die met een truike in de hand een renner vragen er een tekening op te maken.
Een handtekening, justement!
Of zelfs de renner aanschrijven met het verzoek om een gesigneerd truike te bekomen,
om niet, dat spreekt.
De ondertekende publiciteitskaart van vroeger kostte de supporter immers ook niets.
We leven nu eenmaal in inflatoire tijden.
En soms, vaak, uiteindelijk misschien wel altijd, worden die dan weer verkocht.
Soms snel, vaak wat later, ook de prijzen willen nogal eens verschillen.
Wat wil je, een gele trui van Eddy Merckx uit pakweg 1970
of 'n Topsport Vlaanderen-truike van Eliot Lietaer uit 2016.
Wie?
foto: franz-renan joly
Lietaer was een van de renners die van de ene op de andere dag eind vorig jaar op straat kwam te staan omdat ploegmanager Jérôme Pineau zijn B&B Hotels-KTM ploeg niet meer in de lucht kon houden en dat niet had gezegd tegen zijn renners.
Pineau, die van 't motortje van Sepp Kuss,
KTM, niet zo gek dattie d'r aan dacht.
Maar die dus, genoeg woorden aan besteed voor nu.
Terug naar de textiele handel.
foto: roger jones
Ruim zeven jaar geleden werd deze, ongesigneerde, gele trui uit 1975 van Merckx verkocht voor ruim €5300.
Deze huis-tuin-en-keuken trui van Eliot Lietaer uit 2016 moet €20 opbrengen.
Een nette prijs zal de koper denken, niks van te zeggen.
Hoewel,
je zult maar de renner zijn wiens trui met handtekening voor €20 wordt verkocht.
Zeker als je op zo'n manier afscheid hebt moeten nemen van de betaalde wielrennerij.
Natuurlijk,
het is de verkoper zijn goed recht.
En Lietaer, die heeft een bachelor Business Management,
Vandaag rijdt ie in de kleuren van Op zijn Retour.
Is 't niet meer Wim maar Willem,
en istie verkast van Den Bosch naar Palermo aan de Maas, Maasdriel.
Omdat Willem vandaag jarig is,
Willem zuukt al jaren 'n crosserke,
om precies te zijn een CJV, van Christje Jeucken uit Venray dus. Maat 55/56 past.
En als we toch bezig zijn,
hij zuukt ook nog 'n truike van Alessi.
En vooruit, ook een van Harrie Kemps Rijwielhandel Schijndel, niet te verwarren met dat van Wim Kemps Rijwielhandel Valkenswaard, in dezelfde tijd sponsor bij de NWB.
foto: fb willem cretier
Stel nou dagge iets hebt liggen, denk 's aan Willem.
On pourrait aisément imaginer le cycliste Jérôme Pineau tomber de son vélo et se blesser malencontreusement. Mais c'est en réparant son scooter que le coureur de la Quick Step s'est blessé à l'œil en février 2009. Explications de l'intéressé : "Je manipulais la batterie de mon scooter quand, tout à coup, elle m'a glissée des mains. De l'acide de la batterie a jailli dans mon œil droit. La douleur était terrible. Heureusement, un spécialiste des yeux m'a rassuré en me disant que mon œil allait bien et qu'il n'était pas abîmé".
Uit: Les blessures stupides des sport, Linternaute.com (Groupe Figaro)
Vertaald:
We kunnen ons gemakkelijk voorstellen dat de wielrenner Jérôme Pineau van zijn fiets valt en zichzelf per ongeluk verwond. Maar tijdens het repareren van zijn scooter raakte de Quick Step-rijder in februari 2009 gewond aan zijn oog. Uitleg van betrokkene: "Ik was bezig met de accu van mijn scooter toen deze mij plotseling raakte en uit mijn handen gleed. Accuzuur spoot in mijn rechteroog. De pijn was verschrikkelijk. Gelukkig stelde een oogarts mij gerust dat mijn oog in orde was en niet beschadigd was .. "
North State, rond die tijd zal Papa Farelli daarmee begonnen zijn, 't was zijn laatste merk.
