http://www.gazzetta.it/gallery/Ciclismo/10-2011/ettore-milano/variabili-803384820431.shtml#0
maandag 24 oktober 2011
Ettore Milano II
http://www.gazzetta.it/gallery/Ciclismo/10-2011/ettore-milano/variabili-803384820431.shtml#0
zondag 23 oktober 2011
Ettore Milano
26 juli 1925 - 21 oktober 2011
Na een langdurige ernstige ziekte heeft Ettore Minali het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld.
Aldaar wordt hij herenigd met zijn grote vriend Fausto Coppi.
Ettore was een van de belangrijkste helpers van Coppi. Het grootste deel van zijn carriere reed hij bij Bianchi. Zelf won hij eenmaal een etappe in de Giro en eenmaal een tijdrit samen met Coppi en anderen.
Biaggio Cavanna, de blinde masseur van Coppi, mocht hij schoonvader noemen.
Na zijn actieve periode als wielrenner was hij succesvol als ploegleider, o.a. bij Sanson-Campagnolo. Franco Balmamion en Italo Zilioli fietsten destijds bij Sanson.
De begrafenis zal maandag plaatsvinden.
Na een langdurige ernstige ziekte heeft Ettore Minali het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld.
Aldaar wordt hij herenigd met zijn grote vriend Fausto Coppi.
Ettore was een van de belangrijkste helpers van Coppi. Het grootste deel van zijn carriere reed hij bij Bianchi. Zelf won hij eenmaal een etappe in de Giro en eenmaal een tijdrit samen met Coppi en anderen.
Biaggio Cavanna, de blinde masseur van Coppi, mocht hij schoonvader noemen.
Na zijn actieve periode als wielrenner was hij succesvol als ploegleider, o.a. bij Sanson-Campagnolo. Franco Balmamion en Italo Zilioli fietsten destijds bij Sanson.
De begrafenis zal maandag plaatsvinden.
zaterdag 22 oktober 2011
Abdoe
Alles alling gehouden vandaag. Geen stukken. Weer goed weggekomen. Die verrekte cowboy ook.
Hij lag bijna plat naar links. Hoe is 't muggelijk? Dattie dan nie op z'n snuffert gaat.
Nie dattie da nooit doet.
Hierboven kwam ie goed weg. En 't lag die keer ook niet aan hem. Mooie vlucht van Jalabert trouwens.
Hij lag bijna plat naar links. Hoe is 't muggelijk? Dattie dan nie op z'n snuffert gaat.
Nie dattie da nooit doet.
 |
| 1991 Camps d' Elyssee |
 |
| Armentieres |
Hierboven kwam ie goed weg. En 't lag die keer ook niet aan hem. Mooie vlucht van Jalabert trouwens.
Farelli Rijmt & Dicht
Pietje Pelle zag 'n nieuwe Gazelle
Z'n vrouw had er wel wat mee te stellen
Maar 120 stuks zei Pietje Pelle
Reden om naar Dieren te snellen
Over m'n lijk zei Vrouw Pelle
Vijfentwintighonderd euro, dat moet je niet willen
Die prijs is om te gillen
Hoe moet nu Piet Pelle zijn honger stillen?
donderdag 20 oktober 2011
woensdag 19 oktober 2011
dinsdag 18 oktober 2011
Fartelli Speaks
Dat de wielrenner die de Tour de France wint clenbuterol in zijn bloed heeft is natuurlijk veel belangrijker dan de 107 voetballertjes onder de 17 jaar op het WK.
maandag 17 oktober 2011
Inspiratie
Fabio bekijkt regelmatig de blog ItaliaanseRacefietsen.
Ook de blog van Gerard van Dongen/GastheerG wordt frequent door hem bezocht. De column van Gerard op ItaliaanseRacefietsen is daarom verplichte kost voor Fabio.
Meestal vindt hij het een plezier om te lezen. Zo ook de column van deze maand:
http://italiaanseracefietsen.wordpress.com/2011/10/14/inspiratieloos/
Italiaanse racefietsen horen in Italie gemaakt te zijn en afgemonteerd te zijn met Italiaanse spul.
Gerard roept op tot discussie en reactie.
Fabio heeft ondervonden dat veel fietsliefhebbers heel erg graag hierover van mening verschillen.
Dat kan er soms heel fel aan toe gaan.
Fabio zelf heeft op Belgische, Nederlandse, Nederlands/Japanse en Italiaanse racefietsen gefietst. Zeker één van die Italianen komt uit China. De twee andere waarschijnlijk uit Italie.
Dan het spul erop. Als we naar de remmen kijken was dit tweemaal Weinmann, viermaal Shimano en tweemaal Campagnolo. Voor de derailleurs moet Weinmann vervangen worden door Sachs Huret.
Een allegaartje dus. Toch fietste Fabio op al deze fietsjes heerlijk. Was er ook apetrots op.
Zeker zijn eerste Gazelle Champion Mondiale. Afgemonteerd met Shimano Dura Ace.
Dat was toch andere koek dan eerst die oude Superia en later die Batavus Champion.
Okee, dit alles is niks Italiaans aan. Dat weet Fabio ook wel.
