Adolfo Grosso

Een wiel is 'n wiel nietwaar? Maar een bandje zat er blijkbaar niet aan bij Pirelli ...

Adolfo Grosso werd 1 oktober 1949 professional en won 6 november met Fiorenzo Magni de Trofeo Baracchi. Je kunt beroerder binnekomen in het profpeloton.

Was Magni zijn kruiwagen? Nee, Magni won een jaar later weer de Baracchi maar toen met (een van de) numero twee van 1949, Antonio Bevilacqua. 

Grosso zat niet stil, hij haalde zijn overwinningen echt wel binnen.

De Coppa Caivano in 1949, Milaan-Turijn in '50, de Giro del Veneto in '52 en '55, de Giro di Campania in '53 en etappes in de Volta a Catalunya, de Vuelta a la Argentina, de Tour de Romandie en niet de minste, de 18e etappe van de Giro d'Italia in 1955. 

Guido De Santi, het maatje van Bevilacqua in de Baracchi van '49, werd tweede. 

Na 1957 stopte Adolfo ermee, dat jaar werd ie dertig.

Drieëntwintig jaar later was 't helemaal over.

Adolfo Grosso:

17 december 1927 - 28 juli 1980

Brooks Swift Ti

Onder 't zadel in 't leer gestempeld, 0D4.

Dan zou 't van 2004 moeten zijn, 

En de D staat óf voor april óf voor october-december,

daar zijn we nog niet uit.

Er zit een klein scheurtje bij de neus-rivet aan de non-drive side ... (hoe selecteren we onze lezers), 

daar heeft iets teveel spanning op gezeten waarschijnlijk. Nu niet meer, is wat losser gedraaid. 

Het zadel moet het doen zonder bevestigingsoogjes voor 'n tasje en 't weegt net geen 400 gram.

Officieel moet 't 390 gram zijn maar stof en vet, zéker vet, hebben ook gewicht.

En zo'n scheurtje, laten we maar eens afwachten.

Voorlopig wordt het niet groter want het zadel gaat bij de voorraad. 

En scheurtjes worden overgewaardeerd, toch? Of is dat dan ondergewaardeerd?

Wat die voornaaf erbij doet?

Geen idee, kwam zomaar aanrollen.

Net als 't zadel.

Arty not farty

ode aan de fiets, frans kokshoorn, 1990, den haag

 

Renato Giusti

Renato Giusti won in de Giro van 1961, die gewonnen werd door de drie weken geleden overleden Arnaldo Pambianco, twee etappes. De laatste van die twee won hij met een kapot getrokken voorrem.

Een sprint in de regen, 'remmen zijn nutteloos om te winnen, vooral in de sprint'.

Niet dat ie verder niks meer gewonnen heeft maar dit waren zijn belangrijkse wapenfeiten.

Plus dan dat ie, samen met Miguel Poblet, achter Rik van Looy als tweede eindigde in het puntenklassement. 

En met Torpado als tweede in het ploegenklassement.

Twee jaar later stopt hij met fietsen omdat hij een riante baan in de textiel krijgt aangeboden.

Jaren later heeft hij een eigen bedrijf met zo'n tweehonderd personeelsleden.

In de textiel, ondergoed, daar zijn wielrenners blijkbaar goed in.

Liefhebbers van het 'oude wielrennen', dank Maarten Ducrot, kennen het wel.

En nog wat varianten met Jolly erop, Peter Pieters reed er bijvoorbeeld nog voor.

De volledige naam is Maglificio marca Antonella-Club 88.

En daar is, natuurlijk, ook 'n truike van.

Vandaag is Renato Giusti 84 jaar geworden,

tanti auguri!

Bulky aluminum lugs

tour dupont 1992

Bianchi Carbon Pro, ontwikkeld in samenwerking met Alan, 

heeft ook een zadelpendiameter van 25 mm,

't is maar dat U 't weet.
 

IJsco Time

Merselo Haag/Schaapskuil

 

VAR 973

Badge

foto: sterba bikes

Tour de Jumbo Visma

Alan Flyers, Catalogs and Tests

Al jaren is bij deze blog een pagina te vinden met foldermateriaal over Alan. In de loop van de tijd is dit steeds verder uitgebreid. Meer folders, reclame-foto's uit bladen en andere relevante informatie als testen uit fietsbladen. Ook van fietsmerken die hun sticker op 'n fiets uit Saccolongo plakten, verder afmonteerden en in hun catalogus zetten. Of niet. 

De afgelopen dagen is er weer vanalles aan de pagina toegevoegd.

