vrijdag 15 november 2013
Fartelli Speaks
Philips gaat retro.
Het ouwe, Fabio zo vertrouwde, schildje is jaren geleden vervangen door bovenstaande letters.
Niks mis mee, duidelijke taal,
Wel wat karakterloos.
Zeker vergeleken met dat ouwe schildje.
Zie 't maar als met de letters op 't frame,
Gazelle of Bianchi, rechtop of schuin,
écht uitmaken doet 't niet.
Maar 't balhoofdplaatje .... dan wordt 't een ander verhaal.
Philips liet eigenlijk jaren z'n balhoofdplaatje weg.
En nou is 't er weer.
Wat gemoderniseerd, strakker mag je 't niet noemen.
Een beetje als zo'n moderne retrofiets.
Gemaakt vandaag en voor nu met als idee erachter vroeger en toen.
Van Fabio mag 't. Het is goed zo.
En nou nog Gazelle terug naar Dieren en Bianchi naar Milaan.
Zo is 't en nie anders, nie dan?
donderdag 14 november 2013
Turf Toertocht II, het moer
Bij Evertje linksaf langs 't kanaal.
Wat onze potentiële helden niet weten is dat ze lévensgevaarlijk voormalig zwemwater passeren. Vroeger zwommen de Meijelse mannen hier. De vrouwen niet, dat gaf geen pas, die verpoosden op de Vieruitersten aan en in het water.
Nu is zwemmen verboden.
Onder het water liggen namelijk kazemat-, bunkerresten. Nog van 40-45.
En er is gevaarlijke stroming.
Gelukkig was dat er allemaal nog niet rond 1965 ...
We bevinden ons nu in het achterland van het Stalen Ros.
Fabiootje verloor hier toentertijd zijn eerste sprints.
Of dattie ook van Twanneke verloor dat maggie toch nie hopen,
Twan is 'n goei twee jaar jonger.
Maar we dwalen af, 'zegt 'r toch wat van, zo komen we nooit verder!'
Gullie hèt hillemoal gelijk.
'En ook niet in dat dialect, er zijn erbij die alleen Nederlands spreken ...'
Och God ja. Nou okee, het Deurnes Kanaal wordt bij de sluis overgestoken.
Een beetje opletten maar dat lukt deze jongens van Jan de Wit wel.
Langs de Helenavaart stort het peleton zich richting het Zinkske.
Alwaar de groepsgrappenmaker voor een heuse barrière heeft zorggedragen.
Het mag duidelijk zijn dat dit met slechts één reden is gebeurd,
juist, ter meerdere eer en glorie van zichzelf.
Ten koste van de ander, om louter toevallige reden wat minder lenig.
Jongeman, vervoeg U eens ter biecht!
Zeg maar dat Fabio U gestuurd heeft.
De bokken en geiten lieten zich niet zien.
Wat maar goed was gezien de eerste kettingbreuk.
'De éérste Fabio?'
Ja, de eerste van drie. Onbegrijpelijk.
Of het moet van doen heeft met ezels of Petrus is vooralsnog onbekend.
Onze gedisciplineerde potentiële Peelstoempers wachtten allemaal keurig op de geslaagde reparatie.
En stortten zich daarop weer onvervaart bijna in de vaart.
Da's nou moer.
Richting Leegveld gaat 't.
Dit is Liessel.
Onze mannen die er fietsten zouden het niet zeggen maar vroeger was dít ook Liessel.
En deze geheime militaire oefening van d'n Daf vond zelfs óp het Leegveld plaats.
Da's andere koek dan dwaallichten en dooje Romeinen.
Onder al dit geschiedkundig geweld zouden we bijna vergeten hoe mooi het hier is.
Wat onze potentiële helden niet weten is dat ze lévensgevaarlijk voormalig zwemwater passeren. Vroeger zwommen de Meijelse mannen hier. De vrouwen niet, dat gaf geen pas, die verpoosden op de Vieruitersten aan en in het water.
Nu is zwemmen verboden.
Onder het water liggen namelijk kazemat-, bunkerresten. Nog van 40-45.
En er is gevaarlijke stroming.
Gelukkig was dat er allemaal nog niet rond 1965 ...
![]() |
| moostenstraat neerkant 1944 |
Fabiootje verloor hier toentertijd zijn eerste sprints.
Of dattie ook van Twanneke verloor dat maggie toch nie hopen,
Twan is 'n goei twee jaar jonger.
![]() |
| toine verstappen |
Gullie hèt hillemoal gelijk.
'En ook niet in dat dialect, er zijn erbij die alleen Nederlands spreken ...'
Och God ja. Nou okee, het Deurnes Kanaal wordt bij de sluis overgestoken.
Een beetje opletten maar dat lukt deze jongens van Jan de Wit wel.
Langs de Helenavaart stort het peleton zich richting het Zinkske.
Alwaar de groepsgrappenmaker voor een heuse barrière heeft zorggedragen.
Het mag duidelijk zijn dat dit met slechts één reden is gebeurd,
juist, ter meerdere eer en glorie van zichzelf.
Ten koste van de ander, om louter toevallige reden wat minder lenig.
Jongeman, vervoeg U eens ter biecht!