En die stalen ferrari-rode Bianchi Campione d'Italia, die is afgemonteerd met Campagnolo. En 3TTT.
En dan begrijpt Fabio Gerard wel weer. Als de bandjes vervangen moeten worden komt daar Vittorio op in plaats van de Continentals van nu.
Want Fabio wil een echte Italiaan.
Maar hoe gaat Fabio dan om met de carbonnen Bianchi 928SL? Afgemonteerd met Shimano Ultegra. En Deda, dat dan weer wel.
Daar istie toch ook hartstikke blij en trots mee.
Hoe kan dat nou?
Fabio houdt ook van muziekskes.
Van popmuziek of eigenlijk beter rock.
Maar ook van rootsmuziek.
Dat is muziek die verbonden is met een afkomst, bron, oorsprong.
Binnen die rootsmuziek heeft Fabio nog een zwak voor old-time American folk music. De witte mensen-blues.
Zoiets als dit dus:
Dit kun je volgens Fabio vergelijken met een in Italie gebouwde en volledig Italiaans afgemonteerde racefiets.
En nu blijft 't een Italiaan maar dan van carbon, nog steeds Italiaans afgemonteerd maar met electrische schakeling:
Deze Gazelle is volledig Italiaans afgemonteerd:
Wat wil Fabio hier nu mee zeggen?
Fabio wil hiermee zeggen dat je op verschillende manieren hetzelfde Whiskey kunt zingen, dat je niet alles even mooi hoeft te vinden en dat whiskey er is om gedronken te worden. En ook om erover te zingen.
Proost Gerard.
Ook de blog van Gerard van Dongen/GastheerG wordt frequent door hem bezocht. De column van Gerard op ItaliaanseRacefietsen is daarom verplichte kost voor Fabio.
Meestal vindt hij het een plezier om te lezen. Zo ook de column van deze maand:
http://italiaanseracefietsen.wordpress.com/2011/10/14/inspiratieloos/
Italiaanse racefietsen horen in Italie gemaakt te zijn en afgemonteerd te zijn met Italiaanse spul.
Gerard roept op tot discussie en reactie.
Fabio heeft ondervonden dat veel fietsliefhebbers heel erg graag hierover van mening verschillen.
Dat kan er soms heel fel aan toe gaan.
Fabio zelf heeft op Belgische, Nederlandse, Nederlands/Japanse en Italiaanse racefietsen gefietst. Zeker één van die Italianen komt uit China. De twee andere waarschijnlijk uit Italie.
Dan het spul erop. Als we naar de remmen kijken was dit tweemaal Weinmann, viermaal Shimano en tweemaal Campagnolo. Voor de derailleurs moet Weinmann vervangen worden door Sachs Huret.
Een allegaartje dus. Toch fietste Fabio op al deze fietsjes heerlijk. Was er ook apetrots op.
Zeker zijn eerste Gazelle Champion Mondiale. Afgemonteerd met Shimano Dura Ace.
Dat was toch andere koek dan eerst die oude Superia en later die Batavus Champion.
Okee, dit alles is niks Italiaans aan. Dat weet Fabio ook wel.
En die stalen ferrari-rode Bianchi Campione d'Italia, die is afgemonteerd met Campagnolo. En 3TTT.
En dan begrijpt Fabio Gerard wel weer. Als de bandjes vervangen moeten worden komt daar Vittorio op in plaats van de Continentals van nu.
Want Fabio wil een echte Italiaan.
Maar hoe gaat Fabio dan om met de carbonnen Bianchi 928SL? Afgemonteerd met Shimano Ultegra. En Deda, dat dan weer wel.
Daar istie toch ook hartstikke blij en trots mee.
Hoe kan dat nou?
Fabio houdt ook van muziekskes.
Van popmuziek of eigenlijk beter rock.
Maar ook van rootsmuziek.
Dat is muziek die verbonden is met een afkomst, bron, oorsprong.
Binnen die rootsmuziek heeft Fabio nog een zwak voor old-time American folk music. De witte mensen-blues.
Zoiets als dit dus:
Dit kun je volgens Fabio vergelijken met een in Italie gebouwde en volledig Italiaans afgemonteerde racefiets.
En nu blijft 't een Italiaan maar dan van carbon, nog steeds Italiaans afgemonteerd maar met electrische schakeling:
Deze Gazelle is volledig Italiaans afgemonteerd:
Wat wil Fabio hier nu mee zeggen?
Fabio wil hiermee zeggen dat je op verschillende manieren hetzelfde Whiskey kunt zingen, dat je niet alles even mooi hoeft te vinden en dat whiskey er is om gedronken te worden. En ook om erover te zingen.
Proost Gerard.
zaterdag 15 oktober 2011
Wielrenner
Liedje van Ton Engels. Hij schreef 't na het lezen van Benjo Maso's 'Wij waren allemaal Goden'. Over de Tour van 1948.
Ton zingt het 'plat', in dialect. In dit geval dat van Helden, aan de Limburgse zuid-oostkant van De Peel.
vrijdag 14 oktober 2011
donderdag 13 oktober 2011
woensdag 12 oktober 2011
dinsdag 11 oktober 2011
De Rollenbank
Het is vroeg donker aan het worden. Fabio komt van het bijbaantje met pensioenvoorziening thuis, eet en het is te laat. Te laat om te fietsen. Donkere tijden breken aan.
