Fabio Farelli

zondag 24 april 2016

Regiotruike

Nou ja, regio-tijdritpak.

Met dank aan Piet Kessels.

Nog vlug voor de start wat naar binnen werken.
Het wordt weer 'n lange dag vandaag.
En gisteren was ook al niet misselijk.
Toch is de Tour eigenlijk nog maar net begonnen.

André, Arie en Henk konden 't blijkbaar aardig met mekaar vinden die dagen.
De eerste etappe naar Luik werd gewonnen door Rik van Looy.
Den Hartog was 18e, Darrigade 19e en Nijdam 20e.

Gisteren, de rit naar Roubaix, won Bernard Van de Kerckhove.
Ons drietal zat weer vlak bij mekaar.
Vandaag, in Rouen, zal Felice Gimondi gaan winnen.
Daar blijft het voor Gimondi niet bij,
behalve nog twee tijdritten gaat hij deze Tour winnen.
De inmiddels oude sprinter Darrigade wordt in Rouen, straks dus, nog mooi 6e.
Dit wordt in 1965 zijn beste uitslag in de Tour.
De overwinning een jaar eerder in Bordeaux zal André's laatste in La Grande Boucle blijven.

Tweeëntwintig overwinningen in de Tour, de Ronde van Lombardije, wereldkampioen en nog veul meer.

André Darrigade, vandaag 87 jaar.

zaterdag 23 april 2016

Voetpad naar Paal

Nét geen 76 kilometers, goed te doen.
Op de fiets dan, te voet wordt 't etappewerk.
Verkeerde fiets ook nog.
Niet dat die fiets zo verkeerd is maar wel de verkeerde voor de Paalse Plas Retro Tocht morgen.
Er wordt sneeuw verwacht zegt U?
Wat zou Charlie Gaul daar van vinden?

Of Graziano Battistini?

Vraagt de man die dan met 'n Trappist voor de tv naar Luik-Bastenaken-Luik zit te kijken.
Wel met 'n beetje last van z'n schouder, misschien koelen?

Arie den Hartog

Mooi truike van de fietsenmaker uit Nieuwstadt.
Hij zal 't wel 's aangehad hebben maar dít zijn de truimkes waar we Arie van kennen.

Z'n debuutjaar bij de profs, 1964.
Mooi debuut met overwinningen in de Tour d'Herault, Parijs-Camembert, de Ronde van Luxemburg en samen met Rudi Altig en Ab Geldermans de GP de Parisien. Verder diverse etappes en kleinere koersen, Ook tweede in de GP des Nations achter Walter Bouquet.

En dan komt in 1965 Milaan-San Remo op z'n palmares. Eerste vóór Vittorio Adorni en Franco Balmamion.
Een dag later wint hij het Circuito de Ospedaletti, voor Rolf Wolfshohl en Guido Neri.
Nederland houdt de adem in, Arie's kostje lijkt gekocht.

En dan valt het toch een beetje tegen.
Niet dat Arie niks wint maar 't zijn net niet die koersen die we onthouden.

foto:anp

Bij BIC in 1967 wint ie mooi de Amstel Gold Race, toen van Helmond naar Meerssen.
En in 1968 is hij één van de weinigen die tot het einde Jan Janssen weet bij te staan in De Tour de France. Die Jan wint.

In 1969 en 1970 lijkt 't 'n beetje over allemaal.
Als Caballero na 1970 stopt met de sponsoring van een professionele wielerploeg is Arie 29 jaar en stopt met koersen.
In Limburg en omgeving zijn ze blij met zijn bloeiende fietsenhandel.

Zo, 'n vest erover kan vandaag weer wel.
Arie wordt vandaag 75 jaar.
Compimenti!

vrijdag 22 april 2016

Graffiti

14 Hersenschuddingen & 'n Schedelbasisfractuur

Het begon met Bavaria.
Of met bowlen, dat weet Fabio niet zeker.
Die kans is echter wel aanzienlijk kleiner.

Zeker is dat Piet Kessels op 't Smoelenboek ergens op reageerde met dattie dacht 'nog zo'n truike op zolder te hebben liggen'. Nou ging dat over 'n truike waar Fabio nogal oren naar had.

foto: collectie bart van horik

Als hierboven, wit op (Bavaria)blauw.
Piet is die met dat brilleke voor 't geval ge 't nog niet gezien had.

Of dit hieronder,
dit truike zou Fabio ook niet weigeren.
Mooi niet. Eenkennig istie niet.

collectie hein van berlo

Piet ging voor Fabio z'n zolderkamer op en om 'n lang verhaal kort te maken, hij had d'r geen één meer.
Pity Peanutbutter.
Niet getreurd, hij had nog wel wat ander spul liggen en Fabio moest maar 's ankomme.

Zo zat Fabio van de week bij Piet naar diens indrukwekkende verzameling fietsfoto's te kijken.
Piet wist 't allemaal nog. Voorbeeldig geordend ook. Petje af voor Piet.
Dat had zomaar heel anders kunnen aflopen.
Veertien hersenschuddingen en één schedelbasisfractuur.

Geen wonder dattie dan denkt dat dit truike op zolder ligt.
Als ge genoeg klappen krijgt is zo'n bovenkamer vaak spaarzaam verlicht.
Zonder gekheid, Piet heeft ze duidelijk nog aardig op 'n rijtje.
Maar wat zo'n helm allemaal meemaakt.

Hier gaat de helm van Piet als eerste over de streep in Neerkant, 1979.
Voor de helmen van Henri van de Nieuwenhof en Hein Senders.
Daar wordt 'n beetje helm weer vrolijk van.

Overigens is het nog onduidelijk of dit de nieuwe helm van Piet is.
Het zou zomaar kunnen.
Of niet.

Met dank van Piet Kessels en Bart van Horik.

Hippolyte Aucoutier

17 oktober - 22 april 1944

Brussel-Roubaix 1901, Parijs-Roubaix 1903 en 1904.
Bordeaux-Parijs 1903 en 1905.
Hieronder gaat ie Parijs-Roubaix voor de eerste keer winnen.
Achter 'm ruziën zijn vluchtmakkers over de fietsen.
Toentertijd moest 'r bij 't Velodrome van fiets gewisseld worden.

In totaal vijf Touretappes in 1903 en 1905.
Tweede op het podium in Parijs 1905.

De beruchte Tour van 1904 werd Hippolyte gediskwalificeerd nadat hij vier van de zes etappes had gewonnen.
Aucoutier was niet de enige, de hele top 4 (hij was 4e na grote achterstand in de 1e etappe) mocht nooit meer met de trein.