Om Google een handje te helpen is de naam ook veranderd,

check Alan Flyers, Catalogs and Tests (incl. Colnago Dual/Carbitubo) 

Claes Oldenburg

 

bicyclette ensevelie, parc de la vilette, paris

flying pins, john f kennedylaan, eindhoven

Claes Oldenburg:

28 januari 1929 - 18 juli 2022

Van alle tijden

gino

Gemert Binderseind/Stereind

 

Thuis heb ik nog een ansichtkaart

liessel, collectie carla van loon

 

Ballon d'Alsace, 'n schuurke en nog wat meer

Een tijdje terug, nog nie zo lang geleeje, kampeerde Martin van Kessel in de Vogezen, aan de voet van de Ballon d'Alsace. Behalve dat ie daar, ongetraind, met z'n MTB maar eens naar boven reed, gaf ie, Mart eigen, z'n ogen goed de kost. Op de camping stond 'n schuurke en op dat schuurke zat bovenstaande plaat geschroefd. Die was 'm wel opgevallen, de mens heeft niet voor niks jaren gefietst.

foto: collectie wiel kuntzelaers

Oplettend als dat ie is zag ie ''n paar dagen later dat ze bij dat schuurke aan 't rommelen waren. Nou ja, rommelen, opruimen. Die plaat kwam terecht op 'n vrachtwagentje richting vuilstort.

Zo ver is 't niet gekomen, Mart demarreerde en stelde de plaat veilig, 'naar de stort kan altijd nog ...'

Weer 'n stukske wielerhistorie gered.

Het bord lijkt gemaakt ter gelegenheid van 't gegeven dat het in 2005 honderd jaar geleden was dat de col voor 't eerst in de Tour de France werd opgenomen. Vaak wordt de col gepresenteerd als de allereerste col in de Tour ooit. Dat klopt niet. In de allereerste Tour, die van 1903, en ook de daaropvolgende van 1904 was de Col de la République, ook wel de Col de Grand Bois, al van de partij. ietskes minder hoog, dat wel. Maar in 1904 werden daar serieuze klappen uitgedeeld door supporters van Antoine Fauré, de organisatie had waarschuwingsschoten moeten afvuren. Exit Col de la République tot 1950. De Ballon d'Alsace werd haar vervanger, tot 1914 zat ie d'r elk jaar  bij. Dat eerste oorlogsjaar zelfs tweemaal. Daarna moeten we wachten tot 1930 voor ie weer beklommen gaat worden.

De rampzalige toestand van Elzas-Lotharingen na WO I heeft hierin waarschijnlijk een rol gespeeld.

Misschien dat Fabio daar binnenkort  meer duidelijkheid over krijgt.

En die vraagtekens bij 2005?

Het werd een Deen, 

helemaal trendy dezer dagen, 

in de Tour van 2022.

foto: cor vos

Achteraf is daarover nog 'n hoop te doen geweest,

de UCI die Rasmussen's te lage reticulocytenwaarde onder tafel moffelde ....

Het zou twee jaar duren voor díe ballon werd doorgeprikt.

En achteraf nog wel 'n paar meer. Ballonnen.

In Fabio's Billy

De Pedaalridders van de Peel

Rien van Horik

voor info zie: De Pedaalridders van de Peel

Groot formaat paperback, 252 bladzijden en 57 dorpen (inclusief de stad Helmond) komen aan bod!

Absolute aanrader.

Fartelli Speaks

Geen Lego meer in de Sovjet Unie.

Je moet 't natuurlijk wel efkes weten, dit was een Lego-coureur van vroeger.

Voor d'n deze.

In 'n rooj truike, zoals het hoort.

Zoiets als d'n dizze.

The Republic of Anaerobia,

daar is ook weinig speels aan.

Maar 't zal Poetin pet zijn.

Gios Peloton Superlite

foto: gios

Deze prachtige Gios Torino kwam voorbij op 't internet.

Ondanks 't toch duidelijk vooral typisch blauw moest Fabio meteen aan Giant denken.

De Peloton Superlite van rond 1990.

foto: roog bikes

Geen punt, 

misschien wel een soortement van eerbetoon aan een prachtige kleurencombinatie.

En Peter Serier maakte ooit zo een tijdritframe waar 't blauw van Gios weer in verwerkt was.

Kortom, niet alleen wielen zijn rond.

Ospeldijk Meijelseweg/Oude Dijk

 

Nishiki Alan Carbon

Uit: Bicycling, december 1986.

Met dank aan Ake Stenqvist.

Arty not farty

robert crumb

 

Willem II-Gazelle Expo

 

ReCycle

 

'In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aardbodem wederkeert, omdat gij daaruit genomen zijt; want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren.' 

Genesis 3:19

 Gezien op Iles d'Oléron.

Arnaldo Pambianco

Arnaldo Pambianco onderweg naar de Giro-zege van 1961.

Voor de scherpzinnigen, de oplettenden en de cijferaars, 

inderdaad, 

dit jaar éénenzestig jaar geleden.

Arnaldo won géén etappe doch veroverde de leiderstrui in de veertiende etappe op Anquetil en bleek uitermate taai, hij stond de leiding niet meer af.

Het waren niet de minsten achter hem, Monsieur Chrono is al genoemd, die werd tweede. Vuelta-winnaar Antonio Suárez derde, Gaul, Carlesi, Junkermann, Van Looy en diens ploegmaar Van Tongerloo volgden. 

Vandaag, eenenzestig jaar nadien dus, overleden.

Arnaldo Pambianco:

16 augustus 1935 - 6 juli 2022

 

Remco Campert

Remco Campert: 

29 juli 1929 - 4 juli 2022

Dat zijn leven vurrukkelluk mag zijn geweest.

Portugal Lourical

 

Tour de France