Breda Bier, één van de vier café's die in 1966 Farelli's naaste buren waren, verkocht 't zondermeer.
Peter Post, de Televizier-ploeg, Tom Simpson, nog gewoon wereldkampioen,
middenin Jan Janssen, twiddes in de Tour van dat jaar en publiekstrekker van jewelste.
Het zal de zomer van '66 in Neerkant zijn die Fabio mocht beschrijven in Rien van Horik's Pedaalridders van de Peel.
"Die van Jo van Frens zijn al buiten.
Hans zit op de rand van de stoep en masseert zijn kuiten. 'Voor de
souplesse', zegt ie. Met wat moeite is de olie te ruiken, niet dat ie
't gebruikt. Achter 'm staat de fiets van Frans. Die
is nu niet meer van Frans, nou is ie van Hans. Een paarse Jacques
Anquetil. Bij 't paars blinkt ie ook stukskes zilver, 'chromovelato'
zegt Hans. Twanneke krijgt nou die van Hans, zo werkt dat. Frans komt d'r aan, vanaf de kant van
de kerk. Met z'n gloednieuwe fiets, 'n korenblauwe RIH. Aankomen mag, maar dan wel voorzichtig. 'Denk aan de lak!' Met die typische stem
van 'm, net als Mien Petit. Gespleten verhemelte, hazenlip gehad.
Niek Petit schijnt trouwens ook te gaan fietsen.
Bij hemzelf thuis zit dat d'r niet aan,
z'n pap zei 't pas nog. En van aardbeien plukken en zakcenten koop je
geen racefiets. Pé van de Witte is 't Dorpsplein
overgestoken om z'n gezicht te laten zien. In de gewone korte broek,
op 'n groene Anquetil. Of dat ook chromovelato is? Het zal wel, d'r
zit net zo'n glans op als bij die paarse. Hij ziet d'r een beetje lam
uit. Het was bij hun ook laat vannacht, 't ging maar door, Hanky
Panky, Black is black, Monday monday. Fabio kent ze vanonder 't
dakraam onderhand vanbuiten. Dat krijg je als je tussen de café's
woont.
Die van Jan Bellemakers zie je niet,
die trainen schijnbaar serieus. Wiel rijdt al mooie uitslagen, bij
Josje moet dat nog komen, die is nog maar net begonnen. En Henk
Pijnenburg woont niet in de straat, niet gek dat je Henk niet ziet. Wies roept de jongens, d'r moet
geholpen worden met de petatte friet voor 't weekend. Twee volle teilen met aardappels staan
op de binnenplaats te wachten. En dan zondag met de bus van DTS, naar Neer, Haelen, Echt, Montfort of Vlodrop kan ook."
Allemaal gingen ze naar de Acht van Chaam, of in ieder geval, bijna allemaal. En met schorre stem vol verhalen d'n dag erop. En de dag daar weer op. Het was overduidelijk een gemis als je er niet bij was geweest.
Herkenbaar?
Er valt wat aan te doen, het is enigszins goed te maken.
Zoiets maar dan figuurlijk.
Volgende week vrijdag,
25 augustus, om 19u,
is er in het CCD Martien van Doorne in Deurne een wielercafé.
Over een documentaire in wording,
over de Acht van Chaam.
De documentaire richt zich vooral op wat er allemaal komt kijken bij zo'n evenement,
de invloed op 't dorp, de vrijwilligers, de organisatie.
We zien drie stukken uit de film die hierover gaan en daarna besproken worden met onder andere Peter Winnen. Bezoekers krijgen ook de gelegenheid om te reageren.
Kijk hier voor meer informatie en misschien voelt U zich, net als Fabio, wel geroepen om 't eens te gaan bekijken allemaal.
Peter Winnen werd in 1982 trouwens twiddes in Chaam, achter Johan van der Velde en voor Jan Raas. Hier op de foto in derde positie achter Van der Velde en Kuiper.
foto: johan van gurp, bn de stem
Fabio hoopt U de hand te mogen schudden vrijdagavond de 25e.
Het is in Deurne dat weekend sowieso goed toeven met het gratis openlucht filmfestival de Nacht van het Witte Doek.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
%20(1).jpg)
