dinsdag 15 november 2016

Wij van WC-eend


De tweede zondag van november staat sinds vier jaar in het teken van de Stalen Ros Turf Toertocht.
Vanuit Groningen tot ver in België verzamelden deelnemers zich zondagmorgen in Meijel,
kruispunt in de Peel.
Een dertigtal vertrok geheel in stijl voor een rondtocht door het mooie landschap.
Op crossfietsen.
Aluminium Alans, soms vermomd als Guerciotti, vormden de hoofdmoot.
De stalen Gazelle en Empella waren eveneens goed vertegenwoordigd.

Ditmaal werden de zandgronden aan de westelijke zijde van De Peel getrakteerd op een bezoek.
Uit de postitieve reacties van de deelnemers blijkt deze keuze er een die de diversiteit van de tocht ten goede kwam.
Alles kregen de Peelstoempers voor hun wielen, zand, modder, bos, gras, waterplassen, steile klimmetjes, grillige afdalingen, wat bitumen en als apotheose nog een vergissing van uw Fabio welke de mannen van de jongens scheidde.

Twee lekke banden en een losgetrilde achterderailleur zonder verdere malheur waren de materiële schade. Dat onderweg de Meester Mechaniker in laatste positie een lekke band kreeg en er ineens alleen voorstond was een valse noot waarvoor onze excuses. Erg dom ook en U begrijpt waarom.


Jammer genoeg kwam Bart van Boxel ten val toen hij aanzette in het wiel van Wil Brouwers.
Zijn macht was teveel voor de ketting en hij trapte erdoor.
Enkele weken rust voor schouder en duim zijn het gevolg.
Organisatie en deelnemers leven mee met Bart.


De verrassingsravitaillering verzorgt door een geblesseerde potentiële deelnemer was top, op het juiste moment en trok veel bekijks.


Van met melk meer mans was geen sprake, de mogelijkheid van een verrassings-bbq voor een volgende keer werd in een onderling onderonsje verkend.
Al met al kan de organisatie terugkijken op een zeer geslaagde vierde editie van de Stalen Ros Turf Toertocht.
Wij van WC-eend zijn content.


Klaus Ampler

76 jr


maandag 14 november 2016

Tappi Tapones Dupkes


Hulpsnorren

paul guignard

Vittorio Adorni


Adorni inspecteert rechts van Gimondi zijn gsm.
Vandaag 79 jaar.


zaterdag 12 november 2016

Vlaamse Snor

jules masselis

De Caporal van Tongeren


Startnummer 139.
Zesde in de eindstand van de Tour de France, 1921.
Vette bos bloemen voor zo'n prestatie in die tijd.

Het zit zo,
Victor heeft het Klassement der Onverzorgden gewonnen.
Niet dattie extra stonk of zo,
of vanweges die zwarte sokken,
nee, dat niet.


Hij reed de Tour samen met nog zo'n honderd anderen zonder enige vorm van ondersteuning.
De gesponsorden, zo'n veertig in getal, mochten al niet veel aannemen,
reparaties moesten zelf worden uitgevoerd,
een pomp mocht niet worden uitgewisseld.

Dan zult U begrijpen waar de 'onverzorgden' voor stonden.
Etappes van 350 kilometer, zoek het maar uit.
Zestien uur op de fiets en dan nog zorgen dat morgen ook weer een fietsdag was,
een hele Tour.


Na die zesde plek als Eerste der Onverzorgden werd Victor de jaren erna gesposord,
dat begrijpt U.
Wat niet wil zeggen dattie voortaan zó verwend werd.

1924
Een jaar later wordt hij vijfde voor Automoto.
In 1923 en 1924 geeft hij op.
Met het prijzengeld koopt hij 'n huis in Tongeren en begint er 'n fietsenzaak.
Niet meer onverzorgd.

12 januari 1893 - 12 november 1968

vrijdag 11 november 2016

Bromsnor


Le Facteur


Trainen in de baas z'n tijd,
wie wil dat niet?
Zo wordt postbode een beroep met perspectief.


De postbode in Fabio's geboortedorp werd uit zijn ambt ontzet,
zo heette dat toen nog,
omdat ie de correspondentie van een voormalige geliefde doorsnuffelde.
Hij schond daarmee het briefgeheim, een doodzonde bij Tante Pos.
Dattie d'r ook nog een briefje bijstopte met de oproep bij hem weder te keren mag ronduit niet-snugger genoemd worden.
De fiets heeft ie toen weggezet om wat jaren later in het weekend Maaseik te frequenteren.
Met onderstaand voertuig, in 'n ietwat flitsender kleurke, dan witte 't wel.


Postbodes die wielrenden, of beter nog,
wielrenners die postbode waren,
fietsten vroeger ook door 't dûrp, Deurne intussen.


Toon van de Wetering, hier in de Ronde van Luxemburg.
En Leo Pots, hieronder in 't wiel van Peter Winnen.


Deze heren vervulden hun taak naar behoren, een Opel GT is 't nooit geworden.
Dat hoeft ook niet als wielrennen je hobby is.
Of was de PTT de hobby?

De jongeman hier helemaal boven afgebeeld deed 't allebei voor de kost.
En deels tegelijk.
André Le Dissez wist zich al op jonge leeftijd te verzekeren van een levenslang inkomen door postbode te worden. Zó was dat toen. Mits je de brieven niet inkeek of aanvulde met je eigen zieleroerselen.

André nam in 1957 één jaar verlof zonder wedde. Dit om met de Tour mee te kunnen doen.
Hij eindigde als 34e. In 1959 won hij de rit van Aurillac naar Clermont-Ferrand.


