Eddy, van de witte trui die hij pas jaren na dato kreeg. En van Aarle-Rixtel.
Het was bijvangst,
er zou eigenlijk alleen een fiets worden opgehaald, voor de onderdelen.
Mooi frame, in nette staat, net als de onderdelen waar het om ging.
Heel errug blij mee met dank aan de gulle gever.
Die wielen van hierboven hebben niet alleen mooie spaken en historische velgen, de naven zijn nét van dat Dura Ace-groepje waarmee de Carrera-Alan moet worden opgebouwd. Komt dat even goed uit!
Als wielertoerist schrikt deze kraai wel 'n beetje van de bandjes.
Bandjes? Tubes!
Die schijnen werkelijk formidabel te rijden
Maar wat als je lek rijd?
Da's andere koek dan gewoon banden.
De kraai spreekt zich aldus moed in.
En gaat nog efkes naar de Jumbo op verzoek van de Mrs,
Afgezien dan van de ramp met de Torrey Canyon, de brand van warenhuis Innovation in Brussel, de Zesdaagse Oorlog van Israël en Tommy Simpson's dood. En nog veel meer ellende.
Arie den Hartog won de tweede Amstel Gold Race en Roger Pingeon de 54e Tour de France.
Radio Manders speelde langs het parcours hits als San Francisco, Massachusetts, het Land van Maas en Waal, A whiter shade of pale, Green green grass of home, Release me, Ha ha said the clown, Death of a clown, Hello Goodbye en Mr. Pleasant. En nog veel meer moois.
Voor zover het tijdsbeeld,
mits van de goede leeftijd zit U er weer helemaal in.
Jan van Heur uit Roggel won dat jaar elf ritten bij de Aspiranten A, van de NWB natuurlijk.
Jan won in Echt, Belfeld, Merum en Swalmen op rij, in Deurne, in Someren, Roermond en Roggel weer op rij, in Haelen, 16 juli in Linne werd hij Limburgs Kampioen en dan zie je 'm niet meer in de uislagen van de Aspiranten A. Over naar de Junioren, zo gaat dat dan.
foto: archief wiel kuntzelaers
Hier zien we Jan op z'n RIH in een Superia truike, da's weer eens wat anders dan dat van Ovis.
Bij de NWB keken ze niet zo nauw wat dat betreft.
En blijkbaar ook niet qua pomp tijdens de koers.
Jan Jan, waarom heb jij die pomp laten staan?
Zitten eigenlijk maar staan komt beter uit vanwege dé tophit van 1967.
Maar die draaien we vandaag niet op 't verjaarsfeestje van Jan.
Neeje, mooi nie.
Dit was ook een hit in 1967 maar of Radio Manders 't langs 't parcours liet schallen?
Bankin behoorde tot het selecte groepje Sovjet-coureurs dat rond 1990 het kapitalistische profpeloton mocht gaan aanvullen. Hij ging rijden bij het volledig uit Sovjets bestaande Alfa Lum uit San Marino waar in 1989 onder andere Tchmil, Ugrumov, Konychev, Sukoruchenkov en Ivan Ivanov debuteerden.
Een jaar later kwam behalve ene Abduzhaparov ook Konstantin Bankin in de ploeg.
Bankin werd geselecteerd voor de Giro en reed deze uit op de 155e plek.
Of het door zijn verdere weinig opvallende uitslagen dat jaar was is Fabio onbekend maar een jaar later reed hij voor Lada. En dan weet je het wel ...
Als Fabio ergens een hekel aan heeft is het aan gezeik over wielerverslaggevers.
Ze doen het nooit goed en iedereen weet het beter.
Ga d'r zelf maar eens aan staan, uren vollullen ook als er helemaal niks gebeurd in het peloton.
Of met een minimum aan informatie tijdens een moment van mogelijk belang stante pede iets zinnigs uit je mouw schudden.
Op dit moment ligt Joris van den Berg onder vuur.
Joris zou te nadrukkelijk op de hand zijn geweest van Vinegaard en Jumbo-Visma en zich ook weinig respectvol uitgelaten hebben over Pogacar.
Fabio moet U eerlijk bekennen dat hij zich tijdens de tijdrit en de finale dag erna ook gestoord heeft aan Joris.
Zó overduidelijk chauvinistisch ... , voor zover een overdreven geëtaleerd zwak voor Jonas en zijn ploeg chauvinistisch genoemd mag worden.
Wat in de reacties op de sociale media opvalt is dat veelvuldig vergeleken wordt met Jean Nelissen en Theo Koomen, die zouden kwalitatief op een veel hoger niveau hebben gestaan.
Wat Nelissen betreft is dit qua feiten- en anekdotische kennis waarschijnlijk wel waar, toch was ook chauvinisme Jean niet vreemd. En Koomen wist het wel gezellig en spannend te brengen maar de voorkeur voor Nederlandse renners en ploegen was duidelijk in zijn reportages.
foto: archief de limburger
De amusementswaarde van verslaggeving is van groot belang en over smaak valt wel te twisten, nietwaar Karsten, maar het heeft zo weinig zin. En chauvinisme in verslaglegging, wat bijna per definitie betekent dat je de ander omlaag haalt, hoort daar klaarblijkelijk bij.
Je gunt zo'n harige reet toch een plakkerige moeilijk verwijderbare substantie die tot onderaan de bilnaad doordringt en waar zo'n man nog dagen plezier van heeft.