de amateurs gebleken talenten.
De popgroep Ginger-Ale heeft wat langer bestaan, van '69 tot '72 om precies te zijn. Ze waren dus net gestopt toen de wielerploeg begon. Het bandje bevatte ook nogal wat talent. Deejay Will Luikinga speelde fluit en sax, de bassist van de Hunters (Russian Spy and I) zat erin, de zanger zou nog bij de Dizzy Mans Band en Ekseption zingen, de drummer werd een succesvol producer van o.a. de Dolly Dots, je moet er maar van houden. Toch had al dit talent slechts één hitje.
Mij maar wielrennen.
Ojee, da's weinig respectvol .... och, Leck mich am arsch (Marie). Van 1972 trouwens.
 |
| collectie: ad verhagen |
"Au, niet slaan!"
Mr & Mrs
"Duut ie 't?"
"Hij duug 't."
"Kàuw hè?"
"'Kàuw ja."
"Stoj ik 'r moi op?"
"Dè wit 'k nog nie."
"Wanne wind."
"Kàuw ja."
Abonneren op:
Posts (Atom)