Fietsen, dat wordt de komende maanden op zaterdag en zondag. En een te verwaarlozen keertje door de week. Als d'r ene heilige wordt gevierd. Maar dat valt nogal tegen met die donkere dagen.
Er is dan een moment dat Fabio eraan moet geloven.
Het is tijd voor D'n Tacx.
Zo enen Tacx staat nog in Farelli's schuur. Zonder de aandrijfriem. Die heeft het begeven. Ook zonder standaard. Een standaard was voor mietjes. Fabio reed los op de bank. Dat was goed voor de ontwikkeling van zijn stuurvaardigheid. En zijn ego.
Dat kon ook fout gaan. Bijvoorbeeld Peter Winnen. Die zag de voorbereiding van zijn seizoen in duigen vallen. Schoot onder het TV-kijken van z'n Tacx en scheurde zijn kringspier. En dat zit beroerd, ook op een Selle Royal of een Rolls.
Fabio gaat met d'n tijd mee. Sinds een paar jaar is hij de bezitter van een Flow. Nog steeds D'n Tacx, maar dan met regelbare weerstand, cadans en allerlei andere tellerkes. Niet dat dit veel verschil maakt. Het blijft behelpen met D'n Tacx.
Eigenlijk is het alleen vol te houden met een goei muziekske. En dat komt goed uit. Fabio houdt ook van muziekskes. Goei muziekskes dan. Niet van dien flauwen bras. Dat niet.
Dit muziekske doet het al jaren op D'n Tacx. Eerst als LP op de rollenbank. Later als CD op de Flow.
Blijft keigoed.
Hier een liveversie:
Fietsen, dat wordt de komende maanden op zaterdag en zondag. En een te verwaarlozen keertje door de week. Als d'r ene heilige wordt gevierd. Maar dat valt nogal tegen met die donkere dagen.
Er is dan een moment dat Fabio eraan moet geloven.
Het is tijd voor D'n Tacx.
Zo enen Tacx staat nog in Farelli's schuur. Zonder de aandrijfriem. Die heeft het begeven. Ook zonder standaard. Een standaard was voor mietjes. Fabio reed los op de bank. Dat was goed voor de ontwikkeling van zijn stuurvaardigheid. En zijn ego.
Dat kon ook fout gaan. Bijvoorbeeld Peter Winnen. Die zag de voorbereiding van zijn seizoen in duigen vallen. Schoot onder het TV-kijken van z'n Tacx en scheurde zijn kringspier. En dat zit beroerd, ook op een Selle Royal of een Rolls.
Fabio gaat met d'n tijd mee. Sinds een paar jaar is hij de bezitter van een Flow. Nog steeds D'n Tacx, maar dan met regelbare weerstand, cadans en allerlei andere tellerkes. Niet dat dit veel verschil maakt. Het blijft behelpen met D'n Tacx.
Eigenlijk is het alleen vol te houden met een goei muziekske. En dat komt goed uit. Fabio houdt ook van muziekskes. Goei muziekskes dan. Niet van dien flauwen bras. Dat niet.
Dit muziekske doet het al jaren op D'n Tacx. Eerst als LP op de rollenbank. Later als CD op de Flow.
Blijft keigoed.
Hier een liveversie:
maandag 10 oktober 2011
Wa heb ik nou an minnen fiets hange?
't Is alweer een tijdje geleeje. Ik reej toen vur Gimondi mar eigenlijk vur Rik van Linden. Ik moest 'm goe nirzette vur de sprint. D'n Tour war da joar 'n bitje ne rare. Francesco Moser, ne debutant, had de proloog in Charleroi gwonnen vur Merckx. Da gaajde 'm helemaol nie. Gimondi deej 't nie slecht mar had ter toch z'n beste joaren opzitten. Aachteraf.
Van Linden deej 't erg goed. Hij war toen echt d'n derde Rik. Klonk nie slecht, van Steenbergen, van Looy en van Linden. In de ploeg zat ok nog zinne bruur, Alex. Mar die di nie echt mee.
Maar waor 't nou over gaat. D'n twidde etappe diejen Tour war verdeeld in twee. En we zouden dat eerste stuk in Molenbeek finishen. Witte wel wie doar moest gaon winne....
D'r wier goe durgefietst. Mooi klubke veuraan, Merckx, Priem, Godefroot en nog wa volluk. De Kneet zat d'r ook bij. Heur ik me opinnen toch nen hoop gebries. Ik denk "Bart Solaro duu toch nie mee?" Kiek 's um en jeezus... heb ik me doar 'n perd aan minne fiets hangen.
Het liep gelukkig goe af. Priem won de sprint trouwens vur Merckx. Die baalde!
Rik won 't twidde deel diejen dag en toen war de premie weer binnen.
Nog beter war dattie uiteindelijk 't puntenklassement binnenhaalde. Dor duude 't vur. En de gladdejolen.
zaterdag 8 oktober 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)