Zeg maar dat Fabio U gestuurd heeft.
De bokken en geiten lieten zich niet zien.
Wat maar goed was gezien de eerste kettingbreuk.
'De éérste Fabio?'
Ja, de eerste van drie. Onbegrijpelijk.
Of het moet van doen heeft met ezels of Petrus is vooralsnog onbekend.
Onze gedisciplineerde potentiële Peelstoempers wachtten allemaal keurig op de geslaagde reparatie.
En stortten zich daarop weer onvervaart bijna in de vaart.
Da's nou moer.
Richting Leegveld gaat 't.
Dit is Liessel.
Onze mannen die er fietsten zouden het niet zeggen maar vroeger was dít ook Liessel.
Da's andere koek dan dwaallichten en dooje Romeinen.
Onder al dit geschiedkundig geweld zouden we bijna vergeten hoe mooi het hier is.
Over koek gesproken, wordt vervolgd.
woensdag 13 november 2013
Deurne-Arnhem-Deurne
Niet dat 't nou zo ver is,
niet dat 't zou zo hard ging.
Vooral omdat 't zo gezellig is.
niet dat 't zou zo hard ging.
Vooral omdat 't zo gezellig is.
Turf Toertocht
Achtervolgd door Peelreuzen,
begluurd door Kleine Mensen,
immuun voor dwaallichten en de Klok in het Soemeer.
Zie hier de situatie welke potentiële Peelstoempers afgelopen zondag het hoofd hadden te bieden.
Het moet gezegd, ze deden het met verve.
Om zoals te doen gebruikelijk in de wielrennerij met de start te beginnen,
die heeft tijd nodig. Niet bepaald vliegend.
Prangende vragen als:
déze fiets met spatbordjes of die fiets met spatbordjes,
déze net opgebouwde goudkleurige weg-Alan of die oranje veld-Koga Miyata,
déze schaalhelm of die worstenhelm?
En dan hebben we 't nog niet gehad over bandenspanning ...
Ze dienen beantwoord vóór het fietsen, niet tijdens.
Ook niks geen stress vooraf, een goei tas koffie sterkt de zenuwen.
De uitvoerige vooraankondigingen hadden helaas als gevolg dat er allerlei vreemde snuiters opdoken. Het mag duidelijk zijn dat elke deelname hiervan buiten-reglementair was en dat de titel Peelstoemper zulk een gladjanus altijd zal ontglippen.
Wat Fabio doet denken aan hetgeen onze argeloze potentiële helden nog meer kunnen tegenkomen op hun pad.
Allà, uiteindelijk zit iedereen op 'n fiets en gaan ze de uitdaging, het gevaar tegemoet.
Bij de eerste de beste afslag gaat het al mis.
Bovenstaande aangekondigde kiezel was pas zichtbaar ín de bocht,
reden waarom Fabio de paardenstront op het jaagpad had opgeslagen in z'n geheugen.
Blijkt die weggeregend, diejen stront, niet dat geheugen.
Alleen de eerste twee door naar links ...
Ge ziet 't hier boven niet, die foto is van meer dan 'n maand eerder,
maar laten we zeggen, het was een beetje modderig.
Dusdanig dat wat bijdehandten kwamen 'of ze 't ergste nou gehad hadden'.
Fabio was natuurlijk danig van slag van zulk een onbenul en reed pardoes weer verkeerd.
Rechtdoor naar Meijel. Wat natuurlijk de ware opportunist kansen biedt.
Want om weer naar Evertje, bij 't Kanaal van Deurne te komen,
moet je langs de ouwe melkfabriek.
'Ja èn', hoort Fabio de aandachtige lezer al denken.
Nou, in 1967 kwam daar Beckers in met z'n frikandellen.
Krek, d'n diejen.
En laat nou de eigenaar van dit regiotruike hier meefietsen.
En dat we straks voorbij de villa in de link komen.
Kansen, waarde lezer, dienen gegrepen te worden.
Wielrenners snappen dat.
Wordt vervolgd.
begluurd door Kleine Mensen,
immuun voor dwaallichten en de Klok in het Soemeer.
Zie hier de situatie welke potentiële Peelstoempers afgelopen zondag het hoofd hadden te bieden.
Het moet gezegd, ze deden het met verve.
Om zoals te doen gebruikelijk in de wielrennerij met de start te beginnen,
die heeft tijd nodig. Niet bepaald vliegend.
Prangende vragen als:
déze fiets met spatbordjes of die fiets met spatbordjes,
déze net opgebouwde goudkleurige weg-Alan of die oranje veld-Koga Miyata,
déze schaalhelm of die worstenhelm?
En dan hebben we 't nog niet gehad over bandenspanning ...
Ze dienen beantwoord vóór het fietsen, niet tijdens.
Ook niks geen stress vooraf, een goei tas koffie sterkt de zenuwen.
De uitvoerige vooraankondigingen hadden helaas als gevolg dat er allerlei vreemde snuiters opdoken. Het mag duidelijk zijn dat elke deelname hiervan buiten-reglementair was en dat de titel Peelstoemper zulk een gladjanus altijd zal ontglippen.