Financieel schijnt Le Dissez het heel goed te hebben gedaan.
Ooit op 'n namiddag bij Brest verdiende hij tienmaal zijn maandloon van Alcyon-Dunlop en driemaal zijn maandloon als postbode van een jaar eerder.


Nie gek.
En lang nie gek diejen Facteur.

Alan Determinatie Kaart


Zie voor een link naar een pdf-download de betreffende pagina rechts op uw beeldscherm.
Hier is ook meer informatie over Alan te vinden.

Met dank aan Piero Zanini.

753 uit Venray


meer foto's

donderdag 10 november 2016

1.977

Vroeger kon je nog lachen.
'Hoezo?'
Nou, gewoon.
'Hè hè, lekker argument.'
Kijk dan.


De Tekaboys van 1.977.
'Waarom staat er 'n punt tussen de 1 en de 9?'
Geen idee, het jaar ervoor deden ze 't ook zo. Maar dan met 76 op 't eind.
'En nou moet ik lachen?'
Nee, vroeger. Niet nou.


De Teka Tourploeg van 1.977.
Joaquim Agostinho als kopman, Klaus-Peter Thaler als Teka-Duitser van dienst, Agustín Tamames als Spaans kampioen ...
'Tamames?'
Ja, in 't midden. Met die andere trui.
'Maar die staat niet op de startlijst van de Tour dat jaar....'
Het jaar 1.977, klopt. Toch staat ie erbij en hij kijkt ergens naar. Lachen man.
'Klopt die foto dan wel?'
Het truike klopt met 1.977. In 1.976 stond er Hutchinson onder en in 1.978 was Ago d'r niet meer bij.
'Lachen man.'


Luis Balague was er ook bij in 1.977, z'n laatste jaar bij de profs.
Z'n eerste jaar bij Teka.
Nooit in 't Teka Hutchinson truike gereden.


Ago showt hier het duidelijke verschil, 1,976.
Hutchinson, het Frans bandenmerk als co-sponsor.
'Lachen?'


Ja, nou.
Luis Balague voor de start in Freiburg als Michelin-manneke.
Ook 'n bandenmerk uit Frankrijk.
Bij Hutchinson hebben ze zich lek gelachen.
'Ikke nie.'
Geen punt, Luis werd die dag 87e over 46 kilometer. Fabio gaat 'n bandje plakken.
'Schiet me lek!'

Olympische Snorren

leon flamenq en paul masson, olympische spelen 1896

Michelin Patser


Middelmaatje

82 jr,
meesterknecht uit Siebengewald.


Ook lekker als je al je Tours, vijf in totaal, uitgereden hebt.
En inderdaad, eindigde als 45e, 44e, 50e, 45e en 58e.
Doe 't maar eens na.


woensdag 9 november 2016

dinsdag 8 november 2016

Kinderen van ons volk


In de Peel wordt al langer gefietst dan vandaag.
Tis mèr dagge 't wît.
Hierboven schreeve we 1909.
De manne en de fietse diege ziet zèn van de Deurnese Doortrappers.

Asge goe kiekt ziede datter 'n fistje moet zèn.
Hillemoal goe, prinses Juliana is geborre en vanweges dè war d'r diejen dag n'n optocht.


En Deurnese Doortrappers zèn dan paraat, dè sprikt.
Noadien 'n groepsfoto, aachter in d'n tuin bij Café van Gerwen.
Op d'n hoek van de Stationstroat en d'n Heuvel.

foto: collectie peter der kinderen
En dan n'n borrel of 'n bierke.
Of nog een, en nog een.
Misschien wel van Swinkels,
neeje, nie van Bavaria, neeje, van De Zon.


Al diejen drank, dè kan wel 's nie goe goan.
Of gruwelik mis.

In 1900 haj Marinus Janssens bij Van Gerwen wa ruite an diggele geslage en inne van Zummere nogal verschandelezeerd. Vier moand in 't gevang!
Dè joar 1909 ging 't mis mee ne stukedoor die ne stoel kapot sloeg, drij daag in 't gevang.
En in 1910 wier d'r gestoke bij Van Gerwen. Mî messer.

In de krant stong:
'De diepe snede wekte een ijslijke aanblik'.
Vier moand in 't gevang én 68 guldens schaajvergoeding betale an de schoenmaker die de klos war gewist.
Doar moete behoorlijk wa premies vûr bij mekaar fietse.

D'n dader war namelijk d'n beste Deurnese wielrenner van die daag.
Hier hillemoal bove d'n twidde stoand links van 't bord mî Juliana d'rop.
D'n dizze.


Driekske Althuizen.
Toen ie vrij kwam begon ie al gauw zelluf 'n café. Dè kon toen nog.
In 1925  begon ie aachter 't café mî 'n handboogbaan vûr handboogschutterij Vredelust.
Loate die nou joare nadien bij Frans van Bakel op 't Haageind te zèn goan residere.

foto: hein van bakel
Woarmî 't wiel rond is.
Dè war Café Parkzicht.


Woar Frank opgroeide, die opa moes zegge tigge Frans.


En woar Wil Brouwers zûn bitje nève wonde.


Die twee fietse nog steeds.
En as alles goe dî kommende zondag ôk mî de Stalen Ros Turf Toertocht.


Tis mèr dagge 't wît.

Oude Gallische Snor

eugene christophe, de oude galliër

Niks aan de hand

Trailertje Turf Toertocht.

Proost!

foto: hans peters, anefo