Wat Fabio doet denken aan hetgeen onze argeloze potentiële helden nog meer kunnen tegenkomen op hun pad.
Allà, uiteindelijk zit iedereen op 'n fiets en gaan ze de uitdaging, het gevaar tegemoet.
Bij de eerste de beste afslag gaat het al mis.
Bovenstaande aangekondigde kiezel was pas zichtbaar ín de bocht,
reden waarom Fabio de paardenstront op het jaagpad had opgeslagen in z'n geheugen.
Blijkt die weggeregend, diejen stront, niet dat geheugen.
Alleen de eerste twee door naar links ...
Ge ziet 't hier boven niet, die foto is van meer dan 'n maand eerder,
maar laten we zeggen, het was een beetje modderig.
Dusdanig dat wat bijdehandten kwamen 'of ze 't ergste nou gehad hadden'.
Fabio was natuurlijk danig van slag van zulk een onbenul en reed pardoes weer verkeerd.
Rechtdoor naar Meijel. Wat natuurlijk de ware opportunist kansen biedt.
Want om weer naar Evertje, bij 't Kanaal van Deurne te komen,
moet je langs de ouwe melkfabriek.
'Ja èn', hoort Fabio de aandachtige lezer al denken.
Nou, in 1967 kwam daar Beckers in met z'n frikandellen.
Krek, d'n diejen.
En laat nou de eigenaar van dit regiotruike hier meefietsen.
En dat we straks voorbij de villa in de link komen.
Kansen, waarde lezer, dienen gegrepen te worden.
Wielrenners snappen dat.
Wordt vervolgd.
dinsdag 12 november 2013
Peter Post
12 november 1933 - 14 januari 2011
Peter Post te bed tijdens de Zesdaagse van Amsterdam in 1967.
Aan zijn bed Kurt Vyth, toen organisator van de Zesdaagse.
Ook van de Ronde van Nederland en als sponsor actief met Acifit.
Het jaar ervoor won Post de Zesdaagse van Amsterdam met Fritz Pfenninger.
Post ligt niet voor niks te bed,
hij zal de Zesdaagse dit jaar niet uitrijden.
De nummers twee van het jaar ervoor winnen,
Palle Lykke en Freddy Eugen.
![]() |
| foto: ruud hoff, anp historisch archief |
Aan zijn bed Kurt Vyth, toen organisator van de Zesdaagse.
Ook van de Ronde van Nederland en als sponsor actief met Acifit.
![]() |
| collectie henk theuns |
Het jaar ervoor won Post de Zesdaagse van Amsterdam met Fritz Pfenninger.
Post ligt niet voor niks te bed,
hij zal de Zesdaagse dit jaar niet uitrijden.
De nummers twee van het jaar ervoor winnen,
Palle Lykke en Freddy Eugen.
![]() |
| foto: andré van der heuvel, anp historisch archief |
maandag 11 november 2013
Eregalerij der Peelstoempers
Ietwat hoog in d'n bol omdat ie de eerste was die viel en het stalen ros nét niet de Helenavaart in ging.
Tijdelijk in De Peel gehuisveste gastarbeider die vanuit Bels op 'n Diamant hier de cross ontdekte.
Familieman met oog voor details. Gazelle-detail.
Op toerfiets met spatborden. Prestatie op zich.
Van 't zuije naar de Peel afgereisd om met een prachtige Rih deze tongval te doen klinken.
Innovatieprijs vanwege de door deze held ingezette trend om de ketting te breken. Gelukkig waren we de bok net voorbij.
Stijlvolle presentatie met oog voor detail en eigenzinnige helmkeuze. Ging vaneigens harder op bospèjkes.
Stijlvol als altijd. Gewaagde combinatie van een fluo-winterjack met een Plum. Maar hij komt ermee weg.
Trotse en eigenzinnige bezitter van een Giant welke hij niet schroomt te vertonen in gezelschap. Schaamt zich duidelijk nergens voor.
Erkend zoon van zijn vader. Combineert een voorkeur voor oranje met een Alan-crosser. Gaat steeds harder fietsen wat niet de bedoeling kan zijn.
Modderspecialist (moer heet dat in de Peel) met lef in helmkeuze. Fietst zonder hoorapparaat terwijl deze helmriempjes daar voldoende ruimte voor laten.
Zandpecialist met een grote Z. Maakte de verwachtingen geheel waar.
De hardest working man in moviemaking. Ietwat absurd gevoel voor humor.
Aanmoedigingsprijs omdat onze held de morning-after vooral in wachtkamers doorbracht. Och-èrrum.
Niet te vergeten de helden van Venray op Alan en Bree op Koga die eerder thuis werden verwacht en daar ook keurig voor zorgden.
Waar waren we zonder gehoorzaamheid?
En waarop is ieders blik gericht?
Zou het 't prachtige landschap van de Peel wezen?
De gedachte aan een genoeglijk samenzijn?
Wellicht het perspectief om een nieuwe parel aan de Stalen Ros Turf Toertocht te rijgen?
Abonneren op:
Posts (Atom)


















































